Marcos 5
GODINU IRAU WAKE (ABY) vs NAA
1 — ausente —
1 Jesus e os discípulos chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 — ausente —
2 Ao desembarcar, logo um homem possuído de espírito imundo veio dos túmulos ao encontro de Jesus.
3 — ausente —
3 Esse homem vivia nos túmulos, e ninguém podia prendê-lo, nem mesmo com correntes.
4 — ausente —
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com correntes e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e as correntes foram despedaçadas. E ninguém conseguia dominá-lo.
5 — ausente —
5 Andava sempre, de noite e de dia, gritando por entre os túmulos e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 — ausente —
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e prostrou-se diante dele,
7 — ausente —
7 gritando em alta voz: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Por Deus, peço-lhe que não me atormente!
8 — ausente —
8 Ele disse isto, porque Jesus tinha dito a ele: “Espírito imundo, saia desse homem!”
9 — ausente —
9 Então Jesus lhe perguntou: Ele respondeu: — Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 — ausente —
10 E pediu-lhe com insistência que não os mandasse para fora do país.
11 I borosiri keuwerema oraararo ibaada uruna iseibisaro seidaninu merama imumuma Yesubairo eno weisa, wearo anifeke i borosirinu imuka ubarenaro isafe weisa.
11 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali pelo monte.
12 Eno weisaro Yesuma ma owerike eno wei, aniawe wei ibake fare anisake borosirinu imuka ubarenaro isaka.
12 E os espíritos imundos pediram a Jesus: — Mande-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Isakaro i borosiri keuwere du dausini (2,000) durame anisake oraara okoroma kunaro bibi ure isakake imu ise me sika.
13 E Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos. E a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Enoba i borosiri yawokeibisa orouma emenu goiro durame anaada i orou yaisinabairo ibai weisaro i goi orou yaisina i kunaro fare ekake Yesubairo ane faka.
14 Os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos. Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido.
15 Ane fare ekabaie i seidaninu merama imumu keuwere bobo mi danu awara irau siniro danu wau runike yaure ibi ibake i orou ekake ia sika.
15 Aproximando-se de Jesus, viram o endemoniado, o que antes estava dominado pela legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 — ausente —
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que tinha acontecido ao endemoniado e também falaram a respeito dos porcos.
17 — ausente —
17 E começaram a pedir com insistência que Jesus se retirasse da terra deles.
18 Yesuma youro amuiro i seidaninu merama imumu me sini mima Yesubake eno wei, naini anifu wei.
18 Quando Jesus estava entrando no barco, aquele que antes estava possuído pelos demônios pediu com insistência que Jesus o deixasse ficar com ele.
19 Eno weibaie Yesuma ma owerike eno wei, Naini da aarake owere aniake anu goiro Godinu buna imukari ukeka yaisina anu goi oroubairo ane wea wei. Eno weiro i mi idua owere ani.
19 Jesus, porém, não o permitiu; ao contrário, ordenou-lhe:
20 Anike Dikaforisi orofaro goi yaisina deni (10) ibisa orofaro anike Yesunu bunaini imukari ukekaini ibai yaisina we eneibiro i orou naukada imuka foria ukeibisa.
20 Então ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe tinha feito; e todos se admiravam.
21 — ausente —
21 Tendo Jesus voltado de barco para o outro lado, reuniu-se em volta dele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 — ausente —
22 Então chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos pés de Jesus
23 — ausente —
23 e lhe pediu com insistência: — Minha filhinha está morrendo; venha impor as mãos sobre ela, para que seja salva e viva.
24 Eno weiba ibake Yesuini idua aneibisiro eme keuwere Yesunu umuro anisa.
24 Jesus foi com ele. Uma grande multidão seguia Jesus, apertando-o de todos os lados.
25 Moi awekaini anisa. I aweka dawae arama daiwere uike iwa doraada aineibi.
25 Estava ali certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia.
26 Oya yaisina duwero (12) iwa doraada arama ma wirokeka oroubairo aneibi. Anaada i oya yaisina duwero (12) iwa mane doraada arama ma wirokeka oroubairo anaada danu oi yaisina siane me sinikema nono arama irau sine dauike nono baba ukeibiba ibake anike i wake naui.
26 Ela havia padecido muito nas mãos de vários médicos e gastado tudo o que tinha, sem, contudo, melhorar de saúde; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Anike nauibaie Yesu enakua weisaro nauike danu imusu eno we imui, animauke Yesunu wau barunaro ure burimauie i arama wiromaua eno we imui.
27 Tendo ouvido a fama de Jesus, a mulher chegou por trás, no meio da multidão, e tocou na capa dele.
28 — ausente —
28 Porque dizia: “Se eu apenas tocar na roupa dele, ficarei curada.”
29 — ausente —
29 E logo a hemorragia estancou, e ela sentiu no corpo que estava curada daquele mal.
30 I aweka Yesunu wau barunaro ure buribaie Yesunu buna anike i bunama i awekanu arama ma wiroiro Yesu Dawa iwoka sini. Iwoka sinike ibake i oroubairo ma owerike eno wei, nanu wauro ainama ure burisinu wei?
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele havia saído poder, virando-se no meio da multidão, perguntou:
31 Eno weibaie Danu iwoka ukeka orouma eno weisa, ea, eme keuwere enare kara uke ibinisa orou emuama ure burisisaba aneme ariya weisa? Eno weisake nono weisa, anemebake Na ainama ure burinara weaku weisa?
31 Os discípulos responderam: — O senhor está vendo que a multidão o aperta e ainda pergunta: “Quem me tocou?”
32 Eno weisaro Yesu eka ere ewa ere uiba ibake i aweka ia sinike iura mami.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem tinha feito aquilo.
33 — ausente —
33 Então a mulher, amedrontada e trêmula, ciente do que lhe havia acontecido, veio, prostrou-se diante de Jesus e declarou-lhe toda a verdade.
34 — ausente —
34 Então Jesus lhe disse:
35 Yesuma eno weibibaie moi mi Du orounu sosi yawokeibi minu uwararoma Dairasibairo aare farike eno wei, anu aruma fearinua i Sisa mibake wake areare da wea wei.
35 Enquanto Jesus ainda falava, chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; por que você ainda incomoda o Mestre?
36 Eno weiro Yesuma nauike Dairasibake eno wei, ia da siake imuka ara ua wei.
36 Mas Jesus, sem levar em conta tais palavras, disse ao chefe da sinagoga:
37 Yesuma eno weike i orou yaisina idua medirieke Fidaini Deimisini danu dabue Dionini emua we waure ane i Du orounu sosi yawokeibi minu uwararo fari.
37 Jesus não permitiu que ninguém o acompanhasse, a não ser Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 — ausente —
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, Jesus viu o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 — ausente —
39 Ao entrar, disse:
40 Yesuma eno weiro i sorara ukeibisa orou meisake Yesubairo ririau ukeibisa. Ukeibisaro Yesuma i orou yaisina uwara udiro we odairiero isaka. Isakaro i arumanaku danu amaeini babaeini Fidaini Deimisini Dionini emua mane uwara ubarenaro yaure ibisa.
40 E riam-se dele. Mas Jesus, mandando que todos saíssem, levou consigo o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Ibisaro Yesuma I arumanakunu wanaro munike i Arameia orounu wakeroma eno wei, darida kumi, i wakenu ubiye arumanaku abake ba weakunea uyaa Yesuma eno wei.
41 Tomando a criança pela mão, disse:
42 Eno weiro i dai sineibi arumanaku uyarike eneibibake i yaure ibisa orouma ekake imuka foria daiwere uisa.
42 Imediatamente a menina, que tinha doze anos, se levantou e começou a andar. Então todos ficaram muito admirados.
43 Uisaro Yesuma eno wei, yewa une ubu moi oroubairo da weaweke i arumanaku uruna mawero ifi wei.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse. E mandou que dessem de comer à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.