Lucas 14

Tèstèman nèf-la: Épi an posyòn an liv samz-la (ACFNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Yon jou sabaf Jézi alé manjé lakay yonn an sé chèf Fawizyen-an, èk sé moun-an té ka véyé Jézi byen.
1 Jesus entrou num sábado em casa de um fariseu notável, para uma refeição; eles o observavam.
2 La té ni yon nonm ki té vini oti Jézi, i té ni dé janm li èk bwaʼy anflé.
2 Havia ali um homem hidrópico.
3 Jézi mandé sé titja lwa sé Jwif-la èk sé Fawizyen-an, “Ès lwa nou ka di nou sa djéwi anlè jou sabaf-la, ében ès i di non, pa fè sa?”
3 Jesus dirigiu-se aos doutores da lei e aos fariseus: É permitido ou não fazer curas no dia de sábado?
4 Mé yo pa té sa di anyen. Jézi pwan nonm-lan, i djéwiʼy épi i diʼy alé.
4 Eles nada disseram. Então Jesus, tomando o homem pela mão, curou-o e despediu-o.
5 Jézi mandé yo, “Si zòt pyès té ni yon gason ében yon bèf ki tonbé andidan yon pi, ès zòt pa té kay hédiʼy sòti la menm, menm anlè jou sabaf-la?”
5 Depois, dirigindo-se a eles, disse: Qual de vós que, se lhe cair o jumento ou o boi num poço, não o tira imediatamente, mesmo em dia de sábado?
6 Mé yo pa té sa wéponn sa.
6 A isto nada lhe podiam replicar.
7 Lè Jézi wè mannyè sé moun-an ki té envité pou manjé-a té ka chwazi sé plas-la ki pli enpòtan-an pou yo asid, i di pawabòl sala ba yo tout.
7 Observando também como os convivas escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes a seguinte parábola:
8 “Lè yon moun envitéʼw adan yon fèt mawiyaj, pa asid an plas-la ki pli enpòtan-an. Pitèt yon moun ki pli enpòtan paséʼw té envité,
8 Quando fores convidado às bodas, não te sentes no primeiro lugar, pois pode ser que seja convidada outra pessoa de mais consideração do que tu,
9 èk mèt fèt-la ki envité zòt toulé dé-a kay vini èk diʼw, ‘Ba li plas sala.’ Lè sala ou kay hont èk ou kay ni pou asid adan yon lòt plas ki mwens enpòtan.
9 e vindo o que te convidou, te diga: Cede o lugar a este. Terias então a confusão de dever ocupar o último lugar.
10 Pito, lè on moun envitéʼw adan yon fèt, alé èk asid koté-a ki mwens enpòtan-an. Kon sa mèt fèt-la kay diʼw, ‘Vini, jan mwen, adan yon plas ki pli mèyè!’ Sa kay baʼw lonnè wèspé an zyé lézòt sé moun-an.
10 Mas, quando fores convidado, vai tomar o último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, passa mais para cima. Então serás honrado na presença de todos os convivas.
11 Paski tout moun ki ka lévé kò yo anlè kay abésé, èk tout moun ki abésé kò yo, Bondyé kay lévé yo mouté.”
11 Porque todo aquele que se exaltar será humilhado, e todo aquele que se humilhar será exaltado.
12 Kon sa Jézi di mèt fèt-la, “Lè ou bay yon déjinen ében yon dinen, pa envité janʼw ében fwèʼw ében lafanmiʼw ében sé vwézinaj ou-a ki wich-la, paski yo kay envitéʼw déviwé èk an mannyè sala yo kay péyéʼw pou sa ou fè-a.
12 Dizia igualmente ao que o tinha convidado: Quando deres alguma ceia, não convides os teus amigos, nem teus irmãos, nem os parentes, nem os vizinhos ricos. Porque, por sua vez, eles te convidarão e assim te retribuirão.
13 Lè ou bay yon fèt, envité lé maléwé, sé enfimité-a, sé sa ki ka bwété-a èk sé avèg-la
13 Mas, quando deres uma ceia, convida os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos.
14 èk ou kay ni bennédiksyon, paski yo pa sa péyéʼw déviwé. Bondyé kay péyéʼw lè sé bon moun-an kay wésisité.”
14 Serás feliz porque eles não têm com que te retribuir, mas ser-te-á retribuído na ressurreição dos justos.
15 Lè yonn anpami sé nonm-lan ki té ka asid a tab épiʼy-la tann sa, i di Jézi, “Lè Bondyé kay kondwi toupatou èk i kay tjenn fèt li, nonm sala i kay envité-a kay viv éwé!”
15 A estas palavras, disse a Jesus um dos convidados: Feliz daquele que se sentar à mesa no Reino de Deus!
16 Mé Jézi di yo, “La té ni on nonm ki bay an gwan fèt èk i envité an chay moun.
16 Respondeu-lhe Jesus: Um homem deu uma grande ceia e convidou muitas pessoas.
17 Lè i té lè pou fèt-la koumansé i voyé sèvant li di sé moun-an i té envité-a, ‘Vini. Tout bagay ja pawé apwézan.’
17 E à hora da ceia, enviou seu servo para dizer aos convidados: Vinde, tudo já está preparado.
18 “Mé lè i alé yo tout koumansé ka fè èskiz. Pwèmyé-a di, ‘Mwen genyen an mòso tè èk mwen ni pou alé wèʼy. Souplé èskizé mwen.’
18 Mas todos, um a um, começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um terreno e preciso sair para vê-lo; rogo-te me dês por escusado.
19 “An lòt di, ‘Fini mwen fini achté dis towo bèf. Mwen ni pou ay ègzanminé yo. Souplé èskizé mwen.’
19 Disse outro: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; rogo-te me dês por escusado.
20 “Èk lòt-la di, ‘Fini mwen fini mayé, èk sé pou wézon sala mwen pa sa vini.’
20 Disse também um outro: Casei-me e por isso não posso ir.
21 “Kon sa sèvant-lan viwé épi i alé di mèt li sa. Mèt-la té faché èk i diʼy, ‘Alé an tout gwan chimen èk an tout ti chimen an vil-la èk mennen isi-a tout pòv, tout sa ki enfim, tout avèg.’
21 Voltou o servo e referiu isto a seu senhor. Então, irado, o pai de família disse a seu servo: Sai, sem demora, pelas praças e pelas ruas da cidade e introduz aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 “Apwé i fini, sèvant-lan di mèt li, ‘Mwen ja fè tout sa ou di mwen fè èk la ni lè toujou.’
22 Disse o servo: Senhor, está feito como ordenaste e ainda há lugar.
23 “Kon sa mèt-la di sèvant-lan, ‘Alé an bitasyon-an an tout gwan chimen èk tout ti twas èk fè sé moun-an vini, pou kay mwen sa plen.
23 O senhor ordenou: Sai pelos caminhos e atalhos e obriga todos a entrar, para que se encha a minha casa.
24 Èk mwen ka di zòt sa, pa yonn adan sé moun-an mwen té envité avan-an ki kay gouté manjé-a mwen pwépawé pou fèt sala.’ ”
24 Pois vos digo: nenhum daqueles homens, que foram convidados, provará a minha ceia.
25 An chay moun té ka alé ansanm épi Jézi. I tounen épi i di yo,
25 Muito povo acompanhava Jesus. Voltando-se, disse-lhes:
26 “Pyès moun ki vini oti mwen pa sa disip mwen tout tan i pa kontan mwen plis pasé papaʼy, manmanʼy, madanm li, ich li, fwèʼy ében séséʼy, èk pasé kò i menm.
26 Se alguém vem a mim e não odeia seu pai, sua mãe, sua mulher, seus filhos, seus irmãos, suas irmãs e até a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Moun-an ki pa pwan kwaʼy épi swiv mwen-an pa sa on disip mwen.
27 E quem não carrega a sua cruz e me segue, não pode ser meu discípulo.
28 “Sé kon sa i yé, si yonn anpami zòt vlé bati yon gwo kay, ou kay asid èk katjilé konmen lajan i kay koutéʼw pou wè si ou kay ni asé lajan pou fini twavay sala.
28 Quem de vós, querendo fazer uma construção, antes não se senta para calcular os gastos que são necessários, a fim de ver se tem com que acabá-la?
29 Si ou pa fè sa èk ou pa sa fini gwo kay sala apwé ou fini fondasyon-an, tout moun ki wè sa ki fèt-la kay pwanʼw sèvi widitjil.
29 Para que, depois que tiver lançado os alicerces e não puder acabá-la, todos os que o virem não comecem a zombar dele,
30 Yo kay di, ‘Nonm sala koumansé bati yon gwo kay mé i pa sa fini twavay-la.’
30 dizendo: Este homem principiou a edificar, mas não pode terminar.
31 “Ében si yon wa alé èk dis mil sòlda pou goumen èk yon lòt wa ki ni ven mil sòlda, wa-a ki ni mwens sòlda kay asid avan èk gadé si sé sòldaʼy-la kay sa goumen kont sé sòlda lòt wa-a.
31 Ou qual é o rei que, estando para guerrear com outro rei, não se senta primeiro para considerar se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Si yo pa fò asé pou yo fè sa, i kay voyé konmisyonnè alé oti lòt wa-a padan i yon bon distans ka vini, pou mandéʼy, ‘Ki sa pou nou fè pou mété lapé?’
32 De outra maneira, quando o outro ainda está longe, envia-lhe embaixadores para tratar da paz.
33 Èk an menm mannyè-a ou ni pou katjilé asou sa ki ka wivéʼw, paski pyès moun pa sa disip mwen tout tan i pa kité tout sa i ni pou swiv mwen.
33 Assim, pois, qualquer um de vós que não renuncia a tudo o que possui não pode ser meu discípulo.
34 “Paski sé moun mwen-an, yo menm kon sèl, èk zòt tout sav ki sèl sé on bagay ki bon, mé si sèl-la pèd sistans li la pa ni pyès mannyè pou fèʼy salé ankò.
34 O sal é uma coisa boa, mas se ele perder o seu sabor, com que o recuperará?
35 I pa menm bon pou mété an tè ében pou mété adan fimyé, sé jété pou jétéʼy. Zòt tout sa ki la-a, si zòt ni zòwèy pou tann, kouté byen sa mwen ka di zòt-la.”
35 Não servirá nem para a terra nem para adubo, mas lançar-se-á fora. O que tem ouvidos para ouvir, ouça!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.