Romanos 4

Tèstèman nèf-la: Épi an posyòn an liv samz-la (ACFNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Bon, nou kay gadé ki sa ki té wivé Abrahanm gwan gwanpapa sé Jwif-la.
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Si Bondyé mété Abrahanm dwèt épiʼy pou lapéti sa Abrahanm fè, i té sa bavadé, mé pa douvan Bondyé.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 Paski lévanjil-la di, “Bondyé gadé Abrahanm kon an moun ki dwèt douvanʼy paski Abrahanm té ni lafwa an li.”
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Bon, lè an nonm twavay, lajan-an i jwenn-an sé pa an kado, mé sa sé lajan-an i twavay pou-a.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Mé si nou gadé moun-an ki pa ka dépan asou twavay li-a mé ka dépan asou Bondyé ki ka mété moun ki mové dwèt épiʼy-la, nou kay wè sé lafwa moun sala Bondyé ka konsidiwé lè i ka météʼy dwèt épiʼy.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Nou sa wè an lévanjil-la koté Wa David té di menm bagay-la koté i palé konsèné mannyè nonm-lan Bondyé ja aksèpté kon an moun ki dwèt épiʼy-la kontan an chay, magwé nonm sala pa té fè anyen pou Bondyé té antwé an favèʼy.
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 I di,
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 Wi, nonm-lan Bondyé pa ka matjé péchéʼy-la kontan an chay.”
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 Bon, kontantman sala i ka palé konsèné-a, ès si sé asou sé sa ki sikonsayz-la tousèl, ében asou sé sa ki pa sikonsayz-la osi? Nou ja moutwé koté lévanjil-la di, “Abrahanm té kwè an Bondyé, épi kon i té ni lafwa an Bondyé-a Bondyé aksèptéʼy kon an nonm ki dwèt épiʼy.”
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 Ki lè bagay sala pwan kou? Ès si sé lè Abrahanm té sikonsayz, ében apwé i té sikonsayz? Sé pa apwé i sikonsayz i pwan kou, mé sé avan i té sikonsayz.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Épi lè Abrahanm vini sikonsayz, sikonsizyon sala té kon an mak pou moutwé i sé lafwaʼy ki météʼy dwèt épi Bondyé, épi lafwa sala, i té niʼy avan i té sikonsayz. Sé kon sa Abrahanm sé papa tout sa ki ka kwè an Bondyé, épi Bondyé ja aksèpté yo kon moun ki dwèt épiʼy menm si yo pa sikonsayz.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Abrahanm sé papa sé moun-an ki sikonsayz-la osi, sé pa sé sa ki sikonsayz toubonnman, mé sé sa ki ka swiv menm chimen lafwa-a Abrahanm té swiv-la avan i té sikonsayz-la.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Bondyé té fè an pwonmèt bay Abrahanm épi désandanʼy ki di kon sa yo kay éwityé latè-a. Pwonmèt sala pa té vini kon yo té ka swiv lwa-a, mé sé kon Abrahanm kwè an Bondyé-a, Bondyé aksèptéʼy kon an moun ki ka viv dwèt épiʼy.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Paski si sé sa ki swiv lwa-a ki ka éwityé latè-a, ében, lafwa pa kay ni valè-a i sipozé ni-an, épi pwonmèt-la menm pa kay vo pa menm dé sou tjwiv.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Lwa-a menm ka mennen waj Bondyé, mé si la pa ni pyès lwa, an moun pa sa dézobéyi lwa-a.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Sé sa ki fè tout bagay dépan asou lafwa-a Abrahanm ni an Bondyé-a. Mannyè sala pwonmèt-la Bondyé té fè-a té kay vini kon an kado pou tout désandan Abrahanm. Sé pa sé sa ki ka swiv lwa-a tousèl, mé osi byen pou sé sa ki ni menm lafwa épi Abrahanm-lan paski sé li ki papa nou tout.
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 Kon i ékwi an lévanjil-la, “Mwen ja fèʼw papa an chay nasyon.” Pwonmèt sala bon paski sé Bondyé ki fèʼy, épi sa sé Bondyé-a Abrahanm té ka kwè adan-an. Sé Bondyé sala ki ka fè moun ki ja mò viv ankò, épi tout sé bagay-la ou ka wè apwézan-an pa té la avan, mé Bondyé konmandé yo pou fèt épi tout vini fèt.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Koté lézòm té kay pèd tout èspwa yo, Abrahanm kontiné ni èspwa an Bondyé, épi sé kon sa i vini papa plizyè nasyon. Kon Bondyé té diʼy, “Sé kon sa désandanʼw kay yé.”
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Lè Abrahanm gadé kòʼy menm, i wè i té ja tou mò, paski i té ja pwèskè yon san lanné, épi Sara té ja bwanhany, mé magwé tout sa i pa té pèd lafwaʼy.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 An tout sa lafwaʼy pa janmen soukwé, épi i pa janmen di Bondyé pa kay tjenn pwonmèt li. Okontwè lafwaʼy fèʼy vini pli fò épi i di, “Bondyé gwan an chay.”
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 Abrahanm té asiwé Bondyé té kay sa tjenn pwonmèt li.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Sé sa ki fè, “Bondyé gadé Abrahanm kon an moun ki dwèt épiʼy.”
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Bon, tjò lévanjil-la ki di Bondyé gadéʼy kon an moun ki dwèt épiʼy-la pa té matjé pou lapéti Abrahanm tousèl,
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 mé sé pawòl sala ka palé ban nou osi, nou Bondyé kay aksèpté kon moun ki dwèt épiʼy-la paski nou kwè an Bondyé-a ki wésisité Jézi Senyè nou hòd lanmò-a.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 Jézi jwenn lanmòʼy pou lapéti péché nou, épi i wésisité pou i té sa mété nou dwèt épi Bondyé.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.