Atos 9
GODINU IRAU WAKE (ABY) vs NTLH
1 — ausente —
1 Enquanto isso, Saulo não parava de ameaçar de morte os seguidores do Senhor Jesus. Ele foi falar com o Grande Sacerdote
2 — ausente —
2 e pediu cartas de apresentação para as sinagogas da cidade de Damasco. Com esses documentos Saulo poderia prender e levar para Jerusalém os seguidores do Caminho do Senhor que moravam ali, tanto os homens como as mulheres.
3 — ausente —
3 Mas na estrada de Damasco, quando Saulo já estava perto daquela cidade, de repente, uma luz que vinha do céu brilhou em volta dele.
4 — ausente —
4 Ele caiu no chão e ouviu uma voz que dizia:
5 Eno weibaie Soroma ma owerike a ainadeiro wei? Eno weibaie Nae Yesua wei. Eno weike nono wei, aine wai ure Nabake meramawere uke yarakunara wei.
5 — Quem é o senhor? — perguntou ele. A voz respondeu:
6 Yesuma eno weike nono wei, awoena uyaake Damasikasi goiro aniaro anu ufaku waiya abake moi mima mamekuro ufakua wei.
6 Mas levante-se, entre na cidade, e ali dirão a você o que deve fazer.
7 Eno weiro Soro dawaini eneibisa danu naiyemuku i wake nauisake ba eme ere karana uke dauisake wake we dauisa.
7 Os homens que estavam viajando com Saulo ficaram parados sem poder dizer nada. Eles ouviram a voz, mas não viram ninguém.
8 Eno uisaro Soro uyarike naisa foraike efine eribaie ere karana uke dauiba ibake danu naiyemuku emuama danu wanaro mamisake Damasikasi goiro waure ane faka.
8 Saulo se levantou do chão e abriu os olhos, mas não podia ver nada. Então eles o pegaram pela mão e o levaram para Damasco.
9 Iro waure ane fakake Soro odo buuba danu naisa ere karana uke mero me ibaada aduaini urunaini ise dauike me ibeiari.
9 Ele ficou três dias sem poder ver e durante esses dias não comeu nem bebeu nada.
10 Godinu moi naukeka mi Ananaiasima Damasikasi goiro ibeibi. Iro ibeebe kubekuberoma eribaie Yesuma eno wei, Ananaiyasi, weibaie Ananaiyasima ma owerike na ewado wei.
10 Em Damasco morava um seguidor de Jesus chamado Ananias. Ele teve uma visão, e nela apareceu o Senhor, chamando: Ele respondeu: — Aqui estou, Senhor!
11 Eno weiro Yesuma wei, aniake gienabu weaisa daabaro isare aniake Diudiasinu uwara ubarenaro amua wei. I Darasu goi mi Soro aboro ibinu ariya we nauke ea wei. Eno weike Soroma guriguri ukeifekuro efakua wei.
11 E o Senhor lhe disse:
12 Yesuma eno weike nono wei, anu fareka odoe Soro dawa iwoka uke ibinua wei. Anu fareka odoe Dawaini kubekuberoma erinuba ibake dawa iwoka uke ibinuba ama fafakuke anu wanama danu iiri duboro odifakuie danu naisa idua ere karana ufekua wei.
12 e teve uma visão. Nela apareceu um homem chamado Ananias, que entrou e pôs as mãos sobre ele a fim de que ele pudesse ver de novo.
13 Yesuma eno weiro Ananaiyasima ma owerike eno wei, Dai Waria Mi, Soro dawa na iwokaya eno wei. Eno weike wei, i miye anu Derusaremu goi orounu ibeka ma meramawere uke yareibakunea eno wei.
13 Ananias respondeu: — Senhor, muita gente tem me falado a respeito desse homem e de todas as maldades que ele fez em Jerusalém com os que creem no Senhor.
14 Eno weike nono wei, i dai ofereni ode sibore sianeka orouma dawa owaowa yanake maisaro munike aaria wei. Dawa yewa goiro faria wei. Eno weike nono wei, dawa owaowa bobo eme mufiake waure anifiane faria wei.
14 E agora ele veio aqui a Damasco com autorização dos chefes dos sacerdotes para prender todos os que te adoram.
15 Eno weiro Yesuma wei, ania weike nono wei, i miye awoena Nanu waiya ukeka mi we mune odineba anifekuke imusu orou eme keuwere emenu dai yawokeka orouini Isaraera oroubairo Nanu wake we enereifeku wei.
15 Mas o Senhor disse a Ananias:
16 Yesuma eno weike wei, dawae Nanu amara ibake emema dawabake meramawere uke yafeisaya wei. Ibai dawabairo we ma iwoka umauro naufekua wei, Yesuma eno weiro, Ananaiyasima nauike idua ani.
16 Eu mesmo vou mostrar a Saulo tudo o que ele terá de sofrer por minha causa.
17 Anike i Diudiasinu uwara ubarenaro amuike danu wana Soronu iiri duboro odaada eno wei, kaka Soro, i Dai Mi Yesu, ama aareibiro daabaro fou uri Mima na we odaisinuro fanea wei. Eno weike nono wei, anu naisa ere dakeka me sifekuba Godinu Imumu Irau anu imuka ubarenaro isafine fanea wei.
17 Então Ananias foi, entrou na casa de Judas, pôs as mãos sobre Saulo e disse: — Saulo, meu irmão, o Senhor que me mandou aqui é o mesmo Jesus que você viu na estrada de Damasco. Ele me mandou para que você veja de novo e fique cheio do Espírito Santo.
18 — ausente —
18 No mesmo instante umas coisas parecidas com escamas caíram dos olhos de Saulo, e ele pôde ver de novo. Ele se levantou e foi batizado;
19 — ausente —
19 depois ele comeu alguma coisa e ficou forte como antes. Saulo ficou alguns dias com os seguidores de Jesus em Damasco.
20 Soroma Damasikasi goiro Godinu wake naukeibisa oroubairo ibaada Godinu wake i Du orounu sosi sosiro anike eno wei, Yesu, Dawae Godinu amaraya wei.
20 E começou imediatamente a anunciar Jesus nas sinagogas , dizendo: — Jesus é o Filho de Deus.
21 Eno weiro i wake nauisake eno weisa, yewa miye i Derusaremu goiro Godinu wake naukaisa orou emenu wana mune ane derena enaro naama uwafiake waure ane i dai ofereni ode sibore sianeka oroubairo mafiane farinua weisa.
21 Todos os que ouviam Saulo ficavam admirados e perguntavam: — Não é este o homem que em Jerusalém estava matando todos os seguidores de Jesus? Não foi ele que veio até aqui para prender e levar essa gente aos chefes dos sacerdotes?
22 Eno weisaro Soro dawa iwoka daiwere ui ibake eno wei, Yesu Dawae Keriso. I Danu ubiye Godima iya ma wiromine we mune odi Miya wei. Soroma eno wei ibake i Du orouma wake moi we dauisa.
22 Mas as mensagens de Saulo se tornavam cada vez mais poderosas. E as provas que ele apresentava de que Jesus era o Messias eram tão fortes, que os judeus que moravam em Damasco não sabiam o que dizer.
23 Soro eno uke Godinu wake we eneiareibiro odo keuwere me siniro moi Du orouma Soro ma feafisane daaba yodia uisa.
23 Muitos dias depois, os judeus de Damasco se reuniram e resolveram matá-lo,
24 Eno ukeibisaro Soro dawa emenu imukeibisabai dawa iwoka ui. I Du dai orouma i uwaraini i dai oro aisameini daabaini Soro ma feafisane yawokenewaa uisake dawa koro ukeibisa.
24 mas Saulo ficou sabendo do plano deles. Eles vigiavam os portões da cidade dia e noite para o matar.
25 Eno uisaro i Godinu wake naukeka orouma Soro dumuro mukake fokearo oisake naama uwakake dai oro duboroma ma bebekake odaisaro isarike ani.
25 Mas certa noite os seguidores de Saulo o puseram dentro de um cesto e o desceram por uma abertura que havia na muralha da cidade.
26 Soro iroma isarike Derusaremu goiro i Godinu wake naukeka oroubairo ibifine iro ani. Iro aniro Yesunu iwoka ukeka orouma Soro dawae Godinu wake naukeka mi meya eno weisake ia sirie.
26 Saulo foi para Jerusalém e tentou juntar-se aos seguidores de Jesus. Porém todos tinham medo dele porque não acreditavam que ele também era seguidor de Jesus.
27 Eno uisaro moi mi danu ibiye Banabasi i mima Soro munike i Godinu wake naukeka oroubairo waure anike ma iwoka ukaada eno wei, Yesuma yewa mibake Damasikasi goiro Yesunu wake bunawere weia wei.
27 Então Barnabé veio ajudá-lo e o apresentou aos apóstolos . E lhes contou como Saulo tinha visto o Senhor no caminho e como o Senhor havia falado com ele. Barnabé também contou como, em Damasco, Saulo, pelo poder do nome de Jesus, havia anunciado corajosamente o evangelho .
28 Eno weike nono wei, Yesuma eno weiro Soroma i oroubairo ibaada Derusaremu goi orounu uwara uwararo amuke isare ukaada Godinu wake weibia eno wei.
28 Depois disso Saulo ficou com eles, andando por toda parte em Jerusalém; e, pelo poder do nome do Senhor, ele anunciava corajosamente o evangelho.
29 Eno weike Soroini i Guriki wake weibisa Du orouini wake wake we makaka. We makakake Soronu iwoka ukeka daiwere ibake i Guriki orouma dawa ma feafisane daaba yodia ukeibisa.
29 Ele também conversava e discutia com os judeus que tinham sido criados fora da terra de Israel, mas eles procuravam um jeito de matá-lo.
30 I Godinu wake naukeka orouma i Guriki orounu imukeka iwoka uisake Soro mukake Sesaria goiro waure anisa. Iro waure anisake iroma Darasu goiro we odaisaro ania Banabasima eno wei.
30 Quando os irmãos souberam disso, levaram Saulo até a cidade de Cesareia e depois o mandaram para a cidade de Tarso.
31 I furo Diudiaini Garerini Samariaini orofa buubaro ibeibisa Godinu wake naukebisa orou emua irauaiai ibeibisa. I furo eno uke irauaiai ibeibisaro emenu naukeka daiwere sini. I Godinu wake naukeka orouma Godi we ma irauaiai uisaro Godinu Imumu Irauma emua unu koreibi ibake eme keuwere Godinu wake kawama naukeibisa ibake i Godinu wake adinaroma naukeibisa oroubairo ane dakaa ukeibisa.
31 Em toda a região da Judeia, Galileia e Samaria, a Igreja estava em paz. Ela ficava cada vez mais forte, crescia em número de pessoas com a ajuda do Espírito Santo e mostrava grande respeito pelo Senhor Jesus.
32 Moi furo Fidama i oroorofa yaisina iro eneiareibi. Iro eneiareibike Rida goiro ibeibisa Godinu wake naukeibisa oroubairo awaawa ufiane isare aari.
32 Pedro viajava por toda parte. Um dia foi visitar o povo de Deus que morava na cidade de Lida.
33 Isare aare farike moi ani enare fare me mi eri. I miye oya eida (8) enare fare mero wearo mane aine ibeibi.
33 Encontrou ali um homem chamado Eneias, que era paralítico e fazia oito anos que não saía da cama.
34 Fidama i mi erike eno wei, Enasi, Yesu Kerisoma a ma wiroyainua uyaake anu wea mua wei. Eno weiro idua uyari.
34 Pedro lhe disse: — Eneias, Jesus Cristo já curou você. Levante-se e arrume a sua cama. Na mesma hora Eneias se levantou.
35 Fidama eno weiro i Ridaini Seroni mado goiro ibeibisa orouma i wiroi mi ekake emenu imuka yaisina Godibairo oisa.
35 Então todos os moradores da cidade de Lida e da região de Sarom viram isso e se converteram ao Senhor.
36 I furo moi Godinu wake naukeibi wabu aweka danu ibiye Dabida (danu Guriki ibiye Dokasi) dawa Dafa goiro ibeibike irauaiai ukeibi. Irauaiai ukeibike i eraerabusa me oroubairo uruna naka naka ukeibi.
36 Na cidade de Jope havia uma seguidora de Jesus chamada Tabita. (Este nome em grego é Dorcas .) Ela usava todo o seu tempo fazendo o bem e ajudando os pobres.
37 Eno ukeebe arama uike feari. Feariro i orou emenu bisara uisake danu ofe bou mukake aduama uroisake uwara dubo dei ooruro oisa. Eno uke oisake moi naukeka orouma Fidae Rida goiro ibinua weisaro nauisake eme una raarayai we odairiekaro anisi.
37 Naqueles dias Dorcas ficou doente e morreu. Lavaram o corpo dela e depois o puseram num quarto do andar de cima.
38 Iro aneibisa daabae yafa me funaku. Ibake Dafa goiroma Rida goiro ane fakike Fidabairo eno weisi, iyanu goiro sabu aara weisi.
38 Jope ficava perto de Lida. Quando os seguidores de Jesus em Jope souberam que Pedro estava em Lida, enviaram dois homens para levar-lhe o seguinte recado: — Por favor, venha depressa até Jope!
39 Eno weisiro Fidaini nono kowede owekake aaka. Ane fakake moi orouini Fidaini emuama i aweka oisaro ibi ooruro amuisa. Amuisake Fidama eribaie i wabu awekaboma enare ibaada ii weada Dabidanu wau yanake yaiseka eraerabusa Fida ma iwoka uisa.
39 Então Pedro se aprontou e foi com eles. Quando chegou lá, eles o levaram para o quarto de cima. Todas as viúvas ficaram em volta dele, chorando e mostrando os vestidos e as outras roupas que Dorcas havia feito quando ainda vivia.
40 Fidama i orou yaisina weiro aweawero isaka. Isakaro Fidama ifoma kodudu yanaike guriguri ukaada eno wei, Dabida, uyaa wei. Uyaa weiro naisa foraike Fida erike uyare yauri.
40 Então Pedro mandou que todos saíssem do quarto e em seguida se ajoelhou e orou. Depois virou-se para o corpo de Dorcas e disse: — Tabita, levante-se! Ela abriu os olhos e, quando viu Pedro, sentou-se.
41 Uyare yauriro Fidama nono danu wanaro mamike ma uyare enariro i Godinu wake naukeka orouini i wabu awekaboini u weike ma enariro i wabu aweka me irauaiai uyare enare ibiro eka.
41 Pedro pegou-a pela mão e ajudou-a a ficar de pé. Em seguida chamou toda a gente da igreja, inclusive as viúvas, e a entregou a eles viva.
42 I Dafa goi orou i uibai nauisake emenu imuka yaisina Yesubairo oisa.
42 As notícias a respeito disso se espalharam por toda a cidade de Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Fidama Saimoni moi abu ofe faureka minu uwararo ibeibi. Fidama eno uike Dafa goiro odo keuwere iro ibeibi.
43 E Pedro ficou lá muitos dias, na casa de um curtidor de couros chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.