Lucas 14

Tèstèman nèf-la: Épi an posyòn an liv samz-la (ACFNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Yon jou sabaf Jézi alé manjé lakay yonn an sé chèf Fawizyen-an, èk sé moun-an té ka véyé Jézi byen.
1 Tendo Jesus entrado, num sábado, em casa de um dos chefes dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 La té ni yon nonm ki té vini oti Jézi, i té ni dé janm li èk bwaʼy anflé.
2 Achava-se ali diante dele certo homem hidrópico.
3 Jézi mandé sé titja lwa sé Jwif-la èk sé Fawizyen-an, “Ès lwa nou ka di nou sa djéwi anlè jou sabaf-la, ében ès i di non, pa fè sa?”
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, e perguntou: É lícito curar no sábado, ou não?
4 Mé yo pa té sa di anyen. Jézi pwan nonm-lan, i djéwiʼy épi i diʼy alé.
4 Eles, porém, ficaram calados. E Jesus, pegando no homem, o curou, e o despediu.
5 Jézi mandé yo, “Si zòt pyès té ni yon gason ében yon bèf ki tonbé andidan yon pi, ès zòt pa té kay hédiʼy sòti la menm, menm anlè jou sabaf-la?”
5 Então lhes perguntou: Qual de vós, se lhe cair num poço um filho, ou um boi, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Mé yo pa té sa wéponn sa.
6 A isto nada puderam responder.
7 Lè Jézi wè mannyè sé moun-an ki té envité pou manjé-a té ka chwazi sé plas-la ki pli enpòtan-an pou yo asid, i di pawabòl sala ba yo tout.
7 Ao notar como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes esta parábola:
8 “Lè yon moun envitéʼw adan yon fèt mawiyaj, pa asid an plas-la ki pli enpòtan-an. Pitèt yon moun ki pli enpòtan paséʼw té envité,
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te reclines no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 èk mèt fèt-la ki envité zòt toulé dé-a kay vini èk diʼw, ‘Ba li plas sala.’ Lè sala ou kay hont èk ou kay ni pou asid adan yon lòt plas ki mwens enpòtan.
9 e vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o último lugar.
10 Pito, lè on moun envitéʼw adan yon fèt, alé èk asid koté-a ki mwens enpòtan-an. Kon sa mèt fèt-la kay diʼw, ‘Vini, jan mwen, adan yon plas ki pli mèyè!’ Sa kay baʼw lonnè wèspé an zyé lézòt sé moun-an.
10 Mas, quando fores convidado, vai e reclina-te no último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante de todos os que estiverem contigo à mesa.
11 Paski tout moun ki ka lévé kò yo anlè kay abésé, èk tout moun ki abésé kò yo, Bondyé kay lévé yo mouté.”
11 Porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Kon sa Jézi di mèt fèt-la, “Lè ou bay yon déjinen ében yon dinen, pa envité janʼw ében fwèʼw ében lafanmiʼw ében sé vwézinaj ou-a ki wich-la, paski yo kay envitéʼw déviwé èk an mannyè sala yo kay péyéʼw pou sa ou fè-a.
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não convides teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem os vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso retribuído.
13 Lè ou bay yon fèt, envité lé maléwé, sé enfimité-a, sé sa ki ka bwété-a èk sé avèg-la
13 Mas quando deres um banquete, convida os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos;
14 èk ou kay ni bennédiksyon, paski yo pa sa péyéʼw déviwé. Bondyé kay péyéʼw lè sé bon moun-an kay wésisité.”
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que te retribuir; pois retribuído te será na ressurreição dos justos.
15 Lè yonn anpami sé nonm-lan ki té ka asid a tab épiʼy-la tann sa, i di Jézi, “Lè Bondyé kay kondwi toupatou èk i kay tjenn fèt li, nonm sala i kay envité-a kay viv éwé!”
15 Ao ouvir isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Mé Jézi di yo, “La té ni on nonm ki bay an gwan fèt èk i envité an chay moun.
16 Jesus, porém, lhe disse: Certo homem dava uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 Lè i té lè pou fèt-la koumansé i voyé sèvant li di sé moun-an i té envité-a, ‘Vini. Tout bagay ja pawé apwézan.’
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: vinde, porque tudo já está preparado.
18 “Mé lè i alé yo tout koumansé ka fè èskiz. Pwèmyé-a di, ‘Mwen genyen an mòso tè èk mwen ni pou alé wèʼy. Souplé èskizé mwen.’
18 Mas todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e preciso ir vê-lo; rogo-te que me dês por escusado.
19 “An lòt di, ‘Fini mwen fini achté dis towo bèf. Mwen ni pou ay ègzanminé yo. Souplé èskizé mwen.’
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me dês por escusado.
20 “Èk lòt-la di, ‘Fini mwen fini mayé, èk sé pou wézon sala mwen pa sa vini.’
20 Ainda outro disse: Casei-me e portanto não posso ir.
21 “Kon sa sèvant-lan viwé épi i alé di mèt li sa. Mèt-la té faché èk i diʼy, ‘Alé an tout gwan chimen èk an tout ti chimen an vil-la èk mennen isi-a tout pòv, tout sa ki enfim, tout avèg.’
21 Voltou o servo e contou tudo isto a seu senhor: Então o dono da casa, indignado, disse a seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 “Apwé i fini, sèvant-lan di mèt li, ‘Mwen ja fè tout sa ou di mwen fè èk la ni lè toujou.’
22 Depois disse o servo: Senhor, feito está como o ordenaste, e ainda há lugar.
23 “Kon sa mèt-la di sèvant-lan, ‘Alé an bitasyon-an an tout gwan chimen èk tout ti twas èk fè sé moun-an vini, pou kay mwen sa plen.
23 Respondeu o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e obriga-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Èk mwen ka di zòt sa, pa yonn adan sé moun-an mwen té envité avan-an ki kay gouté manjé-a mwen pwépawé pou fèt sala.’ ”
24 Pois eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 An chay moun té ka alé ansanm épi Jézi. I tounen épi i di yo,
25 Ora, iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 “Pyès moun ki vini oti mwen pa sa disip mwen tout tan i pa kontan mwen plis pasé papaʼy, manmanʼy, madanm li, ich li, fwèʼy ében séséʼy, èk pasé kò i menm.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a pai e mãe, a mulher e filhos, a irmãos e irmãs, e ainda também à própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Moun-an ki pa pwan kwaʼy épi swiv mwen-an pa sa on disip mwen.
27 Quem não leva a sua cruz e não me segue, não pode ser meu discípulo.
28 “Sé kon sa i yé, si yonn anpami zòt vlé bati yon gwo kay, ou kay asid èk katjilé konmen lajan i kay koutéʼw pou wè si ou kay ni asé lajan pou fini twavay sala.
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se senta primeiro a calcular as despesas, para ver se tem com que a acabar?
29 Si ou pa fè sa èk ou pa sa fini gwo kay sala apwé ou fini fondasyon-an, tout moun ki wè sa ki fèt-la kay pwanʼw sèvi widitjil.
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a zombar dele,
30 Yo kay di, ‘Nonm sala koumansé bati yon gwo kay mé i pa sa fini twavay-la.’
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pode acabar.
31 “Ében si yon wa alé èk dis mil sòlda pou goumen èk yon lòt wa ki ni ven mil sòlda, wa-a ki ni mwens sòlda kay asid avan èk gadé si sé sòldaʼy-la kay sa goumen kont sé sòlda lòt wa-a.
31 Ou qual é o rei que, indo entrar em guerra contra outro rei, não se senta primeiro a consultar se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Si yo pa fò asé pou yo fè sa, i kay voyé konmisyonnè alé oti lòt wa-a padan i yon bon distans ka vini, pou mandéʼy, ‘Ki sa pou nou fè pou mété lapé?’
32 No caso contrário, enquanto o outro ainda está longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Èk an menm mannyè-a ou ni pou katjilé asou sa ki ka wivéʼw, paski pyès moun pa sa disip mwen tout tan i pa kité tout sa i ni pou swiv mwen.
33 Assim, pois, todo aquele dentre vós que não renuncia a tudo quanto possui, não pode ser meu discípulo.
34 “Paski sé moun mwen-an, yo menm kon sèl, èk zòt tout sav ki sèl sé on bagay ki bon, mé si sèl-la pèd sistans li la pa ni pyès mannyè pou fèʼy salé ankò.
34 Bom é o sal; mas se o sal se tornar insípido, com que se há de restaurar-lhe o sabor?
35 I pa menm bon pou mété an tè ében pou mété adan fimyé, sé jété pou jétéʼy. Zòt tout sa ki la-a, si zòt ni zòwèy pou tann, kouté byen sa mwen ka di zòt-la.”
35 Não presta nem para terra, nem para adubo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.