2 Coríntios 7

Tèstèman nèf-la: Épi an posyòn an liv samz-la (ACFNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Zòt bon jan mwen — kon sé pwonmèt sala sé sa nou-an, annou tiwé an lavi nou tout sé bagay-la ki ka nwèsi lachè épi lèspwi nou. Épi annou fè fòs kò nou pou nou sa viv an lavi ki byen nèt paski nou ka pòté Bondyé wèspé an chay.
1 Amados, visto que temos essas promessas, purifiquemo-nos de tudo que contamina o corpo ou o espírito, tornando-nos cada vez mais santos porque tememos a Deus.
2 Fè lè an tjè zòt ban nou. Nou pʼòkò fè pyèsonn anyen ki pa bon, ni nou pʼòkò ankouwajé pyèsonn fè sa ki pa bon, ni nou pʼòkò pwan lavantay asou pyèsonn.
2 Peço-lhes que abram o coração para nós. Não prejudicamos ninguém, nem desencaminhamos ninguém, nem nos aproveitamos de ninguém.
3 Mwen pa ka di sa pou kondanné zòt. Kon mwen ja di avan, zòt ni an tèlman bon plas an tjè nou, kon sa nou sa jik viv ében mò épi zòt.
3 Não digo isso para condená-los. Já lhes disse que vocês estão em nosso coração. Estamos juntos, seja para morrer, seja para viver.
4 Mwen ni an chay konfyans lè mwen ka palé bay zòt. Zòt ban mwen djèwté an tjè mwen. Zòt ja ankouwajé mwen an chay an tout twakasman-an nou pasé-a. An véwité mwen kontan tèlman!
4 Tenho muita confiança em vocês, e de vocês tenho muito orgulho. Vocês têm me encorajado grandemente e me proporcionado alegria, apesar de todas as nossas aflições.
5 Dépi lè nou wivé isi-a Masédonnya, nou pʼòkò jwenn an chans pou pozé. I té ni twaka ka èspéyé nou an tout ti twou. Batay dèwò, pèwèz an tjè nou,
5 Quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum descanso. Enfrentamos conflitos de todos os lados, com batalhas externas e temores internos.
6 mé Bondyé-a ki ka ankouwajé moun ki dékouwajé-a ankouwajé nou lè i voyé Titòs ban nou.
6 Mas Deus, que conforta os desanimados, nos encorajou com a chegada de Tito.
7 Sé pa kon Titòs vini-an sèlman ki fè nou kontan kon sa, mé sa i di nou konsèné mannyè zòt ankouwajéʼy-la. I di nou mannyè zòt ka mò pou wè mwen, mannyè zòt igwété bagay-la ki té fèt-la, mannyè zòt pawé pou fè défans mwen, épi pou sa mwen té pli kontan.
7 Sua presença foi uma alegria, como também o foi a notícia que ele nos trouxe do encorajamento que recebeu de vocês. Quando ele nos contou quanto desejam me ver, quanto lamentam o que aconteceu e quão dedicados são a mim, fiquei muito feliz!
8 Menm si lèt-la mwen ékwi-a fè zòt lapenn, mwen pa igwété mwen ékwiʼy. Wi, mwen té igwétéʼy lè mwen wè mannyè i mété zòt an lapenn, mé pa pou lontan.
8 Não me arrependo de ter enviado aquela carta severa, embora a princípio tenha lamentado a dor que ela lhes causou, ainda que por algum tempo.
9 Mé mwen kontan mwen voyé lèt sala. Sé pa kon i fè zòt lapenn-an, mé sé kon i fè zòt chanjé mannyè zòt-la. Sé Bondyé ki fè lèt-la fè zòt lapenn kon sa. Nou menm pʼòkò fè anyen.
9 Agora, porém, alegro-me por tê-la enviado, não pela tristeza que causou, mas porque a dor os levou ao arrependimento. Foi o tipo de tristeza que Deus espera de seu povo, portanto não lhes causamos mal algum.
10 Bondyé sa sèvi lapenn an lavi nou pou fè nou tounen do nou asou péché épi gadé pou salvasyon. Nou pa sa janmen igwété kalité sé lapenn sala. Mé lapenn san wépantisman — sé kalité sala ki ka mennen lanmò.
10 Porque a tristeza que é da vontade de Deus conduz ao arrependimento e resulta em salvação. Não é uma tristeza que causa remorso. Mas a tristeza do mundo resulta em morte.
11 Gadé ki sa lapenn sala Bondyé sèvi-a ja fè bay zòt. I lévé zòt an sonmèy. I fè zòt pawé pou fè défans kò zòt. I fè zòt faché kont sa ki fèt-la. I fè zòt vini pli sèwyé. I fè zòt ka mò pou wè mwen. I fè zòt mélé, i fè zòt vlé wè jistis fèt. An tout fasad zòt ja moutwé mannyè zòt pa té koupab.
11 Vejam o que a tristeza que vem de Deus produziu em vocês! Trouxe dedicação, defesa de suas ações, indignação, temor, desejo de me ver, zelo e prontidão em punir a injustiça. Vocês mostraram que fizeram todo o necessário para corrigir a situação.
12 Kon sa menm si mwen ékwi, sé pa pou lapéti moun-an ki fè ditò-a ében moun-an i afèkté-a, mé mwen ékwi pou moutwé zòt an pwézans Bondyé mannyè zòt ni lanmityé pou nou.
12 Portanto, não lhes escrevi para falar de quem havia errado e de quem havia sido prejudicado, mas para que, diante de Deus, pudessem ver por si mesmos como são dedicados a nós.
13 Sa ja ankouwajé nou an chay.
13 Fomos grandemente encorajados por isso. Além de nos sentirmos encorajados, ficamos particularmente contentes de ver Tito alegre porque todos vocês o receberam bem e o tranquilizaram.
14 Mwen té ja bavadé bay Titòs konsèné zòt épi zòt pa ladjé mwen. Mé menm kon tout bagay nou di zòt té vwé, sé kon sa tout bavadé-a nou bavadé konsèné zòt bay Titòs-la ja vini vwé osi.
14 Eu tinha dito a ele quanto me orgulhava de vocês, e vocês não me decepcionaram. Sempre lhes disse a verdade, e ficou provado que eu tinha razão ao elogiá-los!
15 Lè i chonjé mannyè zòt té ja pawé pou obéyi épi mannyè zòt wisivwéʼy épi an chay wèspé, lanmityéʼy pou zòt vini pli fò.
15 Ele os estima ainda mais quando se lembra de como todos vocês lhe obedeceram e o receberam bem, com temor e profundo respeito.
16 Mwen kontan mwen sa ni tout konfyans an zòt.
16 Fico muito feliz por poder ter plena confiança em vocês.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.