Marcos 6
Tèstèman nèf-la: Épi an posyòn an liv samz-la (ACFNT) vs ARA
1 Jézi kité koté i té yé-a èk i viwé adan vil-la koté i té lévé-a. Sé disip li-a té la épiʼy.
1 Tendo Jesus partido dali, foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.
2 Asou jou sabaf-la i antwé an légliz-la, èk la i koumansé enstwi sé moun-an ki té la-a. An chay sé moun-an ki té tann li-a té sipwi. Sé moun-an di, “Koté nonm sala jwenn bagay sala? Koté i jwenn kalité lasajès sala? I sa jis fè miwak!
2 Chegando o sábado, passou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: Donde vêm a este estas coisas? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 I pa chapantyé-a, on? Gason Mari-a? Fwè Jémz, Jozèf, Jida, épi Simon? Pa sé séséʼy-la ki la épi nou-an?” Épi sé moun-an pa té kontanʼy pou sa i di-a.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, José, Judas e Simão? E não vivem aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Jézi di yo kon sa, “Moun ka wèspèkté on pwòfèt toupatou, mé an vil li menm anpami fanmiʼy épi an kay li yo pa ka wèspèktéʼy.”
4 Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, senão na sua terra, entre os seus parentes e na sua casa.
5 La i pa té sa fè djè miwak anpami yo, mé i pasé lanmenʼy asou déotwa ki té malad épi i djéwi yo.
5 Não pôde fazer ali nenhum milagre, senão curar uns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Èk Jézi té sipwi pou wè mannyè sé moun sala pa ni lafwa.
6 Admirou-se da incredulidade deles. Contudo, percorria as aldeias circunvizinhas, a ensinar.
7 Épi i vini èk i kwiyé sé douz disip-la sèlman èk i voyé yo alé pa dé épi i ba yo pouvwa anlè vyé lèspwi.
7 Chamou Jesus os doze e passou a enviá-los de dois a dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 Épi i konmandé yo kon sa, “Pa pwan anyen pou lawout-la mé an baton pou maché sèlman — pyès pen, pyès sak, pyès lajan an pòch ou.
8 Ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro;
9 Mété sapat mé pa mété yon lòt chimiz.
9 que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.
10 Lè ou antwé adan an kay, wèsté andidan kay sala jis tan ou kité vil sala.
10 E recomendou-lhes: Quando entrardes nalguma casa, permanecei aí até vos retirardes do lugar.
11 Épi lè ou antwé andidan pyès plas èk sé moun-an an plas-la pa wisivwèʼw ében yo pa koutéʼw, lè ou kité plas sala soukwé lapousyè-a ki anba pyéʼw kon an sin pou moutwé yo ja widjèkté Bondyé.”
11 Se nalgum lugar não vos receberem nem vos ouvirem, ao sairdes dali, sacudi o pó dos pés, em testemunho contra eles.
12 Épi yo alé èk pwéché ka di moun yo sipozé wépanti.
12 Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse;
13 Yo tiwé an chay vyé lèspwi an sé moun-an, épi an chay ki té malad yo vidé lwil doliv asou tèt yo èk djéwi yo.
13 expeliam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Wa Hèròd tann tout sé twavay-la Jézi té ka fè-a, paski non Jézi té ja simen toupatou. Adan moun té ka di sé Jan Batis ki té wésisité hòd lanmò épi sa sé wézon-an i sa fè tout sé miwak sala.
14 Chegou isto aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus já se tornara notório; e alguns diziam: João Batista ressuscitou dentre os mortos, e, por isso, nele operam forças miraculosas.
15 Lézòt moun di i sé Ilaydja. I ni moun ki di i sé an pwòfèt menm kon sé pwòfèt lontan-an.
15 Outros diziam: É Elias; ainda outros: É profeta como um dos profetas.
16 Mé lè Hèròd tann sa, i di, “Sa sé menm Jan Batis-la mwen té konmandé yo pou koupé kouʼy-la. I sanm i ka viv ankò.”
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: É João, a quem eu mandei decapitar, que ressurgiu.
17 Paski Hèròd menm té ja konmandé pou yo awété Jan épi météʼy an pwizon. Hèròd fè sa pou lapéti madanm li, Hèrodiyas.
17 Porque o mesmo Herodes, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe (porquanto Herodes se casara com ela), mandara prender a João e atá-lo no cárcere.
18 Jan Batis té toujou ka di Hèròd, i kont lwa Bondyé pou i mayé épi madanm fwèʼy.
18 Pois João lhe dizia: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 Pou lapéti sa, Hèrodiyas té byen faché kont Jan épi i té vlé wè yo tjwé Jan, mé i pa té ni pouvwa-a pou fè Hèròd fè sa.
19 E Herodias o odiava, querendo matá-lo, e não podia.
20 Paski Hèròd menm té ka wèspèkté Jan an chay, épi i té ka pwotèkté Jan hòd Hèrodiyas, paski i sav i té ka maché dwèt épi laviʼy té nèt. Tout fwa Hèròd té ka tann Jan Batis, sa Jan té ka di-a té ka twoubléʼy an chay, mé magwé sa, i té ka kontan tann li.
20 Porque Herodes temia a João, sabendo que era homem justo e santo, e o tinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, escutando-o de boa mente.
21 Mé lè-a Hèrodiyas té ka èspéyé-a wivé. I té asou jou-a Wa Hèròd sélébwé jou nésans li, lè i bay an fèsten bay tout sé gwo ofisyé gouvèdman-an, sé chèf sòlda-a, épi tout jan ki té wich ki té ka wèsté an Galili.
21 E, chegando um dia favorável, em que Herodes no seu aniversário natalício dera um banquete aos seus dignitários, aos oficiais militares e aos principais da Galileia,
22 Fi Hèrodiyas antwé koté Wa Hèròd té tjenn fèsten-an épi i dansé. Mannyè i dansé-a plè Wa Hèròd épi sé jan-an ki té an fèsten-an an chay. Kon sa Wa Hèròd di fi-a, “Mandé mwen népòt bagay ou vlé épi mwen kay ba ouʼy.”
22 entrou a filha de Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convivas. Então, disse o rei à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Lè i fè pwonmèt sala i fè sèman épi i di, “Anyen ou mandé mwen, mwen kay ba ouʼy, i pé an dimi an tè-a ki anba kondwit mwen-an.”
23 E jurou-lhe: Se pedires mesmo que seja a metade do meu reino, eu ta darei.
24 Kon sa fi-a sòti an lasal-la koté fèsten-an té yé-a épi i alé mandé manmanʼy Hèrodiyas, “Ki sa ou vlé mwen mandé pou?” Épi Hèrodiyas di, “Mandé pou tèt Jan Batis.”
24 Saindo ela, perguntou à sua mãe: Que pedirei? Esta respondeu: A cabeça de João Batista.
25 La menm fi-a vini vitman épi i di Wa Hèròd, “Mwen vlé ou ban mwen apwézan sala asou an twé, tèt Jan Batis.”
25 No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: Quero que, sem demora, me dês num prato a cabeça de João Batista.
26 Bagay sala fi-a mandé-a fè Wa Hèròd byen lapenn, mé pou lapéti pwonmèt-la i té fè-a épi sé moun-an i té envité-a, i pa té sa wifizé fi-a.
26 Entristeceu-se profundamente o rei; mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 Kon sa Wa Hèròd voyé yon sòlda ki té ka gad-la épi i konmandéʼy pou mennen tèt Jan Batis. Gad-la alé an pwizon-an épi i koupé kou Jan,
27 E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi, e o decapitou no cárcere,
28 épi i mennenʼy asou an twé épi i pwézantéʼy bay fi-a épi fi-a bay manmanʼy Hèrodiyas li.
28 e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a sua mãe.
29 Épi lè sé disip Jan Batis-la tann sa, yo alé épi yo pwan kò-a épi yo téwéʼy.
29 Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram-lhe o corpo e o depositaram no túmulo.
30 Lè sé disip-la witounen yo wakonté Jézi tout sa yo té fè épi sa yo té enstwi sé moun-an.
30 Voltaram os apóstolos à presença de Jesus e lhe relataram tudo quanto haviam feito e ensinado.
31 Mé i té ni tèlman moun ka antwé sòti ka vin wè sé disip-la èk Jézi, yo pa té ni yon ti chans pou yo sa manjé. Jézi di yo kon sa, “Annou pwan an ti tan pa kò nou koté nou sa pozé épi manjé.”
31 E ele lhes disse: Vinde repousar um pouco, à parte, num lugar deserto; porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem numerosos os que iam e vinham.
32 Kon sa yo kité la adan an kannòt épi yo alé on plas koté yo té kay yé pa kò yo.
32 Então, foram sós no barco para um lugar solitário.
33 Patan yo pati-a an chay sé moun-an apèsivwè yo épi yo mété kouwi an tout sé vil-la épi yo alé asanblé asou lans-lan.
33 Muitos, porém, os viram partir e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.
34 Lè Jézi wivé asou lans-lan i wè pil moun sala ki ja sanblé la-a. Yo fèʼy lapenn paski i gadé yo kon mouton ki pa té ni bèwjé. Épi la i koumansé enstwi yo an chay bagay.
34 Ao desembarcar, viu Jesus uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E passou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Mé lè i fin pwéché i té ja ka vini ta épi koté yo té yé-a té lwen vil. Kon sa sé disip-la vini èk di Jézi,
35 Em declinando a tarde, vieram os discípulos a Jesus e lhe disseram: É deserto este lugar, e já avançada a hora;
36 “I ja ka vini ta. Voyé sé moun-an alé an sé vil èk vilaj oliwon-an pou yo chaché manjé pou yo manjé.”
36 despede-os para que, passando pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.
37 Jézi di sé disip-la, “Zòt menm ba yo manjé pou yo manjé.”
37 Porém ele lhes respondeu: Dai-lhes vós mesmos de comer. Disseram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?
38 Jézi di yo kon sa, “Alé gadé konmen pen èk pwéson zòt ni.”
38 E ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver! E, sabendo-o eles, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Jézi konmandé yo pou fè sé moun-an asid adan pil asou zèb vè-a.
39 Então, Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.
40 Adan sé pil-la té ni senkant moun, èk adan té ni on san.
40 E o fizeram, repartindo-se em grupos de cem em cem e de cinquenta em cinquenta.
41 Kon sa lè tout moun asid, Jézi fè yo mennen pen-an èk pwéson-an ba li. I tjenbé pen-an épi dé pwéson-an, i lévé zyéʼy an syèl épi i pwédyé. Lè i fin pwédyé, i kasé sé pen-an épi i météʼy douvan sé disip-la pou sé disip-la bay sé moun-an. I té sépawé sé pwéson-an osi.
41 Tomando ele os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos ao céu, os abençoou; e, partindo os pães, deu-os aos discípulos para que os distribuíssem; e por todos repartiu também os dois peixes.
42 Tout moun ki té la manjé bouden plen épi yo té satisfè.
42 Todos comeram e se fartaram;
43 Lè yo fin manjé, sé disip-la anmasé tout lèstan sé pen-an épi pwéson-an ki té wèsté-a. Épi lèstan-an plen douz panyen.
43 e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Èk jou sala limowo nonm ki té manjé sété senk mil.
44 Os que comeram dos pães eram cinco mil homens.
45 La menm Jézi di sé disip-la, “Patan mwen ka fè sé moun-an alé-a, pwan kannòt-la èk désann Bèfsayda avan mwen.”
45 Logo a seguir, compeliu Jesus os seus discípulos a embarcar e passar adiante para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Apwé i fè yo alé, i mouté an sé mòn-an pou i pwédyé.
46 E, tendo-os despedido, subiu ao monte para orar.
47 Lè sòlèy kouché, kannòt-la sé disip-la té adan-an té an mitan Lanmè Galili, épi Jézi yonn té asou tè-a.
47 Ao cair da tarde, estava o barco no meio do mar, e ele, sozinho em terra.
48 Jézi wè sé disip-la ka fòsé patan yo ka najé zaviyon-an, paski van-an té ka vanté kont yo. Avan jou ouvè, patan i té ti nwè toujou, Jézi maché asou lanmè-a pou alé jwenn yo. Épi i té ka alé pou pasé yo,
48 E, vendo-os em dificuldade a remar, porque o vento lhes era contrário, por volta da quarta vigília da noite, veio ter com eles, andando por sobre o mar; e queria tomar-lhes a dianteira.
49 mé lè sé disip-la wè Jézi ka maché asou lanmè-a, yo té kwè i té an lèspwi épi yo fè yon kwi
49 Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.
50 paski yo tout wèʼy épi yo té pè an chay.
50 Pois todos ficaram aterrados à vista dele. Mas logo lhes falou e disse: Tende bom ânimo! Sou eu. Não temais!
51 Épi i ay jwenn yo adan kannòt-la, épi van-an tonbé nèt. Sé disip-la té tèlman sipwi
51 E subiu para o barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram entre si atônitos,
52 paski yo pʼòkò té konpwann miwak-la Jézi té fè èk sé pen-an. Tèt yo té wèd toujou.
52 porque não haviam compreendido o milagre dos pães; antes, o seu coração estava endurecido.
53 Lè yo fè tè, yo té plas Jennèsawèt épi yo échwé la.
53 Estando já no outro lado, chegaram a terra, em Genesaré, onde aportaram.
54 Kon yo wivé a tè-a épi yo sòti an kannòt-la, sé moun-an apèsivwè sété Jézi.
54 Saindo eles do barco, logo o povo reconheceu Jesus;
55 Yo kouwi sòti toupatou an plas-la épi yo chayé sé sa ki té malad asou hanmak yo koté yo tann Jézi té yé.
55 e, percorrendo toda aquela região, traziam em leitos os enfermos, para onde ouviam que ele estava.
56 Épi toupatou Jézi alé, an sé vilaj-la, an sé vil-la èk an hòtè, sé moun-an mennen sé sa ki té malad-la adan sé laplas-la épi yo di Jézi, “Souplé kité sé jan malad-la touché bout had ou sèlman.” Épi tout sa ki touchéʼy jwenn djéwizon.
56 Onde quer que ele entrasse nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, rogando-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua veste; e quantos a tocavam saíam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.