Apocalipse 18
GODINU IRAU WAKE (ABY) vs ARIB
1 Nama nono erebaie moi aneru ureroma isare aareibiro ere. Godima dawabairo buna daiwere mairo danu edoroma yewa doo yaisina edoro ui.
1 Depois destas coisas vi descer do céu outro anjo que tinha grande autoridade, e a terra foi iluminada com a sua glória.
2 Dawama daiwere eno wei, i dai goi dawae isaria wei. I dai Babaronia goiye doroo yaria wei. Eno uiro seidaninu merama imumu keuwereini i inowere imumuini emuama awoenae i doroo yari goiro ibinisaro nono i meramawere ino gasira yaisina iro ibinisa.
2 E ele clamou com voz forte, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, e se tornou morada de demônios, e guarida de todo espírito imundo, e guarida de toda ave imunda e detestável.
3 Enoba i Babaronia goi dawae i awekabonu emeakabake ukeibi ibaie ara waini adua ari emebairo mariero isa. Enoba i orofa akaka yawokeibisa dai orouma i aweka enare odeibisabai i ari eno dawabairo fare dodoo ukeibisa. I oi waiya ukeibisa orouma i awekanu eraerabusa keuwerema emuae eraerabusa keuwere orou sineibisaya eno weiro naue.
3 Porque todas as nações têm bebido do vinho da ira da sua prostituição, e os reis da terra se prostituíram com ela; e os mercadores da terra se enriqueceram com a abundância de suas delícias.
4 Nama nono nauebaie moi wake ureroma isare aarike eno wei,
4 Ouvi outra voz do céu dizer: Sai dela, povo meu, para que não sejas participante dos sete pecados, e para que não incorras nas suas pragas.
5 — ausente —
5 Porque os seus pecados se acumularam até o céu, e Deus se lembrou das iniqüidades dela.
6 — ausente —
6 Tornai a dar-lhe como também ela vos tem dado, e retribuí-lhe em dobro conforme as suas obras; no cálice em que vos deu de beber dai-lhe a ela em dobro.
7 Dawae eraerabusa keuwere bobo ibake irauaiai ibeibiba awoenae yama i ukeibi moko dawa fanisi maewe. Dawama eno weaku, nae dai yawokeka aweka enoba nanu yaure ibaada eme yawokakunia orofaro yaure ibine. Nae ii weibeka ena wabu aweka mero dawae i sorara ukekabake nabairo da fafekua eno weaku.
7 Quanto ela se glorificou, e em delícias esteve, tanto lhe dai de tormento e de pranto; pois que ela diz em seu coração: Estou assentada como rainha, e não sou viúva, e de modo algum verei o pranto.
8 Dawae eno weakuba ibake odo demuiro i inimuwere ukeka dawabairo fafeisa. I inimuwere ukekae i ari eno, oferi imusu imusu waurekaini sorara ukekaini desini urekaini i yaisina dawabairo fafeisaro nono Godima dawa kodo ureifeku. Enoba Godi Dawae bunawereba i yaisina ma berekeibaku ibake i ukeka sineka yaisina fafekuro inaama i Babaronia goi yare me sifekua,
8 Por isso, num mesmo dia virão as suas pragas, a morte, e o pranto, e a fome; e será consumida no fogo; porque forte é o Senhor Deus que a julga.
9 I orofa akaka yawokeibisa dai Kini orouini i awekaini dodoo ukeibisake meramawere ukeibisaba ibai i orouma efeisaie inaama dawa yareifekuro iro amukeifekuro eraada ii wefeisa.
9 E os reis da terra, que com ela se prostituíram e viveram em delícias, sobre ela chorarão e prantearão, quando virem a fumaça do seu incêndio;
10 I yawokeibisa dai Kini orouma i aweka oferi karakada ukeifeku ibai efeisake ia daiwere iyafeisake ekararowere enare ibaada eno wefeisa, ae, ae, ie dai meramawereya! Yeka Babaronia dai goiwere anu meramawere ukeka nono idua abairo sabu farinua eno wefeisaya wei.
10 e, estando de longe por medo do tormento dela, dirão: Ai! ai da grande cidade, Babilônia, a cidade forte! pois numa só hora veio o teu julgamento.
11 I orofa akakaro oi waiya ukeibaisa moi orouma i eraerabusa dawabairo oima make da muneifeisa ibake enaenari imuka merama sinaada ii wefeisa.
11 E sobre ela choram e lamentam os mercadores da terra; porque ninguém compra mais as suas mercadorias:
12 — ausente —
12 mercadorias de ouro, de prata, de pedras preciosas, de pérolas, de linho fino, de púrpura, de seda e de escarlata; e toda espécie de madeira odorífera, e todo objeto de marfim, de madeira preciosíssima, de bronze, de ferro e de mármore;
13 — ausente —
13 e canela, especiarias, perfume, mirra e incenso; e vinho, azeite, flor de farinha e trigo; e gado, ovelhas, cavalos e carros; e escravos, e até almas de homens.
14 I orouma i Babaronia goiro ibaadae oi waiya ukeibisa orouma i goibake eno weisa, anu arara i irauaiai aneme aneme eraerabusa muneibaku i eraerabusa yaisina me ari eno ukinua. Anu oini irauaiai wereeini ibai yaisinae idua me sininuba nono dubuenaro yodia ufakuie da fou ufakua eno weisa.
14 Também os frutos que a tua alma cobiçava foram-se de ti; e todas as coisas delicadas e suntuosas se foram de ti, e nunca mais se acharão.
15 — ausente —
15 Os mercadores destas coisas, que por ela se enriqueceram, ficarão de longe por medo do tormento dela, chorando e lamentando,
16 — ausente —
16 dizendo: Ai! ai da grande cidade, da que estava vestida de linho fino, de púrpura, de escarlata, e adornada com ouro, e pedras preciosas, e pérolas! porque numa só hora foram assoladas tantas riquezas.
17 — ausente —
17 E todo piloto, e todo o que navega para qualquer porto e todos os marinheiros, e todos os que trabalham no mar se puseram de longe;
18 — ausente —
18 e, contemplando a fumaça do incêndio dela, clamavam: Que cidade é semelhante a esta grande cidade?
19 Emuae doo bubudo mufeisake emenu iiriro kare fiafeisake eno wefeisa, ae ae, i dai goinu inimue daiwereya eno wefeisa. I dawararo eneiareibisa boudi yaisina iro fare aneibisaro i goiro ibisa orounu eraerabusa keuwere muneibisaya eno wefeisa. Nono odo yafa mero i eraerabusa yaisina sabu me sininua eno wefeisaya wei.
19 E lançaram pó sobre as suas cabeças, e clamavam, chorando e lamentando, dizendo: Ai! ai da grande cidade, na qual todos os que tinham naus no mar se enriqueceram em razão da sua opulência! porque numa só hora foi assolada.
20 I Babaronia goi merama sininuba ya urero ibinisa orouini Godinu orouini afasoro orouini we bou urieka orouini yae rooro uawe wei. Dawama yabairo meramawere uke yareibirieba ibake Godima dawa kodo uraada danu merama ukekanu moko fanisi makinua eno wei.
20 Exulta sobre ela, ó céu, e vós, santos e apóstolos e profetas; porque Deus vindicou a vossa causa contra ela.
21 — ausente —
21 Um forte anjo levantou uma pedra, qual uma grande mó, e lançou-a no mar, dizendo: Com igual ímpeto será lançada Babilônia, a grande cidade, e nunca mais será achada.
22 — ausente —
22 E em ti não se ouvirá mais o som de harpistas, de músicos, de flautistas e de trombeteiros; e nenhum artífice de arte alguma se achará mais em ti; e em ti não mais se ouvirá ruído de mó;
23 I goiro moi ramefa edoro da ufeku. I awekabo emeaka muneka wake weroma enaenari da ufeisa. Anu oi waiya ukeibaisa oroue daiwerero i orofa akakaro oi waiya ukeibaisa orou emuae okoanaku. Enoba ae anu wada barauma i orofa akaka orou yaisina uke irukeibia eno wei.
23 e luz de candeia não mais brilhará em ti, e voz de noivo e de noiva não mais em ti se ouvirá; porque os teus mercadores eram os grandes da terra; porque todas as nações foram enganadas pelas tuas feitiçarias.
24 Godinu we bou urie orouini Danu orou emua ureibiriekaro feareibisaro emenu iwa i goiro isareibiba ibake Godima i Babaronia goi fanisi daiwere marie. I dooro feareibisa orou yaisina Godima erieke i Babaronia goi fanisi daiwere mariea wei.
24 E nela se achou o sangue dos profetas, e dos santos, e de todos os que foram mortos na terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.