Lucas 1
Tèstèman nèf-la: Épi an posyòn an liv samz-la (ACFNT) vs NTLH
1 Tjofilòs, an chay moun ja éséyé ékwi listwa-a konsèné sé bagay-la ki fèt anpami nou-an konsèné Jézi Kwi.
1 Prezado Teófilo, Muitas pessoas têm se esforçado para escrever a história das coisas que aconteceram entre nós.
2 Yo wakonté sa nou té tann an bouch sé moun-an ki té wè èk zyé yo menm dépi an koumansman-an èk ki déklawé konmisyon-an.
2 Elas escreveram o que foi contado por aqueles que viram essas coisas desde o começo e anunciaram a mensagem do evangelho .
3 Kon sa, chèf mwen, mwen ja étidyé byen lavi Jézi dépi an koumansman-an, èk mwen katjilé i kay bon pou mwen ékwi tout bagay baʼw menm kon i fèt.
3 Portanto, Excelência, eu estudei com todo o cuidado como foi que essas coisas aconteceram desde o princípio e achei que seria bom escrever tudo em ordem para o senhor,
4 Mwen ékwiʼy pou ou sav tout sé bagay sala ou ja tann-an sé lavéwité.
4 a fim de que o senhor pudesse conhecer toda a verdade sobre os ensinamentos que recebeu.
5 La té ni yon pwèt nonʼy sété Zèkaraya. Sé menm tan-an lè Hèròd sété wa Jouda. Zèkaraya sété yonn an lakonpanni pwèt Abija. Non madanm li sété Élizabèt, épi li, menm kon mawiʼy, sété désandan pwèt.
5 Quando Herodes era o rei da terra de Israel, havia um sacerdote chamado Zacarias, que era do grupo dos sacerdotes de Abias. A esposa dele se chamava Isabel e também era de uma família de sacerdotes.
6 Yo toulé dé té ka viv dwèt épi yo té ka obéyi tout sa Bondyé di pou fè.
6 Esse casal vivia a vida que para Deus é correta, obedecendo fielmente a todas as leis e mandamentos do Senhor.
7 Mé yo pa té ni pyès ti manmay paski Élizabèt té bwanhany èk yo té ja gwan moun.
7 Mas não tinham filhos porque Isabel não podia ter filhos e porque os dois já eram muito velhos.
8 Lè lè-a té vini pou sé pwèt-la an lakonpanni Abija té fè sèvis an Kay Bondyé,
8 Certo dia no Templo de Jerusalém, Zacarias estava fazendo o seu trabalho de sacerdote, pois era a sua vez de fazer aquele trabalho diário.
9 yo chwazi Zèkaraya an twadisyon sé pwèt-la pou i sa antwé an Kay Bondyé pou i té sa bwilé lansan
9 Conforme o costume dos sacerdotes, ele havia sido escolhido por sorteio para queimar o incenso no altar e por isso entrou no Templo do Senhor.
10 padantan sé moun-an té asanblé dèwò-a ka pwédyé.
10 Durante o tempo em que o incenso queimava, o povo lá fora fazia orações.
11 Lè sala yon nanj pawèt douvan Zèkaraya, épi i doubout asou fasad dwèt lotèl-la koté Zèkaraya té ka bwilé lansan pou adowé Bondyé.
11 Então um anjo do Senhor apareceu em frente de Zacarias, de pé, do lado direito do altar.
12 Lè Zèkaraya wèʼy, i té sipwi épi i té pè.
12 Quando Zacarias o viu, ficou com medo e não sabia o que fazer.
13 Mé nanj-lan diʼy, “Sé pa pou ou pè, Zèkaraya. Bondyé kay wéponn lapwiyèʼw. Èk madanm ou, Élizabèt, kay fè yon gason, épi zòt kay kwiyéʼy Jan.
13 Mas o anjo lhe disse: — Não tenha medo, Zacarias, pois Deus ouviu a sua oração! A sua esposa vai ter um filho, e você porá nele o nome de João.
14 I kay pòté lajwa épi kontantman baʼw, épi an chay lézòt moun kay an djèwté paski ti manmay sala fèt,
14 O nascimento dele vai trazer alegria e felicidade para você e para muita gente,
15 épi Bondyé kay konsidiwéʼy enpòtan. I pa ni pou bwè pyès wonm ében diven fò, épi i kay anba kondwit Lèspwi Bondyé dépi i an bouden manmanʼy.
15 pois para o Senhor Deus ele será um grande homem. Ele não deverá beber vinho nem cerveja. Ele será cheio do Espírito Santo desde o nascimento
16 I kay fè an pil moun Izwayèl pou tounen pou Bondyé,
16 e levará muitos israelitas ao Senhor, o Deus de Israel.
17 épi i kay alé avan Senyè-a an pouvwa Lèspwi Bondyé menm kon pwòfèt Ilaydja, pou mété lapé ant papa èk ich. Épi yo ki ka viv an dézobéyisans, pou yo katjilé kon moun ki ka obéyi Bondyé. Épi kon sa i kay pwépawé sé moun-an pou lè Bondyé Senyè kay vini.”
17 Ele será mandado por Deus como mensageiro e será forte e poderoso como o profeta Elias. Ele fará com que pais e filhos façam as pazes e que os desobedientes voltem a andar no caminho direito. E conseguirá preparar o povo de Israel para a vinda do Senhor.
18 Zèkaraya mandéʼy, “Ki mannyè mwen kay konnèt sé bagay sala? Mwen sé yon vyé kò, épi madanm mwen ja an gwan moun osi.”
18 Então Zacarias perguntou ao anjo: — Como é que eu vou saber que isso é verdade? Estou muito velho, e a minha mulher também.
19 Nanj-lan wéponn li, “Mwen sé Gabwiyèl, ki ka doubout an pwézans Bondyé. Épi i voyé mwen pou mwen sa diʼw bon nouvèl sala.
19 O anjo respondeu: — Eu sou Gabriel,
20 Mé ou pa kwè konmisyon-an mwen vini pòté ba ou-a sé lavéwité. Kon sa paski ou pa kwè, ou kay vini moumou épi ou pa kay sa palé tout tan pwonmèt-la mwen fè ba ou-a pa akonpli.”
20 Você não está acreditando no que eu disse, mas isso acontecerá no tempo certo. E, porque você não acreditou, você ficará mudo e não poderá falar até o dia em que o seu filho nascer.
21 Mé a menm lè-a sé moun-an té dèwò-a ka èspéyé pou Zèkaraya, épi yo té ka katjilé ki mannyè ki fè i ka wèsté tèlman lontan andidan Kay Bondyé.
21 Enquanto isso, o povo estava esperando Zacarias, e todos estavam admirados com a demora dele no Templo.
22 Mé lè i sòti dèwò i pa té sa palé, épi yo di kon sa, “I sanm wè yon vizyon andidan Kay Bondyé,” paski i pa té sa di yon mo pawòl, èvèk i senpliman té ka fè sin ba yo épi lanmenʼy.
22 Quando saiu, Zacarias não podia falar. Então perceberam que ele havia tido uma visão no Templo. Sem poder falar, ele fazia sinais com as mãos para o povo.
23 Lè sé jou-a pou Zèkaraya té fè sèvis li an Kay Bondyé té fini, i viwé an kay li,
23 Quando terminaram os seus dias de serviço no Templo, Zacarias voltou para casa.
24 èvèk pa lontan apwé sa madanm li, Élizabèt, vini gwo bouden, épi i wèsté an kay-la senk mwa avan i sòti dèwò.
24 Pouco tempo depois Isabel, a sua esposa, ficou grávida e durante cinco meses não saiu de casa. E ela disse:
25 Épi Élizabèt di kon sa, “Apwézan Bondyé édé mwen, épi i tiwé tout wipwòch-la mwen té ni an zyé sé moun-an.”
25 — Agora que o Senhor me ajudou, ninguém mais vai me desprezar por eu não ter filhos.
26 — ausente —
26 Quando Isabel estava no sexto mês de gravidez, Deus enviou o anjo Gabriel a uma cidade da Galileia chamada Nazaré.
27 — ausente —
27 O anjo levava uma mensagem para uma virgem que tinha casamento contratado com um homem chamado José, descendente do rei Davi. Ela se chamava Maria.
28 Gabwiyèl pawèt douvan fi-a, i diʼy, “Bonjou! Ou ja twouvé favè èk Bondyé, èvèk Bondyé épiʼw.”
28 O anjo veio e disse: — Que a paz esteja com você, Maria! Você é muito abençoada. O Senhor está com você.
29 Mari té distwé, épi sa chagwinen lèspwiʼy. I katjilé, “Ki sa nanj-lan té vlé di pa sa?”
29 Porém Maria, quando ouviu o que o anjo disse, ficou sem saber o que pensar. E, admirada, ficou pensando no que ele queria dizer.
30 Nanj-lan di fi-a, “Mari, sé pa pou ou pè, paski Bondyé ja fèʼw an favè.
30 Então o anjo continuou: — Não tenha medo, Maria! Deus está contente com você.
31 Touswit ou kay vini gwo bouden, épi gason-an ou kay fè-a, ou kay bay nonʼy Jézi.
31 Você ficará grávida, dará à luz um filho e porá nele o nome de Jesus .
32 I kay ni pouvwa, épi yo kay kwiyéʼy Gason Bondyé. Épi Bondyé Senyè kay ba li kondwit gwanpapaʼy, Wa David.
32 Ele será um grande homem e será chamado de Filho do Deus Altíssimo. Deus, o Senhor, vai fazê-lo rei, como foi o antepassado dele, o rei Davi.
33 I kay kondwi jan Izwayèl pou tout tan.”
33 Ele será para sempre rei dos descendentes de Jacó, e o Reino dele nunca se acabará.
34 Mari wéponn, “Ki mannyè sa kay fèt lè mwen pʼòkò kouché épi pyès nonm?”
34 Então Maria disse para o anjo: — Isso não é possível, pois eu sou virgem!
35 Nanj-lan wéponn li, “Lèspwi Bondyé kay vini anlèʼw, èk pouvwa Bondyé kay kouvèʼw kon yon lonbwaj. Ou kay twapé kòʼw gwo bouden, épi ti manmay-la ou kay fè-a kay Gason Bondyé. I kay pawfé san pyès péché.
35 O anjo respondeu: — O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Deus Altíssimo a envolverá com a sua sombra. Por isso o menino será chamado de santo e Filho de Deus.
36 Épi jis fanmiʼw Élizabèt yo di ki té bwanhany, jòdi-a sé sis mwa dépi i gwo bouden an vyéyès li,
36 Fique sabendo que a sua parenta Isabel está grávida, mesmo sendo tão idosa. Diziam que ela não podia ter filhos, no entanto agora ela já está no sexto mês de gravidez.
37 paski la pa ni anyen Bondyé pa sa fè.”
37 Porque para Deus nada é impossível.
38 Mari di, “Mwen sé sèvant Bondyé. Kité tout sa ou di-a fèt.” Èk apwé sa nanj-lan kitéʼy.
38 Maria respondeu: — Eu sou uma E o anjo foi embora.
39 Èk apwé nanj-lan fini palé bay Mari, Mari pwépawé kòʼy èk i pati vitman alé adan yon vil an sé mòn péyi Jouda-a.
39 Alguns dias depois, Maria se aprontou e foi depressa para uma cidade que ficava na região montanhosa da Judeia.
40 Lè i wivé i antwé an kay Zèkaraya, i di Élizabèt bonjou.
40 Entrou na casa de Zacarias e cumprimentou Isabel.
41 Lè Élizabèt tann vwa Mari, ti manmay-la ki té an boudenʼy-lan soté. An mouman sala Élizabèt té anba kondwit Lèspwi Bondyé
41 Quando Isabel ouviu a saudação de Maria, a criança se mexeu na barriga dela. Então, cheia do poder do Espírito Santo,
42 épi i hélé, “Ou sé an madanm ki benni an chay pasé tout lézòt madanm, èk ti manmay-la ou kay fè-a benni osi.
42 Isabel disse bem alto: — Você é a mais abençoada de todas as mulheres, e a criança que você vai ter é abençoada também!
43 Ki moun mwen yé pou ou ki manman mèt mwen vini vizité mwen?
43 Quem sou eu para que a mãe do meu Senhor venha me visitar?!
44 Èk kon sa mwen tann vwaʼw, ti manmay-la soté an bouden mwen paski i té tèlman kontan.
44 Quando ouvi você me cumprimentar, a criança ficou alegre e se mexeu dentro da minha barriga.
45 Mari, ou benni paski ou kwè konmisyon-an Bondyé diʼw-la kay fèt pou vwé.”
45 Você é abençoada, pois acredita que vai acontecer o que o Senhor lhe disse.
46 Épi Mari di kon sa,
46 Então Maria disse:
47 Mwen byen kontan épi Bondyé, paski i sé sovè mwen.
47 — A minha alma anuncia a grandeza do Senhor. O meu espírito está alegre por causa de Deus, o meu Salvador.
48 Magwé mwen pa anyen douvan Bondyé, mé i fè bagay sala ban mwen.
48 Pois ele lembrou de mim, sua humilde De agora em diante todos vão me chamar de mulher abençoada,
49 Paski Bondyé ki pli ho pasé nou tout èk ki ni tout pouvwa ka fè gwan twavay ban mwen.
49 porque o Deus Poderoso fez grandes coisas por mim. O seu nome é santo,
50 I ni on tjè fèb pou sé moun-an ki ni wèspé pou li,
50 e ele mostra a sua bondade a todos os que o em todas as
51 I ka fè gwan twavay épi lanmenʼy.
51 Deus levanta a sua mão poderosa e derrota os orgulhosos com todos os planos deles.
52 I ka tiwé otowizasyon pou kondwi an lanmen wa, mé i ka fè lé pòv enpòtan.
52 Derruba dos seus tronos reis poderosos e põe os humildes em altas posições.
53 I ka bay lé pòv bon bagay mé i ka voyé sa ki wich alé lanmen vid.
53 Dá fartura aos que têm fome e manda os ricos embora com as mãos vazias. que fez aos nossos antepassados e ajudou o povo de Israel, seu servo. Lembrou de mostrar a sua bondade a Abraão e a todos os seus descendentes, para sempre.
54 I ka édé sèvant li, sé jan Izwayèl-la.
54 — ausente —
55 I pa obliyé pou i édé Abrahanm épi tout désandanʼy pou tout tan,
55 — ausente —
56 Mari wèsté épi Élizabèt pou apipwé twa mwa, èk apwé sa i witounen lakay li.
56 Maria ficou mais ou menos três meses com Isabel e depois voltou para casa.
57 Tan-an té wivé pou Élizabèt té akouché, èk i fè on ti gason.
57 Chegou o tempo de Isabel ter a criança, e ela deu à luz um menino.
58 Vwézinaj èk fanmiʼy tann ki mannyè Bondyé té bon pou li èk yo tout vini pou sélébwé épiʼy.
58 Os vizinhos e parentes ouviram falar da grande bondade do Senhor para com Isabel, e todos ficaram alegres com ela.
59 Lè ti manmay-la té ni on simenn, tout fanmi èk vwézinaj vini pou wè ti manmay-la sikonsayz. Yo té vlé kwiyé ti manmay-la Zèkaraya kon papaʼy.
59 Quando o menino estava com oito dias, vieram circuncidá-lo e queriam lhe dar o nome do pai, isto é, Zacarias.
60 Mé manmanʼy di, “Non, nonʼy sé kay Jan.”
60 Mas a sua mãe disse: — Não. O nome dele vai ser João.
61 Yo diʼy kon sa, “Mé ou pa ni pyès fanmi ki ni non sala.”
61 Então disseram: — Mas você não tem nenhum parente com esse nome!
62 Kon sa yo fè sin bay Zèkaraya pou sav ki non i té vlé bay ti manmay-la.
62 Aí fizeram sinais ao pai, perguntando que nome ele queria pôr no menino.
63 Zèkaraya mandé on bagay pou i sa ékwi asou èk i ékwi “Nonʼy sé Jan.” Épi tout moun té sipwi.
63 Zacarias pediu uma tabuinha de escrever e escreveu: “O nome dele é João.” E todos ficaram muito admirados.
64 An menm mouman sala Zèkaraya té sa palé ankò, èk i koumansé ka glowifyé Bondyé.
64 Nesse momento Zacarias pôde falar novamente e começou a louvar a Deus.
65 Sé vwézinaj-la té étonnen, èk nouvèl sala simen toupatou an sé mòn péyi Jouda-a.
65 Os vizinhos ficaram com muito medo, e as notícias dessas coisas se espalharam por toda a região montanhosa da Judeia.
66 Tout moun ki tann katjilé asou sa, èk yo mandé ki kalité ti manmay sa kay yé, paski yo wè Bondyé té épiʼy.
66 Todos os que ouviam essas coisas e pensavam nelas perguntavam: — O que será que esse menino vai ser? Pois, de fato, o poder do Senhor estava com ele.
67 Lèspwi Bondyé té ka kondwi Zèkaraya, papa Jan, èk i koumansé palé sé pawòl-la Bondyé mété an bouch li. I di,
67 Zacarias, o pai de João, cheio do Espírito Santo, começou a profetizar . Ele disse:
68 “Annou glowifyé Senyè-a, Bondyé Jan Izwayèl.
68 — Louvemos o Senhor, o Deus de Israel, pois ele veio ajudar o seu povo e lhe dar a liberdade.
69 I ka ban nou yon sovè ki ni an chay pouvwa,
69 Enviou para nós um poderoso Salvador, aquele que é descendente do seu
70 menm kon i pwonmèt pa bouch sé pwòfèt li-a ki té ka viv an tan lontan.
70 Faz muito tempo que Deus disse isso por meio dos seus santos
71 I pwonmèt pou i sové nou hòd sé lèlmi nou-an èk anba lanmen tout sa ki hayi nou.
71 Ele prometeu nos salvar dos nossos inimigos e nos livrar do poder de todos os que nos odeiam.
72 I di i kay édé ayèl nou èk i kay tjenn pwonmèt-la i té fè-a.
72 Disse que ia mostrar a sua bondade aos nossos antepassados e lembrar da sua santa ao nosso antepassado Abraão; prometeu que nos livraria dos nossos inimigos e que ia nos deixar servi-lo sem medo,
73 I té pwonmèt gwanpapa nou Abrahanm
73 — ausente —
74 ki i té kay délivwé nou sòti anba lanmen sé lèlmi nou-an,
74 — ausente —
75 èk kon sa nou kay sa adowéʼy adan yon mannyè ki bon èk dwèt tout lèstan lavi nou.
75 para que sejamos somente dele e façamos o que ele quer em todos os dias da nossa vida.
76 Èk ou, ich mwen, Bondyé kay kwiyéʼw yon pwòfèt li,
76 E você, menino, será chamado de profeta do Deus Altíssimo e irá adiante do Senhor a fim de preparar o caminho para ele.
77 Ou kay di sé moun li-an ki Bondyé kay sové yo,
77 Você anunciará ao povo de Deus a salvação que virá por meio do perdão dos pecados deles.
78 — ausente —
78 Pois o nosso Deus é misericordioso e bondoso. Ele fará brilhar sobre nós a sua luz
79 — ausente —
79 e do céu iluminará todos os que vivem na escuridão da sombra da morte, para guiar os nossos passos no caminho da paz.
80 Ti manmay-la pwofité èk i swiv kondwit Bondyé, èk i té ka wèsté adan yon plas pa kòʼy pou an chay tan, jis tan lè jou-a i té kay pawèt an piblik pou i té pwéché bay sé Jan Izwayèl-la.
80 O menino cresceu e ficou forte de espírito. E viveu no deserto até o dia em que apareceu diante do povo de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.