Lucas 2
GODINU IRAU WAKE (ABY) vs BKJ
1 I furo Kisa Ogasidasi dawae Romani dai gaemani mi. Enoba dawama moi darawadu owaowa yanake odike mariero i orofa aboro aboro waure anisaro i owaowanu wake nauisa. I darawadue senisisi muneka darawadu wake. I orofa akaka orou yaisinanu ibi ibi yaisina mufine ibake i darawadu owaowa yanake odairo waure anisa.
1 E aconteceu que, naqueles dias saiu um decreto de César Augusto, para que todo o mundo fosse tributado.
2 Kuiriniasima Siria orofa yawokeibibaie i furo i senisisi darawadu owaowa idua waure faka.
2 (E esta tributação foi realizada pela primeira vez quando Quirino era governador da Síria).
3 I orou yaisina emenu amae babaenu goiro emenu ibi ibi bukaro odifisane anisa.
3 E todos passaram a ser tributados, cada um à sua própria cidade.
4 Diosefu dawae Deiwidinu sisia miba ibake Gareri orofa Nasaredi goiroma Diudia orofa Bediriemu goiro ani. Ie Deiwidinu goi ibake iro ani.
4 E José também subiu da Galileia, da cidade de Nazaré, à Judeia, até a cidade de Davi, que é chamada Belém, (porque ele era da casa e da linhagem de Davi);
5 Diosefu danu mufekua we oisa boana bobo aruma Meri munike emenu ibi bukaro yanake odifisine amuke anisi.
5 para ser tributado com Maria, sua esposa, que estava grávida.
6 — ausente —
6 E aconteceu que, estando eles ali, cumpriram-se os dias para o parto.
7 — ausente —
7 E deu à luz ao seu filho primogênito, e envolveu-o em faixas de pano, e deitou-o em uma manjedoura, porque não havia quarto para eles na estalagem.
8 I orofaro moi mamoe abu yawokeka orou emenu mamoe abu koero dumuro yawokeibisa.
8 E havia naquela mesma região pastores que estavam no campo, vigiando durante a noite o seu rebanho.
9 Emenu mamoe abu yawokeibisabaie Godinu aneruma emuabairo fariro Godinu arakekama edoro daiwere ari i mamoe abu yowokeibisa oroubairoini edorowere uiba ibake i oroue ia daiwere sika.
9 E, eis que o anjo do Senhor veio sobre eles, e a glória do Senhor brilhou ao seu redor; e eles ficaram com medo.
10 Enoba i aneruma emuabake eno wei, ia da siaweke nanu wake nauawe wei, irauaiai wake wemaro eme yaisina naufisake rooro ufisane fanea wei.
10 E o anjo lhes disse: Não temais; porque eis que vos trago boa nova de grande alegria, que será para todo o povo.
11 Eno weike nono wei, i ma wiroke mune aneka mi, Dawae, Mesaia, Godinu Keriso, Danu amaema awoena dorinua wei.
11 Porque vos nasceu neste dia, na cidade de Davi, um Salvador, que é Cristo, o Senhor.
12 Danu aine ibinu ubue eno, wauma oba uke oisaro boromakaunu uruna isaisa orofaro aine ibinua iro yodia uke aniaweke fou uawe wei.
12 E isto vos será por sinal: Achareis o bebê envolto em faixas de pano, deitado em uma manjedoura.
13 — ausente —
13 E, de repente, estava ali com o anjo uma multidão dos exércitos celestes, louvando a Deus, e dizendo:
14 — ausente —
14 Glória a Deus nas alturas, e paz na terra, boa vontade para com os homens.
15 I aneruma eno weisake i orou idua mediriekake urero amuke anisa. Amuke anisaro i mamoe abu yawokeibisa orouma eno weisa, Godinu aneruma iyabairo weisa wake enaenari anifeke Bediriemu goiro i amaranaku ane efe weisa.
15 E aconteceu que, quando os anjos foram embora para o céu, disseram os pastores uns aos outros: Vamos agora até Belém, e vejamos estas coisas que aconteceram, e que o Senhor nos fez saber.
16 Eno weisake sabu sabu ane fakake ekabaie Merini Diosefuini emua idua yaure ibisiro i amaranakue boromakaunu uruna iseka orofaro aine ibiro eka.
16 E eles foram apressadamente, e acharam Maria, e José, e o bebê deitado na manjedoura.
17 — ausente —
17 E, vendo-o, divulgaram a palavra que lhes fora contada sobre esta criança.
18 — ausente —
18 E todos os que ouviram se maravilharam das coisas que foram contadas pelos pastores.
19 — ausente —
19 Mas Maria guardava todas estas coisas, ponderando-as em seu coração.
20 — ausente —
20 E os pastores voltaram, glorificando e louvando a Deus por todas as coisas que eles tinham ouvido e visto, como lhes fora contado.
21 Odo eida (8) me siniro Danu ofe kuukake Danu ibi Yesu mamisa. I ibiye aneruma adinaro Meri boana mune me i furo we bou ui enaenari mamisa.
21 E, ao completarem-se os oito dias para circuncidar o menino, seu nome foi chamado de Jesus, que pelo anjo lhe fora nomeado antes de ser concebido no ventre.
22 Merima i amaranaku doriba danu iifa wanadu ukekaini oferini ode sibore sianeka odo idua fari. Ie Mosesinu darawadu ibake Yesu mukake Derusaremu goiro dai sosi uwara ubarenaro Yesu Godibairo ma iwoka ufisaro efine waure anisa.
22 E, cumprindo-se os dias da purificação dela, segundo a lei de Moisés, eles o levaram para Jerusalém, para apresentá-lo ao Senhor,
23 Godinu bukaroma eno weaku, awekama danu kawama amara dofekuie i amara Godinu iifa amaraya eno weaku.
23 (conforme está escrito na lei do Senhor: Todo homem que abrir o ventre será chamado de santo ao Senhor);
24 Eno weakuba Merini Diosefuini emua emenu iifa wanadu ukekaini ofereni ode sibore siafisine anisi. I oferenie uneinakuyai o awoena ubari unayai. Ie emenu darawaduba ibake i Isaraera orouma eno ukeibisa.
24 e para oferecerem um sacrifício de acordo com o que foi dito na lei do Senhor: Um par de rolinhas ou dois pombinhos.
25 — ausente —
25 E, eis que havia em Jerusalém um homem cujo nome era Simeão; e este homem era justo e piedoso, esperando a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 — ausente —
26 E lhe fora revelado pelo Espírito Santo, que ele não morreria antes de ter visto o Cristo do Senhor.
27 Godinu Imumu Irauma Simionibairo weiro ibake Simionima dai sosi uwara ubarenaro ani. Iro anike enare ibibaie Merini Diosefuma emenu darawaduma weaku ibake enaenari ufisake Yesu Godibairo ma iwoka ufisane ibake emuama Dawa waure faki.
27 E pelo Espírito ele foi ao templo, e quando os pais trouxeram o menino Jesus para fazerem com ele segundo o costume da lei,
28 — ausente —
28 então tomou-o em seus braços, e bendisse a Deus, e disse:
29 — ausente —
29 Senhor, agora despedes o teu servo em paz, de acordo com a tua palavra;
30 — ausente —
30 porque os meus olhos têm visto a tua salvação,
31 — ausente —
31 a qual tu preparaste perante a face de todos os povos;
32 — ausente —
32 Uma luz para iluminar os gentios, e a glória de teu povo Israel.
33 Eno weiro Merini Diosefuini emuama i amaranakubake i wei wake nauisake imuka foria uisi.
33 E José, e sua mãe, se maravilharam das coisas que eram faladas sobre ele.
34 — ausente —
34 E Simeão os abençoou, e disse a Maria, sua mãe: Eis que este menino é posto para a queda e o levantamento de muitos em Israel, e para um sinal que será contraditado
35 — ausente —
35 (sim, e uma espada traspassará também a tua própria alma), para que os pensamentos de muitos corações possam ser revelados.
36 — ausente —
36 E estava ali Ana, a profetisa, filha de Fanuel, da tribo de Aser; ela era de idade avançada, e tinha vivido com o marido sete anos, desde a sua virgindade;
37 — ausente —
37 e era viúva, de quase oitenta e quatro anos, e não se afastava do templo, servindo dia e noite a Deus, com jejuns e orações.
38 Simionima wake we me sinibaie i awekama idua farike i amaranaku erike Godi we ma irauaiai ui. Nono dubuenaro Dawa i Godima i Romani gaemani yawokeibisa orou Derusaremu goiroma yowefiakua weada yawokeibisa oroubairo anike eno wei, ibakeye i ma wiroke mune aneka Mesaia weaisa mi dawa na erea wei. Weike eno mane we eneiareibi.
38 E, vindo ela naquele momento, também deu graças ao Senhor, e falava dele a todos os que aguardavam a redenção em Jerusalém.
39 Merini Diosefu Godinu darawadu wakema wei enaenari uke me sikike Derusaremu goi meisike iroma Gareri orofa, emenu Nasaredi goiro anisi.
39 E, havendo concluído todas as coisas segundo a lei do Senhor, eles voltaram à Galileia, para a sua própria cidade, Nazaré.
40 I amaranaku dai sinaada buna munaada iwoka daiwere muneibiro Godima Dawa we ma irauaiai ukeibi.
40 E o menino crescia, e se fortalecia no espírito, cheio de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 Yesu Danu amaeini babae oya aine wai ure Derusaremu goiro Godima Isaraera orounu Idifiroma waure aneka banau uruna ifisine aneibisi.
41 Ora, seus pais iam todos os anos para Jerusalém à festa da páscoa.
42 Yesu oya ireweni (11) me siniro ie emenu bisaraba ibake Derusaremu goiro enaenari anisa. Iro anisake ibeibisa.
42 E quando ele tinha doze anos, eles subiram para Jerusalém segundo o costume da festa.
43 — ausente —
43 E quando haviam cumprido os dias, enquanto eles retornavam, o menino Jesus ficou para trás em Jerusalém, e José e sua mãe não souberam.
44 — ausente —
44 Mas, supondo que ele estivesse na companhia, andaram uma jornada de um dia, e procuravam-no entre os seus parentes e conhecidos.
45 Fou ure dauisi ibake owekike Derusaremu goiro yodia ufisine owere anisi.
45 E não tendo-o encontrado, eles retornaram para Jerusalém em busca dele.
46 Iro ane fakike yodia ukeebe odo buuba me siniro dai sosi uwara ubarenaro amuisi. Amuisiro Yesuma i dai sisa orounu ku ubarenaro yaure ibaada emenu wake naukada emuabairo wake moi we nauke ereibi.
46 E aconteceu que, após três dias, eles o acharam no templo, assentado no meio dos doutores, ouvindo-os, e dirigindo-lhes perguntas.
47 Eno ukaada yaure ibibaie i orouma Danu moko wake naukada Danu moko wakeini Danu iwoka daiwerebake imuka foria ukeibisa.
47 E todos os que o ouviam admiravam-se com o seu entendimento e com as suas respostas.
48 Yesuma eno ukeibibaie Danu amae babaema fare eraada imuka foria uisike Danu amaema eno wei, nanu amara, anemebake Anu babae uwa eno ukeyanu wei? Anu babaeini naini uwa A yodia ukaada enaisua wei.
48 E quando eles o viram, ficaram perplexos; e disse-lhe sua mãe: Filho, por que tu fizeste assim para conosco? Eis que teu pai e eu te procuramos angustiados.
49 Eno weiro Yesuma ma owerike eno wei, anemebake Na yodia ukakuneki? Nae Nanu Babaenu uwara ubarenaro yaure ibineie irauaiairoma nono anemebake ma nuna ukaisi wei.
49 E ele lhes disse: Por que procurastes por mim? Não sabeis que eu devo estar sobre os negócios de meu Pai?
50 Eno weiro Merini Diosefuma Danu wei wake ma nuna uisi.
50 E eles não entenderam as palavras que lhes dissera.
51 Yesuini emua Nasaredi goiro owere anisa. Yesuma emenu weibisi wake nauke mede dakeibi. Ibake Danu amaema i wake yaisina moi oroubairo we dakeibike me imukama imukeibi.
51 E desceu com eles, e foi para Nazaré, e era-lhes sujeito; mas sua mãe guardava todos esses dizeres no seu coração.
52 Yesu dai sinadae buna muneibike iwoka daiwere muneibiro Godima Dawa we ma irauaiai ukeibiro nono emema Dawae irauaiai miya eno weibisa.
52 E Jesus crescia em sabedoria e estatura, e no favor para com Deus e os homens.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.