Atos 13

GODINU IRAU WAKE (ABY) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Anidiyoka goiro moi Godinu wake naukeka orou iro ibeibisa. Ibeibisaro emuabairo Godinu we bou ukeka orouini sisa orou emuaini ibeibisa. Emenu ibiye Banabasini Simioni danu moi ibiye Naiga dawaini, Rusiasi dawae Sairina goi mi, dawaini Manaeni dawae Erodinu nabue, dawaini Soroini i orouma Anidiyoka goi orouini emuabairo ibeibisa.
1 Na igreja de Antioquia havia os seguintes profetas e mestres: Barnabé; Simeão, chamado “o Negro”; Lúcio, de Cirene; Manaém, que havia sido criado junto com o governador Herodes ; e Saulo.
2 Ibake moi furo iro ibaada guriguri mane ukaada uruna ise dakeibisake kau uisaro Godinu Imumu Irauma emuabairo eno wei, Banabasini Soroini emua we mune odaiawero Nanu waiya ufisi wei.
2 Certa vez, quando eles estavam adorando o Senhor e jejuando, o Espírito Santo disse: — Separem para mim Barnabé e Saulo a fim de fazerem o trabalho para o qual eu os tenho chamado.
3 Eno weiro uruna ise mero guriguri mane ukaada emenu wana Soroini Banabasini emenu iiri duboro oisake emua we odairiekaro anisi.
3 Então eles jejuaram, e oraram, e puseram as mãos sobre Barnabé e Saulo. E os enviaram na sua missão.
4 Banabasini Soroma iro anisiro Godinu Imumu Irauma emenu aneibisi daaba we seboiro anisi. Ane fakike boudiro amuisike moi ekara ena ewa ena dawara nono naisaroe Saifurasi weaisa dai orofaro anisi.
4 Barnabé e Saulo, tendo sido enviados pelo Espírito Santo, foram até a cidade de Selêucia e dali embarcaram para a ilha de Chipre.
5 Anisike i Saifurasi orofa Saramisa goiroko ane faki. Ane fakike i Du orounu sosiro Dioni Makini demuiro amuisa. Amuisake Godinu wake i oroubairo weibisa.
5 Quando chegaram à cidade de Salamina, começaram a anunciar a palavra de Deus nas sinagogas . E eles tinham João Marcos para ajudá-los no trabalho missionário.
6 — ausente —
6 Eles atravessaram toda a ilha, chegando até a cidade de Pafos. Ali encontraram um judeu que era mágico e falso
7 — ausente —
7 Ele era amigo de Sérgio Paulo, o governador da ilha, que era um homem muito inteligente. O Governador mandou chamar Barnabé e Saulo, pois queria ouvir a palavra de Deus.
8 Godinu wake wefisine amuisiro nono i wada barau bobo mi, danu Guriki ibiye Iramasi, emenu wefisi wake daaba dadau ufine i orofa yawokeibi mibake dawama eno wei, emenu wefisisi wake da naua wei.
8 Mas o mágico Elimas (este é o nome dele em grego ) era contra os apóstolos . Ele não queria que o Governador aceitasse a fé cristã.
9 — ausente —
9 Então Saulo, também conhecido como Paulo , cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para Elimas
10 — ausente —
10 e disse: — Filho do Diabo! Inimigo de tudo o que é bom! Homem mau e mentiroso! Por que é que você não para de torcer o verdadeiro ensinamento do Senhor?
11 Eno weike Foruma i wada barau bobo mibake nono wei, nanu wake naua weike wei, Godima a awoena fanisi mamekuba moi odoro anu naisa kikori simekuro eweka edoro da efakua wei. Foruma eno weiro danu naisa dadau uiro moi mima danu wanaro mufike waure anifine yodia uke ani.
11 Agora escute! O Senhor vai castigá-lo. Você ficará cego e não verá a luz do sol por algum tempo. No mesmo instante Elimas sentiu uma nuvem escura cobrir os seus olhos e ele começou a se virar para todos os lados, procurando alguém que o guiasse pela mão.
12 I orofa yawokeibi mima i mi uibai erike Godinu buna weekaini ukeka ibake imuka foria daiwere uike Godinu wake nauke imuke ui.
12 Quando o Governador viu isso, creu e ficou muito admirado com os ensinamentos a respeito do Senhor Jesus.
13 Foruini danu orouini emuama Feifasu goi meisake boudiro amuisake Famufiria orofaro anisa. Ane Fega goiro faka. Fakaro Dioni Makima i orou medirieke owerike Derusaremu goiro ani.
13 Paulo e os seus companheiros navegaram da cidade de Pafos até Perge, uma cidade da província da Panfília. Porém João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Banabasini Foruini emua Fisidia orofa Anidiyoka goiro anisi. Ane fakike i furoe sabadi odo ibake i Du orounu sosiro emuaini amuisa.
14 Eles continuaram a viagem, indo de Perge até a cidade de Antioquia, no distrito da Pisídia. No sábado entraram na sinagoga e sentaram-se.
15 Amuisake yaukaro moi mima Mosesinu darawadu bukaini Godinu we bou ukeka bukaroma kakuri. Kakure me siniro i sosi yawokeibisa orouma, Foruini danu oroubake eno weisa, naiyemuku, yama yanu arararo unu koreka wake wefoisaie naufeisia weisa.
15 Depois da leitura da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , os chefes da sinagoga mandaram dizer a eles: — Irmãos, se vocês têm alguma palavra para animar o povo, podem falar agora.
16 Eno weisaro Foruma wana ei mamike eno wei, ya Isaraera orouini nono ya Godibake ia sinaisa imusu orouini nanu wake nauawe wei.
16 Então Paulo se levantou, fez um sinal com a mão, pedindo silêncio, e começou a dizer: — Homens de Israel e todos vocês não judeus que
17 I Isaraera orounu Godima yanu sisia sirorari orou emua Idifi orofaro we mune odiriero ibeibisa ibake emuae bunama imusu ari orou sine ibeibisa. Sine ibeibisaro nono iroma Godi Danu buna wanama emua waure aniriea wei.
17 O Deus do povo de Israel escolheu os nossos antepassados quando moravam na terra do Egito e fez deles um grande povo. Ele os tirou de lá com grande poder
18 — ausente —
18 e, no deserto, aguentou aquela gente durante quarenta anos.
19 — ausente —
19 Ele destruiu sete povos na terra de Canaã, e o povo de Israel se tornou dono das terras deles.
20 Iro ibeibisaro Godima emuabairo kodo ureibeka orou odairiero ibeibisaro nono Samueronu odo idua fariro emenu we bou ukeka miye dawa emuabairo odirie.
20 Tudo isso levou uns quatrocentos e cinquenta anos. — Depois disso Deus lhes deu juízes, até o tempo de Samuel.
21 Godima we mune odiriero yanu sisia sirorari orouma Godibake eno weisa, iyanu ararae Kini mi iyabairo we mune odia weisa. Eno weibisa ibake Godima Kisanu amara Soro dawae Bedimaninu sisia sirorari mi, emuabairo marie. Emuabairo mariero Soroma oya fodi (40) emua yawokeibirie.
21 Quando o povo pediu um rei, ele lhes deu Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, para ser rei deles durante quarenta anos.
22 Yawokeibiriero oya fodi (40) me siniro Godima dawa medike Deiwidi we munike emenu kini mi we odi. We odike eno wei, yewa mi Desinu amarae Nanu arara miya wei. Dawae Nanu wemau wake yaisina naufekua Godima eno weia wei.
22 Depois que tirou Saul, Deus pôs Davi como rei e disse isto a respeito dele: “Encontrei em Davi, filho de Jessé, o tipo de pessoa que eu quero e que vai fazer tudo o que eu desejo.”
23 Foruma eno weike nono wei, Godima we bou uike Deiwidinu sisia mi Yesu, we munike Isaraera orounu ma wirokeka mi we odia Foruma eno wei.
23 Um dos descendentes de Davi foi Jesus, a quem Deus pôs como Salvador de Israel, como havia prometido.
24 Foruma eno weike nono wei, Dioni dawako fari. Farike Isaraera oroubake eno wei, yanu merama merama ukeka imuke mediaweke babadaido uawe Dionima eno weia Fidama wei.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou a sua mensagem a todo o povo de Israel, dizendo que eles deviam se arrepender e ser batizados.
25 Fidama eno weike ba nono wei, Dioni dawa eno weiro danu ibaada ukeibi waiya i furo me sifine uiro Dionima nono wei, na aina imukaisa wei? Eno weike wei, yanu yawokaisa miye na meya eno weia wei. Moi mima nanu umuro aafekua wei. Dawae Dai miwere. Nono nae dai mi meba Danu iboo da enare kuumaua Dionima eno weia Foruma i wake emuabairo eno wei.
25 Mas, quando João estava terminando a sua missão, disse ao povo: “Quem é que vocês pensam que eu sou? Eu não sou aquele que vocês estão esperando. Mas escutem! Ele vem depois de mim, porém eu não mereço a honra de tirar as sandálias dos pés dele.”
26 Foruma wei, nanu kaka nabue, ya Eibaramunu sisia sirorari orouini ya Godibake imukaisa imusu orouini nanu wake nauawe wei, Godima yewa ya ma wirokeka wake we odaisinuro aarinua wei.
26 Paulo continuou: — Meus irmãos, descendentes de Abraão, e também vocês não judeus que temem a Deus, escutem! Essa mensagem de salvação foi mandada para todos nós.
27 Foruma eno wei, i Derusaremu goiro ibeibisa orouini emenu dai orouini emuama Yesu ukaro ba fearia wei. Foruma eno weike nono wei, i orou emua Dawa iwoka me enoba Dawa ukaro fearia wei. Godinu we bou ukeka orounu wake sabadi odoro aine wai ure kakureibisaro naukeibisake nono imuke dakeibisa. Eno ukeibisa ibake i we bou ukeibisa orounu wake ba sini.
27 De fato, os moradores de Jerusalém e os seus líderes não entenderam que Jesus é o Salvador. E também não compreenderam as palavras dos livros dos Profetas, que são lidos todos os sábados. Mesmo assim, ao condenarem Jesus, eles estavam cumprindo essas profecias .
28 Foruma eno weike nono wei, i Derusaremu goi moi orouma Yesunu ukeka sineka moinaku merama fou ure da uisakema Faeradibairo anisake weisaro ibake Dawa ukaro fearia wei.
28 E, embora não encontrassem nenhuma razão para condená-lo à morte, pediram a Pilatos que mandasse matá-lo.
29 Feariro i orouma i we bou ukeka orounu Yesu feafine wake weisa enaenari eno uisa. Enaenari uisaro Yesu feariro korosiroma Danu ofe bou mukake oma erabo eme odeka orofaro oisa.
29 Depois de fazerem tudo o que as Escrituras Sagradas falam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o puseram num túmulo.
30 — ausente —
30 Mas Deus o ressuscitou,
31 — ausente —
31 e durante muitos dias ele apareceu às pessoas que o tinham acompanhado da Galileia até Jerusalém. Agora essas pessoas são testemunhas que falam a respeito de Jesus ao povo de Israel.
32 — ausente —
32 — E nós estamos aqui para trazer o evangelho a vocês.
33 — ausente —
33 Deus fez agora para nós o que havia prometido aos nossos antepassados: ele ressuscitou Jesus, como está escrito no Salmo número dois: “Você é o meu Filho; hoje eu me tornei o seu Pai.”
34 Foruma eno weike nono wei, Godima Yesu ma uyarike eno wei, Danu ofe da yaufekua weia wei. Foruma eno weike nono wei, i Samusi bukaro i wake eno ibinua wei,
34 — E foi isto o que Deus disse a respeito da ressurreição de Jesus, afirmando que ele nunca seria destruído pela morte: “Eu vou dar a vocês as bênçãos sagradas e certas que prometi a Davi.”
35 I Samusi bukaro yewa moi wake eno ibinu,
35 E em outra parte das Escrituras lemos também: “Tu não deixarás que o teu dedicado servo apodreça na sepultura.”
36 Foruma eno weike nono wei, yewa wakeye Deiwidinu wake me, yewa wei wakeye Yesunu wei wake. Ibake Deiwidima Godinu waiya danu oroubairo uike fearia wei. Feariro danu sisia sirorari oroubairo ane ooru uisaro danu ofe yauria wei.
36 E Paulo disse ainda: — Na verdade, Davi, no seu tempo, cumpriu os planos de Deus. Depois morreu, foi sepultado ao lado dos seus antepassados e apodreceu na sepultura.
37 Eno weike nono wei, adinaro Godima ma uyari Minu ofeye yaure da uia wei.
37 Mas isso não aconteceu com aquele que Deus ressuscitou. Meus irmãos, todos vocês precisam saber com certeza que é por meio de Jesus que a mensagem do perdão de pecados é anunciada a vocês. Precisam saber também que quem crê é libertado de todos os pecados dos quais a Lei de Moisés não pode livrar.
40 — ausente —
40 Portanto, tenham cuidado para que não aconteça o que os profetas disseram:
41 — ausente —
41 “Prestem atenção, vocês que zombam de Deus! Fiquem espantados e morram. Pois o que vou fazer agora é uma coisa em que vocês não acreditariam, mesmo que alguém explicasse.”
42 Foruma danu wake eno weiro dawaini Banabasini emuama aweawero anisi. Anisiro i orouma eno weisa, yeka moi sabadi odoro nono yanu wake weawaro iya naufe weisa.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da reunião, as pessoas pediram com insistência que eles voltassem no sábado seguinte a fim de falarem sobre o mesmo assunto.
43 I orou yaisina fiake anisaro moi Du orouini moi Godibake imukeibisa imusu orouini emuama Foruini Banabasini emenu umuro anisa. Anisaro Foruini Banabasima eno weisi, Godima ya we ma irauaiai ukinuke unu koneba Danu daabaro enarenewaa uforo weisi.
43 Depois da reunião, muitos judeus e outras pessoas convertidas ao Judaísmo acompanharam Paulo e Barnabé, que falavam com eles e animavam todos para que continuassem firmes na graça de Deus.
44 Moi sabadi odoro i Anidiyoka goi orouma Godinu wake naufisane anisa. Anisaro eme keu menaku ane mero goiro ibisa.
44 No sábado seguinte quase todos os moradores da cidade foram ouvir a palavra do Senhor.
45 Nono eme keuwere anisaro moi Du orouma eme keuwere eriekake emua arara me ibake dino wake weisake Forunu we ma iwoka ukekaini weekaini meoya eno weisake i miyai emua merama miyaiya eno weisa.
45 Quando os judeus viram aquela multidão, ficaram com muita inveja. Então começaram a dizer o contrário do que Paulo dizia e o insultaram.
46 Eno weisaro Foruini Banabasima ia sine dauisike eno weisi, Godima Danu arara i wake yabairoko wefune wenuro ibake yabairo aarisua weisi. Eno weisike nono weisi, awoenae Godinu wake yama mune sianaisake yanu imusu kodo uraisaie Godinu me ibene ibene ibeka da mufoisaya eno weisi. Eno weisike nono weisi, ya eno ukaisaba Godinu irau wake i Du me imusu oroubairo ane wefukua weisi.
46 Porém Paulo e Barnabé falaram com mais coragem ainda. Eles disseram: — Era necessário que a palavra de Deus fosse anunciada primeiro a vocês que são judeus. Mas, como vocês não querem aceitá-la e acham que não merecem receber a vida eterna, então agora nós vamos anunciar a palavra aos não judeus.
47 Godima Danu bukaro yabake eno wei,
47 Pois esta é a ordem que o Senhor Deus deu a nós, o seu povo: “Eu coloquei você como luz para os outros povos, a fim de que você leve a salvação ao mundo inteiro.”
48 Foruma eno weiro i Du me imusu orou i weibai nauisake rooro daiwere ukaada Godi we ma irauaiai uisa. Eno uisake Godima we mune odirie eme keuwere Godi imuisa.
48 Quando os não judeus ouviram isso, ficaram muito alegres e começaram a dizer que a palavra do Senhor era boa. E creram todos os que tinham sido escolhidos para ter a vida eterna.
49 Imuisake Godinu wake aboro aboro enaada we eneiareibisa.
49 A palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 I Du orou emua arara me ibake koroko wake weisaro moi adina ba ofe sirie awekaboini emeakaini emuama i Du orounu koroko wake weisa ibai nauisake emuaini moi goi orouma Foruini Banabasi yoweriekaro anisi.
50 Mas os judeus atiçaram as mulheres não judias da alta sociedade convertidas ao Judaísmo e também os homens mais importantes da cidade. E começaram a perseguir Paulo e Barnabé e os expulsaram daquela região.
51 Anaada emenu umuro doo ma isukiro i Du orouma eno weisa, i miyaima iya meisike anaisia weisa. Eno weisaro Foruini Banabasi Anidiyoka goi meisiki Aikoniamu goiro anisi.
51 Então os apóstolos sacudiram a poeira das suas sandálias, em sinal de protesto contra eles, e foram para a cidade de Icônio.
52 Godinu Imumu Irauma i Anidiyoka goiro ibisa Danu iwoka ukeka oroubairo ibenewaa uiro emua rooro daiwere uisa.
52 E os cristãos de Antioquia continuaram muito alegres e cheios do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.