Marcos 6

Tèstèman nèf-la: Épi an posyòn an liv samz-la (ACFNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Jézi kité koté i té yé-a èk i viwé adan vil-la koté i té lévé-a. Sé disip li-a té la épiʼy.
1 Saiu Jesus dali, e foi para a sua terra, e os seus discípulos o seguiam.
2 Asou jou sabaf-la i antwé an légliz-la, èk la i koumansé enstwi sé moun-an ki té la-a. An chay sé moun-an ki té tann li-a té sipwi. Sé moun-an di, “Koté nonm sala jwenn bagay sala? Koté i jwenn kalité lasajès sala? I sa jis fè miwak!
2 Ora, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se maravilhavam, dizendo: Donde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe é dada? e como se fazem tais milagres por suas mãos?
3 I pa chapantyé-a, on? Gason Mari-a? Fwè Jémz, Jozèf, Jida, épi Simon? Pa sé séséʼy-la ki la épi nou-an?” Épi sé moun-an pa té kontanʼy pou sa i di-a.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? e não estão aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se dele.
4 Jézi di yo kon sa, “Moun ka wèspèkté on pwòfèt toupatou, mé an vil li menm anpami fanmiʼy épi an kay li yo pa ka wèspèktéʼy.”
4 Então Jesus lhes dizia: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra, entre os seus parentes, e na sua própria casa.
5 La i pa té sa fè djè miwak anpami yo, mé i pasé lanmenʼy asou déotwa ki té malad épi i djéwi yo.
5 E não podia fazer ali nenhum milagre, a não ser curar alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Èk Jézi té sipwi pou wè mannyè sé moun sala pa ni lafwa.
6 E admirou-se da incredulidade deles. Em seguida percorria as aldeias circunvizinhas, ensinando.
7 Épi i vini èk i kwiyé sé douz disip-la sèlman èk i voyé yo alé pa dé épi i ba yo pouvwa anlè vyé lèspwi.
7 E chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e dava-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 Épi i konmandé yo kon sa, “Pa pwan anyen pou lawout-la mé an baton pou maché sèlman — pyès pen, pyès sak, pyès lajan an pòch ou.
8 ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, senão apenas um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro no cinto;
9 Mété sapat mé pa mété yon lòt chimiz.
9 mas que fossem calçados de sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Lè ou antwé adan an kay, wèsté andidan kay sala jis tan ou kité vil sala.
10 Dizia-lhes mais: Onde quer que entrardes numa casa, ficai nela até sairdes daquele lugar.
11 Épi lè ou antwé andidan pyès plas èk sé moun-an an plas-la pa wisivwèʼw ében yo pa koutéʼw, lè ou kité plas sala soukwé lapousyè-a ki anba pyéʼw kon an sin pou moutwé yo ja widjèkté Bondyé.”
11 E se qualquer lugar não vos receber, nem os homens vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho conta eles.
12 Épi yo alé èk pwéché ka di moun yo sipozé wépanti.
12 Então saíram e pregaram que todos se arrependessem;
13 Yo tiwé an chay vyé lèspwi an sé moun-an, épi an chay ki té malad yo vidé lwil doliv asou tèt yo èk djéwi yo.
13 e expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Wa Hèròd tann tout sé twavay-la Jézi té ka fè-a, paski non Jézi té ja simen toupatou. Adan moun té ka di sé Jan Batis ki té wésisité hòd lanmò épi sa sé wézon-an i sa fè tout sé miwak sala.
14 E soube disso o rei Herodes {porque o nome de Jesus se tornara célebre}, e disse: João, o Batista, ressuscitou dos mortos; e por isso estes poderes milagrosos operam nele.
15 Lézòt moun di i sé Ilaydja. I ni moun ki di i sé an pwòfèt menm kon sé pwòfèt lontan-an.
15 Mas outros diziam: É Elias. E ainda outros diziam: É profeta como um dos profetas.
16 Mé lè Hèròd tann sa, i di, “Sa sé menm Jan Batis-la mwen té konmandé yo pou koupé kouʼy-la. I sanm i ka viv ankò.”
16 Herodes, porém, ouvindo isso, dizia: É João, aquele a quem eu mandei degolar: ele ressuscitou.
17 Paski Hèròd menm té ja konmandé pou yo awété Jan épi météʼy an pwizon. Hèròd fè sa pou lapéti madanm li, Hèrodiyas.
17 Porquanto o próprio Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe; porque ele se havia casado com ela.
18 Jan Batis té toujou ka di Hèròd, i kont lwa Bondyé pou i mayé épi madanm fwèʼy.
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito ter a mulher de teu irmão.
19 Pou lapéti sa, Hèrodiyas té byen faché kont Jan épi i té vlé wè yo tjwé Jan, mé i pa té ni pouvwa-a pou fè Hèròd fè sa.
19 Por isso Herodias lhe guardava rancor e queria matá-lo, mas não podia;
20 Paski Hèròd menm té ka wèspèkté Jan an chay, épi i té ka pwotèkté Jan hòd Hèrodiyas, paski i sav i té ka maché dwèt épi laviʼy té nèt. Tout fwa Hèròd té ka tann Jan Batis, sa Jan té ka di-a té ka twoubléʼy an chay, mé magwé sa, i té ka kontan tann li.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo, e o guardava em segurança; e, ao ouvi-lo, ficava muito perplexo, contudo de boa mente o escutava.
21 Mé lè-a Hèrodiyas té ka èspéyé-a wivé. I té asou jou-a Wa Hèròd sélébwé jou nésans li, lè i bay an fèsten bay tout sé gwo ofisyé gouvèdman-an, sé chèf sòlda-a, épi tout jan ki té wich ki té ka wèsté an Galili.
21 Chegado, porém, um dia oportuno quando Herodes no seu aniversário natalício ofereceu um banquete aos grandes da sua corte, aos principais da Galiléia,
22 Fi Hèrodiyas antwé koté Wa Hèròd té tjenn fèsten-an épi i dansé. Mannyè i dansé-a plè Wa Hèròd épi sé jan-an ki té an fèsten-an an chay. Kon sa Wa Hèròd di fi-a, “Mandé mwen népòt bagay ou vlé épi mwen kay ba ouʼy.”
22 entrou a filha da mesma Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos convivas. Então o rei disse à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Lè i fè pwonmèt sala i fè sèman épi i di, “Anyen ou mandé mwen, mwen kay ba ouʼy, i pé an dimi an tè-a ki anba kondwit mwen-an.”
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja metade do meu reino.
24 Kon sa fi-a sòti an lasal-la koté fèsten-an té yé-a épi i alé mandé manmanʼy Hèrodiyas, “Ki sa ou vlé mwen mandé pou?” Épi Hèrodiyas di, “Mandé pou tèt Jan Batis.”
24 Tendo ela saído, perguntou a sua mãe: Que pedirei? Ela respondeu: A cabeça de João, o Batista.
25 La menm fi-a vini vitman épi i di Wa Hèròd, “Mwen vlé ou ban mwen apwézan sala asou an twé, tèt Jan Batis.”
25 E tornando logo com pressa à presença do rei, pediu, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João, o Batista.
26 Bagay sala fi-a mandé-a fè Wa Hèròd byen lapenn, mé pou lapéti pwonmèt-la i té fè-a épi sé moun-an i té envité-a, i pa té sa wifizé fi-a.
26 Ora, entristeceu-se muito o rei; todavia, por causa dos seus juramentos e por causa dos que estavam à mesa, não lha quis negar.
27 Kon sa Wa Hèròd voyé yon sòlda ki té ka gad-la épi i konmandéʼy pou mennen tèt Jan Batis. Gad-la alé an pwizon-an épi i koupé kou Jan,
27 O rei, pois, enviou logo um soldado da sua guarda com ordem de trazer a cabeça de João. Então ele foi e o degolou no cárcere,
28 épi i mennenʼy asou an twé épi i pwézantéʼy bay fi-a épi fi-a bay manmanʼy Hèrodiyas li.
28 e trouxe a cabeça num prato e a deu à jovem, e a jovem a deu à sua mãe.
29 Épi lè sé disip Jan Batis-la tann sa, yo alé épi yo pwan kò-a épi yo téwéʼy.
29 Quando os seus discípulos ouviram isso, vieram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 Lè sé disip-la witounen yo wakonté Jézi tout sa yo té fè épi sa yo té enstwi sé moun-an.
30 Reuniram-se os apóstolos com Jesus e contaram-lhe tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Mé i té ni tèlman moun ka antwé sòti ka vin wè sé disip-la èk Jézi, yo pa té ni yon ti chans pou yo sa manjé. Jézi di yo kon sa, “Annou pwan an ti tan pa kò nou koté nou sa pozé épi manjé.”
31 Ao que ele lhes disse: Vinde vós, à parte, para um lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que vinham e iam, e não tinham tempo nem para comer.
32 Kon sa yo kité la adan an kannòt épi yo alé on plas koté yo té kay yé pa kò yo.
32 Retiraram-se, pois, no barco para um lugar deserto, à parte.
33 Patan yo pati-a an chay sé moun-an apèsivwè yo épi yo mété kouwi an tout sé vil-la épi yo alé asanblé asou lans-lan.
33 Muitos, porém, os viram partir, e os reconheceram; e para lá correram a pé de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles.
34 Lè Jézi wivé asou lans-lan i wè pil moun sala ki ja sanblé la-a. Yo fèʼy lapenn paski i gadé yo kon mouton ki pa té ni bèwjé. Épi la i koumansé enstwi yo an chay bagay.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Mé lè i fin pwéché i té ja ka vini ta épi koté yo té yé-a té lwen vil. Kon sa sé disip-la vini èk di Jézi,
35 Estando a hora já muito adiantada, aproximaram-se dele seus discípulos e disseram: O lugar é deserto, e a hora já está muito adiantada;
36 “I ja ka vini ta. Voyé sé moun-an alé an sé vil èk vilaj oliwon-an pou yo chaché manjé pou yo manjé.”
36 despede-os, para que vão aos sítios e às aldeias, em redor, e comprem para si o que comer.
37 Jézi di sé disip-la, “Zòt menm ba yo manjé pou yo manjé.”
37 Ele, porém, lhes respondeu: Dai-lhes vós de comer. Então eles lhe perguntaram: Havemos de ir comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 Jézi di yo kon sa, “Alé gadé konmen pen èk pwéson zòt ni.”
38 Ao que ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver. E, tendo-se informado, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Jézi konmandé yo pou fè sé moun-an asid adan pil asou zèb vè-a.
39 Então lhes ordenou que a todos fizessem reclinar-se, em grupos, sobre a relva verde.
40 Adan sé pil-la té ni senkant moun, èk adan té ni on san.
40 E reclinaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Kon sa lè tout moun asid, Jézi fè yo mennen pen-an èk pwéson-an ba li. I tjenbé pen-an épi dé pwéson-an, i lévé zyéʼy an syèl épi i pwédyé. Lè i fin pwédyé, i kasé sé pen-an épi i météʼy douvan sé disip-la pou sé disip-la bay sé moun-an. I té sépawé sé pwéson-an osi.
41 E tomando os cinco pães e os dois peixes, e erguendo os olhos ao céu, os abençoou; partiu os pães e os entregava a seus discípulos para lhos servirem; também repartiu os dois peixes por todos.
42 Tout moun ki té la manjé bouden plen épi yo té satisfè.
42 E todos comeram e se fartaram.
43 Lè yo fin manjé, sé disip-la anmasé tout lèstan sé pen-an épi pwéson-an ki té wèsté-a. Épi lèstan-an plen douz panyen.
43 Em seguida, recolheram doze cestos cheios dos pedaços de pão e de peixe.
44 Èk jou sala limowo nonm ki té manjé sété senk mil.
44 Ora, os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 La menm Jézi di sé disip-la, “Patan mwen ka fè sé moun-an alé-a, pwan kannòt-la èk désann Bèfsayda avan mwen.”
45 Logo em seguida obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Apwé i fè yo alé, i mouté an sé mòn-an pou i pwédyé.
46 E, tendo-a despedido, foi ao monte para orar.
47 Lè sòlèy kouché, kannòt-la sé disip-la té adan-an té an mitan Lanmè Galili, épi Jézi yonn té asou tè-a.
47 Chegada a tardinha, estava o barco no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 Jézi wè sé disip-la ka fòsé patan yo ka najé zaviyon-an, paski van-an té ka vanté kont yo. Avan jou ouvè, patan i té ti nwè toujou, Jézi maché asou lanmè-a pou alé jwenn yo. Épi i té ka alé pou pasé yo,
48 E, vendo-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário, pela quarta vigília da noite, foi ter com eles, andando sobre o mar; e queria passar-lhes adiante;
49 mé lè sé disip-la wè Jézi ka maché asou lanmè-a, yo té kwè i té an lèspwi épi yo fè yon kwi
49 eles, porém, ao vê-lo andando sobre o mar, pensaram que era um fantasma e gritaram;
50 paski yo tout wèʼy épi yo té pè an chay.
50 porque todos o viram e se assustaram; mas ele imediatamente falou com eles e disse-lhes: Tende ânimo; sou eu; não temais.
51 Épi i ay jwenn yo adan kannòt-la, épi van-an tonbé nèt. Sé disip-la té tèlman sipwi
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram, no seu íntimo, grandemente pasmados;
52 paski yo pʼòkò té konpwann miwak-la Jézi té fè èk sé pen-an. Tèt yo té wèd toujou.
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães, antes o seu coração estava endurecido.
53 Lè yo fè tè, yo té plas Jennèsawèt épi yo échwé la.
53 E, terminada a travessia, chegaram à terra em Genezaré, e ali atracaram.
54 Kon yo wivé a tè-a épi yo sòti an kannòt-la, sé moun-an apèsivwè sété Jézi.
54 Logo que desembarcaram, o povo reconheceu a Jesus;
55 Yo kouwi sòti toupatou an plas-la épi yo chayé sé sa ki té malad asou hanmak yo koté yo tann Jézi té yé.
55 e correndo eles por toda aquela região, começaram a levar nos leitos os que se achavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 Épi toupatou Jézi alé, an sé vilaj-la, an sé vil-la èk an hòtè, sé moun-an mennen sé sa ki té malad-la adan sé laplas-la épi yo di Jézi, “Souplé kité sé jan malad-la touché bout had ou sèlman.” Épi tout sa ki touchéʼy jwenn djéwizon.
56 Onde quer, pois, que entrava, fosse nas aldeias, nas cidades ou nos campos, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos a orla do seu manto; e todos os que a tocavam ficavam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.