Lucas 14

Tèstèman nèf-la: Épi an posyòn an liv samz-la (ACFNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Yon jou sabaf Jézi alé manjé lakay yonn an sé chèf Fawizyen-an, èk sé moun-an té ka véyé Jézi byen.
1 E aconteceu que, entrando ele na casa de um dos principais fariseus para comer pão no dia do shabat, eles o estavam observando.
2 La té ni yon nonm ki té vini oti Jézi, i té ni dé janm li èk bwaʼy anflé.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Jézi mandé sé titja lwa sé Jwif-la èk sé Fawizyen-an, “Ès lwa nou ka di nou sa djéwi anlè jou sabaf-la, ében ès i di non, pa fè sa?”
3 E Jesus, respondendo, falou aos doutores da lei e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no dia do shabat?
4 Mé yo pa té sa di anyen. Jézi pwan nonm-lan, i djéwiʼy épi i diʼy alé.
4 E eles calaram-se. E tomando-o, ele o curou e o deixou ir;
5 Jézi mandé yo, “Si zòt pyès té ni yon gason ében yon bèf ki tonbé andidan yon pi, ès zòt pa té kay hédiʼy sòti la menm, menm anlè jou sabaf-la?”
5 e perguntou-lhes, dizendo: Qual será de vós que, tendo um jumento ou boi que caindo em um poço, não o retira imediatamente no dia do shabat?
6 Mé yo pa té sa wéponn sa.
6 E, novamente, eles não puderam lhe responder acerca dessas coisas.
7 Lè Jézi wè mannyè sé moun-an ki té envité pou manjé-a té ka chwazi sé plas-la ki pli enpòtan-an pou yo asid, i di pawabòl sala ba yo tout.
7 E ele propôs aos convidados uma parábola, reparando como eles escolhiam os principais lugares, dizendo-lhes:
8 “Lè yon moun envitéʼw adan yon fèt mawiyaj, pa asid an plas-la ki pli enpòtan-an. Pitèt yon moun ki pli enpòtan paséʼw té envité,
8 Quando tu fores convidado por algum homem para as bodas, não te assentes no primeiro lugar, para que não aconteça que esteja convidado um homem mais honrado do que tu,
9 èk mèt fèt-la ki envité zòt toulé dé-a kay vini èk diʼw, ‘Ba li plas sala.’ Lè sala ou kay hont èk ou kay ni pou asid adan yon lòt plas ki mwens enpòtan.
9 e, vindo o que convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este homem; e então com vergonha, tenhas de tomar um lugar inferior.
10 Pito, lè on moun envitéʼw adan yon fèt, alé èk asid koté-a ki mwens enpòtan-an. Kon sa mèt fèt-la kay diʼw, ‘Vini, jan mwen, adan yon plas ki pli mèyè!’ Sa kay baʼw lonnè wèspé an zyé lézòt sé moun-an.
10 Mas, quando fores convidado, vai e assenta-te no lugar inferior, para que, quando vier o que te convidou, ele possa te dizer: Amigo, sobe para cá. Então, terás honra diante dos que estiverem assentados contigo na mesa.
11 Paski tout moun ki ka lévé kò yo anlè kay abésé, èk tout moun ki abésé kò yo, Bondyé kay lévé yo mouté.”
11 Porque, qualquer que se exaltar a si mesmo, será humilhado, e aquele que se humilhar a si mesmo, será exaltado.
12 Kon sa Jézi di mèt fèt-la, “Lè ou bay yon déjinen ében yon dinen, pa envité janʼw ében fwèʼw ében lafanmiʼw ében sé vwézinaj ou-a ki wich-la, paski yo kay envitéʼw déviwé èk an mannyè sala yo kay péyéʼw pou sa ou fè-a.
12 E ele disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem os teus vizinhos ricos, para que não aconteça que eles também te tornem a convidar, e te seja recompensado.
13 Lè ou bay yon fèt, envité lé maléwé, sé enfimité-a, sé sa ki ka bwété-a èk sé avèg-la
13 Mas, quando tu deres um banquete, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos;
14 èk ou kay ni bennédiksyon, paski yo pa sa péyéʼw déviwé. Bondyé kay péyéʼw lè sé bon moun-an kay wésisité.”
14 e tu serás abençoado; porque eles não podem te recompensar; pois tu serás recompensado na ressurreição dos justos.
15 Lè yonn anpami sé nonm-lan ki té ka asid a tab épiʼy-la tann sa, i di Jézi, “Lè Bondyé kay kondwi toupatou èk i kay tjenn fèt li, nonm sala i kay envité-a kay viv éwé!”
15 E, ao ouvir estas coisas, um dos que estavam assentados com ele à mesa, disse-lhe: Abençoado é o que comer pão no reino de Deus.
16 Mé Jézi di yo, “La té ni on nonm ki bay an gwan fèt èk i envité an chay moun.
16 Então, ele lhe disse: Certo homem fez uma grande ceia e convidou a muitos;
17 Lè i té lè pou fèt-la koumansé i voyé sèvant li di sé moun-an i té envité-a, ‘Vini. Tout bagay ja pawé apwézan.’
17 e enviou seu servo, na hora da ceia, para dizer aos convidados: Vinde, pois todas as coisas estão preparadas.
18 “Mé lè i alé yo tout koumansé ka fè èskiz. Pwèmyé-a di, ‘Mwen genyen an mòso tè èk mwen ni pou alé wèʼy. Souplé èskizé mwen.’
18 E todos em consenso começaram a dar desculpas. O primeiro disse-lhe: Eu comprei um pedaço de terra, e preciso ir vê-lo; peço-te que me desculpes.
19 “An lòt di, ‘Fini mwen fini achté dis towo bèf. Mwen ni pou ay ègzanminé yo. Souplé èskizé mwen.’
19 E outro disse: Eu comprei cinco juntas de bois, e vou examiná-las; peço-te que me desculpe.
20 “Èk lòt-la di, ‘Fini mwen fini mayé, èk sé pou wézon sala mwen pa sa vini.’
20 E outro disse: Casei-me e, portanto, não posso ir.
21 “Kon sa sèvant-lan viwé épi i alé di mèt li sa. Mèt-la té faché èk i diʼy, ‘Alé an tout gwan chimen èk an tout ti chimen an vil-la èk mennen isi-a tout pòv, tout sa ki enfim, tout avèg.’
21 E, vindo aquele servo, anunciou essas coisas ao seu senhor. Então, o dono da casa, irritado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, e os aleijados, e os coxos, e os cegos.
22 “Apwé i fini, sèvant-lan di mèt li, ‘Mwen ja fè tout sa ou di mwen fè èk la ni lè toujou.’
22 E disse o servo: Senhor, está feito como tu ordenaste, e ainda há lugar.
23 “Kon sa mèt-la di sèvant-lan, ‘Alé an bitasyon-an an tout gwan chimen èk tout ti twas èk fè sé moun-an vini, pou kay mwen sa plen.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelas estradas e sendas, e obriga-os a entrar, para que a minha casa possa estar cheia.
24 Èk mwen ka di zòt sa, pa yonn adan sé moun-an mwen té envité avan-an ki kay gouté manjé-a mwen pwépawé pou fèt sala.’ ”
24 Porque eu vos digo: Que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 An chay moun té ka alé ansanm épi Jézi. I tounen épi i di yo,
25 E iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 “Pyès moun ki vini oti mwen pa sa disip mwen tout tan i pa kontan mwen plis pasé papaʼy, manmanʼy, madanm li, ich li, fwèʼy ében séséʼy, èk pasé kò i menm.
26 Se algum homem vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e esposa, e filhos, e irmãos, e irmãs, sim, e também a sua própria vida, ele não pode ser meu discípulo.
27 Moun-an ki pa pwan kwaʼy épi swiv mwen-an pa sa on disip mwen.
27 E quem não carregar a sua cruz, e não vir após mim, não pode ser meu discípulo.
28 “Sé kon sa i yé, si yonn anpami zòt vlé bati yon gwo kay, ou kay asid èk katjilé konmen lajan i kay koutéʼw pou wè si ou kay ni asé lajan pou fini twavay sala.
28 Porque qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro para calcular o seu custo, para ver se tem o suficiente para acabá-la?
29 Si ou pa fè sa èk ou pa sa fini gwo kay sala apwé ou fini fondasyon-an, tout moun ki wè sa ki fèt-la kay pwanʼw sèvi widitjil.
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não sendo capaz de acabá-la, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 Yo kay di, ‘Nonm sala koumansé bati yon gwo kay mé i pa sa fini twavay-la.’
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não foi capaz de acabar.
31 “Ében si yon wa alé èk dis mil sòlda pou goumen èk yon lòt wa ki ni ven mil sòlda, wa-a ki ni mwens sòlda kay asid avan èk gadé si sé sòldaʼy-la kay sa goumen kont sé sòlda lòt wa-a.
31 Ou qual é o rei que, indo guerrear contra outro rei, não se assenta primeiro a se aconselhar se com dez mil é capaz de sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Si yo pa fò asé pou yo fè sa, i kay voyé konmisyonnè alé oti lòt wa-a padan i yon bon distans ka vini, pou mandéʼy, ‘Ki sa pou nou fè pou mété lapé?’
32 Do contrário, estando o outro ainda longe, ele envia embaixadores e pede condições de paz.
33 Èk an menm mannyè-a ou ni pou katjilé asou sa ki ka wivéʼw, paski pyès moun pa sa disip mwen tout tan i pa kité tout sa i ni pou swiv mwen.
33 Assim, pois, qualquer de vós que não renunciar a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 “Paski sé moun mwen-an, yo menm kon sèl, èk zòt tout sav ki sèl sé on bagay ki bon, mé si sèl-la pèd sistans li la pa ni pyès mannyè pou fèʼy salé ankò.
34 Sal é bom; mas, se ele perder o sabor, com que se há de temperar?
35 I pa menm bon pou mété an tè ében pou mété adan fimyé, sé jété pou jétéʼy. Zòt tout sa ki la-a, si zòt ni zòwèy pou tann, kouté byen sa mwen ka di zòt-la.”
35 Nem servirá para a terra, nem para adubo; mas homens lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.