Marcos 6
Tèstèman nèf-la: Épi an posyòn an liv samz-la (ACFNT) vs NVT
1 Jézi kité koté i té yé-a èk i viwé adan vil-la koté i té lévé-a. Sé disip li-a té la épiʼy.
1 Jesus deixou essa região e voltou com seus discípulos para Nazaré, cidade onde tinha morado.
2 Asou jou sabaf-la i antwé an légliz-la, èk la i koumansé enstwi sé moun-an ki té la-a. An chay sé moun-an ki té tann li-a té sipwi. Sé moun-an di, “Koté nonm sala jwenn bagay sala? Koté i jwenn kalité lasajès sala? I sa jis fè miwak!
2 No sábado seguinte, começou a ensinar na sinagoga, e muitos dos que o ouviam se admiraram e perguntavam: “De onde vem tanta sabedoria e poder para realizar esses milagres?
3 I pa chapantyé-a, on? Gason Mari-a? Fwè Jémz, Jozèf, Jida, épi Simon? Pa sé séséʼy-la ki la épi nou-an?” Épi sé moun-an pa té kontanʼy pou sa i di-a.
3 Não é esse o carpinteiro, filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? Suas irmãs moram aqui, entre nós”. E sentiam-se muito ofendidos.
4 Jézi di yo kon sa, “Moun ka wèspèkté on pwòfèt toupatou, mé an vil li menm anpami fanmiʼy épi an kay li yo pa ka wèspèktéʼy.”
4 Então Jesus lhes disse: “Um profeta recebe honra em toda parte, menos em sua cidade e entre seus parentes e sua própria família”.
5 La i pa té sa fè djè miwak anpami yo, mé i pasé lanmenʼy asou déotwa ki té malad épi i djéwi yo.
5 Por isso, não pôde realizar milagres ali, exceto pôr as mãos sobre alguns enfermos e curá-los.
6 Èk Jézi té sipwi pou wè mannyè sé moun sala pa ni lafwa.
6 E ficou admirado com a incredulidade daquele povo. Então Jesus percorreu diversos povoados, ensinando a seus moradores.
7 Épi i vini èk i kwiyé sé douz disip-la sèlman èk i voyé yo alé pa dé épi i ba yo pouvwa anlè vyé lèspwi.
7 Reuniu os Doze e começou a enviá-los de dois em dois, dando-lhes autoridade para expulsar espíritos impuros.
8 Épi i konmandé yo kon sa, “Pa pwan anyen pou lawout-la mé an baton pou maché sèlman — pyès pen, pyès sak, pyès lajan an pòch ou.
8 Instruiu-os a não levar coisa alguma na viagem, exceto um cajado. Não poderiam levar alimento, nem bolsa de viagem, nem dinheiro.
9 Mété sapat mé pa mété yon lòt chimiz.
9 Poderiam calçar sandálias, mas não levar uma muda de roupa extra.
10 Lè ou antwé adan an kay, wèsté andidan kay sala jis tan ou kité vil sala.
10 Disse ele: “Onde quer que forem, fiquem na mesma casa até partirem da cidade.
11 Épi lè ou antwé andidan pyès plas èk sé moun-an an plas-la pa wisivwèʼw ében yo pa koutéʼw, lè ou kité plas sala soukwé lapousyè-a ki anba pyéʼw kon an sin pou moutwé yo ja widjèkté Bondyé.”
11 Mas, se algum povoado se recusar a recebê-los ou a ouvi-los, ao saírem, sacudam a poeira dos pés como sinal de reprovação”.
12 Épi yo alé èk pwéché ka di moun yo sipozé wépanti.
12 Então eles partiram, dizendo a todos que encontravam que se arrependessem.
13 Yo tiwé an chay vyé lèspwi an sé moun-an, épi an chay ki té malad yo vidé lwil doliv asou tèt yo èk djéwi yo.
13 Expulsaram muitos demônios e curaram muitos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Wa Hèròd tann tout sé twavay-la Jézi té ka fè-a, paski non Jézi té ja simen toupatou. Adan moun té ka di sé Jan Batis ki té wésisité hòd lanmò épi sa sé wézon-an i sa fè tout sé miwak sala.
14 Logo o rei Herodes ouviu falar de Jesus, pois todos comentavam a seu respeito. Alguns diziam: “João Batista ressuscitou dos mortos. Por isso tem poder para fazer esses milagres”.
15 Lézòt moun di i sé Ilaydja. I ni moun ki di i sé an pwòfèt menm kon sé pwòfèt lontan-an.
15 Outros diziam: “É Elias”. Ainda outros diziam: “É um profeta, como os profetas de antigamente”.
16 Mé lè Hèròd tann sa, i di, “Sa sé menm Jan Batis-la mwen té konmandé yo pou koupé kouʼy-la. I sanm i ka viv ankò.”
16 Quando Herodes ouviu falar de Jesus, disse: “João, o homem a quem decapitei, voltou dos mortos!”.
17 Paski Hèròd menm té ja konmandé pou yo awété Jan épi météʼy an pwizon. Hèròd fè sa pou lapéti madanm li, Hèrodiyas.
17 O rei havia mandado prender e encarcerar João para agradar Herodias. Ela era esposa de seu irmão, Filipe, mas Herodes tinha se casado com ela.
18 Jan Batis té toujou ka di Hèròd, i kont lwa Bondyé pou i mayé épi madanm fwèʼy.
18 João dizia a Herodes: “É contra a lei que o senhor viva com a esposa de seu irmão”.
19 Pou lapéti sa, Hèrodiyas té byen faché kont Jan épi i té vlé wè yo tjwé Jan, mé i pa té ni pouvwa-a pou fè Hèròd fè sa.
19 Por isso Herodias guardava rancor de João e queria matá-lo, mas não podia fazê-lo,
20 Paski Hèròd menm té ka wèspèkté Jan an chay, épi i té ka pwotèkté Jan hòd Hèrodiyas, paski i sav i té ka maché dwèt épi laviʼy té nèt. Tout fwa Hèròd té ka tann Jan Batis, sa Jan té ka di-a té ka twoubléʼy an chay, mé magwé sa, i té ka kontan tann li.
20 pois Herodes o respeitava e o protegia, sabendo que ele era um homem justo e santo. Herodes ficava muito perturbado sempre que falava com João, mas mesmo assim gostava de ouvi-lo.
21 Mé lè-a Hèrodiyas té ka èspéyé-a wivé. I té asou jou-a Wa Hèròd sélébwé jou nésans li, lè i bay an fèsten bay tout sé gwo ofisyé gouvèdman-an, sé chèf sòlda-a, épi tout jan ki té wich ki té ka wèsté an Galili.
21 Finalmente, no aniversário de Herodes, Herodias teve a oportunidade que procurava. Ele deu uma festa para os membros do alto escalão do governo, para seus oficiais militares e para os cidadãos mais importantes da Galileia.
22 Fi Hèrodiyas antwé koté Wa Hèròd té tjenn fèsten-an épi i dansé. Mannyè i dansé-a plè Wa Hèròd épi sé jan-an ki té an fèsten-an an chay. Kon sa Wa Hèròd di fi-a, “Mandé mwen népòt bagay ou vlé épi mwen kay ba ouʼy.”
22 Sua filha, também chamada Herodias, entrou e apresentou uma dança que agradou muito Herodes e seus convidados. “Peça-me qualquer coisa que deseje, e eu lhe darei”, disse o rei à moça.
23 Lè i fè pwonmèt sala i fè sèman épi i di, “Anyen ou mandé mwen, mwen kay ba ouʼy, i pé an dimi an tè-a ki anba kondwit mwen-an.”
23 E prometeu, sob juramento: “Eu lhe darei o que pedir, até metade do meu reino!”.
24 Kon sa fi-a sòti an lasal-la koté fèsten-an té yé-a épi i alé mandé manmanʼy Hèrodiyas, “Ki sa ou vlé mwen mandé pou?” Épi Hèrodiyas di, “Mandé pou tèt Jan Batis.”
24 Ela saiu e perguntou à mãe: “O que devo pedir?”. A mãe lhe disse: “Peça a cabeça de João Batista!”.
25 La menm fi-a vini vitman épi i di Wa Hèròd, “Mwen vlé ou ban mwen apwézan sala asou an twé, tèt Jan Batis.”
25 A moça voltou depressa ao rei e disse: “Quero a cabeça de João Batista agora mesmo num prato!”.
26 Bagay sala fi-a mandé-a fè Wa Hèròd byen lapenn, mé pou lapéti pwonmèt-la i té fè-a épi sé moun-an i té envité-a, i pa té sa wifizé fi-a.
26 O rei muito se entristeceu com isso, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, não pôde negar o pedido.
27 Kon sa Wa Hèròd voyé yon sòlda ki té ka gad-la épi i konmandéʼy pou mennen tèt Jan Batis. Gad-la alé an pwizon-an épi i koupé kou Jan,
27 Assim, enviou no mesmo instante um carrasco com ordens de cortar a cabeça de João e trazê-la. Ele decapitou João na prisão,
28 épi i mennenʼy asou an twé épi i pwézantéʼy bay fi-a épi fi-a bay manmanʼy Hèrodiyas li.
28 trouxe a cabeça num prato e a entregou à moça, que a levou à sua mãe.
29 Épi lè sé disip Jan Batis-la tann sa, yo alé épi yo pwan kò-a épi yo téwéʼy.
29 Quando os discípulos de João souberam o que havia acontecido, foram buscar o corpo e o colocaram numa sepultura.
30 Lè sé disip-la witounen yo wakonté Jézi tout sa yo té fè épi sa yo té enstwi sé moun-an.
30 Os apóstolos voltaram de sua missão e contaram a Jesus tudo que tinham feito e ensinado.
31 Mé i té ni tèlman moun ka antwé sòti ka vin wè sé disip-la èk Jézi, yo pa té ni yon ti chans pou yo sa manjé. Jézi di yo kon sa, “Annou pwan an ti tan pa kò nou koté nou sa pozé épi manjé.”
31 Jesus lhes disse: “Vamos sozinhos até um lugar tranquilo para descansar um pouco”, pois tanta gente ia e vinha que eles não tinham tempo nem para comer.
32 Kon sa yo kité la adan an kannòt épi yo alé on plas koté yo té kay yé pa kò yo.
32 Então saíram de barco para um lugar isolado, a fim de ficarem a sós.
33 Patan yo pati-a an chay sé moun-an apèsivwè yo épi yo mété kouwi an tout sé vil-la épi yo alé asanblé asou lans-lan.
33 Contudo, muitos os reconheceram e os viram partir, e pessoas de várias cidades correram e chegaram antes deles.
34 Lè Jézi wivé asou lans-lan i wè pil moun sala ki ja sanblé la-a. Yo fèʼy lapenn paski i gadé yo kon mouton ki pa té ni bèwjé. Épi la i koumansé enstwi yo an chay bagay.
34 Quando Jesus saiu do barco, viu a grande multidão e teve compaixão dela, pois eram como ovelhas sem pastor. Então começou a lhes ensinar muitas coisas.
35 Mé lè i fin pwéché i té ja ka vini ta épi koté yo té yé-a té lwen vil. Kon sa sé disip-la vini èk di Jézi,
35 Ao entardecer, os discípulos foram até ele e disseram: “Este lugar é isolado, e já está tarde.
36 “I ja ka vini ta. Voyé sé moun-an alé an sé vil èk vilaj oliwon-an pou yo chaché manjé pou yo manjé.”
36 Mande as multidões embora, para que possam ir aos campos e povoados vizinhos e comprar algo para comer”.
37 Jézi di sé disip-la, “Zòt menm ba yo manjé pou yo manjé.”
37 Jesus, porém, disse: “Providenciem vocês mesmos alimento para eles”. “Precisaríamos de muito dinheiro
38 Jézi di yo kon sa, “Alé gadé konmen pen èk pwéson zòt ni.”
38 “Quantos pães vocês têm?”, perguntou ele. “Vão verificar.” Eles voltaram e informaram: “Cinco pães e dois peixes”.
39 Jézi konmandé yo pou fè sé moun-an asid adan pil asou zèb vè-a.
39 Então Jesus ordenou que fizessem a multidão sentar-se em grupos na grama verde.
40 Adan sé pil-la té ni senkant moun, èk adan té ni on san.
40 Assim, eles se sentaram em grupos de cinquenta e de cem.
41 Kon sa lè tout moun asid, Jézi fè yo mennen pen-an èk pwéson-an ba li. I tjenbé pen-an épi dé pwéson-an, i lévé zyéʼy an syèl épi i pwédyé. Lè i fin pwédyé, i kasé sé pen-an épi i météʼy douvan sé disip-la pou sé disip-la bay sé moun-an. I té sépawé sé pwéson-an osi.
41 Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, à medida que ia partindo os pães, entregava-os aos discípulos para que os distribuíssem ao povo. Também dividiu os peixes para que todos recebessem uma porção.
42 Tout moun ki té la manjé bouden plen épi yo té satisfè.
42 Todos comeram à vontade,
43 Lè yo fin manjé, sé disip-la anmasé tout lèstan sé pen-an épi pwéson-an ki té wèsté-a. Épi lèstan-an plen douz panyen.
43 e os discípulos recolheram doze cestos com os pães e peixes que sobraram.
44 Èk jou sala limowo nonm ki té manjé sété senk mil.
44 Os que comeram foram cinco mil homens.
45 La menm Jézi di sé disip-la, “Patan mwen ka fè sé moun-an alé-a, pwan kannòt-la èk désann Bèfsayda avan mwen.”
45 Logo em seguida, Jesus insistiu com seus discípulos que voltassem ao barco e atravessassem o mar até Betsaida, enquanto ele mandava o povo para casa.
46 Apwé i fè yo alé, i mouté an sé mòn-an pou i pwédyé.
46 Depois de se despedir de todos, subiu sozinho ao monte para orar.
47 Lè sòlèy kouché, kannòt-la sé disip-la té adan-an té an mitan Lanmè Galili, épi Jézi yonn té asou tè-a.
47 Durante a noite, os discípulos estavam no barco, no meio do mar, e Jesus, sozinho em terra.
48 Jézi wè sé disip-la ka fòsé patan yo ka najé zaviyon-an, paski van-an té ka vanté kont yo. Avan jou ouvè, patan i té ti nwè toujou, Jézi maché asou lanmè-a pou alé jwenn yo. Épi i té ka alé pou pasé yo,
48 Ele viu que estavam em apuros, remando com força e lutando contra o vento e as ondas. Por volta das três da madrugada, Jesus foi até eles caminhando sobre o mar. Sua intenção era passar por eles,
49 mé lè sé disip-la wè Jézi ka maché asou lanmè-a, yo té kwè i té an lèspwi épi yo fè yon kwi
49 mas, quando o avistaram caminhando sobre as águas, gritaram de pavor, pensando que fosse um fantasma.
50 paski yo tout wèʼy épi yo té pè an chay.
50 Ficaram todos aterrorizados ao vê-lo. Imediatamente, porém, Jesus lhes disse: “Não tenham medo! Coragem, sou eu!”.
51 Épi i ay jwenn yo adan kannòt-la, épi van-an tonbé nèt. Sé disip-la té tèlman sipwi
51 Em seguida, subiu no barco e o vento parou. Os discípulos ficaram admirados,
52 paski yo pʼòkò té konpwann miwak-la Jézi té fè èk sé pen-an. Tèt yo té wèd toujou.
52 pois ainda não tinham entendido o milagre dos pães. O coração deles estava endurecido.
53 Lè yo fè tè, yo té plas Jennèsawèt épi yo échwé la.
53 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré. Levaram o barco até a margem
54 Kon yo wivé a tè-a épi yo sòti an kannòt-la, sé moun-an apèsivwè sété Jézi.
54 e desceram. As pessoas reconheceram Jesus assim que o viram.
55 Yo kouwi sòti toupatou an plas-la épi yo chayé sé sa ki té malad asou hanmak yo koté yo tann Jézi té yé.
55 Quando ouviam que Jesus estava em algum lugar, corriam por toda a região, levando os enfermos em macas para onde sabiam que ele estava.
56 Épi toupatou Jézi alé, an sé vilaj-la, an sé vil-la èk an hòtè, sé moun-an mennen sé sa ki té malad-la adan sé laplas-la épi yo di Jézi, “Souplé kité sé jan malad-la touché bout had ou sèlman.” Épi tout sa ki touchéʼy jwenn djéwizon.
56 Aonde quer que ele fosse — aos povoados, às cidades ou aos campos ao redor —, levavam os enfermos para as praças. Suplicavam que ele os deixasse pelo menos tocar na borda de seu manto, e todos que o tocavam eram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.