Atos 9
GODINU IRAU WAKE (ABY) vs ARA
1 — ausente —
1 Saulo, respirando ainda ameaças e morte contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote
2 — ausente —
2 e lhe pediu cartas para as sinagogas de Damasco, a fim de que, caso achasse alguns que eram do Caminho, assim homens como mulheres, os levasse presos para Jerusalém.
3 — ausente —
3 Seguindo ele estrada fora, ao aproximar-se de Damasco, subitamente uma luz do céu brilhou ao seu redor,
4 — ausente —
4 e, caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Eno weibaie Soroma ma owerike a ainadeiro wei? Eno weibaie Nae Yesua wei. Eno weike nono wei, aine wai ure Nabake meramawere uke yarakunara wei.
5 Ele perguntou: Quem és tu, Senhor? E a resposta foi: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
6 Yesuma eno weike nono wei, awoena uyaake Damasikasi goiro aniaro anu ufaku waiya abake moi mima mamekuro ufakua wei.
6 mas levanta-te e entra na cidade, onde te dirão o que te convém fazer.
7 Eno weiro Soro dawaini eneibisa danu naiyemuku i wake nauisake ba eme ere karana uke dauisake wake we dauisa.
7 Os seus companheiros de viagem pararam emudecidos, ouvindo a voz, não vendo, contudo, ninguém.
8 Eno uisaro Soro uyarike naisa foraike efine eribaie ere karana uke dauiba ibake danu naiyemuku emuama danu wanaro mamisake Damasikasi goiro waure ane faka.
8 Então, se levantou Saulo da terra e, abrindo os olhos, nada podia ver. E, guiando-o pela mão, levaram-no para Damasco.
9 Iro waure ane fakake Soro odo buuba danu naisa ere karana uke mero me ibaada aduaini urunaini ise dauike me ibeiari.
9 Esteve três dias sem ver, durante os quais nada comeu, nem bebeu.
10 Godinu moi naukeka mi Ananaiasima Damasikasi goiro ibeibi. Iro ibeebe kubekuberoma eribaie Yesuma eno wei, Ananaiyasi, weibaie Ananaiyasima ma owerike na ewado wei.
10 Ora, havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. Disse-lhe o Senhor numa visão: Ananias! Ao que respondeu: Eis-me aqui, Senhor!
11 Eno weiro Yesuma wei, aniake gienabu weaisa daabaro isare aniake Diudiasinu uwara ubarenaro amua wei. I Darasu goi mi Soro aboro ibinu ariya we nauke ea wei. Eno weike Soroma guriguri ukeifekuro efakua wei.
11 Então, o Senhor lhe ordenou: Dispõe-te, e vai à rua que se chama Direita, e, na casa de Judas, procura por Saulo, apelidado de Tarso; pois ele está orando
12 Yesuma eno weike nono wei, anu fareka odoe Soro dawa iwoka uke ibinua wei. Anu fareka odoe Dawaini kubekuberoma erinuba ibake dawa iwoka uke ibinuba ama fafakuke anu wanama danu iiri duboro odifakuie danu naisa idua ere karana ufekua wei.
12 e viu entrar um homem, chamado Ananias, e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 Yesuma eno weiro Ananaiyasima ma owerike eno wei, Dai Waria Mi, Soro dawa na iwokaya eno wei. Eno weike wei, i miye anu Derusaremu goi orounu ibeka ma meramawere uke yareibakunea eno wei.
13 Ananias, porém, respondeu: Senhor, de muitos tenho ouvido a respeito desse homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 Eno weike nono wei, i dai ofereni ode sibore sianeka orouma dawa owaowa yanake maisaro munike aaria wei. Dawa yewa goiro faria wei. Eno weike nono wei, dawa owaowa bobo eme mufiake waure anifiane faria wei.
14 e para aqui trouxe autorização dos principais sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 Eno weiro Yesuma wei, ania weike nono wei, i miye awoena Nanu waiya ukeka mi we mune odineba anifekuke imusu orou eme keuwere emenu dai yawokeka orouini Isaraera oroubairo Nanu wake we enereifeku wei.
15 Mas o Senhor lhe disse: Vai, porque este é para mim um instrumento escolhido para levar o meu nome perante os gentios e reis, bem como perante os filhos de Israel;
16 Yesuma eno weike wei, dawae Nanu amara ibake emema dawabake meramawere uke yafeisaya wei. Ibai dawabairo we ma iwoka umauro naufekua wei, Yesuma eno weiro, Ananaiyasima nauike idua ani.
16 pois eu lhe mostrarei quanto lhe importa sofrer pelo meu nome.
17 Anike i Diudiasinu uwara ubarenaro amuike danu wana Soronu iiri duboro odaada eno wei, kaka Soro, i Dai Mi Yesu, ama aareibiro daabaro fou uri Mima na we odaisinuro fanea wei. Eno weike nono wei, anu naisa ere dakeka me sifekuba Godinu Imumu Irau anu imuka ubarenaro isafine fanea wei.
17 Então, Ananias foi e, entrando na casa, impôs sobre ele as mãos, dizendo: Saulo, irmão, o Senhor me enviou, a saber, o próprio Jesus que te apareceu no caminho por onde vinhas, para que recuperes a vista e fiques cheio do Espírito Santo.
18 — ausente —
18 Imediatamente, lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e tornou a ver. A seguir, levantou-se e foi batizado.
19 — ausente —
19 E, depois de ter-se alimentado, sentiu-se fortalecido. Então, permaneceu em Damasco alguns dias com os discípulos.
20 Soroma Damasikasi goiro Godinu wake naukeibisa oroubairo ibaada Godinu wake i Du orounu sosi sosiro anike eno wei, Yesu, Dawae Godinu amaraya wei.
20 E logo pregava, nas sinagogas, a Jesus, afirmando que este é o Filho de Deus.
21 Eno weiro i wake nauisake eno weisa, yewa miye i Derusaremu goiro Godinu wake naukaisa orou emenu wana mune ane derena enaro naama uwafiake waure ane i dai ofereni ode sibore sianeka oroubairo mafiane farinua weisa.
21 Ora, todos os que o ouviam estavam atônitos e diziam: Não é este o que exterminava em Jerusalém os que invocavam o nome de Jesus e para aqui veio precisamente com o fim de os levar amarrados aos principais sacerdotes?
22 Eno weisaro Soro dawa iwoka daiwere ui ibake eno wei, Yesu Dawae Keriso. I Danu ubiye Godima iya ma wiromine we mune odi Miya wei. Soroma eno wei ibake i Du orouma wake moi we dauisa.
22 Saulo, porém, mais e mais se fortalecia e confundia os judeus que moravam em Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Soro eno uke Godinu wake we eneiareibiro odo keuwere me siniro moi Du orouma Soro ma feafisane daaba yodia uisa.
23 Decorridos muitos dias, os judeus deliberaram entre si tirar-lhe a vida;
24 Eno ukeibisaro Soro dawa emenu imukeibisabai dawa iwoka ui. I Du dai orouma i uwaraini i dai oro aisameini daabaini Soro ma feafisane yawokenewaa uisake dawa koro ukeibisa.
24 porém o plano deles chegou ao conhecimento de Saulo. Dia e noite guardavam também as portas, para o matarem.
25 Eno uisaro i Godinu wake naukeka orouma Soro dumuro mukake fokearo oisake naama uwakake dai oro duboroma ma bebekake odaisaro isarike ani.
25 Mas os seus discípulos tomaram-no de noite e, colocando-o num cesto, desceram-no pela muralha.
26 Soro iroma isarike Derusaremu goiro i Godinu wake naukeka oroubairo ibifine iro ani. Iro aniro Yesunu iwoka ukeka orouma Soro dawae Godinu wake naukeka mi meya eno weisake ia sirie.
26 Tendo chegado a Jerusalém, procurou juntar-se com os discípulos; todos, porém, o temiam, não acreditando que ele fosse discípulo.
27 Eno uisaro moi mi danu ibiye Banabasi i mima Soro munike i Godinu wake naukeka oroubairo waure anike ma iwoka ukaada eno wei, Yesuma yewa mibake Damasikasi goiro Yesunu wake bunawere weia wei.
27 Mas Barnabé, tomando-o consigo, levou-o aos apóstolos; e contou-lhes como ele vira o Senhor no caminho, e que este lhe falara, e como em Damasco pregara ousadamente em nome de Jesus.
28 Eno weike nono wei, Yesuma eno weiro Soroma i oroubairo ibaada Derusaremu goi orounu uwara uwararo amuke isare ukaada Godinu wake weibia eno wei.
28 Estava com eles em Jerusalém, entrando e saindo, pregando ousadamente em nome do Senhor.
29 Eno weike Soroini i Guriki wake weibisa Du orouini wake wake we makaka. We makakake Soronu iwoka ukeka daiwere ibake i Guriki orouma dawa ma feafisane daaba yodia ukeibisa.
29 Falava e discutia com os helenistas; mas eles procuravam tirar-lhe a vida.
30 I Godinu wake naukeka orouma i Guriki orounu imukeka iwoka uisake Soro mukake Sesaria goiro waure anisa. Iro waure anisake iroma Darasu goiro we odaisaro ania Banabasima eno wei.
30 Tendo, porém, isto chegado ao conhecimento dos irmãos, levaram-no até Cesareia e dali o enviaram para Tarso.
31 I furo Diudiaini Garerini Samariaini orofa buubaro ibeibisa Godinu wake naukebisa orou emua irauaiai ibeibisa. I furo eno uke irauaiai ibeibisaro emenu naukeka daiwere sini. I Godinu wake naukeka orouma Godi we ma irauaiai uisaro Godinu Imumu Irauma emua unu koreibi ibake eme keuwere Godinu wake kawama naukeibisa ibake i Godinu wake adinaroma naukeibisa oroubairo ane dakaa ukeibisa.
31 A igreja, na verdade, tinha paz por toda a Judeia, Galileia e Samaria, edificando-se e caminhando no temor do Senhor, e, no conforto do Espírito Santo, crescia em número.
32 Moi furo Fidama i oroorofa yaisina iro eneiareibi. Iro eneiareibike Rida goiro ibeibisa Godinu wake naukeibisa oroubairo awaawa ufiane isare aari.
32 Passando Pedro por toda parte, desceu também aos santos que habitavam em Lida.
33 Isare aare farike moi ani enare fare me mi eri. I miye oya eida (8) enare fare mero wearo mane aine ibeibi.
33 Encontrou ali certo homem, chamado Eneias, que havia oito anos jazia de cama, pois era paralítico.
34 Fidama i mi erike eno wei, Enasi, Yesu Kerisoma a ma wiroyainua uyaake anu wea mua wei. Eno weiro idua uyari.
34 Disse-lhe Pedro: Eneias, Jesus Cristo te cura! Levanta-te e arruma o teu leito. Ele, imediatamente, se levantou.
35 Fidama eno weiro i Ridaini Seroni mado goiro ibeibisa orouma i wiroi mi ekake emenu imuka yaisina Godibairo oisa.
35 Viram-no todos os habitantes de Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 I furo moi Godinu wake naukeibi wabu aweka danu ibiye Dabida (danu Guriki ibiye Dokasi) dawa Dafa goiro ibeibike irauaiai ukeibi. Irauaiai ukeibike i eraerabusa me oroubairo uruna naka naka ukeibi.
36 Havia em Jope uma discípula por nome Tabita, nome este que, traduzido, quer dizer Dorcas; era ela notável pelas boas obras e esmolas que fazia.
37 Eno ukeebe arama uike feari. Feariro i orou emenu bisara uisake danu ofe bou mukake aduama uroisake uwara dubo dei ooruro oisa. Eno uke oisake moi naukeka orouma Fidae Rida goiro ibinua weisaro nauisake eme una raarayai we odairiekaro anisi.
37 Ora, aconteceu, naqueles dias, que ela adoeceu e veio a morrer; e, depois de a lavarem, puseram-na no cenáculo.
38 Iro aneibisa daabae yafa me funaku. Ibake Dafa goiroma Rida goiro ane fakike Fidabairo eno weisi, iyanu goiro sabu aara weisi.
38 Como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens que lhe pedissem: Não demores em vir ter conosco.
39 Eno weisiro Fidaini nono kowede owekake aaka. Ane fakake moi orouini Fidaini emuama i aweka oisaro ibi ooruro amuisa. Amuisake Fidama eribaie i wabu awekaboma enare ibaada ii weada Dabidanu wau yanake yaiseka eraerabusa Fida ma iwoka uisa.
39 Pedro atendeu e foi com eles. Tendo chegado, conduziram-no para o cenáculo; e todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe túnicas e vestidos que Dorcas fizera enquanto estava com elas.
40 Fidama i orou yaisina weiro aweawero isaka. Isakaro Fidama ifoma kodudu yanaike guriguri ukaada eno wei, Dabida, uyaa wei. Uyaa weiro naisa foraike Fida erike uyare yauri.
40 Mas Pedro, tendo feito sair a todos, pondo-se de joelhos, orou; e, voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te! Ela abriu os olhos e, vendo a Pedro, sentou-se.
41 Uyare yauriro Fidama nono danu wanaro mamike ma uyare enariro i Godinu wake naukeka orouini i wabu awekaboini u weike ma enariro i wabu aweka me irauaiai uyare enare ibiro eka.
41 Ele, dando-lhe a mão, levantou-a; e, chamando os santos, especialmente as viúvas, apresentou-a viva.
42 I Dafa goi orou i uibai nauisake emenu imuka yaisina Yesubairo oisa.
42 Isto se tornou conhecido por toda Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Fidama Saimoni moi abu ofe faureka minu uwararo ibeibi. Fidama eno uike Dafa goiro odo keuwere iro ibeibi.
43 Pedro ficou em Jope muitos dias, em casa de um curtidor chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.