Marcos 6
God so Sokior-ok Iwon (AAU) vs VC
1 Jisas hiykwe yier sehe lokriy hain nok, hyo om arian mon ma-ley, hyo ki-wayh me nion.
1 Depois, ele partiu dali e foi para a sua pátria, seguido de seus discípulos.
2 Sabat-enekwei lwak menkin, hiykwe Juda mo hokruw-a mon uwrsa me God so ok me mesor kow. Uwrsa kraiar homkwe hye lonuayk menkin, homkwe senkin kowkow-yay mesopok, “Ok yaprue somokwe, hiykwe perey suko me lonok mo? Mawkhow ihey-ar hye ma kow mokwe, penkin mo? Hiykwe meir krai non mokwe, penkin meio o?
2 Quando chegou o dia de sábado, começou a ensinar na sinagoga. Muitos o ouviam e, tomados de admiração, diziam: Donde lhe vem isso? Que sabedoria é essa que lhe foi dada, e como se operam por suas mãos tão grandes milagres?
3 Uwr sohokwe a meio uwr hiykwaw, hiykwe Maria ko ney. Hyo uwrku mokwe hreme nion lwak. Hyo nay-ih-nayh Jems, Josep, Judas, Saimon om homkwe. Hyo ine-ih nayh seyn.” Homkwe senkin me menkin, sawk hye sehe me-puar.
3 Não é ele o carpinteiro, o filho de Maria, o irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? Não vivem aqui entre nós também suas irmãs? E ficaram perplexos a seu respeito.
4 Jisas hiy hme kiy-me, “Profet sekwe uru ayaw mon ma lwak hokwe, yier lowpwarowp har hom kow, sawk hyo yier arian o, hyo uwrku arian o, hyo nioh siraw-aw o, hom korey.”
4 Mas Jesus disse-lhes: Um profeta só é desprezado na sua pátria, entre os seus parentes e na sua própria casa.
5 Hiykwe meir krai non mokwe, yier serey mon kokwe, liy meio ley. Sawk peik-uwr har-har-aw me-aw hyo iha non nekie sasowriy sow kow.
5 Não pôde fazer ali milagre algum. Curou apenas alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Hiykwe kowkow-yay, payhokuaw uwrsa homkwe nan kiykiy-ay pa.
6 Admirava-se ele da desconfiança deles. E ensinando, percorria as aldeias circunvizinhas.
7 Hiykwe hyo ki-wayh iha seys mu nareysyar non me me-huonok nok, prueys seyn, prueys seyn, senkin me-ha, seyr krai niohney piap-araw me me-su ha ey se nak-kow ha.
7 Então chamou os Doze e começou a enviá-los, dois a dois; e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos.
8 Hiykwe sawk hme senkin me-kupaku popriy ha, “Hmo lanio mokwe, irowm me-aw nakey, omeme senkin senkin lopa, ihey mo naw lopa, owk lopa, owk-neyp meinowon non lopa.
8 Ordenou-lhes que não levassem coisa alguma para o caminho, senão somente um bordão; nem pão, nem mochila, nem dinheiro no cinto;
9 Sune-owhi me-aw lie nakey, sawk owh ko omeme ohna non peie nakey o.”
9 como calçado, unicamente sandálias, e que se não revestissem de duas túnicas.
10 Hiy hme nak-me kow, “Hme a perey me-huonok yawriy e, serey-aw lwayr, hom yier sehe lokriy hain.
10 E disse-lhes: Em qualquer casa em que entrardes, ficai nela, até vos retirardes dali.
11 Yier, hme me-huonok yawriy pa lwak ankin, seyr hme lonuayk pa lwak ankin, homkwe yier sehe lokriy hain nok, kosi-pow hmo sune ko me kiy-our powpow say hain. Sohokwe meir, yier sehe ma lono hiy non.”
11 Se em algum lugar não vos receberem nem vos escutarem, saí dali e sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra ele.
12 Ki-wayh homkwe sa seme ley neyney mesor kow, uwrsa hom uron kankoum e.
12 Eles partiram e pregaram a penitência.
13 Homkwe niohney piap-araw kraiar me me-su ha, seyr uwrsa kraiar peik non me wel non low mon popriy kow.
13 Expeliam numerosos demônios, ungiam com óleo a muitos enfermos e os curavam.
14 King Herot hiykwe sa mey lowpwarowp seme lonuayk, payhokuaw Jisas sekwe om serey serey po mesor nakian nakian. Uwrsa har homkwe senkin me, “Jon, hu mon prouk uwr hiykwe ki-eyh ko se po ma-loksian. Hiykwe krai, meir krai non me meio ey non sehe lwak.”
14 O rei Herodes ouviu falar de Jesus, cujo nome se tornara célebre. Dizia-se: João Batista ressurgiu dos mortos e por isso o poder de fazer milagres opera nele.
15 Har hom sawk senkin me, “Hiykwe Elaija.” Wo, har homkwe sa senkin me, “Hiykwe profet, profet paraw-uh mo prueyn se hieyn.”
15 Uns afirmavam: É Elias! Diziam outros: É um profeta como qualquer outro.
16 Herot hiy lonuayk menkin, hiy me, “Ohokwe Jon, hu mon prouk uwr, uwr hyo hei se ha ma lokiane sow hiy non, sawk hiykwe po ma-loksian.”
16 Ouvindo isto, Herodes repetia: É João, a quem mandei decapitar. Ele ressuscitou!
17 Jon sekwe mo Herot hiykiaw me-sasay nekie nok, sen non sakawk nok, kalabus-a mon nak-okin sakawk. Hiykwe senkin kokwe Herodias, hyo nay-ih so sah, hiy ma huon ke hokuaw mon.
17 Pois o próprio Herodes mandara prender João e acorrentá-lo no cárcere, por causa de Herodíades, mulher de seu irmão Filipe, com a qual ele se tinha casado.
18 Payhokuaw, Jon, hu mon prouk uwr hiykwe Herot se senkin mekow wayr, “Weynpaweyn sokukwe piap-araw, hwon hno nay Filip so sah ke ma huon sohokwe.”
18 João tinha dito a Herodes: Não te é permitido ter a mulher de teu irmão.
19 Sa Herodias hokwe, Jon se kokwe kasaw sokwe hohuaw, seyr hye lokin kwor okrue e sokwe mon, sawk hokwe liy so.
19 Por isso Herodíades o odiava e queria matá-lo, não o conseguindo, porém.
20 Payhokuaw, Herot hiykwe Jon se hok. Hiykwe senkin nonkway, Jon hiykwe uwr yaprue, seyr pekneyweys, sa hiykwe Jon se sehe hiy-mon sosor. Hiykwe Jon so ok mokwe, aiopey hay nanpanan kworpakwor kawk, sawk hiykwe lonuayk e mon.
20 Pois Herodes respeitava João, sabendo que era um homem justo e santo; protegia-o e, quando o ouvia, sentia-se embaraçado. Mas, mesmo assim, de boa mente o ouvia.
21 Sa omok-ar, enekwei kamon Herodias hok yaprue ma lira hiy lousne. Enekwei sohokwe, Herot se ma liwak hiy non. Enekwei sohokwe, Herot hiykwe hyo uwr hakamay o, hyo aw-uwr mo hakamay o, peyrmawk liarok-uwr Galili ko o, hme ayay kraiar lunay kekie kow.
21 Chegou, porém, um dia favorável em que Herodes, por ocasião do seu natalício, deu um banquete aos grandes de sua corte, aos seus oficiais e aos principais da Galiléia.
22 Herodias ko ney swanyo hokwe lyawriy nok, owk lowk. Herot o, uwr, ayay hye nion ma non-iwak sir a, homkwe kar ley. King hiykwe sa hoke sokwe me, “Hunkwe pay me lonok e nan o? Hakwe hne kow ey.”
22 A filha de Herodíades apresentou-se e pôs-se a dançar, com grande satisfação de Herodes e dos seus convivas. Disse o rei à moça: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Hiykwe hoke kokwe, kraiar senkin loiow me-sakon kawk, “Hakwe senkin loiow, hwon pay-ay se mesopok e, hakwe hne kow ey, mo kipay, ha ma hiy-wayr so kopi aiopey hay hi.”
23 E jurou-lhe: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja a metade do meu reino.
24 Sa-ney sokukwe hoko pouh ko owh mon ma-ley nok mesopok, “Hakwe pay me kiy-mesopok o?” Pouh hok lonuayk me, “Jon, hu mon prouk uwr so makwey se mesopok e.”
24 Ela saiu e perguntou à sua mãe: Que hei de pedir? E a mãe respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Sa-ney sokukwe king so owh mon masaw-ey nok, omnuw-me, “Hane kokwe Jon so makwey se pokon-awaw plet mon lokiane kwawk nakway kow e.”
25 Tornando logo a entrar apressadamente à presença do rei, exprimiu-lhe seu desejo: Quero que sem demora me dês a cabeça de João Batista.
26 King hiykwe sa uron aiopey hay nuw-owk kworpakwor kawk. Sawk hiy ma loiow o, uwrsa hye nion ma non-iwak sir a o, seme hokuaw kokwe, hiykwe hoke liy me-puar ley.
26 O rei entristeceu-se; todavia, por causa da sua promessa e dos convivas, não quis recusar.
27 Sei, hiykwe sa aw-uwr prueyn se sehe kiysaw-me-sasay ha, Jon so makwey se nake kow e. Aw-uwr sohokwe kalabus-a mon ley nok, Jon so makwey se lokiane sow.
27 Sem tardar, enviou um carrasco com a ordem de trazer a cabeça de João. Ele foi, decapitou João no cárcere,
28 Hiykwe makwey sohokwe plet non kwawk nake nok, sa-ney sokwe nakway kow. Hokwe sa pouh ke ma-sahre nakway kow.
28 trouxe a sua cabeça num prato e a deu à moça, e esta a entregou à sua mãe.
29 Jon so ki-wayh hom lonuayk menkin, homkwe le nok, hyo owhi-sopok ke lway opru kwawk.
29 Ouvindo isto, os seus discípulos foram tomar o seu corpo e o depositaram num sepulcro.
30 Aposel hom Jisas so mon ma-le-nene nok, mey lowpwarowp hom ma meio o, ma hiymon sorasor o, seme hye mesor kow.
30 Os apóstolos voltaram para junto de Jesus e contaram-lhe tudo o que haviam feito e ensinado.
31 Sa uwrsa kraiar hom eriey ley, erey le, senkin ma lon me hokuaw kokwe, Jisas o, hyo ki-wayh o, homkwe ayay enekwei korey korey kiy-a ley. Sa Jisas hiykwe hyo ki-wayh me seme me, “Hromkwe hromkiaw-aw yier kamon mon ley neyney e, sa homkwe serey liwak nieys ey.”
31 Ele disse-lhes: Vinde à parte, para algum lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que iam e vinham e nem tinham tempo para comer.
32 Homkwe sa yeyk non homkiaw-aw seme ley neyney, yier kamon unsaney lopa mon.
32 Partiram na barca para um lugar solitário, à parte.
33 Sawk uwrsa kraiar homkwe hom ma ley neyney mokwe, po lira ha, seyr po lira nonkway. Sa uwrsa yier lowpwarowp ko homkwe kiaw kiaw-aw seme lonsau onsau nok, sa yier, Jisas hiy ma hiy-ey mon peyrmawk lousne sa-ousne pie.
33 Mas viram-nos partir. Por isso, muitos deles perceberam para onde iam, e de todas as cidades acorreram a pé para o lugar aonde se dirigiam, e chegaram primeiro que eles.
34 Jisas hiy yeyk ko se wakeyn menkin, hiykwe sa uwrsa popua hay me lira. Hiykwe sa hme uron lowk, payhokuaw, homkwe sipsip naykih lopa me hieyn. Hiykwe sa pau, hme ok kraiar kiy-hiynuw-mon-sorasor.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque era como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Arawh po serey kiy-wak a, hyo ki-wayh homkwe hyo owh mon le nok, me, “Enekwei hokwe pau arawh ohriar kiy-wak, seyr yier ohokwe unsaney lopa.
35 A hora já estava bem avançada quando se achegaram a ele os seus discípulos e disseram: Este lugar é deserto, e já é tarde.
36 Uwrsa me me-ha e, homkwe wueir-om o, yier o, ohriar erey ma lwak mon ayay ka ley neyney nakway a.
36 Despede-os, para irem aos sítios e aldeias vizinhas a comprar algum alimento.
37 Sawk Jisas hiykwe senkin lonuayk me, “Homkiaw kiy-kow-a e.” Hom mesopok, “Hunkwe hrom ihey mo naw 200 Silva non nakway nok, uwrsa eme kow-a, senkin lon e me o?”
37 Mas ele respondeu-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Replicaram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para dar-lhes de comer?
38 Hiy hme mesopok, “Homkwe ihey mo naw mokwe, pankaw mo? Kwa ley ira.” Hom ley sor ir nok, hye mekow, “Ihey mo naw iha sirom, ay ireys.”
38 Ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. Depois de se terem informado, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Sei, Jisas hiy hyo ki-wayh me me, uwrsa me hou non hou non pan eir mon me-say kikrweik e.
39 Ordenou-lhes que mandassem todos sentar-se, em grupos, na relva verde.
40 Uwrsa homkwe sa senkin seme kikrweik, hou har 100, hou har 50.
40 E assentaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Jisas hiy ihey mo naw iha sirom o, ay ireys-ar o, seme lonokyaw nok, nonkumey mon ar-nak-ira nok, God se nak-me-ihey. Hiykwe ihey mo naw seme kamane nok, hyo ki-wayh me kow, uwrsa me lowndiy kow e. Hiykwe seyr ay ireys-ar sokwe hme lowpwarowp me nak-kamaun kow.
41 Então tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e os deu a seus discípulos, para que lhos distribuíssem, e repartiu entre todos os dois peixes.
42 Uwrsa lowpwarowp hom la menkin, homkwe swaw liy nuwnak-wak.
42 Todos comeram e ficaram fartos.
43 Ki-wayh homkwe ihey mo naw o, ay ireys-ar o, seme ma la prue mokwe, yowr iha seys, mu nareysyar, sankaw kawk kreik prusow.
43 Recolheram do que sobrou doze cestos cheios de pedaços, e os restos dos peixes.
44 Uwr ayay seme ma la mo meir hokwe, 5000.
44 Foram cinco mil os homens que haviam comido daqueles pães.
45 Jisas hiykwe hyo ki-wayh me yeyk mon kiy-saw-mon wawk nok, Betsaida, howk-menki mon ma lwak mon kuan naruok e me-ha. Hiykwe peyr uwrsa me me-ha.
45 Imediatamente ele obrigou os seus discípulos a subirem para a barca, para que chegassem antes dele à outra margem, em frente de Betsaida, enquanto ele mesmo despedia o povo.
46 Hiy uwrsa me me-ihey ha nok, mnuw mon ley, God se mesopok e.
46 E despedido que foi o povo, retirou-se ao monte para orar.
47 Eyrowpwar lwak menkin, yeyk hokwe, howk-iway ompok sok lwak, Jisas hiykwe hiykiaw-aw ki mon lwak.
47 À noite, achava-se a barca no meio do lago e ele, a sós, em terra.
48 Hiykwe sa senkin lira, hyo ki-wayh homkwe, youk nuw-hiok lokruok, payhokuaw, howniy hokwe hom ma ley senkin hremon ka-kaye. Sa enekwei 3 klok o, 6 klok o, enekwei sohiy so ompok sok lwak nerie menkin, hiykwe hmo owh mon lousne, hu eir mon lanio ne. Hiykwe hme ka-swaneyk ney e nan.
48 Vendo-os se fatigarem em remar, sendo-lhes o vento contrário, foi ter com eles pela quarta vigília da noite, andando por cima do mar, e fez como se fosse passar ao lado deles.
49 Sawk homkwe hiy hu eir mon lanio se lira, “Ohokwe poup,” hom nanpanan, sa homkwe seme nuw-weyr-weyr.
49 À vista de Jesus, caminhando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma e gritaram;
50 Hom lowpwarowp hye lira huon menkin, homkwe nuw-hok krwepakrwe kawk. Sa hmekwe Jisas hiykiaw kiy-saw-me, “Krai lwak e, ohokwe hakiaw. Peie hok o.”
50 pois todos o viram e se assustaram. Mas ele logo lhes falou: Tranqüilizai-vos, sou eu; não vos assusteis!
51 Sei, hiy hme nion yeyk mon non-wawk, seyr howniy hok lonkane. Ki-wayh homkwe aiopey hay nuw-nanpanan kworpakwor kawk.
51 E subiu para a barca, junto deles, e o vento cessou. Todos se achavam tomados de um extremo pavor,
52 Payhokuaw, homkwe 5000 uwr me ma kow-a so meyk-ar hokwe, korey nonkway pa. Hmo uron mokwe po mon kraipakrai yay.
52 pois ainda não tinham compreendido o caso dos pães; os seus corações estavam insensíveis.
53 Hom howk ke lokuan nok, sa Genesaret mon lokin peykyay. Yeyk hokwe homkwe serey piynay.
53 Navegaram para o outro lado e chegaram à região de Genesaré, onde aportaram.
54 Hom yeyk ko me wakeyn sakeyn nonaw, uwrsa homkwe Jisas se po saw-ira nonkway.
54 Assim que saíram da barca, o povo o reconheceu.
55 Sa homkwe kipay lowpwarowp serey ma lwak mon lonsau onsau nok, sa hom hiy perey lwak se lonuayk e, homkwe peik-uwrsa sey non ma linon nok mokwe, serey nakey.
55 Percorrendo toda aquela região, começaram a levar, em leitos, os que padeciam de algum mal, para o lugar onde ouviam dizer que ele se encontrava.
56 Jisas hiy perey ley me, hiy yier mon ley, om aiopey hay mon ley, wueir-om mon ley, unsaney homkwe uwrsa peik non mokwe, ayay-nakway-yier mon lway nakey neyney. Homkwe Jisas se lonseyn, hyo saket ko kopi ke-aw uwrsa peik non me ipan lon sapou e. Sa lowpwarowp hye ma sapou homkwe, yaprue ma-lwak.
56 Onde quer que ele entrasse, fosse nas aldeias ou nos povoados, ou nas cidades, punham os enfermos nas ruas e pediam-lhe que os deixassem tocar ao menos na orla de suas vestes. E todos os que tocavam em Jesus ficavam sãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.