Lucas 1
Tèstèman nèf-la: Épi an posyòn an liv samz-la (ACFNT) vs ARIB
1 Tjofilòs, an chay moun ja éséyé ékwi listwa-a konsèné sé bagay-la ki fèt anpami nou-an konsèné Jézi Kwi.
1 Visto que muitos têm empreendido fazer uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 Yo wakonté sa nou té tann an bouch sé moun-an ki té wè èk zyé yo menm dépi an koumansman-an èk ki déklawé konmisyon-an.
2 segundo no-los transmitiram os que desde o princípio foram testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Kon sa, chèf mwen, mwen ja étidyé byen lavi Jézi dépi an koumansman-an, èk mwen katjilé i kay bon pou mwen ékwi tout bagay baʼw menm kon i fèt.
3 também a mim, depois de haver investido tudo cuidadosamente desde o começo, pareceu-me bem, ó excelentíssimo Teófilo, escrever-te uma narração em ordem.
4 Mwen ékwiʼy pou ou sav tout sé bagay sala ou ja tann-an sé lavéwité.
4 para que conheças plenamente a verdade das coisas em que foste instruído.
5 La té ni yon pwèt nonʼy sété Zèkaraya. Sé menm tan-an lè Hèròd sété wa Jouda. Zèkaraya sété yonn an lakonpanni pwèt Abija. Non madanm li sété Élizabèt, épi li, menm kon mawiʼy, sété désandan pwèt.
5 Houve nos dias do Rei Herodes, rei da Judéia, um sacerdote chamado Zacarias, da turma de Abias; e sua mulher era descendente de Arão, e chamava-se Isabel.
6 Yo toulé dé té ka viv dwèt épi yo té ka obéyi tout sa Bondyé di pou fè.
6 Ambos eram justos diante de Deus, andando irrepreensíveis em todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Mé yo pa té ni pyès ti manmay paski Élizabèt té bwanhany èk yo té ja gwan moun.
7 Mas não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e ambos avançados em idade.
8 Lè lè-a té vini pou sé pwèt-la an lakonpanni Abija té fè sèvis an Kay Bondyé,
8 Ora, estando ele a exercer as funções sacerdotais perante Deus, na ordem da sua turma,
9 yo chwazi Zèkaraya an twadisyon sé pwèt-la pou i sa antwé an Kay Bondyé pou i té sa bwilé lansan
9 segundo o costume do sacerdócio, coube-lhe por sorte entrar no santuário do Senhor, para oferecer o incenso;
10 padantan sé moun-an té asanblé dèwò-a ka pwédyé.
10 e toda a multidão do povo orava da parte de fora, à hora do incenso.
11 Lè sala yon nanj pawèt douvan Zèkaraya, épi i doubout asou fasad dwèt lotèl-la koté Zèkaraya té ka bwilé lansan pou adowé Bondyé.
11 Apareceu-lhe, então, um anjo do Senhor, em pé à direita do altar do incenso.
12 Lè Zèkaraya wèʼy, i té sipwi épi i té pè.
12 E Zacarias, vendo-o, ficou turbado, e o temor o assaltou.
13 Mé nanj-lan diʼy, “Sé pa pou ou pè, Zèkaraya. Bondyé kay wéponn lapwiyèʼw. Èk madanm ou, Élizabèt, kay fè yon gason, épi zòt kay kwiyéʼy Jan.
13 Mas o anjo lhe disse: Não temais, Zacarias; porque a tua oração foi ouvida, e Isabel, tua mulher, te dará à luz um filho, e lhe porás o nome de João;
14 I kay pòté lajwa épi kontantman baʼw, épi an chay lézòt moun kay an djèwté paski ti manmay sala fèt,
14 e terás alegria e regozijo, e muitos se alegrarão com o seu nascimento;
15 épi Bondyé kay konsidiwéʼy enpòtan. I pa ni pou bwè pyès wonm ében diven fò, épi i kay anba kondwit Lèspwi Bondyé dépi i an bouden manmanʼy.
15 porque ele será grande diante do Senhor; não beberá vinho, nem bebida forte; e será cheio do Espírito Santo já desde o ventre de sua mãe;
16 I kay fè an pil moun Izwayèl pou tounen pou Bondyé,
16 converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor seu Deus;
17 épi i kay alé avan Senyè-a an pouvwa Lèspwi Bondyé menm kon pwòfèt Ilaydja, pou mété lapé ant papa èk ich. Épi yo ki ka viv an dézobéyisans, pou yo katjilé kon moun ki ka obéyi Bondyé. Épi kon sa i kay pwépawé sé moun-an pou lè Bondyé Senyè kay vini.”
17 irá adiante dele no espírito e poder de Elias, para converter os corações dos pais aos filhos, e os rebeldes à prudência dos justos, a fim de preparar para o Senhor um povo apercebido.
18 Zèkaraya mandéʼy, “Ki mannyè mwen kay konnèt sé bagay sala? Mwen sé yon vyé kò, épi madanm mwen ja an gwan moun osi.”
18 Disse então Zacarias ao anjo: Como terei certeza disso? pois eu sou velho, e minha mulher também está avançada em idade.
19 Nanj-lan wéponn li, “Mwen sé Gabwiyèl, ki ka doubout an pwézans Bondyé. Épi i voyé mwen pou mwen sa diʼw bon nouvèl sala.
19 Ao que lhe respondeu o anjo: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para te falar e te dar estas boas novas;
20 Mé ou pa kwè konmisyon-an mwen vini pòté ba ou-a sé lavéwité. Kon sa paski ou pa kwè, ou kay vini moumou épi ou pa kay sa palé tout tan pwonmèt-la mwen fè ba ou-a pa akonpli.”
20 e eis que ficarás mudo, e não poderás falar até o dia em que estas coisas aconteçam; porquanto não creste nas minhas palavras, que a seu tempo hão de cumprir-se.
21 Mé a menm lè-a sé moun-an té dèwò-a ka èspéyé pou Zèkaraya, épi yo té ka katjilé ki mannyè ki fè i ka wèsté tèlman lontan andidan Kay Bondyé.
21 O povo estava esperando Zacarias, e se admirava da sua demora no santuário.
22 Mé lè i sòti dèwò i pa té sa palé, épi yo di kon sa, “I sanm wè yon vizyon andidan Kay Bondyé,” paski i pa té sa di yon mo pawòl, èvèk i senpliman té ka fè sin ba yo épi lanmenʼy.
22 Quando saiu, porém, não lhes podia falar, e perceberam que tivera uma visão no santuário. E falava-lhes por acenos, mas permanecia mudo.
23 Lè sé jou-a pou Zèkaraya té fè sèvis li an Kay Bondyé té fini, i viwé an kay li,
23 E, terminados os dias do seu ministério, voltou para casa.
24 èvèk pa lontan apwé sa madanm li, Élizabèt, vini gwo bouden, épi i wèsté an kay-la senk mwa avan i sòti dèwò.
24 Depois desses dias Isabel, sua mulher, concebeu, e por cinco meses se ocultou, dizendo:
25 Épi Élizabèt di kon sa, “Apwézan Bondyé édé mwen, épi i tiwé tout wipwòch-la mwen té ni an zyé sé moun-an.”
25 Assim me fez o Senhor nos dias em que atentou para mim, a fim de acabar com o meu opróbrio diante dos homens.
26 — ausente —
26 Ora, no sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado por Deus a uma cidade da Galiléia, chamada Nazaré,
27 — ausente —
27 a uma virgem desposada com um varão cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 Gabwiyèl pawèt douvan fi-a, i diʼy, “Bonjou! Ou ja twouvé favè èk Bondyé, èvèk Bondyé épiʼw.”
28 E, entrando o anjo onde ela estava disse: Salve, agraciada; o Senhor é contigo.
29 Mari té distwé, épi sa chagwinen lèspwiʼy. I katjilé, “Ki sa nanj-lan té vlé di pa sa?”
29 Ela, porém, ao ouvir estas palavras, turbou-se muito e pôs-se a pensar que saudação seria essa.
30 Nanj-lan di fi-a, “Mari, sé pa pou ou pè, paski Bondyé ja fèʼw an favè.
30 Disse-lhe então o anjo: Não temas, Maria; pois achaste graça diante de Deus.
31 Touswit ou kay vini gwo bouden, épi gason-an ou kay fè-a, ou kay bay nonʼy Jézi.
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, ao qual porás o nome de Jesus.
32 I kay ni pouvwa, épi yo kay kwiyéʼy Gason Bondyé. Épi Bondyé Senyè kay ba li kondwit gwanpapaʼy, Wa David.
32 Este será grande e será chamado filho do Altíssimo; o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi seu pai;
33 I kay kondwi jan Izwayèl pou tout tan.”
33 e reinará eternamente sobre a casa de Jacó, e o seu reino não terá fim.
34 Mari wéponn, “Ki mannyè sa kay fèt lè mwen pʼòkò kouché épi pyès nonm?”
34 Então Maria perguntou ao anjo: Como se fará isso, uma vez que não conheço varão?
35 Nanj-lan wéponn li, “Lèspwi Bondyé kay vini anlèʼw, èk pouvwa Bondyé kay kouvèʼw kon yon lonbwaj. Ou kay twapé kòʼw gwo bouden, épi ti manmay-la ou kay fè-a kay Gason Bondyé. I kay pawfé san pyès péché.
35 Respondeu-lhe o anjo: Virá sobre ti o Espírito Santo, e o poder do Altíssimo te cobrirá com a sua sombra; por isso o que há de nascer será chamado santo, Filho de Deus.
36 Épi jis fanmiʼw Élizabèt yo di ki té bwanhany, jòdi-a sé sis mwa dépi i gwo bouden an vyéyès li,
36 Eis que também Isabel, tua parenta concebeu um filho em sua velhice; e é este o sexto mês para aquela que era chamada estéril;
37 paski la pa ni anyen Bondyé pa sa fè.”
37 porque para Deus nada será impossível.
38 Mari di, “Mwen sé sèvant Bondyé. Kité tout sa ou di-a fèt.” Èk apwé sa nanj-lan kitéʼy.
38 Disse então Maria. Eis aqui a serva do Senhor; cumpra-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo ausentou-se dela.
39 Èk apwé nanj-lan fini palé bay Mari, Mari pwépawé kòʼy èk i pati vitman alé adan yon vil an sé mòn péyi Jouda-a.
39 Naqueles dias levantou-se Maria, foi apressadamente à região montanhosa, a uma cidade de Judá,
40 Lè i wivé i antwé an kay Zèkaraya, i di Élizabèt bonjou.
40 entrou em casa de Zacarias e saudou a Isabel.
41 Lè Élizabèt tann vwa Mari, ti manmay-la ki té an boudenʼy-lan soté. An mouman sala Élizabèt té anba kondwit Lèspwi Bondyé
41 Ao ouvir Isabel a saudação de Maria, saltou a criancinha no seu ventre, e Isabel ficou cheia do Espírito Santo,
42 épi i hélé, “Ou sé an madanm ki benni an chay pasé tout lézòt madanm, èk ti manmay-la ou kay fè-a benni osi.
42 e exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres, e bendito é o fruto do teu ventre!
43 Ki moun mwen yé pou ou ki manman mèt mwen vini vizité mwen?
43 E donde me provém isto, que venha visitar-me a mãe do meu Senhor?
44 Èk kon sa mwen tann vwaʼw, ti manmay-la soté an bouden mwen paski i té tèlman kontan.
44 Pois logo que me soou aos ouvidos a voz da tua saudação, a criancinha saltou de alegria dentro de mim.
45 Mari, ou benni paski ou kwè konmisyon-an Bondyé diʼw-la kay fèt pou vwé.”
45 Bem-aventurada aquela que creu que se hão de cumprir as coisas que da parte do Senhor lhe foram ditas.
46 Épi Mari di kon sa,
46 Disse então Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 Mwen byen kontan épi Bondyé, paski i sé sovè mwen.
47 e o meu espírito exulta em Deus meu Salvador;
48 Magwé mwen pa anyen douvan Bondyé, mé i fè bagay sala ban mwen.
48 porque atentou na condição humilde de sua serva. Desde agora, pois, todas as gerações me chamarão bem-aventurada,
49 Paski Bondyé ki pli ho pasé nou tout èk ki ni tout pouvwa ka fè gwan twavay ban mwen.
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas; e santo é o seu nome.
50 I ni on tjè fèb pou sé moun-an ki ni wèspé pou li,
50 E a sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 I ka fè gwan twavay épi lanmenʼy.
51 Com o seu braço manifestou poder; dissipou os que eram soberbos nos pensamentos de seus corações;
52 I ka tiwé otowizasyon pou kondwi an lanmen wa, mé i ka fè lé pòv enpòtan.
52 depôs dos tronos os poderosos, e elevou os humildes.
53 I ka bay lé pòv bon bagay mé i ka voyé sa ki wich alé lanmen vid.
53 Aos famintos encheu de bens, e vazios despediu os ricos.
54 I ka édé sèvant li, sé jan Izwayèl-la.
54 Auxiliou a Isabel, seu servo, lembrando-se de misericórdia
55 I pa obliyé pou i édé Abrahanm épi tout désandanʼy pou tout tan,
55 {como falou a nossos pais} para com Abraão e a sua descendência para sempre.
56 Mari wèsté épi Élizabèt pou apipwé twa mwa, èk apwé sa i witounen lakay li.
56 E Maria ficou com ela cerca de três meses; e depois voltou para sua casa.
57 Tan-an té wivé pou Élizabèt té akouché, èk i fè on ti gason.
57 Ora, completou-se para Isabel o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 Vwézinaj èk fanmiʼy tann ki mannyè Bondyé té bon pou li èk yo tout vini pou sélébwé épiʼy.
58 Ouviram seus vizinhos e parentes que o Senhor lhe multiplicara a sua misericórdia, e se alegravam com ela.
59 Lè ti manmay-la té ni on simenn, tout fanmi èk vwézinaj vini pou wè ti manmay-la sikonsayz. Yo té vlé kwiyé ti manmay-la Zèkaraya kon papaʼy.
59 Sucedeu, pois, no oitavo dia, que vieram circuncidar o menino; e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 Mé manmanʼy di, “Non, nonʼy sé kay Jan.”
60 Respondeu, porém, sua mãe: De modo nenhum, mas será chamado João.
61 Yo diʼy kon sa, “Mé ou pa ni pyès fanmi ki ni non sala.”
61 Ao que lhe disseram: Ninguém há na tua parentela que se chame por este nome.
62 Kon sa yo fè sin bay Zèkaraya pou sav ki non i té vlé bay ti manmay-la.
62 E perguntaram por acenos ao pai como queria que se chamasse.
63 Zèkaraya mandé on bagay pou i sa ékwi asou èk i ékwi “Nonʼy sé Jan.” Épi tout moun té sipwi.
63 E pedindo ele uma tabuinha, escreveu: Seu nome é João. E todos se admiraram.
64 An menm mouman sala Zèkaraya té sa palé ankò, èk i koumansé ka glowifyé Bondyé.
64 Imediatamente a boca se lhe abriu, e a língua se lhe soltou; louvando a Deus.
65 Sé vwézinaj-la té étonnen, èk nouvèl sala simen toupatou an sé mòn péyi Jouda-a.
65 Então veio temor sobre todos os seus vizinhos; e em toda a região montanhosa da Judéia foram divulgadas todas estas coisas.
66 Tout moun ki tann katjilé asou sa, èk yo mandé ki kalité ti manmay sa kay yé, paski yo wè Bondyé té épiʼy.
66 E todos os que delas souberam as guardavam no coração, dizendo: Que virá a ser, então, este menino? Pois a mão do Senhor estava com ele.
67 Lèspwi Bondyé té ka kondwi Zèkaraya, papa Jan, èk i koumansé palé sé pawòl-la Bondyé mété an bouch li. I di,
67 Zacarias, seu pai, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou, dizendo:
68 “Annou glowifyé Senyè-a, Bondyé Jan Izwayèl.
68 Bendito, seja o Senhor Deus de Israel, porque visitou e remiu o seu povo,
69 I ka ban nou yon sovè ki ni an chay pouvwa,
69 e para nós fez surgir uma salvação poderosa na casa de Davi, seu servo;
70 menm kon i pwonmèt pa bouch sé pwòfèt li-a ki té ka viv an tan lontan.
70 assim como desde os tempos antigos tem anunciado pela boca dos seus santos profetas;
71 I pwonmèt pou i sové nou hòd sé lèlmi nou-an èk anba lanmen tout sa ki hayi nou.
71 para nos livrar dos nossos inimigos e da mão de todos os que nos odeiam;
72 I di i kay édé ayèl nou èk i kay tjenn pwonmèt-la i té fè-a.
72 para usar de misericórdia com nossos pais, e lembrar-se do seu santo pacto
73 I té pwonmèt gwanpapa nou Abrahanm
73 e do juramento que fez a Abrão, nosso pai,
74 ki i té kay délivwé nou sòti anba lanmen sé lèlmi nou-an,
74 de conceder-nos que, libertados da mão de nossos inimigos, o servíssemos sem temor,
75 èk kon sa nou kay sa adowéʼy adan yon mannyè ki bon èk dwèt tout lèstan lavi nou.
75 em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 Èk ou, ich mwen, Bondyé kay kwiyéʼw yon pwòfèt li,
76 E tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque irás ante a face do Senhor, a preparar os seus caminhos;
77 Ou kay di sé moun li-an ki Bondyé kay sové yo,
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, na remissão dos seus pecados,
78 — ausente —
78 graças à entranhável misericórdia do nosso Deus, pela qual nos há de visitar a aurora lá do alto,
79 — ausente —
79 para alumiar aos que jazem nas trevas e na sombra da morte, a fim de dirigir os nossos pés no caminho da paz.
80 Ti manmay-la pwofité èk i swiv kondwit Bondyé, èk i té ka wèsté adan yon plas pa kòʼy pou an chay tan, jis tan lè jou-a i té kay pawèt an piblik pou i té pwéché bay sé Jan Izwayèl-la.
80 Ora, o menino crescia, e se robustecia em espírito; e habitava nos desertos até o dia da sua manifestação a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.