Romanos 4
Tèstèman nèf-la: Épi an posyòn an liv samz-la (ACFNT) vs NVT
1 Bon, nou kay gadé ki sa ki té wivé Abrahanm gwan gwanpapa sé Jwif-la.
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 Si Bondyé mété Abrahanm dwèt épiʼy pou lapéti sa Abrahanm fè, i té sa bavadé, mé pa douvan Bondyé.
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 Paski lévanjil-la di, “Bondyé gadé Abrahanm kon an moun ki dwèt douvanʼy paski Abrahanm té ni lafwa an li.”
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Bon, lè an nonm twavay, lajan-an i jwenn-an sé pa an kado, mé sa sé lajan-an i twavay pou-a.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Mé si nou gadé moun-an ki pa ka dépan asou twavay li-a mé ka dépan asou Bondyé ki ka mété moun ki mové dwèt épiʼy-la, nou kay wè sé lafwa moun sala Bondyé ka konsidiwé lè i ka météʼy dwèt épiʼy.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 Nou sa wè an lévanjil-la koté Wa David té di menm bagay-la koté i palé konsèné mannyè nonm-lan Bondyé ja aksèpté kon an moun ki dwèt épiʼy-la kontan an chay, magwé nonm sala pa té fè anyen pou Bondyé té antwé an favèʼy.
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 I di,
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 Wi, nonm-lan Bondyé pa ka matjé péchéʼy-la kontan an chay.”
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 Bon, kontantman sala i ka palé konsèné-a, ès si sé asou sé sa ki sikonsayz-la tousèl, ében asou sé sa ki pa sikonsayz-la osi? Nou ja moutwé koté lévanjil-la di, “Abrahanm té kwè an Bondyé, épi kon i té ni lafwa an Bondyé-a Bondyé aksèptéʼy kon an nonm ki dwèt épiʼy.”
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 Ki lè bagay sala pwan kou? Ès si sé lè Abrahanm té sikonsayz, ében apwé i té sikonsayz? Sé pa apwé i sikonsayz i pwan kou, mé sé avan i té sikonsayz.
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 Épi lè Abrahanm vini sikonsayz, sikonsizyon sala té kon an mak pou moutwé i sé lafwaʼy ki météʼy dwèt épi Bondyé, épi lafwa sala, i té niʼy avan i té sikonsayz. Sé kon sa Abrahanm sé papa tout sa ki ka kwè an Bondyé, épi Bondyé ja aksèpté yo kon moun ki dwèt épiʼy menm si yo pa sikonsayz.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 Abrahanm sé papa sé moun-an ki sikonsayz-la osi, sé pa sé sa ki sikonsayz toubonnman, mé sé sa ki ka swiv menm chimen lafwa-a Abrahanm té swiv-la avan i té sikonsayz-la.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 Bondyé té fè an pwonmèt bay Abrahanm épi désandanʼy ki di kon sa yo kay éwityé latè-a. Pwonmèt sala pa té vini kon yo té ka swiv lwa-a, mé sé kon Abrahanm kwè an Bondyé-a, Bondyé aksèptéʼy kon an moun ki ka viv dwèt épiʼy.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 Paski si sé sa ki swiv lwa-a ki ka éwityé latè-a, ében, lafwa pa kay ni valè-a i sipozé ni-an, épi pwonmèt-la menm pa kay vo pa menm dé sou tjwiv.
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 Lwa-a menm ka mennen waj Bondyé, mé si la pa ni pyès lwa, an moun pa sa dézobéyi lwa-a.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 Sé sa ki fè tout bagay dépan asou lafwa-a Abrahanm ni an Bondyé-a. Mannyè sala pwonmèt-la Bondyé té fè-a té kay vini kon an kado pou tout désandan Abrahanm. Sé pa sé sa ki ka swiv lwa-a tousèl, mé osi byen pou sé sa ki ni menm lafwa épi Abrahanm-lan paski sé li ki papa nou tout.
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 Kon i ékwi an lévanjil-la, “Mwen ja fèʼw papa an chay nasyon.” Pwonmèt sala bon paski sé Bondyé ki fèʼy, épi sa sé Bondyé-a Abrahanm té ka kwè adan-an. Sé Bondyé sala ki ka fè moun ki ja mò viv ankò, épi tout sé bagay-la ou ka wè apwézan-an pa té la avan, mé Bondyé konmandé yo pou fèt épi tout vini fèt.
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 Koté lézòm té kay pèd tout èspwa yo, Abrahanm kontiné ni èspwa an Bondyé, épi sé kon sa i vini papa plizyè nasyon. Kon Bondyé té diʼy, “Sé kon sa désandanʼw kay yé.”
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 Lè Abrahanm gadé kòʼy menm, i wè i té ja tou mò, paski i té ja pwèskè yon san lanné, épi Sara té ja bwanhany, mé magwé tout sa i pa té pèd lafwaʼy.
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 An tout sa lafwaʼy pa janmen soukwé, épi i pa janmen di Bondyé pa kay tjenn pwonmèt li. Okontwè lafwaʼy fèʼy vini pli fò épi i di, “Bondyé gwan an chay.”
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 Abrahanm té asiwé Bondyé té kay sa tjenn pwonmèt li.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 Sé sa ki fè, “Bondyé gadé Abrahanm kon an moun ki dwèt épiʼy.”
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 Bon, tjò lévanjil-la ki di Bondyé gadéʼy kon an moun ki dwèt épiʼy-la pa té matjé pou lapéti Abrahanm tousèl,
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 mé sé pawòl sala ka palé ban nou osi, nou Bondyé kay aksèpté kon moun ki dwèt épiʼy-la paski nou kwè an Bondyé-a ki wésisité Jézi Senyè nou hòd lanmò-a.
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Jézi jwenn lanmòʼy pou lapéti péché nou, épi i wésisité pou i té sa mété nou dwèt épi Bondyé.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.