Marcos 6

Tèstèman nèf-la: Épi an posyòn an liv samz-la (ACFNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Jézi kité koté i té yé-a èk i viwé adan vil-la koté i té lévé-a. Sé disip li-a té la épiʼy.
1 E ele saindo dali, chegou à sua própria terra, e os seus discípulos o seguiram.
2 Asou jou sabaf-la i antwé an légliz-la, èk la i koumansé enstwi sé moun-an ki té la-a. An chay sé moun-an ki té tann li-a té sipwi. Sé moun-an di, “Koté nonm sala jwenn bagay sala? Koté i jwenn kalité lasajès sala? I sa jis fè miwak!
2 E, chegando o dia do shabat, ele começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se admiravam, dizendo: De onde lhe vem estas coisas? E que sabedoria é esta que lhe é dada, e como estas poderosas obras são feitas por suas mãos?
3 I pa chapantyé-a, on? Gason Mari-a? Fwè Jémz, Jozèf, Jida, épi Simon? Pa sé séséʼy-la ki la épi nou-an?” Épi sé moun-an pa té kontanʼy pou sa i di-a.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, e de José, e de Judas e de Simão? E não estão aqui conosco suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Jézi di yo kon sa, “Moun ka wèspèkté on pwòfèt toupatou, mé an vil li menm anpami fanmiʼy épi an kay li yo pa ka wèspèktéʼy.”
4 Mas Jesus lhes dizia: O profeta não está sem honra, exceto na sua própria terra, e entre os seus próprios parentes, e na sua própria casa.
5 La i pa té sa fè djè miwak anpami yo, mé i pasé lanmenʼy asou déotwa ki té malad épi i djéwi yo.
5 E ele não podia fazer ali nenhuma obra poderosa, salvo impor suas mãos sobre poucas pessoas enfermas, curando-as.
6 Èk Jézi té sipwi pou wè mannyè sé moun sala pa ni lafwa.
6 E admirou-se da descrença deles. E ele percorreu as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Épi i vini èk i kwiyé sé douz disip-la sèlman èk i voyé yo alé pa dé épi i ba yo pouvwa anlè vyé lèspwi.
7 E ele chamou a si os doze, e começou a enviá-los de dois em dois, e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 Épi i konmandé yo kon sa, “Pa pwan anyen pou lawout-la mé an baton pou maché sèlman — pyès pen, pyès sak, pyès lajan an pòch ou.
8 e ordenou-lhes que nada levassem para sua jornada, senão somente um cajado; nem alforje, nem pão, nem dinheiro no seu cinto;
9 Mété sapat mé pa mété yon lòt chimiz.
9 mas que fossem calçados com sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Lè ou antwé adan an kay, wèsté andidan kay sala jis tan ou kité vil sala.
10 E ele dizia-lhes: Onde quer que entrardes numa casa, permanecei até partir daquele lugar.
11 Épi lè ou antwé andidan pyès plas èk sé moun-an an plas-la pa wisivwèʼw ében yo pa koutéʼw, lè ou kité plas sala soukwé lapousyè-a ki anba pyéʼw kon an sin pou moutwé yo ja widjèkté Bondyé.”
11 E aqueles que não vos receberem, nem vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho contra eles. Em verdade eu vos digo que haverá mais tolerância para Sodoma e Gomorra no dia do juízo do que para os daquela cidade.
12 Épi yo alé èk pwéché ka di moun yo sipozé wépanti.
12 E eles foram, e pregando que os homens se arrependessem.
13 Yo tiwé an chay vyé lèspwi an sé moun-an, épi an chay ki té malad yo vidé lwil doliv asou tèt yo èk djéwi yo.
13 E eles expulsavam muitos demônios, e ungiam com óleo muitos que eram enfermos, e os curavam.
14 Wa Hèròd tann tout sé twavay-la Jézi té ka fè-a, paski non Jézi té ja simen toupatou. Adan moun té ka di sé Jan Batis ki té wésisité hòd lanmò épi sa sé wézon-an i sa fè tout sé miwak sala.
14 E o rei Herodes ouviu falar dele (pois seu nome foi propagado amplamente) e disse: João, o Batista, foi ressuscitado dentre os mortos, e por isso estas maravilhas operam nele.
15 Lézòt moun di i sé Ilaydja. I ni moun ki di i sé an pwòfèt menm kon sé pwòfèt lontan-an.
15 Outros diziam: Este é Elias. E outros diziam: Este é um profeta, ou como um dos profetas.
16 Mé lè Hèròd tann sa, i di, “Sa sé menm Jan Batis-la mwen té konmandé yo pou koupé kouʼy-la. I sanm i ka viv ankò.”
16 Mas Herodes ouvindo isso, dizia: Este é João, a quem eu decapitei; ele está ressuscitado dentre os mortos.
17 Paski Hèròd menm té ja konmandé pou yo awété Jan épi météʼy an pwizon. Hèròd fè sa pou lapéti madanm li, Hèrodiyas.
17 Pois o próprio Herodes mandara prender a João, e o confinou na prisão, por causa de Herodias, esposa de seu irmão Filipe; porque ele havia se casado com ela.
18 Jan Batis té toujou ka di Hèròd, i kont lwa Bondyé pou i mayé épi madanm fwèʼy.
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito possuir a esposa de teu irmão.
19 Pou lapéti sa, Hèrodiyas té byen faché kont Jan épi i té vlé wè yo tjwé Jan, mé i pa té ni pouvwa-a pou fè Hèròd fè sa.
19 Por isso, Herodias tinha uma desavença contra ele, e queria matá-lo, mas ela não podia;
20 Paski Hèròd menm té ka wèspèkté Jan an chay, épi i té ka pwotèkté Jan hòd Hèrodiyas, paski i sav i té ka maché dwèt épi laviʼy té nèt. Tout fwa Hèròd té ka tann Jan Batis, sa Jan té ka di-a té ka twoubléʼy an chay, mé magwé sa, i té ka kontan tann li.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que ele era um homem justo e santo; e o observava; e ao ouvi-lo, ele fazia muitas coisas, e o ouvia de boa vontade.
21 Mé lè-a Hèrodiyas té ka èspéyé-a wivé. I té asou jou-a Wa Hèròd sélébwé jou nésans li, lè i bay an fèsten bay tout sé gwo ofisyé gouvèdman-an, sé chèf sòlda-a, épi tout jan ki té wich ki té ka wèsté an Galili.
21 E, chegando um dia oportuno, quando Herodes em seu aniversário fez um jantar aos seus senhores, altos capitães, e chefes da Galileia;
22 Fi Hèrodiyas antwé koté Wa Hèròd té tjenn fèsten-an épi i dansé. Mannyè i dansé-a plè Wa Hèròd épi sé jan-an ki té an fèsten-an an chay. Kon sa Wa Hèròd di fi-a, “Mandé mwen népòt bagay ou vlé épi mwen kay ba ouʼy.”
22 e entrando a filha de Herodias, e dançando, e agradando a Herodes, e aos que estavam sentados com ele, o rei disse à donzela: Pede-me o que quiseres, e eu te darei.
23 Lè i fè pwonmèt sala i fè sèman épi i di, “Anyen ou mandé mwen, mwen kay ba ouʼy, i pé an dimi an tè-a ki anba kondwit mwen-an.”
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires eu te darei, até a metade do meu reino.
24 Kon sa fi-a sòti an lasal-la koté fèsten-an té yé-a épi i alé mandé manmanʼy Hèrodiyas, “Ki sa ou vlé mwen mandé pou?” Épi Hèrodiyas di, “Mandé pou tèt Jan Batis.”
24 E, saindo ela, disse à sua mãe: O que eu pedirei? E ela disse: A cabeça de João, o Batista.
25 La menm fi-a vini vitman épi i di Wa Hèròd, “Mwen vlé ou ban mwen apwézan sala asou an twé, tèt Jan Batis.”
25 E ela veio imediatamente para junto do rei, e pediu, dizendo: Eu quero que tu me dês em um prato a cabeça de João, o Batista.
26 Bagay sala fi-a mandé-a fè Wa Hèròd byen lapenn, mé pou lapéti pwonmèt-la i té fè-a épi sé moun-an i té envité-a, i pa té sa wifizé fi-a.
26 E o rei entristeceu-se muito; todavia, por causa do juramento e dos que estavam sentados com ele, não quis deixar de atendê-la.
27 Kon sa Wa Hèròd voyé yon sòlda ki té ka gad-la épi i konmandéʼy pou mennen tèt Jan Batis. Gad-la alé an pwizon-an épi i koupé kou Jan,
27 E imediatamente o rei enviou um carrasco, e ordenou que a cabeça dele fosse trazida; e ele foi, e o decapitou na prisão;
28 épi i mennenʼy asou an twé épi i pwézantéʼy bay fi-a épi fi-a bay manmanʼy Hèrodiyas li.
28 e trouxe sua cabeça em um prato, e entregou à donzela; e a donzela a deu à sua mãe.
29 Épi lè sé disip Jan Batis-la tann sa, yo alé épi yo pwan kò-a épi yo téwéʼy.
29 E, quando seus discípulos ouviram isso, foram, tomaram o seu corpo, e o puseram no sepulcro.
30 Lè sé disip-la witounen yo wakonté Jézi tout sa yo té fè épi sa yo té enstwi sé moun-an.
30 E os apóstolos reuniram-se com Jesus, e contaram-lhe todas estas coisas, tanto o que tinham feito como o que eles tinham ensinado.
31 Mé i té ni tèlman moun ka antwé sòti ka vin wè sé disip-la èk Jézi, yo pa té ni yon ti chans pou yo sa manjé. Jézi di yo kon sa, “Annou pwan an ti tan pa kò nou koté nou sa pozé épi manjé.”
31 E ele disse-lhes: Vinde vós, aqui à parte, para um lugar deserto, e descansai um tempo. Porque havia muitos que iam e vinham, e não tinham tempo nem para comer.
32 Kon sa yo kité la adan an kannòt épi yo alé on plas koté yo té kay yé pa kò yo.
32 E eles partiram a sós num barco para um lugar deserto.
33 Patan yo pati-a an chay sé moun-an apèsivwè yo épi yo mété kouwi an tout sé vil-la épi yo alé asanblé asou lans-lan.
33 E as pessoas os viram partir, e muitos o reconheceram, e para lá correram a pé de todas as cidades, e os ultrapassaram, e aproximavam-se dele.
34 Lè Jézi wivé asou lans-lan i wè pil moun sala ki ja sanblé la-a. Yo fèʼy lapenn paski i gadé yo kon mouton ki pa té ni bèwjé. Épi la i koumansé enstwi yo an chay bagay.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão, e teve compaixão dela, porque eles eram como ovelhas que não têm pastor; e ele começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Mé lè i fin pwéché i té ja ka vini ta épi koté yo té yé-a té lwen vil. Kon sa sé disip-la vini èk di Jézi,
35 E, quando o dia já estava muito adiantado, os seus discípulos se aproximaram dele, e lhe disseram: Este lugar é deserto, e o dia está muito adiantado;
36 “I ja ka vini ta. Voyé sé moun-an alé an sé vil èk vilaj oliwon-an pou yo chaché manjé pou yo manjé.”
36 despede-os, para que possam ir nas regiões ao redor, e às aldeias, e comprem pão para si; porque eles nada têm para comer.
37 Jézi di sé disip-la, “Zòt menm ba yo manjé pou yo manjé.”
37 Ele respondendo, lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram-lhe: Devemos ir e comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 Jézi di yo kon sa, “Alé gadé konmen pen èk pwéson zòt ni.”
38 E ele disse-lhes: Quantos pães vós tendes? Ide e vedes. E, quando eles souberam, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Jézi konmandé yo pou fè sé moun-an asid adan pil asou zèb vè-a.
39 E ele ordenou-lhes que fizessem assentar a todos, em grupos, sobre a grama verde.
40 Adan sé pil-la té ni senkant moun, èk adan té ni on san.
40 E eles assentaram-se em grupos de cem e de cinquenta.
41 Kon sa lè tout moun asid, Jézi fè yo mennen pen-an èk pwéson-an ba li. I tjenbé pen-an épi dé pwéson-an, i lévé zyéʼy an syèl épi i pwédyé. Lè i fin pwédyé, i kasé sé pen-an épi i météʼy douvan sé disip-la pou sé disip-la bay sé moun-an. I té sépawé sé pwéson-an osi.
41 E, tomando ele os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, abençoou e partiu os pães, e deu-os aos seus discípulos para que os pusessem diante deles; e dividiu os dois peixes entre todos eles.
42 Tout moun ki té la manjé bouden plen épi yo té satisfè.
42 E todos eles comeram e se fartaram.
43 Lè yo fin manjé, sé disip-la anmasé tout lèstan sé pen-an épi pwéson-an ki té wèsté-a. Épi lèstan-an plen douz panyen.
43 E recolheram doze cestos cheios dos pedaços, e de peixe.
44 Èk jou sala limowo nonm ki té manjé sété senk mil.
44 E os que comeram os pães eram quase cinco mil homens.
45 La menm Jézi di sé disip-la, “Patan mwen ka fè sé moun-an alé-a, pwan kannòt-la èk désann Bèfsayda avan mwen.”
45 E imediatamente obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Apwé i fè yo alé, i mouté an sé mòn-an pou i pwédyé.
46 E, tendo-os despedido, ele foi ao monte para orar.
47 Lè sòlèy kouché, kannòt-la sé disip-la té adan-an té an mitan Lanmè Galili, épi Jézi yonn té asou tè-a.
47 E, ao anoitecer, o barco estava no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 Jézi wè sé disip-la ka fòsé patan yo ka najé zaviyon-an, paski van-an té ka vanté kont yo. Avan jou ouvè, patan i té ti nwè toujou, Jézi maché asou lanmè-a pou alé jwenn yo. Épi i té ka alé pou pasé yo,
48 E viu-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário; perto da quarta vigília da noite aproximou-se deles, andando sobre o mar, e queria passar-lhes adiante.
49 mé lè sé disip-la wè Jézi ka maché asou lanmè-a, yo té kwè i té an lèspwi épi yo fè yon kwi
49 Mas, quando eles o viram andar sobre o mar, imaginaram que fosse um espírito, e gritaram;
50 paski yo tout wèʼy épi yo té pè an chay.
50 porque todos o viram, e perturbaram-se. E imediatamente falou com eles, e disse-lhes: Tende bom ânimo; sou eu, não tenhais medo.
51 Épi i ay jwenn yo adan kannòt-la, épi van-an tonbé nèt. Sé disip-la té tèlman sipwi
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram maravilhados em si mesmos além da medida,
52 paski yo pʼòkò té konpwann miwak-la Jézi té fè èk sé pen-an. Tèt yo té wèd toujou.
52 pois eles não tinham considerado o milagre dos pães; pois o seu coração estava endurecido.
53 Lè yo fè tè, yo té plas Jennèsawèt épi yo échwé la.
53 E, eles passando para o outro lado, chegaram à terra de Genesaré, e atracaram na praia.
54 Kon yo wivé a tè-a épi yo sòti an kannòt-la, sé moun-an apèsivwè sété Jézi.
54 E, quando eles saíram do barco, imediatamente o conheceram,
55 Yo kouwi sòti toupatou an plas-la épi yo chayé sé sa ki té malad asou hanmak yo koté yo tann Jézi té yé.
55 e, correndo toda a região em redor, começaram a trazer em leitos os que estavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 Épi toupatou Jézi alé, an sé vilaj-la, an sé vil-la èk an hòtè, sé moun-an mennen sé sa ki té malad-la adan sé laplas-la épi yo di Jézi, “Souplé kité sé jan malad-la touché bout had ou sèlman.” Épi tout sa ki touchéʼy jwenn djéwizon.
56 E, onde quer que ele entrava, em aldeias, ou cidade, ou nos campos, eles colocavam os enfermos nas ruas, e pediam-lhe que eles pudessem tocar somente na orla da sua roupa; e todos quantos o tocavam ficavam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.