2 Coríntios 7
Tèstèman nèf-la: Épi an posyòn an liv samz-la (ACFNT) vs ARIB
1 Zòt bon jan mwen — kon sé pwonmèt sala sé sa nou-an, annou tiwé an lavi nou tout sé bagay-la ki ka nwèsi lachè épi lèspwi nou. Épi annou fè fòs kò nou pou nou sa viv an lavi ki byen nèt paski nou ka pòté Bondyé wèspé an chay.
1 Ora, amados, visto que temos tais promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Fè lè an tjè zòt ban nou. Nou pʼòkò fè pyèsonn anyen ki pa bon, ni nou pʼòkò ankouwajé pyèsonn fè sa ki pa bon, ni nou pʼòkò pwan lavantay asou pyèsonn.
2 Recebei-nos em vossos corações; a ninguém fizemos injustiça, a ninguém corrompemos, a ninguém exploramos.
3 Mwen pa ka di sa pou kondanné zòt. Kon mwen ja di avan, zòt ni an tèlman bon plas an tjè nou, kon sa nou sa jik viv ében mò épi zòt.
3 Não o digo para vos condenar, pois já tenho declarado que estais em nossos corações para juntos morrermos e juntos vivermos.
4 Mwen ni an chay konfyans lè mwen ka palé bay zòt. Zòt ban mwen djèwté an tjè mwen. Zòt ja ankouwajé mwen an chay an tout twakasman-an nou pasé-a. An véwité mwen kontan tèlman!
4 Grande é a minha franqueza para convosco, e muito me glorio a respeito de vós; estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Dépi lè nou wivé isi-a Masédonnya, nou pʼòkò jwenn an chans pou pozé. I té ni twaka ka èspéyé nou an tout ti twou. Batay dèwò, pèwèz an tjè nou,
5 Porque, mesmo quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve repouso algum; antes em tudo fomos atribulados: por fora combates, temores por dentro.
6 mé Bondyé-a ki ka ankouwajé moun ki dékouwajé-a ankouwajé nou lè i voyé Titòs ban nou.
6 Mas Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a vinda de Tito;
7 Sé pa kon Titòs vini-an sèlman ki fè nou kontan kon sa, mé sa i di nou konsèné mannyè zòt ankouwajéʼy-la. I di nou mannyè zòt ka mò pou wè mwen, mannyè zòt igwété bagay-la ki té fèt-la, mannyè zòt pawé pou fè défans mwen, épi pou sa mwen té pli kontan.
7 e não somente com a sua vinda, mas também pela consolação com que foi consolado a vosso respeito, enquanto nos referia as vossas saudações, o vosso pranto, o vosso zelo por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Menm si lèt-la mwen ékwi-a fè zòt lapenn, mwen pa igwété mwen ékwiʼy. Wi, mwen té igwétéʼy lè mwen wè mannyè i mété zòt an lapenn, mé pa pou lontan.
8 Porquanto, ainda que vos contristei com a minha carta, não me arrependo; embora antes me tivesse arrependido {pois vejo que aquela carta vos contristou, ainda que por pouco tempo},
9 Mé mwen kontan mwen voyé lèt sala. Sé pa kon i fè zòt lapenn-an, mé sé kon i fè zòt chanjé mannyè zòt-la. Sé Bondyé ki fè lèt-la fè zòt lapenn kon sa. Nou menm pʼòkò fè anyen.
9 agora folgo, não porque fostes contristados, mas porque o fostes para o arrependimento; pois segundo Deus fostes contristados, para que por nós não sofrêsseis dano em coisa alguma.
10 Bondyé sa sèvi lapenn an lavi nou pou fè nou tounen do nou asou péché épi gadé pou salvasyon. Nou pa sa janmen igwété kalité sé lapenn sala. Mé lapenn san wépantisman — sé kalité sala ki ka mennen lanmò.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, o qual não traz pesar; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Gadé ki sa lapenn sala Bondyé sèvi-a ja fè bay zòt. I lévé zòt an sonmèy. I fè zòt pawé pou fè défans kò zòt. I fè zòt faché kont sa ki fèt-la. I fè zòt vini pli sèwyé. I fè zòt ka mò pou wè mwen. I fè zòt mélé, i fè zòt vlé wè jistis fèt. An tout fasad zòt ja moutwé mannyè zòt pa té koupab.
11 Pois vêde quanto cuidado não produziu em vós isto mesmo, o serdes contristados segundo Deus! sim, que defesa própria, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vingança! Em tudo provastes estar inocentes nesse negócio.
12 Kon sa menm si mwen ékwi, sé pa pou lapéti moun-an ki fè ditò-a ében moun-an i afèkté-a, mé mwen ékwi pou moutwé zòt an pwézans Bondyé mannyè zòt ni lanmityé pou nou.
12 Portanto, ainda que vos escrevi, não foi por causa do que fez o mal, nem por causa do que o sofreu, mas para que fosse manifesto, diante de Deus, o vosso grande cuidado por nós.
13 Sa ja ankouwajé nou an chay.
13 Por isso temos sido consolados. E em nossa consolação nos alegramos ainda muito mais pela alegria de Tito, porque o seu espírito tem sido recreado por vós todos.
14 Mwen té ja bavadé bay Titòs konsèné zòt épi zòt pa ladjé mwen. Mé menm kon tout bagay nou di zòt té vwé, sé kon sa tout bavadé-a nou bavadé konsèné zòt bay Titòs-la ja vini vwé osi.
14 Porque, se em alguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; mas como vos dissemos tudo com verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito se achou verdadeiro.
15 Lè i chonjé mannyè zòt té ja pawé pou obéyi épi mannyè zòt wisivwéʼy épi an chay wèspé, lanmityéʼy pou zòt vini pli fò.
15 E o seu entranhável afeto para convosco é mais abundante, lembrando-se da obediência de vós todos, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Mwen kontan mwen sa ni tout konfyans an zòt.
16 Regozijo-me porque em tudo tenho confiança em vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.