Lucas 14

Tèstèman nèf-la: Épi an posyòn an liv samz-la (ACFNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Yon jou sabaf Jézi alé manjé lakay yonn an sé chèf Fawizyen-an, èk sé moun-an té ka véyé Jézi byen.
1 Aconteceu que, ao entrar ele num sábado na casa de um dos principais fariseus para comer pão, eis que o estavam observando.
2 La té ni yon nonm ki té vini oti Jézi, i té ni dé janm li èk bwaʼy anflé.
2 Ora, diante dele se achava um homem hidrópico.
3 Jézi mandé sé titja lwa sé Jwif-la èk sé Fawizyen-an, “Ès lwa nou ka di nou sa djéwi anlè jou sabaf-la, ében ès i di non, pa fè sa?”
3 Então, Jesus, dirigindo-se aos intérpretes da Lei e aos fariseus, perguntou-lhes: É ou não é lícito curar no sábado?
4 Mé yo pa té sa di anyen. Jézi pwan nonm-lan, i djéwiʼy épi i diʼy alé.
4 Eles, porém, nada disseram. E, tomando-o, o curou e o despediu.
5 Jézi mandé yo, “Si zòt pyès té ni yon gason ében yon bèf ki tonbé andidan yon pi, ès zòt pa té kay hédiʼy sòti la menm, menm anlè jou sabaf-la?”
5 A seguir, lhes perguntou: Qual de vós, se o filho ou o boi cair num poço, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Mé yo pa té sa wéponn sa.
6 A isto nada puderam responder.
7 Lè Jézi wè mannyè sé moun-an ki té envité pou manjé-a té ka chwazi sé plas-la ki pli enpòtan-an pou yo asid, i di pawabòl sala ba yo tout.
7 Reparando como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes uma parábola:
8 “Lè yon moun envitéʼw adan yon fèt mawiyaj, pa asid an plas-la ki pli enpòtan-an. Pitèt yon moun ki pli enpòtan paséʼw té envité,
8 Quando por alguém fores convidado para um casamento, não procures o primeiro lugar; para não suceder que, havendo um convidado mais digno do que tu,
9 èk mèt fèt-la ki envité zòt toulé dé-a kay vini èk diʼw, ‘Ba li plas sala.’ Lè sala ou kay hont èk ou kay ni pou asid adan yon lòt plas ki mwens enpòtan.
9 vindo aquele que te convidou e também a ele, te diga: Dá o lugar a este. Então, irás, envergonhado, ocupar o último lugar.
10 Pito, lè on moun envitéʼw adan yon fèt, alé èk asid koté-a ki mwens enpòtan-an. Kon sa mèt fèt-la kay diʼw, ‘Vini, jan mwen, adan yon plas ki pli mèyè!’ Sa kay baʼw lonnè wèspé an zyé lézòt sé moun-an.
10 Pelo contrário, quando fores convidado, vai tomar o último lugar; para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, senta-te mais para cima. Ser-te-á isto uma honra diante de todos os mais convivas.
11 Paski tout moun ki ka lévé kò yo anlè kay abésé, èk tout moun ki abésé kò yo, Bondyé kay lévé yo mouté.”
11 Pois todo o que se exalta será humilhado; e o que se humilha será exaltado.
12 Kon sa Jézi di mèt fèt-la, “Lè ou bay yon déjinen ében yon dinen, pa envité janʼw ében fwèʼw ében lafanmiʼw ében sé vwézinaj ou-a ki wich-la, paski yo kay envitéʼw déviwé èk an mannyè sala yo kay péyéʼw pou sa ou fè-a.
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não convides os teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem vizinhos ricos; para não suceder que eles, por sua vez, te convidem e sejas recompensado.
13 Lè ou bay yon fèt, envité lé maléwé, sé enfimité-a, sé sa ki ka bwété-a èk sé avèg-la
13 Antes, ao dares um banquete, convida os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos;
14 èk ou kay ni bennédiksyon, paski yo pa sa péyéʼw déviwé. Bondyé kay péyéʼw lè sé bon moun-an kay wésisité.”
14 e serás bem-aventurado, pelo fato de não terem eles com que recompensar-te; a tua recompensa, porém, tu a receberás na ressurreição dos justos.
15 Lè yonn anpami sé nonm-lan ki té ka asid a tab épiʼy-la tann sa, i di Jézi, “Lè Bondyé kay kondwi toupatou èk i kay tjenn fèt li, nonm sala i kay envité-a kay viv éwé!”
15 Ora, ouvindo tais palavras, um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Mé Jézi di yo, “La té ni on nonm ki bay an gwan fèt èk i envité an chay moun.
16 Ele, porém, respondeu: Certo homem deu uma grande ceia e convidou muitos.
17 Lè i té lè pou fèt-la koumansé i voyé sèvant li di sé moun-an i té envité-a, ‘Vini. Tout bagay ja pawé apwézan.’
17 À hora da ceia, enviou o seu servo para avisar aos convidados: Vinde, porque tudo já está preparado.
18 “Mé lè i alé yo tout koumansé ka fè èskiz. Pwèmyé-a di, ‘Mwen genyen an mòso tè èk mwen ni pou alé wèʼy. Souplé èskizé mwen.’
18 Não obstante, todos, à uma, começaram a escusar-se. Disse o primeiro: Comprei um campo e preciso ir vê-lo; rogo-te que me tenhas por escusado.
19 “An lòt di, ‘Fini mwen fini achté dis towo bèf. Mwen ni pou ay ègzanminé yo. Souplé èskizé mwen.’
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; rogo-te que me tenhas por escusado.
20 “Èk lòt-la di, ‘Fini mwen fini mayé, èk sé pou wézon sala mwen pa sa vini.’
20 E outro disse: Casei-me e, por isso, não posso ir.
21 “Kon sa sèvant-lan viwé épi i alé di mèt li sa. Mèt-la té faché èk i diʼy, ‘Alé an tout gwan chimen èk an tout ti chimen an vil-la èk mennen isi-a tout pòv, tout sa ki enfim, tout avèg.’
21 Voltando o servo, tudo contou ao seu senhor. Então, irado, o dono da casa disse ao seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze para aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 “Apwé i fini, sèvant-lan di mèt li, ‘Mwen ja fè tout sa ou di mwen fè èk la ni lè toujou.’
22 Depois, lhe disse o servo: Senhor, feito está como mandaste, e ainda há lugar.
23 “Kon sa mèt-la di sèvant-lan, ‘Alé an bitasyon-an an tout gwan chimen èk tout ti twas èk fè sé moun-an vini, pou kay mwen sa plen.
23 Respondeu-lhe o senhor: Sai pelos caminhos e atalhos e obriga a todos a entrar, para que fique cheia a minha casa.
24 Èk mwen ka di zòt sa, pa yonn adan sé moun-an mwen té envité avan-an ki kay gouté manjé-a mwen pwépawé pou fèt sala.’ ”
24 Porque vos declaro que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 An chay moun té ka alé ansanm épi Jézi. I tounen épi i di yo,
25 Grandes multidões o acompanhavam, e ele, voltando-se, lhes disse:
26 “Pyès moun ki vini oti mwen pa sa disip mwen tout tan i pa kontan mwen plis pasé papaʼy, manmanʼy, madanm li, ich li, fwèʼy ében séséʼy, èk pasé kò i menm.
26 Se alguém vem a mim e não aborrece a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs e ainda a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Moun-an ki pa pwan kwaʼy épi swiv mwen-an pa sa on disip mwen.
27 E qualquer que não tomar a sua cruz e vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 “Sé kon sa i yé, si yonn anpami zòt vlé bati yon gwo kay, ou kay asid èk katjilé konmen lajan i kay koutéʼw pou wè si ou kay ni asé lajan pou fini twavay sala.
28 Pois qual de vós, pretendendo construir uma torre, não se assenta primeiro para calcular a despesa e verificar se tem os meios para a concluir?
29 Si ou pa fè sa èk ou pa sa fini gwo kay sala apwé ou fini fondasyon-an, tout moun ki wè sa ki fèt-la kay pwanʼw sèvi widitjil.
29 Para não suceder que, tendo lançado os alicerces e não a podendo acabar, todos os que a virem zombem dele,
30 Yo kay di, ‘Nonm sala koumansé bati yon gwo kay mé i pa sa fini twavay-la.’
30 dizendo: Este homem começou a construir e não pôde acabar.
31 “Ében si yon wa alé èk dis mil sòlda pou goumen èk yon lòt wa ki ni ven mil sòlda, wa-a ki ni mwens sòlda kay asid avan èk gadé si sé sòldaʼy-la kay sa goumen kont sé sòlda lòt wa-a.
31 Ou qual é o rei que, indo para combater outro rei, não se assenta primeiro para calcular se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Si yo pa fò asé pou yo fè sa, i kay voyé konmisyonnè alé oti lòt wa-a padan i yon bon distans ka vini, pou mandéʼy, ‘Ki sa pou nou fè pou mété lapé?’
32 Caso contrário, estando o outro ainda longe, envia-lhe uma embaixada, pedindo condições de paz.
33 Èk an menm mannyè-a ou ni pou katjilé asou sa ki ka wivéʼw, paski pyès moun pa sa disip mwen tout tan i pa kité tout sa i ni pou swiv mwen.
33 Assim, pois, todo aquele que dentre vós não renuncia a tudo quanto tem não pode ser meu discípulo.
34 “Paski sé moun mwen-an, yo menm kon sèl, èk zòt tout sav ki sèl sé on bagay ki bon, mé si sèl-la pèd sistans li la pa ni pyès mannyè pou fèʼy salé ankò.
34 O sal é certamente bom; caso, porém, se torne insípido, como restaurar-lhe o sabor?
35 I pa menm bon pou mété an tè ében pou mété adan fimyé, sé jété pou jétéʼy. Zòt tout sa ki la-a, si zòt ni zòwèy pou tann, kouté byen sa mwen ka di zòt-la.”
35 Nem presta para a terra, nem mesmo para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.