Atos 28
God so Sokior-ok Iwon (AAU) vs VC
1 Hrom lowpwarowp yaprue nonaw on-heyh on-heyh iau menkin, sa hromkwe senkin lira nonkway, hromkwe oionwaw Malta ok ma mowie mon lwak.
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 Uwrsa oionwaw serey suko homkwe hreme weynpaweyn yaprue ke mesair kow huon. Homkwe ya ke lunay nok, hreme me-huonok, ya mon liwak nam e, hromo owh me mon sama sama e. Payhokuaw, enekwei sohokwe sueyr hokwe lows nonaw lwak, seyr yier hokwe weyp nuw-wak.
2 Os indígenas trataram-nos com extraordinária benevolência. Acenderam uma grande fogueira e em torno dela nos recolheram, em vista da chuva que caía e do frio que fazia.
3 Enekwei sohokwe Pol hiykwe now-ya me lanio inon nok, sa ya mon kiy-inon say mu liok, sawk sok kamon ya hok ma loum hniy-hniy ha sehe lousne nok, Pol so iha mon ho-a-ho peyk. Sok sohokwe mein-hay non.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e o pôs na fogueira. Nisto uma víbora, que fugira ao fogo, mordeu-lhe a mão.
4 Uwrsa oionwaw ko hom sok Pol so iha mon ma peyk sawan sehe lira menkin, sa homkiaw-ayay senkin lohruw-a, “Ama, uwr ohokwe, paraw uwr har me ma lokin kwormakwor krue uwr hiy non. Mo hiy sour-yawp-ar ko se hakan ne hi, sawk god kamon uwrsa heyn non me ma ma-sahre mon piapay ey hiykwe hye su liy isay wayr ley, sok hiykwe hye sehe peyk sawan.”
4 Quando os indígenas viram a serpente pendendo da sua mão, diziam uns aos outros: Sem dúvida, este homem é homicida, pois, tendo escapado ao mar, a justiça não o deixa viver.
5 Sawk Pol hiykwe sok sehe lokin sahya sow. Sok sohokwe sa ya mon lokuayk mu. Pol hiykwe sawk peik nak-won lopa.
5 Ele, porém, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal algum.
6 Uwrsa homkwe sa seme naruok ira lokruok. Homkwe senkin nan, Pol so owh hokwe po nak-how a, seyr hiy po saw-makuayk okrue a. Homkwe enekwei meiamei senkin nakrok ira lokruok, sa homkwe senkin lira, yor senkin hyo owh mon lousne pa. Sa homkwe senkin ma-nan sakei me, “Hiykwe god kamon sama.”
6 Julgavam os indígenas que ele viesse a inchar, e que subitamente caísse morto. Mas, depois de esperarem muito tempo, vendo que não lhe acontecia mal nenhum, mudaram de parecer e disseram: Ele é um deus.
7 Wosion hrom ma lwayr so ohriar hokwe, ki kopi kamon a yaprue non hiy lwak. Ki kopi sohokwe uwr hakamay oionwaw sehe ma hiy-wayr so. Hyo uru hokwe Publius. Hiykwe hreme lowpwarowp huonok nok, hyo a mon hiy-ey. Hiykwe hreme kokwe eypok krompri yaprue nonaw senkin hiy-wayr ihey.
7 Havia na vizinhança sítios pertencentes ao principal da ilha, chamado Públio. Este homem nos hospedou por três dias em sua casa, tratando-nos bem.
8 Enekwei sohokwe seyr Publius so orih hiykwe peik nak-iawon. Hiykwe owh-ya nuw-oum, seyr si-hu nuwnak-ow. Sa Pol hiy hyo owh mon ley nok, hye God se hiy-mesopok. Hiykwe seyr hyo iha ke Publius so orih so owh mon nak-nekie nok, hyo peik ke mon sasowriy sow kow.
8 Ora, o pai desse Públio achava-se acamado com febre e sofrendo de disenteria. Paulo foi visitá-lo e, orando e impondo-lhe as mãos, sarou-o.
9 Pol hiy senkin lon menkin, uwrsa lowpwarowp peik non oionwaw ko somokwe sa hyo owh mon-aw seme nake nene. Pol hiykwe seyr hmo peik me nak-mon sasowriy kow.
9 Depois desse fato, vieram ter com ele todos os habitantes da ilha que se achavam doentes, e foram curados. Tiveram assim conosco toda sorte de considerações e,
10 Uwrsa oionwaw ko homkwe hreme yaprue lira nan ihey, sa hreme weynpaweyn ihey-ar irweyk me seme mesair kow. Sa enekwei hrom sip kamon non ma-nakey e mon menkin, homkwe omeme hrom ohna ma lwak me seme nak-opri kow.
10 quando estávamos para navegar, proveram-nos do que era necessário.
11 Hrom oionwaw Malta mon ma lwayr hokwe, hromkwe enekwei sankaw lwayr, yeyn krompri. Enekwei sohiy so meyki hokwe, hromkwe sip kamon mon ma-lwawk ha. Sip sohokwe sueyr-howniy ma nuw-e wayr mokwe, oionwaw serey-aw nak-wayr sue wayr. Sip sohokwe seyr taun Aleksandria ko. Okrei-god Sus so komkiow-ney norwayo prueysyar so owhnan now non ma lopru hokwe, yeyk-mein mon nak-okin pror kawk iarok.
11 Ao termo de três meses, embarcamos num navio de Alexandria, que havia passado o inverno na ilha. Este navio levava por insígnias os Dióscuros.
12 Hrom ma nakey, sa hromkwe taun Sirakyus mon nak-ousne. Yier sohokwe hromkwe eypok krompri sankaw lwayr kok.
12 Fizemos escala em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Enekwei sohiy so meyki hokwe hromkwe Sirakyus se lokriy hain. Sa hromkwe Regium mon kanak-ousne ne nok, nuw-nakey ha. Sawk leikmon hokwe howniy saut ko hok loksian. Sa Puteoli hokwe enekwei leikmon nak-ousne.
13 De lá, seguindo a costa, atingimos Régio. No dia seguinte, soprava o vento sul e chegamos em dois dias a Pozzuoli.
14 Yier Puteoli hokwe hromkwe kristen har me lonyay. Sa homkwe hreme senkin mesopok, hme nion enekwei iha sirom mu nareysyar non non-wayr hain e. Seseyn, hromkwe serey lwayr hain nok, taun Rom mon ley neyney.
14 Ali encontramos irmãos que nos rogaram que ficássemos na sua companhia sete dias. Em seguida, nos dirigimos a Roma.
15 Kristen Rom ko homkwe hrom ma le-nene seme lonuayk menkin, homkwe sawk hreme yerki-ompok mon lonyay huon e seme le nene naruok. Har homkwe hremekwe Apius so maket-yier sok nuw-e naruok. Seyr har homkwe yier yor-yor-a krompri non hiy ma liarok sok naruok huon. Pol hiy kristen seme lira menkin, hiykwe sa God se nak-me-ihey. Sa hiy hme ma lira hokwe, hyo uron se hiy-mon kraiay.
15 Os irmãos de Roma foram informados de nossa chegada e vieram ao nosso encontro até o Foro de Ápio e as Três Tavernas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e se sentiu animado.
16 Hrom taun Rom mon lousne menkin, Gavman homkwe Pol se kokwe a kamon irweyk-aw mekow wayr. Sawk a sohokwe aw-uwr prueyn se yerki-wouk mon me-sasay orok ira wayr, Pol hiy hakan ame.
16 Chegados que fomos a Roma, foi concedida licença a Paulo para que ficasse em casa própria com um soldado que o guardava.
17 Eypok krompri mo meyki hokwe, Pol hiykwe Juda mo uwr hakamay me me-hokruw. Hom nuw-hokruw lowpway menkin, Pol hiykwe hmekwe sa senkin kiy-me, “Hano wayh-om, mo ha yor piap kamon hano uwrku arian me mon lopa lwak liok, seyr hromo sow-mawk hromo apaw-om hom ma hiymon sorasor hain me yor piap kamon mon lopa lwak liok, hane kokwe Jerusalem mon nekie nok, Rom mo iha mon kow.
17 Três dias depois, Paulo convocou os judeus mais notáveis. Estando reunidos, disse-lhes: Irmãos, sem cometer nada contra o povo nem contra os costumes de nossos pais, fui preso em Jerusalém e entregue nas mãos dos romanos.
18 Sa hano kot kokwe Rom hom lonuayk. Homkwe sa senkin lira, hakwe yor kamon hom hane lokin kwor okrue ey ke mon pa. Homkwe sa hane preisia ha e seme nanpanan.
18 Estes, depois de terem instruído o meu processo, quiseram soltar-me, visto não achar em mim crime algum que merecesse morte.
19 Rom hom hane kumay mon ma isay ha ok sokukwe, sawk Juda homkwe me-puar. Sa hakwe penkin ma-lohruw-a ley, yerki har lopa, sa hakwe senkin sehe me, ‘Homkwe senkin nan ankin, hane kokwe Sisar so owh mon kwa hiy-ey. Sa Sisar hiykiaw ka lonuayk, hano kot kokwe.’ Hakwe Sisar so owh mon ma kiy-e ohokwe, hakwe hano uwrku arian me kot kow e le pey.
19 Mas, opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, sem intentar contudo acusar de alguma coisa a minha nação.
20 Ama, hane sen non ma piynay nekie ok-swakawk so meyk hokwe, senkin, ha uwr Israel hom uron hyohyo ma lon sehe ma nan kiykiy-ay hiy non. Hakwe hme sehe mesopok huonok, hom hane lira e, seyr ok seme lohruw-a e.”
20 Por esse motivo, mandei chamar-vos, para vos ver e falar convosco. Porquanto, pela esperança de Israel, é que estou preso com esta corrente.
21 Wo, homkwe sa hye senkin ma-sahre mesor kow, “Uwr har Judia ko homkwe hreme mamey non pase mey kow nonkway e. Seyr Juda prueyn hrome woki-ok non pase le mekow nonkway e, hwon yor piap ma mon ok ma me hokwe.
21 Responderam-lhe eles: Não temos recebido carta alguma da Judéia, que fale em ti, nem de lá tem vindo irmão algum que nos dissesse ou falasse mal de ti.
22 Sawk pokon kokwe hromkwe hne nian kiy-onuayk ey. Hunkwe hno uron ko me kwa mesor hrorsay. Payhokuaw, hromkwe nonkway, uwrsa yier lowpwarowp ko homkwe yerki iwon, hwon uwrku paswaw me nion ma nakruok seme lon-seyp-a-seyp wayr.”
22 Quiséramos, porém, que tu mesmo nos dissesses o que pensas, pois o que nós sabemos dessa seita é que em toda parte lhe fazem oposição.
23 Sa Juda mo uwr hakamay homkwe Pol se nion kokwe enekwei kamon senkin non-me-loray iaup, hye nion ma-non-hokruw e. Enekwei hom a, Pol hiy ma lwayr mon ma-hokruw menkin, uwrsa mo meir mokwe ayaw mon nuw-ie. Pol hiykwe God so ok kokwe leisnon sok nuw-sor ha pie, senkin-awaw, arawh nak-nekie peykyay. Hiykwe God so Wayr-hre-yier so ok ke nak-me-kumay kow. Seyr ok, Jisas se ma mey, Moses so sow mon ma lwak o, profet mo mamey porih ko o, seme nak-mesor kow. Hiykwe senkin sehe mesor, uwrsa mo uron me me-weih-a-weih e, hom Jisas se-aw nanpanan kiykiy-ay e.
23 Marcaram um dia e muitos foram procurá-lo no albergue onde se achava hospedado. A entrevista durou desde a manhã até a tarde. Paulo expôs-lhes o Reino de Deus e apresentou, sempre de novo, testemunhos destinados a convencê-los a respeito de Jesus, baseando-se na Lei de Moisés e nos profetas.
24 Uwrsa har homkwe ok Pol hiy ma mesor kow mokwe, homkwe senkin nanpanan kiykiy-ay, ok somokwe okar-ar. Wo, har homkwe sawk Pol so ok seme nanpanan kiykiy-ay pa.
24 Alguns se persuadiram pelas suas palavras, outros não acreditaram.
25 Sawk uwrsa somokwe homkiaw-ayay-aw seme lon-seyrpaseyr. Hom ley e mon menkin, Pol hiykwe hme ok kamon senkin mekow ha, “Niohney Pekney-weys hiykwe hmo nopwey-om me okar-ar me nuw-mesor kow, enekwei hiy Profet Aisaia so woki-ok non ma mekow mokwe. Hiykwe senkin mekow,
25 Não estando concordes entre si, retiraram-se, enquanto Paulo lhes fazia esta reflexão: Bem falou o Espírito Santo pelo profeta Isaías a vossos pais, dizendo:
26 ‘Hunkwe uwrsa sohom mo owh mon ley nok, senkin kwa mekow: Homkwe mo lonuayk, sawk liy nonkway popriy ley. Seyr homkwe mo lira, sawk liy lira ondway ley.
26 Vai a este povo e dize-lhes: Com vossos ouvidos ouvireis, sem compreender. Com vossos olhos olhareis, sem enxergar.
27 Payhokuaw, uwrsa pokon ko mo uron mokwe papo nuw-mon krahpakrah kraipakrai. Seyr hmo nweyk mokwe honon honon lonuayk, seyr hmo nene mokwe papo sapay. Senkin lon lopa hokwe, uwrsa mo nene mokwe liy lira, seyr hmo nweyk mokwe liy lonuayk, seyr hmo uron mokwe liy nanpanan nonkway, seyr homkwe hano owh mon liy ma-le, sa hakiaw kokwe hme liy ma-mon popriy kow ihey.’” Ais 6:9-10
27 Coração obstinado o deste povo, ouvido duro, olhos fechados, para não verem com a vista, nem ouvirem com o ouvido, nem entenderem com o coração, e se converterem e eu os curar {Is 6,9s.}.
28 — ausente —
28 Ficai, pois, sabendo que aos gentios é enviada agora esta salvação de Deus; e eles a ouvirão.
29 — ausente —
29 {Havendo dito isso, saíram dali os judeus, discutindo animosamente entre si.}
30 Yia hokwe kreys Pol hiykwe hiykiaw-aw a kamon, mein-owon non ma nakway wayr mon senkin lwayr. Seyr uwrsa hyo owh mon ma le somokwe, hiykwe kar ley huon.
30 Paulo permaneceu por dois anos inteiros no aposento alugado, e recebia a todos os que vinham procurá-lo.
31 Hiykwe God so Wayr-hre-yier se-aw nuw-mesor kow, seyr Hakamay Jisas Krais se uwrsa me hiymon sorasor. Hiykwe mey sokukwe uron hok lopa meio, seyr uwr prueyn hye me-sous lopa.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava as coisas a respeito do Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade e sem proibição.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.