Lucas 1
Tèstèman nèf-la: Épi an posyòn an liv samz-la (ACFNT) vs NAA
1 Tjofilòs, an chay moun ja éséyé ékwi listwa-a konsèné sé bagay-la ki fèt anpami nou-an konsèné Jézi Kwi.
1 Visto que muitos já empreenderam uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 Yo wakonté sa nou té tann an bouch sé moun-an ki té wè èk zyé yo menm dépi an koumansman-an èk ki déklawé konmisyon-an.
2 conforme nos transmitiram os que desde o princípio foram deles testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Kon sa, chèf mwen, mwen ja étidyé byen lavi Jézi dépi an koumansman-an, èk mwen katjilé i kay bon pou mwen ékwi tout bagay baʼw menm kon i fèt.
3 igualmente a mim pareceu bem, depois de cuidadosa investigação de tudo desde a sua origem, dar-lhe por escrito, excelentíssimo Teófilo, uma exposição em ordem,
4 Mwen ékwiʼy pou ou sav tout sé bagay sala ou ja tann-an sé lavéwité.
4 para que você tenha plena certeza das verdades em que foi instruído.
5 La té ni yon pwèt nonʼy sété Zèkaraya. Sé menm tan-an lè Hèròd sété wa Jouda. Zèkaraya sété yonn an lakonpanni pwèt Abija. Non madanm li sété Élizabèt, épi li, menm kon mawiʼy, sété désandan pwèt.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, houve um sacerdote chamado Zacarias, do turno de Abias. A mulher dele era das filhas de Arão e se chamava Isabel.
6 Yo toulé dé té ka viv dwèt épi yo té ka obéyi tout sa Bondyé di pou fè.
6 Ambos eram justos diante de Deus, vivendo de forma irrepreensível em todos os preceitos e mandamentos do Senhor.
7 Mé yo pa té ni pyès ti manmay paski Élizabèt té bwanhany èk yo té ja gwan moun.
7 Eles não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e os dois já tinham idade avançada.
8 Lè lè-a té vini pou sé pwèt-la an lakonpanni Abija té fè sèvis an Kay Bondyé,
8 E aconteceu que, enquanto Zacarias exercia o sacerdócio diante de Deus na ordem do seu turno, coube-lhe por sorteio,
9 yo chwazi Zèkaraya an twadisyon sé pwèt-la pou i sa antwé an Kay Bondyé pou i té sa bwilé lansan
9 segundo o costume sacerdotal, entrar no santuário do Senhor para queimar o incenso.
10 padantan sé moun-an té asanblé dèwò-a ka pwédyé.
10 Durante esse tempo, toda a multidão do povo permanecia na parte de fora, orando.
11 Lè sala yon nanj pawèt douvan Zèkaraya, épi i doubout asou fasad dwèt lotèl-la koté Zèkaraya té ka bwilé lansan pou adowé Bondyé.
11 E eis que apareceu a Zacarias um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Lè Zèkaraya wèʼy, i té sipwi épi i té pè.
12 Ao vê-lo, Zacarias ficou assustado, e o temor se apoderou dele.
13 Mé nanj-lan diʼy, “Sé pa pou ou pè, Zèkaraya. Bondyé kay wéponn lapwiyèʼw. Èk madanm ou, Élizabèt, kay fè yon gason, épi zòt kay kwiyéʼy Jan.
13 O anjo, porém, lhe disse: — Não tenha medo, Zacarias, porque a sua oração foi ouvida. Isabel, sua esposa, dará à luz um filho, a quem você dará o nome de João.
14 I kay pòté lajwa épi kontantman baʼw, épi an chay lézòt moun kay an djèwté paski ti manmay sala fèt,
14 Você ficará alegre e feliz, e muitos ficarão contentes com o nascimento dele.
15 épi Bondyé kay konsidiwéʼy enpòtan. I pa ni pou bwè pyès wonm ében diven fò, épi i kay anba kondwit Lèspwi Bondyé dépi i an bouden manmanʼy.
15 Pois ele será grande diante do Senhor, não beberá vinho nem bebida forte, e será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre materno.
16 I kay fè an pil moun Izwayèl pou tounen pou Bondyé,
16 Ele converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus.
17 épi i kay alé avan Senyè-a an pouvwa Lèspwi Bondyé menm kon pwòfèt Ilaydja, pou mété lapé ant papa èk ich. Épi yo ki ka viv an dézobéyisans, pou yo katjilé kon moun ki ka obéyi Bondyé. Épi kon sa i kay pwépawé sé moun-an pou lè Bondyé Senyè kay vini.”
17 E irá adiante do Senhor no espírito e poder de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos, converter os desobedientes à prudência dos justos e habilitar para o Senhor um povo preparado.
18 Zèkaraya mandéʼy, “Ki mannyè mwen kay konnèt sé bagay sala? Mwen sé yon vyé kò, épi madanm mwen ja an gwan moun osi.”
18 Então Zacarias perguntou ao anjo: — Como terei certeza disso? Pois eu sou velho, e a minha mulher também já tem idade avançada.
19 Nanj-lan wéponn li, “Mwen sé Gabwiyèl, ki ka doubout an pwézans Bondyé. Épi i voyé mwen pou mwen sa diʼw bon nouvèl sala.
19 O anjo respondeu: — Eu sou Gabriel, que estou a serviço de Deus, e fui enviado para falar com você e lhe trazer esta boa notícia.
20 Mé ou pa kwè konmisyon-an mwen vini pòté ba ou-a sé lavéwité. Kon sa paski ou pa kwè, ou kay vini moumou épi ou pa kay sa palé tout tan pwonmèt-la mwen fè ba ou-a pa akonpli.”
20 Todavia, você ficará mudo e não poderá falar até o dia em que estas coisas vierem a acontecer, porque você não acreditou nas minhas palavras, as quais, no devido tempo, se cumprirão.
21 Mé a menm lè-a sé moun-an té dèwò-a ka èspéyé pou Zèkaraya, épi yo té ka katjilé ki mannyè ki fè i ka wèsté tèlman lontan andidan Kay Bondyé.
21 O povo estava esperando Zacarias e admirava-se com a demora dele no santuário.
22 Mé lè i sòti dèwò i pa té sa palé, épi yo di kon sa, “I sanm wè yon vizyon andidan Kay Bondyé,” paski i pa té sa di yon mo pawòl, èvèk i senpliman té ka fè sin ba yo épi lanmenʼy.
22 Quando Zacarias saiu, não lhes podia falar. Então entenderam que ele havia tido uma visão no santuário. E expressava-se por sinais e permanecia mudo.
23 Lè sé jou-a pou Zèkaraya té fè sèvis li an Kay Bondyé té fini, i viwé an kay li,
23 Aconteceu que, terminados os dias do seu ministério, Zacarias voltou para casa.
24 èvèk pa lontan apwé sa madanm li, Élizabèt, vini gwo bouden, épi i wèsté an kay-la senk mwa avan i sòti dèwò.
24 Passados esses dias, Isabel, a mulher de Zacarias, ficou grávida. E ela não saiu de casa durante cinco meses, dizendo:
25 Épi Élizabèt di kon sa, “Apwézan Bondyé édé mwen, épi i tiwé tout wipwòch-la mwen té ni an zyé sé moun-an.”
25 — Foi isto o que o Senhor me fez, ao contemplar-me, para acabar com a minha vergonha diante das pessoas.
26 — ausente —
26 No sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 — ausente —
27 a uma virgem que estava comprometida a casar com um homem da casa de Davi, cujo nome era José. A virgem se chamava Maria.
28 Gabwiyèl pawèt douvan fi-a, i diʼy, “Bonjou! Ou ja twouvé favè èk Bondyé, èvèk Bondyé épiʼw.”
28 E, aproximando-se dela, o anjo disse: — Salve, agraciada! O Senhor está com você.
29 Mari té distwé, épi sa chagwinen lèspwiʼy. I katjilé, “Ki sa nanj-lan té vlé di pa sa?”
29 Ela, porém, ao ouvir esta palavra, perturbou-se muito e pôs-se a pensar no que poderia significar esta saudação.
30 Nanj-lan di fi-a, “Mari, sé pa pou ou pè, paski Bondyé ja fèʼw an favè.
30 Mas o anjo lhe disse: — Não tenha medo, Maria; porque você foi abençoada por Deus.
31 Touswit ou kay vini gwo bouden, épi gason-an ou kay fè-a, ou kay bay nonʼy Jézi.
31 Você ficará grávida e dará à luz um filho, a quem chamará pelo nome de Jesus.
32 I kay ni pouvwa, épi yo kay kwiyéʼy Gason Bondyé. Épi Bondyé Senyè kay ba li kondwit gwanpapaʼy, Wa David.
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo. Deus, o Senhor, lhe dará o trono de Davi, seu pai.
33 I kay kondwi jan Izwayèl pou tout tan.”
33 Ele reinará para sempre sobre a casa de Jacó, e o seu reinado não terá fim.
34 Mari wéponn, “Ki mannyè sa kay fèt lè mwen pʼòkò kouché épi pyès nonm?”
34 Então Maria disse ao anjo: — Como será isto, se eu nunca tive relações com homem algum?
35 Nanj-lan wéponn li, “Lèspwi Bondyé kay vini anlèʼw, èk pouvwa Bondyé kay kouvèʼw kon yon lonbwaj. Ou kay twapé kòʼw gwo bouden, épi ti manmay-la ou kay fè-a kay Gason Bondyé. I kay pawfé san pyès péché.
35 O anjo respondeu: — O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Altíssimo a envolverá com a sua sombra; por isso, também o ente santo que há de nascer será chamado Filho de Deus.
36 Épi jis fanmiʼw Élizabèt yo di ki té bwanhany, jòdi-a sé sis mwa dépi i gwo bouden an vyéyès li,
36 E Isabel, sua parenta, igualmente está grávida, apesar de sua idade avançada, sendo este já o sexto mês de gestação para aquela que diziam ser estéril.
37 paski la pa ni anyen Bondyé pa sa fè.”
37 Porque para Deus não há nada impossível.
38 Mari di, “Mwen sé sèvant Bondyé. Kité tout sa ou di-a fèt.” Èk apwé sa nanj-lan kitéʼy.
38 Então Maria disse: — Aqui está a serva do Senhor; que aconteça comigo o que você falou. Então o anjo foi embora.
39 Èk apwé nanj-lan fini palé bay Mari, Mari pwépawé kòʼy èk i pati vitman alé adan yon vil an sé mòn péyi Jouda-a.
39 Naqueles dias, Maria se aprontou e foi depressa à região montanhosa, a uma cidade de Judá.
40 Lè i wivé i antwé an kay Zèkaraya, i di Élizabèt bonjou.
40 Entrou na casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Lè Élizabèt tann vwa Mari, ti manmay-la ki té an boudenʼy-lan soté. An mouman sala Élizabèt té anba kondwit Lèspwi Bondyé
41 Quando Isabel ouviu a saudação de Maria, a criança lhe estremeceu no ventre. Então Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 épi i hélé, “Ou sé an madanm ki benni an chay pasé tout lézòt madanm, èk ti manmay-la ou kay fè-a benni osi.
42 E exclamou em alta voz: — Bendita é você entre as mulheres, e bendito o fruto do seu ventre!
43 Ki moun mwen yé pou ou ki manman mèt mwen vini vizité mwen?
43 E que grande honra é para mim receber a visita da mãe do meu Senhor!
44 Èk kon sa mwen tann vwaʼw, ti manmay-la soté an bouden mwen paski i té tèlman kontan.
44 Pois, logo que me chegou aos ouvidos a voz da saudação que você fez, a criança estremeceu de alegria dentro de mim.
45 Mari, ou benni paski ou kwè konmisyon-an Bondyé diʼw-la kay fèt pou vwé.”
45 Bem-aventurada a que creu, porque serão cumpridas as palavras que lhe foram ditas da parte do Senhor.
46 Épi Mari di kon sa,
46 Então Maria disse: “A minha alma engrandece ao Senhor,
47 Mwen byen kontan épi Bondyé, paski i sé sovè mwen.
47 e o meu espírito se alegrou em Deus, meu Salvador,
48 Magwé mwen pa anyen douvan Bondyé, mé i fè bagay sala ban mwen.
48 porque ele atentou para a humildade da sua serva. Pois, desde agora, todas as gerações me considerarão bem-aventurada,
49 Paski Bondyé ki pli ho pasé nou tout èk ki ni tout pouvwa ka fè gwan twavay ban mwen.
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas. Santo é o seu nome.
50 I ni on tjè fèb pou sé moun-an ki ni wèspé pou li,
50 A sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 I ka fè gwan twavay épi lanmenʼy.
51 Agiu com o seu braço valorosamente; dispersou os que, no coração, alimentavam pensamentos soberbos.
52 I ka tiwé otowizasyon pou kondwi an lanmen wa, mé i ka fè lé pòv enpòtan.
52 Derrubou dos seus tronos os poderosos e exaltou os humildes.
53 I ka bay lé pòv bon bagay mé i ka voyé sa ki wich alé lanmen vid.
53 Encheu de bens os famintos e despediu vazios os ricos.
54 I ka édé sèvant li, sé jan Izwayèl-la.
54 Amparou Israel, seu servo, a fim de lembrar-se da sua misericórdia
55 I pa obliyé pou i édé Abrahanm épi tout désandanʼy pou tout tan,
55 a favor de Abraão e de sua descendência, para sempre, como havia prometido aos nossos pais.”
56 Mari wèsté épi Élizabèt pou apipwé twa mwa, èk apwé sa i witounen lakay li.
56 Maria permaneceu cerca de três meses com Isabel e voltou para casa.
57 Tan-an té wivé pou Élizabèt té akouché, èk i fè on ti gason.
57 Quando chegou o tempo de Isabel dar à luz, ela teve um filho.
58 Vwézinaj èk fanmiʼy tann ki mannyè Bondyé té bon pou li èk yo tout vini pou sélébwé épiʼy.
58 Os vizinhos e parentes ouviram que o Senhor tinha usado de grande misericórdia para com Isabel e se alegraram com ela.
59 Lè ti manmay-la té ni on simenn, tout fanmi èk vwézinaj vini pou wè ti manmay-la sikonsayz. Yo té vlé kwiyé ti manmay-la Zèkaraya kon papaʼy.
59 Aconteceu que, no oitavo dia, foram circuncidar o menino e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 Mé manmanʼy di, “Non, nonʼy sé kay Jan.”
60 Mas a mãe do menino disse: — De modo nenhum! Ele será chamado João.
61 Yo diʼy kon sa, “Mé ou pa ni pyès fanmi ki ni non sala.”
61 Disseram-lhe: — Mas você não tem nenhum parente com esse nome!
62 Kon sa yo fè sin bay Zèkaraya pou sav ki non i té vlé bay ti manmay-la.
62 Fizeram sinais, perguntando ao pai do menino que nome queria que lhe dessem.
63 Zèkaraya mandé on bagay pou i sa ékwi asou èk i ékwi “Nonʼy sé Jan.” Épi tout moun té sipwi.
63 Então, pedindo uma tabuinha, ele escreveu: — O nome dele é João. E todos se admiraram.
64 An menm mouman sala Zèkaraya té sa palé ankò, èk i koumansé ka glowifyé Bondyé.
64 Imediatamente a boca de Zacarias se abriu e a língua se soltou. Então começou a falar, louvando a Deus.
65 Sé vwézinaj-la té étonnen, èk nouvèl sala simen toupatou an sé mòn péyi Jouda-a.
65 Todos os vizinhos deles ficaram possuídos de temor, e essas coisas foram divulgadas por toda a região montanhosa da Judeia.
66 Tout moun ki tann katjilé asou sa, èk yo mandé ki kalité ti manmay sa kay yé, paski yo wè Bondyé té épiʼy.
66 Todos os que as ouviram guardavam-nas no coração, dizendo: — O que virá a ser este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Lèspwi Bondyé té ka kondwi Zèkaraya, papa Jan, èk i koumansé palé sé pawòl-la Bondyé mété an bouch li. I di,
67 Zacarias, o pai de João, cheio do Espírito Santo, profetizou, dizendo:
68 “Annou glowifyé Senyè-a, Bondyé Jan Izwayèl.
68 “Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e redimiu o seu povo,
69 I ka ban nou yon sovè ki ni an chay pouvwa,
69 e nos suscitou plena e poderosa salvação na casa de Davi, seu servo,
70 menm kon i pwonmèt pa bouch sé pwòfèt li-a ki té ka viv an tan lontan.
70 como havia prometido, desde a antiguidade, por boca dos seus santos profetas,
71 I pwonmèt pou i sové nou hòd sé lèlmi nou-an èk anba lanmen tout sa ki hayi nou.
71 para nos libertar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam;
72 I di i kay édé ayèl nou èk i kay tjenn pwonmèt-la i té fè-a.
72 para usar de misericórdia com os nossos pais e lembrar-se da sua santa aliança
73 I té pwonmèt gwanpapa nou Abrahanm
73 e do juramento que fez a nosso pai Abraão,
74 ki i té kay délivwé nou sòti anba lanmen sé lèlmi nou-an,
74 de conceder-nos que, livres das mãos de inimigos, o adorássemos sem temor,
75 èk kon sa nou kay sa adowéʼy adan yon mannyè ki bon èk dwèt tout lèstan lavi nou.
75 em santidade e justiça diante dele, todos os nossos dias.
76 Èk ou, ich mwen, Bondyé kay kwiyéʼw yon pwòfèt li,
76 E você, menino, será chamado profeta do Altíssimo, porque precederá o Senhor, preparando-lhe os caminhos,
77 Ou kay di sé moun li-an ki Bondyé kay sové yo,
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, por meio da remissão dos seus pecados,
78 — ausente —
78 graças à profunda misericórdia de nosso Deus, pela qual nos visitará o sol nascente das alturas,
79 — ausente —
79 para iluminar os que jazem nas trevas e na sombra da morte, e dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.”
80 Ti manmay-la pwofité èk i swiv kondwit Bondyé, èk i té ka wèsté adan yon plas pa kòʼy pou an chay tan, jis tan lè jou-a i té kay pawèt an piblik pou i té pwéché bay sé Jan Izwayèl-la.
80 O menino crescia e se fortalecia em espírito. E viveu nos desertos até o dia em que havia de manifestar-se a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.