Marcos 11
God so Sokior-ok Iwon (AAU) vs NVT
1 Hom yier Jerusalem ohri-ar sok lwak menkin, sa yier sowpwareney Betfage o, Betani o, mnuw Oliv mon ma lwak mon lousne. Sa Jisas hiykwe hyo ki-wayh prueysyar se peyrmawk me-ha.
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram às cidades de Betfagé e Betânia, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 Hiy hme kiynak-me, “Hohkwe yier hoho inour mon ma lwak seriey ley e. Hoh yier serey lyawriy ankin, hohkwe donki-ney kamon ma piynay orok se lira ey. Donki-ney sohokwe peyr uwr prueyn lie iwak nak-anio pa. Hohkwe kahror nok, erey hiy-e.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
3 Seyr uwr prueyn hehe senkin mesopok ankin, “Hohkwe senkin panoke lon o?” Hye senkin kwa me-kow, “Hakamay hiykwe mey non, po masaw-hiy-e a.”
3 Se alguém lhes perguntar: ‘O que estão fazendo?’, digam apenas: ‘O Senhor precisa dele e o devolverá em breve’.”
4 Hohkwe sa seme ley, sa donki-ney kamon yerki mon lwak se lira, a yerki-wouk kamon mon piynay. Hoh donki-ney sehe kahror menkin,
4 Os dois discípulos foram e encontraram o jumentinho na rua, amarrado junto a uma porta.
5 uwrsa har serey ma nakrok hom mesopok, “Hohkwe penkin lon o, donki-ney sehe ma kahror sohokwe?”
5 Enquanto o desamarravam, algumas pessoas que estavam ali perguntaram: “O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho?”.
6 Hohkwe sa Jisas hiy hehe ma mekow senkin lonuayk me. Uwrsa somokwe sa hehe seme isay ha.
6 Responderam conforme Jesus havia instruído, e os deixaram levar o animal.
7 Hohkwe donki-ney sehe Jisas so owh mon hiy-e nok, hmo saket me donki-ney so eir mon linon say nok, Jisas hiy donki-ney so eir mon ar-iwak.
7 Os discípulos trouxeram o jumentinho, puseram seus mantos sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 Sa uwrsa ompuay homkwe hmo omeme owh ko me yerki mon seyp okronay nok, sei, har homkwe now-kueim wueir ko me ka-okiama okyaw nok nok, yerki mon seyp okronay.
8 Muitos da multidão espalharam seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.
9 Uwrsa peyr ma ley o, meyki ma pyay o, hom lowpwarowp sa yu senkin nuwnak-aun sian me,
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor!
10 God hiykwe king Devit, hromo aio so Wayr-hre-yier ma le se hyo hiymon yor ke ka kow. God se kokwe ayaw-ar mon lowk nakie e!” Sng 118:25-26
10 Bendito é o reino que vem, o reino de nosso antepassado Davi! Hosana no mais alto céu!”.
11 Jisas hiy Jerusalem mon lyawriy nok, God so a mon lyawriy nok, omeme lowpwarowp me lira sahre-ahre. Sawk eyrowpwar ma lwak se hokuaw, hiykwe sa ki-wayh iha seys mu nareysyar me nion Betani mon ley wayr nayr.
11 Jesus entrou em Jerusalém e foi ao templo. Depois de olhar tudo ao redor atentamente, voltou a Betânia com os Doze, porque já era tarde.
12 Leikmon, hom Betani se lokriy hain menkin, Jisas hiykwe siowp lokrue.
12 Na manhã seguinte, quando saíam de Betânia, Jesus teve fome.
13 Hiykwe now fik kamon ma kraiar non meiaw mon lwak se lira, sa hiykwe i non lwak ame ley ira liok. Sawk hiy ohriar lwak menkin, hiykwe ma me-aw lira, payhokuaw sohokwe fik-i leip enekwei korey.
13 Viu que, a certa distância, havia uma figueira cheia de folhas e foi ver se encontraria figos. No entanto, só havia folhas, pois ainda não era tempo de dar frutos.
14 Jisas hiy now fik sehe kiy-me, “Unsaney prueyn hno i me ma-la ey korey.” Hiy senkin ma me hokwe, hyo ki-wayh homkwe lonuayk.
14 Então Jesus disse à árvore: “Nunca mais comam de seu fruto!”. E os discípulos ouviram o que ele disse.
15 Hom Jerusalem mon lousne menkin, Jisas hiykwe God so a mon ley nok, uwrsa omeme serey ma nakway o, omeme serey ma isay nakway o, seme me-su ha. Hiykwe mein-owon me non-sawos uwr mo tebol o, woukmow me ma isay nakway uwr mo sia o, seme koum say kow nok,
15 Quando voltaram a Jerusalém, Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que compravam e vendiam animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 unsaney prueyn se, omeme God so a-yier mon hremon linon nakey-neyney hain e ipan pase lon e.
16 impediu todos de usarem o templo como mercado
17 Sei, hiykwe sa uwrsa me senkin hiymon sorasor,
17 e os ensinava, dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração para todas as nações’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
18 Pris karmay o, sow ke hiymon sorasor uwr o, hom senkin lonuayk menkin, hom pau yerki har Jisas se lokin kwor ey me kiynuw-pawk. Homkwe Jisas se hok, payhokuaw uwrsa popua hay somokwe, Jisas so hiymon sorasor yor ke nuw-preiryay nanpanan.
18 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei souberam o que Jesus tinha feito, começaram a tramar um modo de matá-lo. Contudo, tinham medo dele, pois o povo estava muito admirado com seu ensino.
19 Eyrowpwar-ar lwak menkin Jisas o, hyo ki-wayh o, homkwe yier aiopey hay Jerusalem se lokriy hain.
19 Ao entardecer, Jesus e seus discípulos saíram da cidade.
20 Leikmon leisnon hokwe, hom yerki se ley menkin, homkwe sa now fik se lira. Now fik sohokwe papo som, meyk sok som ha sohokwe, suwr.
20 Na manhã seguinte, quando os discípulos passaram pela figueira que Jesus tinha amaldiçoado, notaram que ela estava seca desde a raiz.
21 Pita hiykwe sa sehe ma-nanpanan, sa Jisas se sehe kiy-me, “Hiymon sorasor uwr ara, kwa lira, now fik hwon ma hruo-yay kow hokwe papo som.”
21 Pedro se lembrou do que Jesus tinha dito à árvore e exclamou: “Veja, Rabi! A figueira que o senhor amaldiçoou secou!”.
22 Jisas hiy lonuayk me, “God se nanpanan kiykiy-ay e.
22 Então Jesus disse aos discípulos: “Tenham fé em Deus.
23 Hakwe hme ok-ar kiy-mekow, hmo prueyn mnuw ehe senkin posokwaw me e, ‘Hunkwe lok-sian nok, hunkiaw-ayay sour-yawp-ar mon maka-lway swakeyn,’ seyr hiykwe uron imnok amnok nan lopa, seyr senkin nak-nanpanan kiykiy-ay ankin, hiy pay se me e, suw mo senkin lousne, suw hyekwe mo senkin lousne.
23 Eu lhes digo a verdade: vocês poderão dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá. É preciso, no entanto, crer que acontecerá, e não ter nenhuma dúvida em seu coração.
24 Sohiy so hokuaw kokwe, hakwe hme senkin mekow, hom God se pay se mesopok e, homkwe senkin nanpanan kiykiy-ay e, homkwe po lonok, sa hom pay se mesopok e, suw hmekwe mo kow.
24 Digo-lhes que, se crerem que já receberam, qualquer coisa que pedirem em oração lhes será concedido.
25 Enekwei hom God se pay se lorok mesopok e, homkwe unsaney prueyn hme yor piap penkin ke mon e, hyekwe sehe lorionay kow e, hmo Aio nonkumey mon ma lwak hiy hmo yor piap me ka lorionay kow.”
25 Quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que seu Pai no céu também perdoe seus pecados.
26 — ausente —
26 Mas, se vocês se recusarem a perdoar, seu Pai no céu não perdoará seus pecados”.
27 Hom yier Jerusalem mon ma-lousne, sa Jisas hiy God so a mon lanio kwawk nonaw, pris karmay o, sow ke hiymon sorasor uwr o, uwr hakamay o, homkwe Jisas so owh mon le nok,
27 Mais uma vez, voltaram a Jerusalém. Enquanto Jesus passava pelo templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo vieram até ele
28 hye mesopok, “Mey hwon ma meio somokwe, hunkwe hiy-wayr krai penkin non meio o? Hai, hnekwe mey seme meio ey hokwe, hiy-wayr krai posokwaw kow so?”
28 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
29 Jisas hiy lonuayk me, “Hakwe hme mesopok kamon senkin mesopok ey. Homkwe hane mekow ankin, mey ha ma meio mokwe, hakwe hiy-wayr krai penkin non meio e, hakwe hme mekow ey.
29 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
30 Jon so hu mon prouk mey kokwe, God so mon po le pak, uwr ki ko mo owh ko ke po le pak?”
30 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana? Respondam-me!”.
31 Homkwe homkiaw-aw lohruw-a nok, me, “Hromkwe penkin kiy-me ey mo? Hrom senkin me ankin, ‘God so mon le’, hiykwe sa senkin kiy-mesopok a, ‘Hai, homkwe sa Jon so ok me nanpanan kiykiy-ay pa panoke lwak mo?’
31 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
32 Sawk hrom senkin me ankin, ‘Unsaney ki ko mo owh ko ke le,’ uwrsa popua hay homkwe sa hreme aw lono lak.” (Homkwe uwrsa me hok, payhokuaw uwrsa lowpwarowp homkwe senkin nanpanan, Jon hiykwe mo profet.)
32 Mas será que ousamos dizer que era apenas humana?”. Tinham medo do que o povo faria, pois todos acreditavam que João era profeta.
33 Sa homkwe Jisas se senkin seme mekow, “Hromkwe nonkway lwak pey.”
33 Por fim, responderam: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.