Lucas 8
God so Sokior-ok Iwon (AAU) vs NVT
1 Enekwei har mo meyki hokwe sawk Jisas hiykwe yier aiopey hay o, om sowpwareney o, serey hiy-ey neyney. Hiykwe God so ok me lanio mesor kow nok, God so Wayr-hre-yier se. Hyo ki-wayh homkwe seyr hye nion siraw non-ey.
1 Pouco tempo depois, Jesus começou a percorrer as cidades e os povoados vizinhos, anunciando as boas-novas a respeito do reino de Deus. Iam com ele os Doze
2 Seyr sa har, paraw Jisas hiy niohney piap-araw o, peik piap-araw o, seme ma mon popriy kow homkwe Jisas se nion non-ey. Hmo prueyn kokwe Maria, Makdala ok ma me, paraw Jisas hiy niohney piap-araw iha sirom mu nareysyar hoko owh ko me ma me-su ha hok non.
2 e também algumas mulheres que tinham sido curadas de espíritos impuros e enfermidades. Entre elas estavam Maria Madalena, de quem ele havia expulsado sete demônios;
3 Seyr Joana, Kusa so sah o. Hoko uruh hiykwe Herot so a se hiy-wayr. Seyr Susana o, sa kraiar har o. Sa somokwe Jisas so sune non me ma hiy-mon ihey hom non, hmo omeme arian non.
3 Joana, esposa de Cuza, administrador de Herodes; Susana, e muitas outras que contribuíam com seus próprios recursos para o sustento de Jesus e seus discípulos.
4 Uwrsa lowpwarowp taun serey serey suko homkwe sa Jisas so mon le-nene. Sa uwrsa popua hay hom le hokruw menkin, hiykwe sa hme owhnan-ok kamon ke mekow,
4 Certo dia, uma grande multidão, vinda de várias cidades, juntou-se para ouvir Jesus, e ele lhes contou uma parábola:
5 “Uwr prueyn hiykwe wit-i me wueir mon lanio ouh say e nakey. Hiy wit-i seme ma lanio ouh say mokwe, wit-i har mokwe yerki mon makuayk sakuayk. Sa uwrsa hom hmo eir mon nak-anio pror kuw. Sawk har mokwe ahney hom le sian yay sowkriy a.
5 “Um lavrador saiu para semear. Enquanto espalhava as sementes pelo campo, algumas caíram à beira do caminho, onde foram pisadas, e as aves vieram e as comeram.
6 Wit-i har mokwe ki mein non mon makuayk sakuayk. Enekwei wit-i sohom yok kei menkin, homkwe sawk som kreik, payhokuaw, ki sohokwe weyp lwak pa.
6 Outras caíram entre as pedras e começaram a crescer, mas as plantas logo murcharam por falta de umidade.
7 Wit-i har mokwe ur inan non mo ompok-aw mon makuayk sakuayk. Hom ur inan non me nion liy-liy-aw non-swar menkin, sawk ur inan non sohom way ho-a-ho som kreik.
7 Outras sementes caíram entre os espinhos, que cresceram com elas e sufocaram os brotos.
8 Wit-i har mokwe ki yaprue mon makuayk sakuayk, seyr wit-i somokwe yaprue lie. Seyr ayay yaprue leip. Ayay mokwe 100 sankaw leip.”
8 Ainda outras caíram em solo fértil e produziram uma colheita cem vezes maior que a quantidade semeada”. Quando ele terminou de dizer isso, declarou: “Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
9 — ausente —
9 Seus discípulos lhe perguntaram o que a parábola significava.
10 — ausente —
10 Ele respondeu: “A vocês é permitido entender os segredos do reino de Deus, mas uso parábolas para ensinar os outros, a fim de que, ‘Quando olharem, não vejam; quando escutarem, não entendam’.
11 “Owhnan-ok sohok ko meyk-ar kokwe senkin, wit-i somokwe God so ok ke me-memeir.
11 “Este é o significado da parábola: As sementes são a palavra de Deus.
12 Wit-i, yerki ompok mon ma makuayk sakuayk somokwe, uwrsa God so ok me ma lonuayk sohom non. Sawk Satan hiy le nok, ok, hmo uron mon ma lwak seme lonok nopriy say kow, uwrsa hom nanpanan kiykiy-ay lopa lwak e, seyr God hiy hme me-huonokyaw prosue lopa ka lwak e hokuaw.
12 As sementes que caíram à beira do caminho representam os que ouvem a mensagem, mas o diabo vem e a arranca do coração deles e os impede de crer e ser salvos.
13 Wit-i ki mein non mon ma makuayk sakuayk somokwe, uwrsa God so ok ke kar nonaw ma lonuayk hom non. Sawk hmo uron ouon-ar mon loksow kumey pey. Homkwe God se kokwe enekwei haraw-aw nanpanan. Omok enekwei piap eyn lwak ankin, hom pa God se lokriy hain.
13 As sementes no solo rochoso representam os que ouvem a mensagem e a recebem com alegria. Uma vez, porém, que não têm raízes profundas, creem apenas por um tempo e depois desanimam quando enfrentam provações.
14 Wit-i ur inan non mo ompok mon ma makuayk sakuayk kreik somokwe, seyr uwrsa God so ok ke ma lonuayk hom non. Sawk homkwe hmo liwak yor arian me nanpanan sorpasor kawk, seyr yor, omeme kraiar lonok ey o, hmo owh arian me kar mon ey ey o, somokwe God so ok me swakakar swakuwmay ha. Wo, God so ok hmo uron mon ma lwak somokwe, sawk ayay yaprue leip sawan kreik lopa.
14 As que caíram entre os espinhos representam outros que ouvem a mensagem, mas logo ela é sufocada pelas preocupações, riquezas e prazeres desta vida, de modo que nunca amadurecem.
15 Sawk wit-i, ki yaprue mon ma makuayk sakuayk somokwe, senkin, uwrsa God so ok me ma lonuayk nanpanan kraiay hom non. Homkwe ok somokwe hmo uron ouon-ar mon kawk kreik nok, nuw-nakruok kraiay, senkin-awaw, ayay nuw-eip sawan kreik.”
15 E as que caíram em solo fértil representam os que, com coração bom e receptivo, ouvem a mensagem, a aceitam e, com paciência, produzem uma grande colheita.”
16 “Uwr prueyn hiykwe senkin seyn lon pey, lam se loum pukyay nok, yowr ouon mon nak-kwawk sue. Korey, hiykwe kumay mon nak-yay yar. Uwrsa ma lyawriy homkwe lam-ya hiy yar se liy lira.
16 “Não faz sentido acender uma lâmpada e depois cobri-la com uma vasilha ou escondê-la debaixo da cama. Pelo contrário, ela é colocada num pedestal, de onde sua luz pode ser vista pelos que entram na casa.
17 Omeme lowpwarowp ma lwak sue somokwe, omok kokwe kumay-ar mon mon ousne sapi-sow. Omeme har ma nak-hiyhiy sohom seyn, omok kokwe seyr eym-nawp mon liy lwak ley.
17 Da mesma forma, tudo que está escondido será revelado, e tudo que está oculto virá à luz e será conhecido por todos.
18 Hno nweyk God so ok ke ma lonuayk hokwe, yaprue nonaw kwa lonuayk popriy kraiay. Payhokuaw, uwr prueyn hiykwe payay me nak-wayr e, hye kokwe kraiar manak-kow peykyay. Sawk uwr prueyn hiykwe puraw-ar nuw-wak ankin, sawk hiy payay me nak-wayr e, somokwe hyo uron ko me ma-kahya.”
18 “Portanto, ouçam com atenção! Pois ao que tem, mais lhe será dado, mas do que não tem, até o que pensa ter lhe será tomado”.
19 Jisas so pouh o, nay-ih nayh o, homkwe hyo mon le liok. Sawk homkwe hyo ohri-ar mon liy ley ley, payhokuaw uwrsa krai-arar homkwe po nuw-hokruw awndiy kawk.
19 Então a mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo, mas não conseguiram chegar até ele por causa da multidão.
20 — ausente —
20 Alguém disse a Jesus: “Sua mãe e seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo”.
21 — ausente —
21 Jesus respondeu: “Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam”.
22 Enekwei kamon hokwe Jisas hiykwe hyo ki-wayh me senkin me, “Hromkwe howk ohok ko menki mon nak-kuan ey.” Hom sa seme hiok kuan.
22 Certo dia, Jesus disse a seus discípulos: “Vamos para o outro lado do mar”. Assim, entraram num barco e partiram.
23 Hom ma hiok kuan mokwe, Jisas hiykwe anwaw lwon kwawk. Peypey pa, howniy aiopey hay hokwe sawk pa nuw-way, howk mon. Sawk hmo yeyk hokwe hu-par hom swanon swanon kwawk liok, sawk arnak-ok nok ohri-ar nuw-wak liok.
23 Durante a travessia, Jesus caiu no sono. Logo, porém, veio sobre o mar uma forte tempestade. O barco começou a se encher de água, colocando-os em grande perigo.
24 Jisas so ki-wayh homkwe sawk hye senkin sehe kiy-me-sian, “Hakamay ara, hromkwe pa lokrue ohriar.”
24 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: “Mestre, Mestre, vamos morrer!”. Quando Jesus despertou, repreendeu o vento e as ondas violentas. A tempestade parou, e tudo se acalmou.
25 Sa hiykwe hyo ki-wayh me senkin mekow, “Hmo uron hane ma nan kiykiy-ay mokwe pomo?”
25 Então ele lhes perguntou: “Onde está a sua fé?”. Admirados e temerosos, os discípulos diziam entre si: “Quem é este homem? Quando ele ordena, até os ventos e o mar lhe obedecem!”.
26 Jisas o, hyo ki-wayh o, homkwe Galili mo kipay se lokriy hain nok, lokuan, Gerasa mo kipay mon.
26 Então chegaram à região dos gadarenos, do outro lado do mar da Galileia.
27 Jisas hiy kipey mon liau menkin, hiykwe sawk uwr prueyn taun ko se lonyay. Hiykwe niohney piap-araw non. Enekwei meipey hiykwe apaw-aw lanio wayr, seyr hiykwe yier mon lwak pa, sawk uwrsa sopok me ma lopru kwawk yier mon-aw lwayr.
27 Quando Jesus desembarcou, um homem possuído por demônios veio ao seu encontro. Fazia muito tempo que ele não tinha casa nem roupas e vivia num cemitério fora da cidade.
28 Hiy Jisas se lira menkin, hiykwe ok aiopey hay nuw-iwowr okre me huon. Hiykwe Jisas so sune-mawk ohriar mon kuayk won nok, senkin kiy-okre me, “Jisas, God Seirpey Ayaw-ar ko so Ney, hunkwe hane penkin lon ley? Hakwe hne senkin lonseyn, hunkwe hane peie mon piapay o!”
28 Assim que viu Jesus, gritou e caiu diante dele. Então disse em alta voz: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Suplico que não me atormente!”.
29 Uwr niohney piap-araw non hiykwe senkin sehe me, payhokuaw Jisas hiykwe niohney hyo owh mon ma lwak seme po kiy-me-nonkway kow kraipakrai, uwr sehe lokriy hain e. Enekwei kraiar hokwe niohney piap-araw sohokwe, uwr sehe po nuw-eyneyr kawk. Hyo uwrsa yier ko homkwe hye po hiymon weih-a-weih wayr lokruok, seyr hyo sune iha mokwe ihey mo mays sen non, po way pruw-ma-pruw lokruok. Hiykwe sawk nekie eyma say hain. Sawk hyekwe niohney piap-araw hiykiaw ki hrahra-aw mon hiy-mon wowr-a-wowr nok.
29 Pois Jesus já havia ordenado que o espírito impuro saísse dele. Esse espírito tinha dominado o homem em várias ocasiões. Mesmo quando era colocado sob guarda, com os pés e as mãos acorrentados, ele quebrava as correntes e, sob controle do demônio, corria para o deserto.
30 Sa Jisas hiykwe hye senkin mesopok, “Hno uru hokwe poho?”
30 Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. “Legião”, respondeu ele, pois havia muitos demônios dentro do homem.
31 Niohney piap-araw somokwe sawk Jisas se senkin lonseyn, “Hunkwe hreme kokwe poup mo yier piap mon peie me-oknana ha o.”
31 E imploravam que Jesus não os mandasse para o abismo.
32 Huok orhey non homkwe mnuw-pawk ohriar mon lanio sayok a. Niohney piap-araw homkwe sawk Jisas se senkin lonseyn, “Hunkwe hreme huok mo swaw ouon mon liy isay eyneyr kreik o?” Sawk Jisas hiykwe hme seme isay ha.
32 Ali perto, uma grande manada de porcos pastava na encosta de uma colina, e os demônios suplicaram que ele os deixasse entrar nos porcos. Jesus lhes deu permissão.
33 Niohney piap-araw somokwe uwr sohiy so owh ko me lousne sa-ousne nok, huok mo swaw mon leyneyr kreik ha. Huok orhey non somokwe sawk mnuw-pawk ampruheir mon nak-onsau onsau kumey nok, howk serey nak-kuaykeyn sakeyn pruw.
33 Os demônios saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada se atirou pela encosta íngreme para dentro do mar e se afogou.
34 Sa uwr huok kow-a uwr somokwe senkin lira menkin, homkwe hakan-sakan nok, ok mesor nakian nakian ha, om aiopey mon o, seyr kipay poya-poya mon o.
34 Quando os que cuidavam dos porcos viram isso, fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia.
35 Uwrsa homkwe sawk seme ley ney-ney ira, yor ma lousne sokwe. Homkwe seyr Jisas so owh mon lousne nok, uwr niohney piap-araw non sehe lira. Niohney piap-araw somokwe hye papo lokriy hain. Hiykwe mawkhow yaprue non Jisas so sune ohriar mon wakiawk. Seyr omeme owh ko mokwe po ma-lie. Uwrsa homkwe senkin lira menkin, homkwe sawk seme nak-hok.
35 O povo correu para ver o que havia ocorrido. Uma multidão se juntou ao redor de Jesus, e eles viram o homem que havia sido liberto dos demônios. Estava sentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.
36 Uwr, mey, Jisas hiy ma meio seme ma lira homkwe, uwrsa me ma-mesor kow, Jisas hiy uwr sehe ma mon popriy kow se.
36 Os que presenciaram os acontecimentos contaram aos demais como o homem possuído por demônios tinha sido curado.
37 Sawk uwrsa poya-poya kipay Gerasa ko homkwe Jisas se hmo kipay se lokriy hain e mesopok. Payhokuaw, homkwe nuw-hok krwepakrwe kawk. Sa Jisas hiykwe yeyk mon lwawk non, ma-hiok ney.
37 Todo o povo da região dos gadarenos suplicou que Jesus fosse embora, pois ficaram muito assustados. Então ele voltou ao barco e partiu.
38 Sa uwr, nioh-ney piap-araw hom ma lokriy hain sohokwe sawk Jisas se nion non-ey e lonseyn mesopok. Sawk Jisas hiykwe hye senkin mekow,
38 O homem que tinha sido liberto dos demônios suplicou para ir com ele, mas Jesus o mandou para casa, dizendo:
39 “Hunkwe kwa ma-ley e, hno yier arian mon. Uwrsa me mesor kow e, mey, God hiy hne ma hiy-mon ihey se.” Seseyn, hiykwe sawk taun mon sehe ma-ley nok, mey, Jisas hiy hye ma hiy-mon ihey se nuw-mesor kow.
39 “Volte para sua família e conte a eles tudo que Deus fez por você”. E o homem foi pela cidade inteira, anunciando tudo que Jesus tinha feito por ele.
40 Enekwei Jisas hiy howk ki-someik menki mon ma-sahre ey menkin, uwrsa homkwe hye kar ley huon, payhokuaw, homkwe hye serey mon-aw naruok.
40 Do outro lado do mar, as multidões receberam Jesus com alegria, pois o estavam esperando.
41 Sa uwr prueyn hiy le, hyo uru hokwe Jairus. Hiykwe Juda mo hokruw-a se hiymon uwr. Hiy le nok, pamuow kampueys nok, Jisas se lonseyn, hyo a mon siraw non-ey e.
41 Então um homem chamado Jairo, um dos líderes da sinagoga local, veio e se prostrou aos pés de Jesus, suplicando que ele fosse à sua casa.
42 Payhokuaw, hyo ney swanyo prueyn-aw kokwe pa lokrue ohriar. Hoko yia mokwe iha seys mu nareysyar.
42 Sua única filha, de cerca de doze anos, estava à beira da morte. Jesus o acompanhou, cercado pela multidão.
43 Enekwei sohiy non seyr sa prueyn hokwe serey non-wak. Hokwe hay ipey-ar kuayk wayr, yia iha seys mu nareysyar non. Seyr hoko peik sokukwe liy mon sakawk popriy kow ley.
43 Uma mulher no meio do povo sofria havia doze anos de uma hemorragia, sem encontrar cura.
44 Sa sokukwe Jisas so meyki mon uwrsa mo ompok ompok-aw le nok, Jisas so owh ko meipey hay ko kopi ke sapou. Peypey pa, hoko nioh hokwe, sa sokwe saw-onkane.
44 Ela se aproximou por trás de Jesus e tocou na borda de seu manto. No mesmo instante, a hemorragia parou.
45 Jisas hiykwe sa sehe mesopok, “Hanekwe posokwaw sapou so?” Uwrsa krai-ar homkwe sawk senkin ma-kiy-sahre mekow, “Hromkwe hne nekie sapou pa.”
45 “Quem tocou em mim?”, perguntou Jesus. Todos negaram, e Pedro disse: “Mestre, a multidão toda se aperta em volta do senhor”.
46 Sawk Jisas hiykwe senkin me, “Unsaney prueyn hane papo sapou, payhokuaw, hakwe senkin nonkway, hano krai har hane po lokriy hain.”
46 Jesus, no entanto, disse: “Alguém certamente tocou em mim, pois senti que de mim saiu poder”.
47 Sawk sa sokukwe sa sokwe nonkway, hoko yor sokukwe papo lira nonkway, kumay-ar nuw-wak. Hokwe kowkow nonaw le nok, Jisas so inour mon pamuow kampueys nok, ok, hok hye ma sapou o, hok yaprue ma saw-wak o, sohom mo meykyar me Jisas se mesor kow, uwrsa mo inour mon.
47 Quando a mulher percebeu que não poderia permanecer despercebida, começou a tremer e caiu de joelhos diante dele. Todos a ouviram explicar por que havia tocado nele e como havia sido curada de imediato.
48 Jisas hiykwe sawk sa sokwe senkin makiy-me, “Hano ney akwa, hno uron hane ma nan kiykiy-ay hiykiaw-aw hne po mon popriy kow. Hunkwe uron yaprue nonaw kwa nakey e.”
48 Então ele disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz”.
49 Jisas hiy ok serey lohruw-a nonaw, Jairus so mey-uwr hiykwe sa Jairus se kokwe senkin le mekow, “Ara, hno ney swanyo kokwe papo kiy-okrue. Hunkwe mey kamon Jisas se peie ma-mesopok meio o.”
49 Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegou um mensageiro da casa de Jairo, o líder da sinagoga, a quem disse: “Sua filha morreu. Não incomode mais o mestre”.
50 Sawk Jisas hiykwe ok seme lonuayk menkin, hiykwe sawk Jairus se senkin kiy-me-nonkway kow, “Hno uron hokwe peie hok o. Hno uron hokwe hane-aw kwa nanpanan kraiay. Hno ney kokwe pokon inaw po makiy-wayr a.”
50 Ao ouvir isso, Jesus disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia, e ela será curada”.
51 Sawk Jisas hiy Jairus so a mon amor-ousne menkin, hiykwe suhway hiy-yawriy pa. Hiykwe senkin-aw me-huonok, Pita o, Jon o, Jems o, sa-ney sohok ko ipey, aio leys arian o.
51 Quando chegaram à casa de Jairo, Jesus não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, João, Tiago e o pai e a mãe da menina.
52 Uwrsa lowpwarowp homkwe eheyr nokriy sian, sa-ney sokwe. Jisas hiykwe sawk hmekwe senkin kiy-me-sakawk, “Ama, eheyr sankaw peie lyuk o, hokwe lokrue pa, hokwe anwaw liawon koma.”
52 A casa estava cheia de gente chorando e se lamentando, mas ele disse: “Parem de chorar! Ela não está morta; está apenas dormindo”.
53 Homkwe Jisas so ok sokwe lonuayk menkin, sawk homkwe hye seme krweys kawk kow, payhokuaw, homkwe papo kiy-ira, sa-ney sokukwe mo sopok-arar.
53 A multidão riu dele, pois todos sabiam que ela havia morrido.
54 Sawk Jisas hiykwe hoko iha mon kiy-nekie nok, kiy-me, “Hano ney akwa, hunkwe kwa kiy-oksian.”
54 Então Jesus a tomou pela mão e disse em voz alta: “Menina, levante-se!”.
55 Hoko niohney hok ma-ley kawk menkin, hokwe sa sokwe ma-loksian. Jisas hiy sa sehe kiy-me, “Homkwe sa-ney okukwe ayay har kwa makiy-kow a.”
55 Naquele momento, ela voltou à vida e levantou-se de imediato. Então Jesus ordenou que dessem alguma coisa para ela comer.
56 Sawk hoko ipey, aio leys hohkwe senkin lira menkin, hohkwe preiryay. Sawk Jisas hiykwe hehekwe senkin nak-me-kupaku kraiay, “Homkwe uwrsa har me peie ma-mesor kow o, weynpaweyn arakwon hom ma kiy-ira okukwe.”
56 Os pais dela ficaram maravilhados, mas Jesus insistiu que não contassem a ninguém o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.