2 Coríntios 7

Tèstèman nèf-la: Épi an posyòn an liv samz-la (ACFNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Zòt bon jan mwen — kon sé pwonmèt sala sé sa nou-an, annou tiwé an lavi nou tout sé bagay-la ki ka nwèsi lachè épi lèspwi nou. Épi annou fè fòs kò nou pou nou sa viv an lavi ki byen nèt paski nou ka pòté Bondyé wèspé an chay.
1 Amados, visto que temos essas promessas, purifiquemo-nos de tudo o que contamina o corpo e o espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Fè lè an tjè zòt ban nou. Nou pʼòkò fè pyèsonn anyen ki pa bon, ni nou pʼòkò ankouwajé pyèsonn fè sa ki pa bon, ni nou pʼòkò pwan lavantay asou pyèsonn.
2 Concedam-nos lugar no coração de vocês. A ninguém prejudicamos, a ninguém causamos dano, a ninguém exploramos.
3 Mwen pa ka di sa pou kondanné zòt. Kon mwen ja di avan, zòt ni an tèlman bon plas an tjè nou, kon sa nou sa jik viv ében mò épi zòt.
3 Não digo isso para condená-los; já lhes disse que vocês estão em nosso coração para juntos morrermos ou vivermos.
4 Mwen ni an chay konfyans lè mwen ka palé bay zòt. Zòt ban mwen djèwté an tjè mwen. Zòt ja ankouwajé mwen an chay an tout twakasman-an nou pasé-a. An véwité mwen kontan tèlman!
4 Tenho grande confiança em vocês, e de vocês tenho muito orgulho. Sinto-me bastante encorajado; minha alegria transborda em todas as tribulações.
5 Dépi lè nou wivé isi-a Masédonnya, nou pʼòkò jwenn an chans pou pozé. I té ni twaka ka èspéyé nou an tout ti twou. Batay dèwò, pèwèz an tjè nou,
5 Pois, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum descanso, mas fomos atribulados de toda forma: conflitos externos, temores internos.
6 mé Bondyé-a ki ka ankouwajé moun ki dékouwajé-a ankouwajé nou lè i voyé Titòs ban nou.
6 Deus, porém, que consola os abatidos, consolou-nos com a chegada de Tito,
7 Sé pa kon Titòs vini-an sèlman ki fè nou kontan kon sa, mé sa i di nou konsèné mannyè zòt ankouwajéʼy-la. I di nou mannyè zòt ka mò pou wè mwen, mannyè zòt igwété bagay-la ki té fèt-la, mannyè zòt pawé pou fè défans mwen, épi pou sa mwen té pli kontan.
7 e não apenas com a vinda dele, mas também com a consolação que vocês lhe ministraram. Ele nos falou da saudade, da tristeza e da preocupação de vocês por mim, de modo que a minha alegria se tornou ainda maior.
8 Menm si lèt-la mwen ékwi-a fè zòt lapenn, mwen pa igwété mwen ékwiʼy. Wi, mwen té igwétéʼy lè mwen wè mannyè i mété zòt an lapenn, mé pa pou lontan.
8 Mesmo que a minha carta lhes tenha causado tristeza, não me arrependo. É verdade que a princípio me arrependi, pois percebi que a minha carta os entristeceu, ainda que por pouco tempo. 9 Agora, porém, me alegro, não porque vocês foram entristecidos, mas porque a tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês se entristeceram como Deus desejava, e de forma alguma foram prejudicados por nossa causa.
9 Mé mwen kontan mwen voyé lèt sala. Sé pa kon i fè zòt lapenn-an, mé sé kon i fè zòt chanjé mannyè zòt-la. Sé Bondyé ki fè lèt-la fè zòt lapenn kon sa. Nou menm pʼòkò fè anyen.
9 A tristeza segundo Deus produz um arrependimento que leva à salvação e não remorso, mas a tristeza segundo o mundo produz morte.
10 Bondyé sa sèvi lapenn an lavi nou pou fè nou tounen do nou asou péché épi gadé pou salvasyon. Nou pa sa janmen igwété kalité sé lapenn sala. Mé lapenn san wépantisman — sé kalité sala ki ka mennen lanmò.
10 Vejam o que esta tristeza segundo Deus produziu em vocês: que dedicação, que desculpas, que indignação, que temor, que saudade, que preocupação, que desejo de ver a justiça feita! Em tudo vocês se mostraram inocentes a esse respeito.
11 Gadé ki sa lapenn sala Bondyé sèvi-a ja fè bay zòt. I lévé zòt an sonmèy. I fè zòt pawé pou fè défans kò zòt. I fè zòt faché kont sa ki fèt-la. I fè zòt vini pli sèwyé. I fè zòt ka mò pou wè mwen. I fè zòt mélé, i fè zòt vlé wè jistis fèt. An tout fasad zòt ja moutwé mannyè zòt pa té koupab.
11 Assim, se lhes escrevi, não foi por causa daquele que cometeu o erro nem daquele que foi prejudicado, mas para que diante de Deus vocês pudessem ver por si próprios como são dedicados a nós.
12 Kon sa menm si mwen ékwi, sé pa pou lapéti moun-an ki fè ditò-a ében moun-an i afèkté-a, mé mwen ékwi pou moutwé zòt an pwézans Bondyé mannyè zòt ni lanmityé pou nou.
12 Por isso tudo fomos revigorados.
13 Sa ja ankouwajé nou an chay.
13 de encorajados, ficamos mais contentes ainda ao ver como Tito estava alegre, porque seu espírito recebeu refrigério de todos vocês.
14 Mwen té ja bavadé bay Titòs konsèné zòt épi zòt pa ladjé mwen. Mé menm kon tout bagay nou di zòt té vwé, sé kon sa tout bavadé-a nou bavadé konsèné zòt bay Titòs-la ja vini vwé osi.
14 Eu lhe tinha dito que estava orgulhoso de vocês, e vocês não me decepcionaram. Da mesma forma como era verdade tudo o que lhes dissemos, o orgulho que temos de vocês diante de Tito também mostrou-se verdadeiro.
15 Lè i chonjé mannyè zòt té ja pawé pou obéyi épi mannyè zòt wisivwéʼy épi an chay wèspé, lanmityéʼy pou zòt vini pli fò.
15 E a afeição dele por vocês fica maior ainda, quando lembra que todos vocês foram obedientes, recebendo-o com temor e tremor.
16 Mwen kontan mwen sa ni tout konfyans an zòt.
16 Alegro-me por poder ter plena confiança em vocês.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.