João 4
GODINU IRAU WAKE (ABY) vs NAA
1 Eme keuwere Yesubairo fare babadaido uisake Danu iwoka ukeka orou sikaro nono eme keu menaku Dionibairo fare babadaido uisake danu iwoka ukeka orou sinaisaya eno weisaro i Ferosi orouma i wake nauisa.
1 Quando Jesus soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele fazia e batizava mais discípulos do que João
2 (Yesu Dawae eme babadaido uke dariero nono Danu iwoka ukeka orou emuama i faka eme babadaido urieka.)
2 — se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos —,
3 I Dai Mi Yesuma i Ferosi orounu weisa wake nauike ibake Diudia orofa medike owerike nono Gareri orofaro Danu iwoka ukeka orouini anisa.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Danu fare ani daabae Samaria orofaro fare fisii yare fare ani.
4 E era-lhe necessário passar pela região da Samaria.
5 Yesuma ane Samaria orofa goiro fari. I goi ibiye Saika. I goiye iyanu sisia sirorari mi Deikafuma danu amara Diosefubake mai doo udiro ibi.
5 Assim, Jesus chegou a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Deikafunu dauni adua ooru i dooro ibeibi. Eweka okoro amuke aare fariro Yesuma daaba yafa aarebe ko yafine i adua ooru udiro fare yaure ibi.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Cansado da viagem, Jesus sentou-se junto ao poço. Era por volta do meio-dia.
7 Yaure ibiro moi Samaria goi awekama adua kofine fariro Yesuma eno wei, adua koake mainaro ima wei.
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Jesus lhe disse:
8 (Yesu Danu iwoka ukeka oroue iedake ibe meba ibake moi Samaria goiro uruna oima make mufisane anisa. Yesu Danu mane yaure ibaada i wakeye idua wei.)
8 Pois os seus discípulos tinham ido à cidade comprar alimentos.
9 Eno weiro i Samaria awekama ma owerike eno wei, ae Du miro nono anemebake na Samaria awekabairo wake weaku wei? Anemebake nabairo adua kore mainaro ima weaku wei? I Du orouma Samaria oroubairo wake we dakeibisa ibake i awekama i wake eno weia wei.
9 Então a mulher samaritana perguntou a Jesus: — Como, sendo o senhor um judeu, pede água a mim, que sou mulher samaritana? Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.
10 I awekama eno weiro Yesuma nono wei, Godinu me makekaini i adua mainaro ima weaku mini emua iwoka ufiaronae Nabairo we nauke eraada wefaro Nae abake me ibene ibene ibeka adua ari mamaaro ifanea eno wei.
10 Jesus respondeu:
11 Yesuma eno weiro nono i awekama wei, abairo adua koreka fanigini me. Yewa adua doo ubarena yafawere ibinude i raraine mero me ibene ibene ibaaku adua aneme aneme kofaku wei?
11 Ao que a mulher respondeu: — O senhor não tem balde e o poço é fundo. De onde vai conseguir essa água viva?
12 Iyanu babae Deikafu dawaini danu amarakuini danu boromakauini emuama yewa adua isaba ibake i adua ooru iyabake ma’ia wei. Nono dawae okoanakuro Ae daiwere eno imukaku wei?
12 Por acaso o senhor é maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, assim como os seus filhos e o seu gado?
13 Eno weiro Yesuma dawabake ma owerike eno wei, aina ainama yewa adua ifeisaie nono dubuenaro adua isa ufeisaya eno wei.
13 Jesus respondeu:
14 Yesuma eno weike nono wei, aina ainama Nanu mamiau adua ifeisaie nono dubuenaro adua isa da ufeisaya eno wei. Nanu mamiau aduae moi oma ubarenaroma faraku adua ariba da raraifeku. Enaenari i adua emenu imukaro adua ari uke amukeifekua wei. I aduae me ibene ibene ibeka ari ibake da raraifekua wei.
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Eno weiro nono i awekama ma owerike eno wei, Dai Mi, i adua mainaro imaro nono adua isa da ukeifariro yewa adua da aare koreima eno wei.
15 A mulher lhe disse: — Senhor, quero que me dê essa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 — ausente —
16 Jesus disse:
17 — ausente —
17 Ao que a mulher respondeu: — Não tenho marido. Então Jesus disse:
18 Ama emeaka moi ena wana (5) murieke medirie. Medirieke nono awoena anu uwararo ibinu miye anu eme meba ba weakua wei.
18 Porque já teve cinco, e esse que agora tem não é seu marido. O que você disse é verdade.
19 — ausente —
19 A mulher então lhe disse: — Agora eu sei que o senhor é um profeta!
20 — ausente —
20 Nossos pais adoravam neste monte, mas vocês dizem que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Eno weiro Yesuma ma owerike eno wei, yewa aweka, Nanu wake naukenewaa ua wei. Moi odo fafekuro i odo yeka oraararo o Derusaremu goiro Nanu Babaebairo guriguri da ufeisaya wei.
21 Jesus respondeu:
22 Yesuma eno weike nono wei, ya Samaria orou Godi ma nuna ukaisaba ibake Godibairo ba guriguri uke dakaisaya wei. Iya Du orou mane Godi iwoka sinaisia wei. Danu wirokeka Mi i Du oroubairoma fari ibake Godibairo guriguri ukaisia wei.
22 Vocês adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Awoena eweka farinuba i Godibairo guriguri ukaisa orouma imukama Godibairo guriguri ukaisaie ba guriguri ukaisaya wei. Godi Danu ararae i orou yaisina emenu imukama imukeroma guriguri ukekabake imukaku.
23 Mas vem a hora — e já chegou — em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. Porque são esses que o Pai procura para seus adoradores.
24 Godi Dawae Imumuba ere dakaisi ibake Dawabairo imukama imukada guriguri ukaisiie ba guriguri ukaisia eno wei.
24 Deus é Espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Yesuma eno weiro i awekama Dawabake ma owerike eno wei, i Mesaia fafekua weisaro na naue wei. I Mesaia Danu moi ibiye Keriso. Dawa fafekuke Anu wenu ibai yaisina ma boroo yafekua wei.
25 A mulher respondeu: — Eu sei que virá o Messias, chamado Cristo. Quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 I awekama eno weibaie Yesuma nono wei, i Mesaiae Na ewadoya wei.
26 Então Jesus disse:
27 Yesuma eno weibiro Danu iwoka ukeka orouma fakake ekabaie Yesuini i aweka wake wake we makaneibisiro ekake imuka foria uisake aneme weaisi ari we imuisakema nono i wakenu ubi we nauke ere dauisa.
27 Naquele momento, chegaram os discípulos de Jesus e se admiraram ao vê-lo falando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou: “O que você está querendo?” Ou: “Por que o senhor está falando com ela?”
28 — ausente —
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse ao povo:
29 — ausente —
29 — Venham comigo e vejam um homem que me disse tudo o que eu já fiz. Não seria ele, por acaso, o Cristo?
30 — ausente —
30 Então saíram da cidade e foram até onde Jesus estava.
31 — ausente —
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus, dizendo: — Mestre, coma!
32 — ausente —
32 Mas ele lhes disse:
33 — ausente —
33 Então os discípulos começaram a dizer entre si: — Será que alguém lhe trouxe algo para comer?
34 — ausente —
34 Jesus lhes declarou:
35 Yesuma eno weike nono wei, ya eno weaisaya wei, manabe kai fo (4) me sifekuro iyanu waiyaro uruna daufeisia eno weaisaro nono Nama yabake eno weakune, i eme yaisina eyakawe, emenu imukae ba sineka uruna ariba i dauneka odo idua farinu weakunea wei.
35 Vocês não dizem que ainda faltam quatro meses até a colheita? Eu, porém, lhes digo: Levantem os olhos e vejam os campos, pois estão maduros para a colheita.
36 Aina mima daune fira ukakuie moko muneka munaku. Danu moko muneka ari ie i Godinu wake naukaisake me ibene ibene ibeka munaisa orou. Danu munakune orouma me ibene ibene ibeka munaisaba ibake i yo waweka orouini i uruna daune fira ukeka orouini rooro daiwere ukaisaya eno wei.
36 Quem colhe recebe desde já a recompensa e ajunta o seu fruto para a vida eterna, para que se alegrem ao mesmo tempo o que semeia e o que colhe.
37 Enoba adinaro i dadaa wakeye ba. I wakeye eno, moi mima yo wawakuro nono moi mima uruna daunaku, i wake eno ibinua wei.
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: “Um é o que semeia, outro é o que colhe.”
38 Yesuma eno weike nono wei, yanu wawe da uisa yo eraerabusa daufone ibaku we odaie wei. Imusu orouma yobai wawe me sikaro yama emenu wawisa erabusa daunaisa ibake yaini emuaini waiya demuiro ukaisaya wei. I wakenu ubiye eno, moi orouma Godinu wake we enereibaisaro moi orouma emenu umuro aarada i orou mune Godibairo odaisaie emuae waiya demuiro ukaisa orou iduaya wei.
38 Eu os enviei a colher o que vocês não semearam; outros trabalharam, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 I Samaria awekama goiro anike i goi oroubairo eno wei, moi mima nanu fema ukeka sineka yaisina we ma boroo yarinua weiro i Samaria goi moi orouma emenu imuka yaisina Yesubairo oisa.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus, por causa do testemunho da mulher, que tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu já fiz.”
40 — ausente —
40 Quando, pois, os samaritanos foram até Jesus, pediram-lhe que permanecesse com eles; e Jesus ficou ali dois dias.
41 — ausente —
41 Muitos outros creram nele, por causa da palavra de Jesus.
42 — ausente —
42 E diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você falou que nós cremos, mas porque nós mesmos ouvimos, e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Odo raarayai me siniro wai uriro uyarike Gareri orofaro ani.
43 Passados dois dias, Jesus saiu dali e foi para a Galileia.
44 Adinaisa Yesuma eno wei, Godinu we bou ukeka minu goi orouma Dawa we iifa uke dauisa ibake eno we imukaisa, dawae dai mi meya we imukaisaya eno wei.
44 Porque o próprio Jesus testemunhou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Yesuma ane Gareri orofaro fariro i Gareri orouma rooro uisake arie daiwere weada eno weisa. I Gareri orouma Derusaremu goiro Godima i Isaraera orounu Idifiroma waure anisa banau uruna i furo anisake Yesunu buna ukeka ekake ibake rooro daiwere ukeibisa.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que Jesus tinha feito em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 — ausente —
46 Jesus foi outra vez a Caná da Galileia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 — ausente —
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe que fosse curar o seu filho, que estava morrendo.
48 Eno weiro Yesuma wei, buna ukekaini ereka efakuie imufakuke nono da efakuie da imufakua eno wei.
48 Então Jesus lhe disse:
49 Eno weibibaie i mima nono eenu weike wei, Dai Waria Mi, sabu aara nanu amaranaku feanao ufekua wei.
49 O oficial pediu mais uma vez: — Senhor, venha, antes que o meu filho morra!
50 Eno weiro Yesuma dawabake ma owerike eno wei, ania anu amara wirokinuba irau sifekua weiro Danu wei wake imukada ani.
50 Jesus respondeu: O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Isare aneibiro danu waiya ukeka orou amuke aareibisaro fou uriero emuama eno weisa, Anu amara me irauaiai ibinua weisa.
51 Quando já estava a caminho, os seus servos vieram ao encontro dele, anunciando-lhe que o seu filho estava vivo.
52 Eno weisaro, aneme ewekaro wirokinu weiro emuama eno weisa, ariena eweka amuke aare okoro farike ma owereibiro ofe wadada me siniro irau sinia eno weisa.
52 Então perguntou a que horas o seu filho havia se sentido melhor. Informaram: — Ontem, à uma hora da tarde a febre o deixou.
53 Eno weisa ibake danu babaema eno we imui, ariena i demui ewekaro Yesuma anu amaranaku wirokinua wei ibake wiroia we imuike dawaini danu goi orouini emua yaisina emenu imuka Yesubairo oisa.
53 Com isso, o pai reconheceu que aquela era precisamente a hora em que Jesus tinha dito a ele: “O seu filho vai viver.” E ele e toda a sua casa creram.
54 Enoba Yesuma Diudiaroma Gareriro farike yewa buna ukekaini nono ba adua weiro waini sini iini buna raarayai uiro i goi orou eka.
54 Este foi o segundo sinal que Jesus fez, depois de ir da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.