Lucas 1
Tèstèman nèf-la: Épi an posyòn an liv samz-la (ACFNT) vs VC
1 Tjofilòs, an chay moun ja éséyé ékwi listwa-a konsèné sé bagay-la ki fèt anpami nou-an konsèné Jézi Kwi.
1 Muitos empreenderam compor uma história dos acontecimentos que se realizaram entre nós,
2 Yo wakonté sa nou té tann an bouch sé moun-an ki té wè èk zyé yo menm dépi an koumansman-an èk ki déklawé konmisyon-an.
2 como no-los transmitiram aqueles que foram desde o princípio testemunhas oculares e que se tornaram ministros da palavra.
3 Kon sa, chèf mwen, mwen ja étidyé byen lavi Jézi dépi an koumansman-an, èk mwen katjilé i kay bon pou mwen ékwi tout bagay baʼw menm kon i fèt.
3 Também a mim me pareceu bem, depois de haver diligentemente investigado tudo desde o princípio, escrevê-los para ti segundo a ordem, excelentíssimo Teófilo,
4 Mwen ékwiʼy pou ou sav tout sé bagay sala ou ja tann-an sé lavéwité.
4 para que conheças a solidez daqueles ensinamentos que tens recebido.
5 La té ni yon pwèt nonʼy sété Zèkaraya. Sé menm tan-an lè Hèròd sété wa Jouda. Zèkaraya sété yonn an lakonpanni pwèt Abija. Non madanm li sété Élizabèt, épi li, menm kon mawiʼy, sété désandan pwèt.
5 Nos tempos de Herodes, rei da Judéia, houve um sacerdote por nome Zacarias, da classe de Abias; sua mulher, descendente de Aarão, chamava-se Isabel.
6 Yo toulé dé té ka viv dwèt épi yo té ka obéyi tout sa Bondyé di pou fè.
6 Ambos eram justos diante de Deus e observavam irrepreensivelmente todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Mé yo pa té ni pyès ti manmay paski Élizabèt té bwanhany èk yo té ja gwan moun.
7 Mas não tinham filho, porque Isabel era estéril e ambos de idade avançada.
8 Lè lè-a té vini pou sé pwèt-la an lakonpanni Abija té fè sèvis an Kay Bondyé,
8 Ora, exercendo Zacarias diante de Deus as funções de sacerdote, na ordem da sua classe,
9 yo chwazi Zèkaraya an twadisyon sé pwèt-la pou i sa antwé an Kay Bondyé pou i té sa bwilé lansan
9 coube-lhe por sorte, segundo o costume em uso entre os sacerdotes, entrar no santuário do Senhor e aí oferecer o perfume.
10 padantan sé moun-an té asanblé dèwò-a ka pwédyé.
10 Todo o povo estava de fora, à hora da oferenda do perfume.
11 Lè sala yon nanj pawèt douvan Zèkaraya, épi i doubout asou fasad dwèt lotèl-la koté Zèkaraya té ka bwilé lansan pou adowé Bondyé.
11 Apareceu-lhe então um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do perfume.
12 Lè Zèkaraya wèʼy, i té sipwi épi i té pè.
12 Vendo-o, Zacarias ficou perturbado, e o temor assaltou-o.
13 Mé nanj-lan diʼy, “Sé pa pou ou pè, Zèkaraya. Bondyé kay wéponn lapwiyèʼw. Èk madanm ou, Élizabèt, kay fè yon gason, épi zòt kay kwiyéʼy Jan.
13 Mas o anjo disse-lhe: Não temas, Zacarias, porque foi ouvida a tua oração: Isabel, tua mulher, dar-te-á um filho, e chamá-lo-ás João.
14 I kay pòté lajwa épi kontantman baʼw, épi an chay lézòt moun kay an djèwté paski ti manmay sala fèt,
14 Ele será para ti motivo de gozo e alegria, e muitos se alegrarão com o seu nascimento;
15 épi Bondyé kay konsidiwéʼy enpòtan. I pa ni pou bwè pyès wonm ében diven fò, épi i kay anba kondwit Lèspwi Bondyé dépi i an bouden manmanʼy.
15 porque será grande diante do Senhor e não beberá vinho nem cerveja, e desde o ventre de sua mãe será cheio do Espírito Santo;
16 I kay fè an pil moun Izwayèl pou tounen pou Bondyé,
16 ele converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus,
17 épi i kay alé avan Senyè-a an pouvwa Lèspwi Bondyé menm kon pwòfèt Ilaydja, pou mété lapé ant papa èk ich. Épi yo ki ka viv an dézobéyisans, pou yo katjilé kon moun ki ka obéyi Bondyé. Épi kon sa i kay pwépawé sé moun-an pou lè Bondyé Senyè kay vini.”
17 e irá adiante de Deus com o espírito e poder de Elias para reconduzir os corações dos pais aos filhos e os rebeldes à sabedoria dos justos, para preparar ao Senhor um povo bem disposto.
18 Zèkaraya mandéʼy, “Ki mannyè mwen kay konnèt sé bagay sala? Mwen sé yon vyé kò, épi madanm mwen ja an gwan moun osi.”
18 Zacarias perguntou ao anjo: Donde terei certeza disto? Pois sou velho e minha mulher é de idade avançada.
19 Nanj-lan wéponn li, “Mwen sé Gabwiyèl, ki ka doubout an pwézans Bondyé. Épi i voyé mwen pou mwen sa diʼw bon nouvèl sala.
19 O anjo respondeu-lhe: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para te falar e te trazer esta feliz nova.
20 Mé ou pa kwè konmisyon-an mwen vini pòté ba ou-a sé lavéwité. Kon sa paski ou pa kwè, ou kay vini moumou épi ou pa kay sa palé tout tan pwonmèt-la mwen fè ba ou-a pa akonpli.”
20 Eis que ficarás mudo e não poderás falar até o dia em que estas coisas acontecerem, visto que não deste crédito às minhas palavras, que se hão de cumprir a seu tempo.
21 Mé a menm lè-a sé moun-an té dèwò-a ka èspéyé pou Zèkaraya, épi yo té ka katjilé ki mannyè ki fè i ka wèsté tèlman lontan andidan Kay Bondyé.
21 No entanto, o povo estava esperando Zacarias; e admirava-se de ele se demorar tanto tempo no santuário.
22 Mé lè i sòti dèwò i pa té sa palé, épi yo di kon sa, “I sanm wè yon vizyon andidan Kay Bondyé,” paski i pa té sa di yon mo pawòl, èvèk i senpliman té ka fè sin ba yo épi lanmenʼy.
22 Ao sair, não lhes podia falar, e compreenderam que tivera no santuário uma visão. Ele lhes explicava isto por acenos; e permaneceu mudo.
23 Lè sé jou-a pou Zèkaraya té fè sèvis li an Kay Bondyé té fini, i viwé an kay li,
23 Decorridos os dias do seu ministério, retirou-se para sua casa.
24 èvèk pa lontan apwé sa madanm li, Élizabèt, vini gwo bouden, épi i wèsté an kay-la senk mwa avan i sòti dèwò.
24 Algum tempo depois Isabel, sua mulher, concebeu; e por cinco meses se ocultava, dizendo:
25 Épi Élizabèt di kon sa, “Apwézan Bondyé édé mwen, épi i tiwé tout wipwòch-la mwen té ni an zyé sé moun-an.”
25 Eis a graça que o Senhor me fez, quando lançou os olhos sobre mim para tirar o meu opróbrio dentre os homens.
26 — ausente —
26 No sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galiléia, chamada Nazaré,
27 — ausente —
27 a uma virgem desposada com um homem que se chamava José, da casa de Davi e o nome da virgem era Maria.
28 Gabwiyèl pawèt douvan fi-a, i diʼy, “Bonjou! Ou ja twouvé favè èk Bondyé, èvèk Bondyé épiʼw.”
28 Entrando, o anjo disse-lhe: Ave, cheia de graça, o Senhor é contigo.
29 Mari té distwé, épi sa chagwinen lèspwiʼy. I katjilé, “Ki sa nanj-lan té vlé di pa sa?”
29 Perturbou-se ela com estas palavras e pôs-se a pensar no que significaria semelhante saudação.
30 Nanj-lan di fi-a, “Mari, sé pa pou ou pè, paski Bondyé ja fèʼw an favè.
30 O anjo disse-lhe: Não temas, Maria, pois encontraste graça diante de Deus.
31 Touswit ou kay vini gwo bouden, épi gason-an ou kay fè-a, ou kay bay nonʼy Jézi.
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, e lhe porás o nome de Jesus.
32 I kay ni pouvwa, épi yo kay kwiyéʼy Gason Bondyé. Épi Bondyé Senyè kay ba li kondwit gwanpapaʼy, Wa David.
32 Ele será grande e chamar-se-á Filho do Altíssimo, e o Senhor Deus lhe dará o trono de seu pai Davi; e reinará eternamente na casa de Jacó,
33 I kay kondwi jan Izwayèl pou tout tan.”
33 e o seu reino não terá fim.
34 Mari wéponn, “Ki mannyè sa kay fèt lè mwen pʼòkò kouché épi pyès nonm?”
34 Maria perguntou ao anjo: Como se fará isso, pois não conheço homem?
35 Nanj-lan wéponn li, “Lèspwi Bondyé kay vini anlèʼw, èk pouvwa Bondyé kay kouvèʼw kon yon lonbwaj. Ou kay twapé kòʼw gwo bouden, épi ti manmay-la ou kay fè-a kay Gason Bondyé. I kay pawfé san pyès péché.
35 Respondeu-lhe o anjo: O Espírito Santo descerá sobre ti, e a força do Altíssimo te envolverá com a sua sombra. Por isso o ente santo que nascer de ti será chamado Filho de Deus.
36 Épi jis fanmiʼw Élizabèt yo di ki té bwanhany, jòdi-a sé sis mwa dépi i gwo bouden an vyéyès li,
36 Também Isabel, tua parenta, até ela concebeu um filho na sua velhice; e já está no sexto mês aquela que é tida por estéril,
37 paski la pa ni anyen Bondyé pa sa fè.”
37 porque a Deus nenhuma coisa é impossível.
38 Mari di, “Mwen sé sèvant Bondyé. Kité tout sa ou di-a fèt.” Èk apwé sa nanj-lan kitéʼy.
38 Então disse Maria: Eis aqui a serva do Senhor. Faça-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo afastou-se dela.
39 Èk apwé nanj-lan fini palé bay Mari, Mari pwépawé kòʼy èk i pati vitman alé adan yon vil an sé mòn péyi Jouda-a.
39 Naqueles dias, Maria se levantou e foi às pressas às montanhas, a uma cidade de Judá.
40 Lè i wivé i antwé an kay Zèkaraya, i di Élizabèt bonjou.
40 Entrou em casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Lè Élizabèt tann vwa Mari, ti manmay-la ki té an boudenʼy-lan soté. An mouman sala Élizabèt té anba kondwit Lèspwi Bondyé
41 Ora, apenas Isabel ouviu a saudação de Maria, a criança estremeceu no seu seio; e Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 épi i hélé, “Ou sé an madanm ki benni an chay pasé tout lézòt madanm, èk ti manmay-la ou kay fè-a benni osi.
42 E exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres e bendito é o fruto do teu ventre.
43 Ki moun mwen yé pou ou ki manman mèt mwen vini vizité mwen?
43 Donde me vem esta honra de vir a mim a mãe de meu Senhor?
44 Èk kon sa mwen tann vwaʼw, ti manmay-la soté an bouden mwen paski i té tèlman kontan.
44 Pois assim que a voz de tua saudação chegou aos meus ouvidos, a criança estremeceu de alegria no meu seio.
45 Mari, ou benni paski ou kwè konmisyon-an Bondyé diʼw-la kay fèt pou vwé.”
45 Bem-aventurada és tu que creste, pois se hão de cumprir as coisas que da parte do Senhor te foram ditas!
46 Épi Mari di kon sa,
46 E Maria disse: Minha alma glorifica ao Senhor,
47 Mwen byen kontan épi Bondyé, paski i sé sovè mwen.
47 meu espírito exulta de alegria em Deus, meu Salvador,
48 Magwé mwen pa anyen douvan Bondyé, mé i fè bagay sala ban mwen.
48 porque olhou para sua pobre serva. Por isto, desde agora, me proclamarão bem-aventurada todas as gerações,
49 Paski Bondyé ki pli ho pasé nou tout èk ki ni tout pouvwa ka fè gwan twavay ban mwen.
49 porque realizou em mim maravilhas aquele que é poderoso e cujo nome é Santo.
50 I ni on tjè fèb pou sé moun-an ki ni wèspé pou li,
50 Sua misericórdia se estende, de geração em geração, sobre os que o temem.
51 I ka fè gwan twavay épi lanmenʼy.
51 Manifestou o poder do seu braço: desconcertou os corações dos soberbos.
52 I ka tiwé otowizasyon pou kondwi an lanmen wa, mé i ka fè lé pòv enpòtan.
52 Derrubou do trono os poderosos e exaltou os humildes.
53 I ka bay lé pòv bon bagay mé i ka voyé sa ki wich alé lanmen vid.
53 Saciou de bens os indigentes e despediu de mãos vazias os ricos.
54 I ka édé sèvant li, sé jan Izwayèl-la.
54 Acolheu a Israel, seu servo, lembrado da sua misericórdia,
55 I pa obliyé pou i édé Abrahanm épi tout désandanʼy pou tout tan,
55 conforme prometera a nossos pais, em favor de Abraão e sua posteridade, para sempre.
56 Mari wèsté épi Élizabèt pou apipwé twa mwa, èk apwé sa i witounen lakay li.
56 Maria ficou com Isabel cerca de três meses. Depois voltou para casa.
57 Tan-an té wivé pou Élizabèt té akouché, èk i fè on ti gason.
57 Completando-se para Isabel o tempo de dar à luz, teve um filho.
58 Vwézinaj èk fanmiʼy tann ki mannyè Bondyé té bon pou li èk yo tout vini pou sélébwé épiʼy.
58 Os seus vizinhos e parentes souberam que o Senhor lhe manifestara a sua misericórdia, e congratulavam-se com ela.
59 Lè ti manmay-la té ni on simenn, tout fanmi èk vwézinaj vini pou wè ti manmay-la sikonsayz. Yo té vlé kwiyé ti manmay-la Zèkaraya kon papaʼy.
59 No oitavo dia, foram circuncidar o menino e o queriam chamar pelo nome de seu pai, Zacarias.
60 Mé manmanʼy di, “Non, nonʼy sé kay Jan.”
60 Mas sua mãe interveio: Não, disse ela, ele se chamará João.
61 Yo diʼy kon sa, “Mé ou pa ni pyès fanmi ki ni non sala.”
61 Replicaram-lhe: Não há ninguém na tua família que se chame por este nome.
62 Kon sa yo fè sin bay Zèkaraya pou sav ki non i té vlé bay ti manmay-la.
62 E perguntavam por acenos ao seu pai como queria que se chamasse.
63 Zèkaraya mandé on bagay pou i sa ékwi asou èk i ékwi “Nonʼy sé Jan.” Épi tout moun té sipwi.
63 Ele, pedindo uma tabuinha, escreveu nela as palavras: João é o seu nome. Todos ficaram pasmados.
64 An menm mouman sala Zèkaraya té sa palé ankò, èk i koumansé ka glowifyé Bondyé.
64 E logo se lhe abriu a boca e soltou-se-lhe a língua e ele falou, bendizendo a Deus.
65 Sé vwézinaj-la té étonnen, èk nouvèl sala simen toupatou an sé mòn péyi Jouda-a.
65 O temor apoderou-se de todos os seus vizinhos; o fato divulgou-se por todas as montanhas da Judéia.
66 Tout moun ki tann katjilé asou sa, èk yo mandé ki kalité ti manmay sa kay yé, paski yo wè Bondyé té épiʼy.
66 Todos os que o ouviam conservavam-no no coração, dizendo: Que será este menino? Porque a mão do Senhor estava com ele.
67 Lèspwi Bondyé té ka kondwi Zèkaraya, papa Jan, èk i koumansé palé sé pawòl-la Bondyé mété an bouch li. I di,
67 Zacarias, seu pai, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou, nestes termos:
68 “Annou glowifyé Senyè-a, Bondyé Jan Izwayèl.
68 Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e resgatou o seu povo,
69 I ka ban nou yon sovè ki ni an chay pouvwa,
69 e suscitou-nos um poderoso Salvador, na casa de Davi, seu servo
70 menm kon i pwonmèt pa bouch sé pwòfèt li-a ki té ka viv an tan lontan.
70 {como havia anunciado, desde os primeiros tempos, mediante os seus santos profetas},
71 I pwonmèt pou i sové nou hòd sé lèlmi nou-an èk anba lanmen tout sa ki hayi nou.
71 para nos livrar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam.
72 I di i kay édé ayèl nou èk i kay tjenn pwonmèt-la i té fè-a.
72 Assim exerce a sua misericórdia com nossos pais, e se recorda de sua santa aliança,
73 I té pwonmèt gwanpapa nou Abrahanm
73 segundo o juramento que fez a nosso pai Abraão: de nos conceder que, sem temor,
74 ki i té kay délivwé nou sòti anba lanmen sé lèlmi nou-an,
74 libertados de mãos inimigas, possamos servi-lo
75 èk kon sa nou kay sa adowéʼy adan yon mannyè ki bon èk dwèt tout lèstan lavi nou.
75 em santidade e justiça, em sua presença, todos os dias da nossa vida.
76 Èk ou, ich mwen, Bondyé kay kwiyéʼw yon pwòfèt li,
76 E tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque precederás o Senhor e lhe prepararás o caminho,
77 Ou kay di sé moun li-an ki Bondyé kay sové yo,
77 para dar ao seu povo conhecer a salvação, pelo perdão dos pecados.
78 — ausente —
78 Graças à ternura e misericórdia de nosso Deus, que nos vai trazer do alto a visita do Sol nascente,
79 — ausente —
79 que há de iluminar os que jazem nas trevas e na sombra da morte e dirigir os nossos passos no caminho da paz.
80 Ti manmay-la pwofité èk i swiv kondwit Bondyé, èk i té ka wèsté adan yon plas pa kòʼy pou an chay tan, jis tan lè jou-a i té kay pawèt an piblik pou i té pwéché bay sé Jan Izwayèl-la.
80 O menino foi crescendo e fortificava-se em espírito, e viveu nos desertos até o dia em que se apresentou diante de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.