Romanos 9

GɛnÞ PobÞrÞ, Gɛbono Wurubuaarɛ Gi Yɛgɛ Mɔ-rɛ Anyamesɛ Mɛ Wɔra Mɔ (ACD) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Kyu lii me‑rɛ Kirisito ginyamesɛ kolon mɔ so mɔ, n nyi yɛɛ ilaa ibono nan baa tɔgɛ faa i gyɛ gɛsintin. Meŋ kya kɛɛ abon. Wurubuaarɛ Oduduu mɔ kee kya yɛgɛ nꞌ bii me-gisen dɔ yɛɛ i gyɛ gɛsintin.
1 O que eu digo é verdade. Sou de Cristo e não minto; pois a minha consciência, que é controlada pelo Espírito Santo, também me afirma que não estou mentindo.
2 — ausente —
2 Sinto uma grande tristeza e uma dor sem fim no coração
3 — ausente —
3 por causa do meu povo, que é minha raça e meu sangue. Para o bem desse povo, eu mesmo poderia desejar receber a maldição de Deus e ficar separado de Cristo.
4 Isirale awura ne Wurubuaarɛ gi lɛɛ yii yɛɛ mɛꞌ wɔra mɔ-asonbo. Mɔmɔ kee ne ɔ lɛɛ mɔ-nyisigyi mɔ gɛwi nyiile. Ɔ yɛgɛ mɔ‑rɛ mɔmɔ mɛ wɔra gɛnɔ gikpadɔ gifonɛɛ, ne mɔmɔ-abaa dɔ ne o kyu mɔ-nbara mɔ kyu wɔra. O nyiile mɔmɔ gɛnɔɔbono mɛꞌ kyu son mɔ mɔ. Ɔ ka ilaa dɛnsɛ yela sa mɔmɔ.
4 Eles são o povo escolhido por Deus; ele os tornou seus filhos e repartiu a sua glória com eles. Deus fez suas alianças com eles e lhes deu a lei , a verdadeira maneira de adorar e as promessas.
5 Mɔmɔ-adedaabo gyangbarasɛ mɛ wɔra asa gbaaꞌgbaa Wurubuaarɛ asɛ. Mɔmɔ-ɔpaa dɔ ne mɛ korogɛ ɔbono ɔ kya yɛgɛ asa mɛꞌ nyɛ Wurubuaarɛ asɛ gɛkyena mɔ. Ɔ gyɛ Wurubuaarɛ ɔbono ɔ kya gyi gɛwura ilaa kamaasɛ so. Ayenbi aꞌ wɔra mɔ-lɛɛ gɛkpaa-gɛkpaa. Iꞌ ba gɛnen.
5 Eles são descendentes dos patriarcas ; e, como ser humano, Cristo pertence à raça deles. Que Cristo, que é o Deus que governa todos, seja louvado para sempre! Amém !
6 To! Imɔso Wurubuaarɛ maŋ baa wɔra ilaa ibono ɔ ka yela sa Isirale awura mɔ? Ɔ laa wɔra! Iŋ gyɛ mɔmɔ pɛwu berɛ ne ɔ laa wɔra imɔ sa. I lii fɛɛ i mɛŋ gyɛ Isirale anaanabi mɔ pɛwu ne n gyɛ Isirale awura gɛsintin.
6 Eu não estou dizendo que a promessa de Deus tenha falhado. De fato, nem todos os israelitas fazem parte do povo de Deus.
7 I mɛŋ gyɛ Aberaham ɔpaa dɔ pɛwu kee ne n gyɛ mɔ-anaanabi gɛsintin. I lii fɛɛ Wurubuaarɛ gi tɔgɛ sa Aberaham yɛɛ,
7 Nem todos os descendentes de Abraão são filhos de Deus. Pois Deus disse a Abraão: “Por meio de Isaque é que você terá os descendentes que eu lhe prometi.”
8 Agyɛbi adɛ gɛsɛ ne n gyɛ yɛɛ Wurubuaarɛ mɛŋ kalɛ nbii nbono Aberaham gi korogɛ mɔ pɛwu yɛɛ mɛ gyɛ mɔ Wurubuaarɛ mɔ-biana gɛsintin. Nbii nbono Wurubuaarɛ gi wolaa ka yela sa Aberaham mɔ wolɛ ne Wurubuaarɛ gi kyu yɛɛ mɛ gyɛ Aberaham mɔ-biana gɛsintin.
8 Isso quer dizer que os que são considerados como os verdadeiros descendentes de Abraão são aqueles que nasceram como resultado da promessa de Deus, e não os que nasceram de modo natural .
9 Wurubuaarɛ gɛnɔ dɔ agyɛbi abono o ka yela sa Aberaham mɔ ne n gyɛ yɛɛ,
9 Pois, quando fez a promessa, Deus disse a Abraão o seguinte: “No tempo certo eu voltarei, e Sara, sua mulher, terá um filho.”
10 Iŋ gyɛ imɔ idɛ wolɛ. Gɛnen gɛbii nyensɛɛ mɔ ne n gyɛ aye-naana Ayisiki. Aye-naana Ayisiki baarɛ gi kyu ɔkyii, mɛ kya terɛ mɔ yɛɛ Rebɛka. Rebɛka gi korogɛ ataana sa mɔ. Mɛ gyɛ anyen. Yɛgɛ nbii mɔ gi dabɔlɛ gi gyɛ onyi kolon ɔsɛ kolon faa mɔ,
10 E mais ainda: os dois filhos de Rebeca tinham o mesmo pai, o nosso antepassado Isaque. Mas, para que a escolha de um deles fosse completamente de acordo com o plano de Deus, o próprio Deus disse a Rebeca: “O mais velho será dominado pelo mais moço.” Disse isso antes de eles nascerem e antes de fazerem qualquer coisa, boa ou má. Assim ficou confirmado que é de acordo com o seu plano que Deus escolhe aqueles que ele quer chamar , sem levar em conta o que eles tenham feito.
13 Mɛ ŋmarasɛ Wurubuaarɛ agyɛbi ako kyu lii nbii ndɛ so yela yɛɛ,
13 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu escolhi Jacó, mas rejeitei Esaú.”
14 Imɔ idɛ faa mɔ, nnɛ ne a laa tɔgɛ ne? Aꞌ tɔgɛ yɛɛ Wurubuaarɛ mɛŋ kya wɔra mɔ-ilaa imɔ-ɔkpa so abɛɛ? I mɛŋ gyɛ gɛnen.
14 O que vamos dizer, então? Que Deus é injusto? De modo nenhum!
15 I dɛ daa fɛɛ gɛnɔɔbono Wurubuaarɛ gi tɔgɛ sa Mosisi mɔ. Wurubuaarɛ gi tɔgɛ sa mɔ yɛɛ,
15 Pois ele disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser; terei pena de quem eu desejar.”
16 Imɔso i mɛŋ gyɛ nyamesɛ gɛlaarɛ ilaa abɛɛ mɔ-ilaa wɔrasɛ so ne Wurubuaarɛ kya kerɛ de ɔꞌ kpaa mɔ. I kya lii daa Wurubuaarɛ ɔbono ɔ kya su asa gitolon mɔ asɛ.
16 Portanto, tudo isso depende não do que as pessoas querem ou fazem, mas somente da misericórdia de Deus.
17 Wurubuaarɛ agyɛbi dɔ mɔ mɛ ŋmarasɛ ilaa ibono Wurubuaarɛ gi tɔgɛ sa Igyipiti wura ɔko yɛɛ,
17 Porque, como está escrito nas Escrituras Sagradas, Deus disse a Faraó: “Foi para isto mesmo que eu pus você como rei, para mostrar o meu poder e fazer com que o meu nome seja conhecido no mundo inteiro.”
18 Imɔso asa abono Wurubuaarɛ gi tɔgɛ yɛɛ ɔ laa su mɔmɔ gitolon mɔ, mɔmɔ ne ɔ kya su gitolon, ne abono ɔ tɔgɛ yɛɛ mɛꞌ wɔra gisoɔlon mɔ, mɔmɔ ne nan wɔra gisoɔlon.
18 Portanto, Deus tem misericórdia de quem ele quer e endurece o coração de quem ele quer.
19 Fɛye dɔ ɔko laa taasɛ me yɛɛ, “Ne gɛnen ne i dɛ berɛ mɔ, nnɛ so ne Wurubuaarɛ laa baa tɔgɛ yɛɛ a bo ilaa nyɛnyɛn? I lii fɛɛ anɛ ne n bo no ɔ laa taalɛ kine Wurubuaarɛ gɛlaarɛ?”
19 Algum de vocês vai me dizer: “Se é assim, como é que Deus pode encontrar culpa nas pessoas? Quem pode ir contra a vontade de Deus?”
20 Nꞌ kisee taasɛ kaasɛ mɔ kee yɛɛ, “Fo nyamesɛ fo ne n gyɛ anɛ, fo laa sɔɔ akyɔɔlɛ de Wurubuaarɛ?” Gɛlɔbi gɛ maŋ taalɛ taasɛ gɛmɔ-ɔpɔrɔbo yɛɛ, “Menɛ n wɔra ne fo pɔrɔ me gɛnen?”
20 Mas quem é você, meu amigo, para discutir com Deus? Será que um pote de barro pode perguntar a quem o fez: “Por que você me fez assim?”
21 Ɔpɔrɔbo mɔ bo ɔkpa gɛbɔlɛ mɔ so de ɔꞌ taalɛ yɛ gɛmɔ-gisodoo kolon dɔ de oꞌ kyu gibaafon kyu pɔrɔ ilaa ibono mɛ kya kyu gyi nkɛ belɛ mɔ de oꞌ kyu gibaafon nyɔsɛ mɔ kyu pɔrɔ ilaa ibono mɛ kya keda nkɛ yanyansɛ mɔ.
21 Pois o homem que faz o pote tem o direito de usar o barro como quer. Do mesmo barro ele pode fazer dois potes: um pote para uso especial e outro para uso comum.
22 Gɛnen kee ne Wurubuaarɛ ilaa wɔrasɛ i dɛ ne. Ɔ bo ɔkpa de ɔꞌ lɛɛ mɔ-ginyadon de mɔ-ɔlon nyiile asa. Imɔ gɛnen gbaa mɔ, ɔ nyɛ gisen belɛ sa asa abono ɔ dɛ ɔmɔ ginyadon ne nkana mɛ kaaborɛ ɔꞌ biidɛ mɔmɔ-giso gɛkpaa-gɛkpaa mɔ.
22 E foi isso o que Deus fez. Ele quis mostrar a sua ira e tornar bem-conhecido o seu poder. Assim suportou com muita paciência os que mereciam o castigo e que iam ser destruídos.
23 Ɔ nyɛ gisen gɛnen daa de ɔꞌ nyɛ lɛɛ mɔ-nyisigyi belɛ nyiile asa abono ɔ laa su mɔmɔ gitolon mɔ. Ɔ wolaa lɔrɔ gɛnen asa abono yela yɛɛ ɔ laa sa mɔmɔ mɔ-nyisigyi belɛ.
23 Ele quis também mostrar como é grande a sua glória , que ele derramou sobre nós, que somos aqueles de quem ele teve pena e a quem ele já havia preparado para receberem a sua glória.
24 Aye ne n gyɛ gɛnen asa abono ɔ tɔgɛ yɛɛ aꞌ kyu aye-nyoro sa mɔ. I mɛŋ gyɛ yɛɛ aye gɛnen asa abono pɛwu a gyɛ Gyuda awura. Aye dɔ ako mɛ gyɛ asa kpɛi-kpɛi kee.
24 Pois nós somos aqueles que Deus chamou , não somente os que são judeus, mas também os não judeus.
25 Wurubuaarɛ gi tɔgɛ gɛnen ilaa idɛ ɔnan sa mɔ-ikalan ɔtɔgɛbo Hoseeya, ne ɔ ŋmarasɛ imɔ yela mɔ-ɔwolɛ dɔ yɛɛ,
25 Isso é o que ele diz no Livro de Oseias: “Aqueles que não eram meu povo eu chamarei de ‘meu Povo’. A nação que eu não amava chamarei de ‘minha Amada’.
26 Hoseeya gi kii ŋmarasɛ mɔ-ɔwolɛ mɔ dɔ kee yɛɛ,
26 E no mesmo lugar onde foi dito: ‘Vocês não são o meu povo’, ali eles serão chamados de ‘os filhos do Deus vivo’.”
27 Isaya gi wu Isirale awura ilaa tɔgɛ yela yɛɛ,
27 E Isaías disse a respeito de Israel: “Mesmo que o povo de Israel seja tão numeroso como os grãos de areia da praia do mar, somente alguns deles serão salvos.
28 Wura Wurubuaarɛ laa gyi anyamesɛ pɛwu nbɛlɛ mɔ,
28 Pois o Senhor julgará logo e de uma vez o mundo inteiro.”
29 I dɛ daa fɛɛ ilaa ibono Isaya gi wolaa wu tɔgɛ kee mɔ. Ɔ tɔgɛ yɛɛ,
29 Como o próprio Isaías tinha dito antes: “Se o Senhor Todo-Poderoso não nos tivesse deixado alguns descendentes, seríamos agora como a cidade de Sodoma, estaríamos destruídos como Gomorra.”
30 Imɔso aꞌ baaꞌ tɔgɛ yɛɛ menɛ? Nkana asa abono mɛ mɛŋ gyɛ Gyuda awura mɔ mɛŋ kya laarɛ ɔkpa ɔbono so Wurubuaarɛ laa kyu mɔmɔ yɛɛ mɔmɔ-asen dɔ i boran. Idɛ kon mɔ, kyu naa de mɔmɔ-gikagyan gibono mɛ ka gyan Kirisito so mɔ, mɛ nyɛ Wurubuaarɛ gi kyu mɔmɔ yɛɛ mɔmɔ-asen dɔ i boran.
30 O que vamos dizer, então? Vamos dizer isto: os não judeus, que não procuravam ser aceitos por Deus, foram aceitos por meio da fé.
31 Gyuda awura mɔ berɛ, owi kamaasɛ dɔ mɔ, mɛ kpɛ mɛ kya pɛɛrɛ ansi daa nbara gigyi so de Wurubuaarɛ ɔꞌ kerɛ de oꞌ kyu mɔmɔ yɛɛ mɔmɔ-asen dɔ i boran. Mɛ mɛŋ kii nyɛ gɛnen.
31 Porém o povo de Israel, que procurava uma lei para ser aceito por Deus, não encontrou o que estava procurando.
32 I wonɛ so? I kya nyiile yɛɛ mɛ nyi yɛɛ mɔmɔ-nbara gigyi so ne Wurubuaarɛ laa kyu mɔmɔ yɛɛ mɔmɔ-asen dɔ i boran. Mɛ mɛŋ naa de gikagyan gibono mɛ laa ka gyan Kirisito so mɔ. Mɔ ne n gyɛ gibui gibono Wurubuaarɛ gi tɔgɛ akpalɛ dɔ yɛɛ gi laa yɛgɛ de asa mɛꞌ sidi mɔ. Gɛsintin mɔ, i wɔra fɛɛ Gyuda awura mɔ mɛ sidi de gɛnen gibui mɔ ne.
32 E por que não? Porque eles procuravam alcançar isso por meio das suas ações e não por meio da fé. Eles tropeçaram na “pedra de tropeço”,
33 Wurubuaarɛ gi tɔgɛ mɔ-agyɛbi mɔ dɔ yɛɛ,
33 como dizem as Escrituras Sagradas : “Vejam! Estou colocando em uma pedra em que eles vão tropeçar, a rocha que vai fazê-los cair. Mas quem crer nela não ficará desiludido.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.