Apocalipse 18

GODINU IRAU WAKE (ABY) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Nama nono erebaie moi aneru ureroma isare aareibiro ere. Godima dawabairo buna daiwere mairo danu edoroma yewa doo yaisina edoro ui.
1 Depois destas coisas, vi descer do céu outro anjo, que tinha grande autoridade, e a terra se iluminou com a sua glória.
2 Dawama daiwere eno wei, i dai goi dawae isaria wei. I dai Babaronia goiye doroo yaria wei. Eno uiro seidaninu merama imumu keuwereini i inowere imumuini emuama awoenae i doroo yari goiro ibinisaro nono i meramawere ino gasira yaisina iro ibinisa.
2 Então exclamou com potente voz, dizendo: — Caiu! Caiu a grande Babilônia! Ela se tornou morada de demônios, refúgio de toda espécie de espírito imundo e esconderijo de todo tipo de ave imunda e detestável,
3 Enoba i Babaronia goi dawae i awekabonu emeakabake ukeibi ibaie ara waini adua ari emebairo mariero isa. Enoba i orofa akaka yawokeibisa dai orouma i aweka enare odeibisabai i ari eno dawabairo fare dodoo ukeibisa. I oi waiya ukeibisa orouma i awekanu eraerabusa keuwerema emuae eraerabusa keuwere orou sineibisaya eno weiro naue.
3 pois todas as nações beberam do vinho do furor da sua prostituição. Com ela se prostituíram os reis da terra. Também os mercadores da terra se enriqueceram à custa da sua luxúria.
4 Nama nono nauebaie moi wake ureroma isare aarike eno wei,
4 Ouvi outra voz do céu, dizendo: “Saiam dela, povo meu, para que vocês não sejam cúmplices em seus pecados e para que os seus flagelos não caiam sobre vocês.
5 — ausente —
5 Porque os pecados dela se acumularam até o céu, e Deus se lembrou das injustiças que ela praticou.
6 — ausente —
6 Retribuam-lhe como também ela retribuiu, paguem-lhe em dobro segundo as suas obras e, no cálice em que ela misturou bebidas, misturem dobrado para ela.
7 Dawae eraerabusa keuwere bobo ibake irauaiai ibeibiba awoenae yama i ukeibi moko dawa fanisi maewe. Dawama eno weaku, nae dai yawokeka aweka enoba nanu yaure ibaada eme yawokakunia orofaro yaure ibine. Nae ii weibeka ena wabu aweka mero dawae i sorara ukekabake nabairo da fafekua eno weaku.
7 O quanto a si mesma glorificou e viveu em luxúria, deem a ela em igual medida tormento e pranto. Porque ela pensa assim: ‘Estou sentada como rainha. Não sou viúva. Nunca saberei o que é pranto!’
8 Dawae eno weakuba ibake odo demuiro i inimuwere ukeka dawabairo fafeisa. I inimuwere ukekae i ari eno, oferi imusu imusu waurekaini sorara ukekaini desini urekaini i yaisina dawabairo fafeisaro nono Godima dawa kodo ureifeku. Enoba Godi Dawae bunawereba i yaisina ma berekeibaku ibake i ukeka sineka yaisina fafekuro inaama i Babaronia goi yare me sifekua,
8 Por isso, em um só dia sobrevirão os seus flagelos: morte, pranto e fome; e será queimada no fogo, porque poderoso é o Senhor Deus, que a julga.”
9 I orofa akaka yawokeibisa dai Kini orouini i awekaini dodoo ukeibisake meramawere ukeibisaba ibai i orouma efeisaie inaama dawa yareifekuro iro amukeifekuro eraada ii wefeisa.
9 Os reis da terra, que com ela se prostituíram e viveram em luxúria, vão chorar e se lamentar por causa dela, quando virem a fumaça do seu incêndio.
10 I yawokeibisa dai Kini orouma i aweka oferi karakada ukeifeku ibai efeisake ia daiwere iyafeisake ekararowere enare ibaada eno wefeisa, ae, ae, ie dai meramawereya! Yeka Babaronia dai goiwere anu meramawere ukeka nono idua abairo sabu farinua eno wefeisaya wei.
10 E, conservando-se de longe, com medo do seu tormento, dizem: “Ai! Ai de você, grande cidade, Babilônia, cidade poderosa! Pois em uma só hora chegou o seu juízo.”
11 I orofa akakaro oi waiya ukeibaisa moi orouma i eraerabusa dawabairo oima make da muneifeisa ibake enaenari imuka merama sinaada ii wefeisa.
11 E, por causa dela, choram e pranteiam os mercadores da terra, porque ninguém mais compra a sua mercadoria,
12 — ausente —
12 mercadoria de ouro, de prata, de pedras preciosas, de pérolas, de linho finíssimo, de púrpura, de seda, de escarlate; e toda espécie de madeira odorífera, todo gênero de objeto de marfim, toda qualidade de móvel de madeira cara, de bronze, de ferro e de mármore;
13 — ausente —
13 e canela de cheiro, especiarias, incenso, perfume, mirra, vinho, azeite, boa farinha, trigo, gado e ovelhas; e de cavalos, de carruagens, de escravos e até almas humanas.
14 I orouma i Babaronia goiro ibaadae oi waiya ukeibisa orouma i goibake eno weisa, anu arara i irauaiai aneme aneme eraerabusa muneibaku i eraerabusa yaisina me ari eno ukinua. Anu oini irauaiai wereeini ibai yaisinae idua me sininuba nono dubuenaro yodia ufakuie da fou ufakua eno weisa.
14 Eles dizem: “O fruto que tanto lhe apeteceu se afastou de você, e para você se extinguiu tudo o que é delicado e esplêndido, e nunca mais serão achados.”
15 — ausente —
15 Os mercadores destas coisas, que, por meio dela, se enriqueceram, ficarão de longe, com medo do seu tormento, chorando e pranteando,
16 — ausente —
16 dizendo: “Ai! Ai da grande cidade, que estava vestida de linho finíssimo, de púrpura e de escarlate, enfeitada com ouro, pedras preciosas e pérolas,
17 — ausente —
17 porque em uma só hora ficou devastada tamanha riqueza!” E todos os pilotos, e todos aqueles que viajam pelo mar, e marinheiros, e os que ganham a vida no mar ficaram de longe.
18 — ausente —
18 Então, vendo a fumaça do seu incêndio, gritavam: — Que cidade se compara à grande cidade?
19 Emuae doo bubudo mufeisake emenu iiriro kare fiafeisake eno wefeisa, ae ae, i dai goinu inimue daiwereya eno wefeisa. I dawararo eneiareibisa boudi yaisina iro fare aneibisaro i goiro ibisa orounu eraerabusa keuwere muneibisaya eno wefeisa. Nono odo yafa mero i eraerabusa yaisina sabu me sininua eno wefeisaya wei.
19 Lançaram pó sobre a cabeça e, chorando e pranteando, gritavam: “Ai! Ai da grande cidade, na qual se enriqueceram todos os que possuíam navios no mar, à custa da sua riqueza, porque em uma só hora foi devastada!
20 I Babaronia goi merama sininuba ya urero ibinisa orouini Godinu orouini afasoro orouini we bou urieka orouini yae rooro uawe wei. Dawama yabairo meramawere uke yareibirieba ibake Godima dawa kodo uraada danu merama ukekanu moko fanisi makinua eno wei.
20 Alegrem-se por causa dela, ó céus, e também vocês, santos, apóstolos e profetas, porque Deus julgou a causa de vocês contra ela.”
21 — ausente —
21 Então um anjo forte levantou uma pedra do tamanho de uma grande pedra de moinho e lançou-a no mar, dizendo: “Assim, com ímpeto, será lançada Babilônia, a grande cidade, e nunca mais será achada.
22 — ausente —
22 Em você nunca mais será ouvido o som de harpistas, de músicos, de tocadores de flauta e de trombeta. Em você nunca mais se achará artífice nenhum de qualquer arte que seja, e nunca jamais se ouvirá em você o ruído de pedra de moinho.
23 I goiro moi ramefa edoro da ufeku. I awekabo emeaka muneka wake weroma enaenari da ufeisa. Anu oi waiya ukeibaisa oroue daiwerero i orofa akakaro oi waiya ukeibaisa orou emuae okoanaku. Enoba ae anu wada barauma i orofa akaka orou yaisina uke irukeibia eno wei.
23 Também nunca mais brilhará em você a luz de uma lamparina, e nunca mais se ouvirá em você uma voz de noivo ou de noiva, pois os seus mercadores foram os grandes da terra, porque com a sua feitiçaria você seduziu todas as nações.
24 Godinu we bou urie orouini Danu orou emua ureibiriekaro feareibisaro emenu iwa i goiro isareibiba ibake Godima i Babaronia goi fanisi daiwere marie. I dooro feareibisa orou yaisina Godima erieke i Babaronia goi fanisi daiwere mariea wei.
24 E nela foi encontrado sangue de profetas, de santos e de todos os que foram mortos sobre a terra.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.