Atos 28
God so Sokior-ok Iwon (AAU) vs NTLH
1 Hrom lowpwarowp yaprue nonaw on-heyh on-heyh iau menkin, sa hromkwe senkin lira nonkway, hromkwe oionwaw Malta ok ma mowie mon lwak.
1 Quando já estávamos em terra, sãos e salvos, soubemos que a ilha se chamava Malta.
2 Uwrsa oionwaw serey suko homkwe hreme weynpaweyn yaprue ke mesair kow huon. Homkwe ya ke lunay nok, hreme me-huonok, ya mon liwak nam e, hromo owh me mon sama sama e. Payhokuaw, enekwei sohokwe sueyr hokwe lows nonaw lwak, seyr yier hokwe weyp nuw-wak.
2 Os moradores dali nos trataram com muita bondade. Como estava chovendo e fazia frio, acenderam uma grande fogueira.
3 Enekwei sohokwe Pol hiykwe now-ya me lanio inon nok, sa ya mon kiy-inon say mu liok, sawk sok kamon ya hok ma loum hniy-hniy ha sehe lousne nok, Pol so iha mon ho-a-ho peyk. Sok sohokwe mein-hay non.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e os estava jogando no fogo, quando uma cobra, fugindo do calor, agarrou-se na mão dele.
4 Uwrsa oionwaw ko hom sok Pol so iha mon ma peyk sawan sehe lira menkin, sa homkiaw-ayay senkin lohruw-a, “Ama, uwr ohokwe, paraw uwr har me ma lokin kwormakwor krue uwr hiy non. Mo hiy sour-yawp-ar ko se hakan ne hi, sawk god kamon uwrsa heyn non me ma ma-sahre mon piapay ey hiykwe hye su liy isay wayr ley, sok hiykwe hye sehe peyk sawan.”
4 Os moradores da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo e comentaram: — Este homem deve ser um assassino. Pois ele escapou do mar, mas mesmo assim a justiça divina não vai deixá-lo viver.
5 Sawk Pol hiykwe sok sehe lokin sahya sow. Sok sohokwe sa ya mon lokuayk mu. Pol hiykwe sawk peik nak-won lopa.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra para dentro do fogo e não sentiu nada.
6 Uwrsa homkwe sa seme naruok ira lokruok. Homkwe senkin nan, Pol so owh hokwe po nak-how a, seyr hiy po saw-makuayk okrue a. Homkwe enekwei meiamei senkin nakrok ira lokruok, sa homkwe senkin lira, yor senkin hyo owh mon lousne pa. Sa homkwe senkin ma-nan sakei me, “Hiykwe god kamon sama.”
6 Eles pensavam que ele ia ficar inchado ou que ia cair morto de repente. Porém, depois de esperar bastante tempo, vendo que não acontecia nada, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Wosion hrom ma lwayr so ohriar hokwe, ki kopi kamon a yaprue non hiy lwak. Ki kopi sohokwe uwr hakamay oionwaw sehe ma hiy-wayr so. Hyo uru hokwe Publius. Hiykwe hreme lowpwarowp huonok nok, hyo a mon hiy-ey. Hiykwe hreme kokwe eypok krompri yaprue nonaw senkin hiy-wayr ihey.
7 Perto daquele lugar havia algumas terras que pertenciam a Públio, o chefe daquela ilha. Ele nos recebeu muito bem, e durante três dias nós fomos seus hóspedes.
8 Enekwei sohokwe seyr Publius so orih hiykwe peik nak-iawon. Hiykwe owh-ya nuw-oum, seyr si-hu nuwnak-ow. Sa Pol hiy hyo owh mon ley nok, hye God se hiy-mesopok. Hiykwe seyr hyo iha ke Publius so orih so owh mon nak-nekie nok, hyo peik ke mon sasowriy sow kow.
8 O pai dele estava de cama, doente com febre e disenteria. Paulo entrou no quarto, fez uma oração, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 Pol hiy senkin lon menkin, uwrsa lowpwarowp peik non oionwaw ko somokwe sa hyo owh mon-aw seme nake nene. Pol hiykwe seyr hmo peik me nak-mon sasowriy kow.
9 Depois disso os outros doentes da ilha vieram e também foram curados.
10 Uwrsa oionwaw ko homkwe hreme yaprue lira nan ihey, sa hreme weynpaweyn ihey-ar irweyk me seme mesair kow. Sa enekwei hrom sip kamon non ma-nakey e mon menkin, homkwe omeme hrom ohna ma lwak me seme nak-opri kow.
10 Eles mostraram muito respeito por nós e, quando embarcamos, puseram no navio tudo o que precisávamos para a viagem.
11 Hrom oionwaw Malta mon ma lwayr hokwe, hromkwe enekwei sankaw lwayr, yeyn krompri. Enekwei sohiy so meyki hokwe, hromkwe sip kamon mon ma-lwawk ha. Sip sohokwe sueyr-howniy ma nuw-e wayr mokwe, oionwaw serey-aw nak-wayr sue wayr. Sip sohokwe seyr taun Aleksandria ko. Okrei-god Sus so komkiow-ney norwayo prueysyar so owhnan now non ma lopru hokwe, yeyk-mein mon nak-okin pror kawk iarok.
11 Depois de ficarmos três meses na ilha, embarcamos num navio da cidade de Alexandria, que tinha na proa a figura dos deuses gêmeos Castor e Pólux. O navio tinha passado o inverno na ilha.
12 Hrom ma nakey, sa hromkwe taun Sirakyus mon nak-ousne. Yier sohokwe hromkwe eypok krompri sankaw lwayr kok.
12 Nós chegamos à cidade de Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Enekwei sohiy so meyki hokwe hromkwe Sirakyus se lokriy hain. Sa hromkwe Regium mon kanak-ousne ne nok, nuw-nakey ha. Sawk leikmon hokwe howniy saut ko hok loksian. Sa Puteoli hokwe enekwei leikmon nak-ousne.
13 Dali seguimos viagem e chegamos à cidade de Régio. No dia seguinte o vento começou a soprar do sul, e em dois dias chegamos a Pozuoli.
14 Yier Puteoli hokwe hromkwe kristen har me lonyay. Sa homkwe hreme senkin mesopok, hme nion enekwei iha sirom mu nareysyar non non-wayr hain e. Seseyn, hromkwe serey lwayr hain nok, taun Rom mon ley neyney.
14 Nessa cidade encontramos alguns cristãos que nos pediram que ficássemos com eles uma semana. E assim chegamos a Roma.
15 Kristen Rom ko homkwe hrom ma le-nene seme lonuayk menkin, homkwe sawk hreme yerki-ompok mon lonyay huon e seme le nene naruok. Har homkwe hremekwe Apius so maket-yier sok nuw-e naruok. Seyr har homkwe yier yor-yor-a krompri non hiy ma liarok sok naruok huon. Pol hiy kristen seme lira menkin, hiykwe sa God se nak-me-ihey. Sa hiy hme ma lira hokwe, hyo uron se hiy-mon kraiay.
15 Os irmãos de Roma tinham recebido a notícia da nossa chegada e foram se encontrar conosco nos povoados de Praça de Ápio e de Três Vendas. Ao ver esses irmãos, Paulo agradeceu a Deus e se animou.
16 Hrom taun Rom mon lousne menkin, Gavman homkwe Pol se kokwe a kamon irweyk-aw mekow wayr. Sawk a sohokwe aw-uwr prueyn se yerki-wouk mon me-sasay orok ira wayr, Pol hiy hakan ame.
16 Quando entramos em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, guardado por um soldado.
17 Eypok krompri mo meyki hokwe, Pol hiykwe Juda mo uwr hakamay me me-hokruw. Hom nuw-hokruw lowpway menkin, Pol hiykwe hmekwe sa senkin kiy-me, “Hano wayh-om, mo ha yor piap kamon hano uwrku arian me mon lopa lwak liok, seyr hromo sow-mawk hromo apaw-om hom ma hiymon sorasor hain me yor piap kamon mon lopa lwak liok, hane kokwe Jerusalem mon nekie nok, Rom mo iha mon kow.
17 Três dias depois, Paulo convidou os líderes dos judeus de Roma para se encontrarem com ele. Quando estavam reunidos, ele disse: — Meus irmãos, eu não fiz nada contra o nosso povo, nem contra os costumes que recebemos dos nossos antepassados. Mesmo assim eu fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Sa hano kot kokwe Rom hom lonuayk. Homkwe sa senkin lira, hakwe yor kamon hom hane lokin kwor okrue ey ke mon pa. Homkwe sa hane preisia ha e seme nanpanan.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, pois não acharam nenhum motivo para me condenar à morte.
19 Rom hom hane kumay mon ma isay ha ok sokukwe, sawk Juda homkwe me-puar. Sa hakwe penkin ma-lohruw-a ley, yerki har lopa, sa hakwe senkin sehe me, ‘Homkwe senkin nan ankin, hane kokwe Sisar so owh mon kwa hiy-ey. Sa Sisar hiykiaw ka lonuayk, hano kot kokwe.’ Hakwe Sisar so owh mon ma kiy-e ohokwe, hakwe hano uwrku arian me kot kow e le pey.
19 Mas os judeus não queriam que me soltassem. Por isso fui obrigado a pedir para ser julgado pelo Imperador, embora eu não tenha nenhuma acusação para fazer contra o meu próprio povo.
20 Ama, hane sen non ma piynay nekie ok-swakawk so meyk hokwe, senkin, ha uwr Israel hom uron hyohyo ma lon sehe ma nan kiykiy-ay hiy non. Hakwe hme sehe mesopok huonok, hom hane lira e, seyr ok seme lohruw-a e.”
20 Foi por esse motivo que pedi para ver vocês e conversarmos. Estou preso com estas correntes de ferro por causa daquele que o povo de Israel espera.
21 Wo, homkwe sa hye senkin ma-sahre mesor kow, “Uwr har Judia ko homkwe hreme mamey non pase mey kow nonkway e. Seyr Juda prueyn hrome woki-ok non pase le mekow nonkway e, hwon yor piap ma mon ok ma me hokwe.
21 Então eles disseram: — Nós não recebemos nenhuma carta da Judeia a seu respeito. Também nenhum dos nossos irmãos veio de lá com qualquer notícia ou para falar mal de você.
22 Sawk pokon kokwe hromkwe hne nian kiy-onuayk ey. Hunkwe hno uron ko me kwa mesor hrorsay. Payhokuaw, hromkwe nonkway, uwrsa yier lowpwarowp ko homkwe yerki iwon, hwon uwrku paswaw me nion ma nakruok seme lon-seyp-a-seyp wayr.”
22 Mas gostaríamos de ouvir você dizer o que pensa, pois sabemos que, de fato, em todos os lugares falam contra essa seita à qual você pertence.
23 Sa Juda mo uwr hakamay homkwe Pol se nion kokwe enekwei kamon senkin non-me-loray iaup, hye nion ma-non-hokruw e. Enekwei hom a, Pol hiy ma lwayr mon ma-hokruw menkin, uwrsa mo meir mokwe ayaw mon nuw-ie. Pol hiykwe God so ok kokwe leisnon sok nuw-sor ha pie, senkin-awaw, arawh nak-nekie peykyay. Hiykwe God so Wayr-hre-yier so ok ke nak-me-kumay kow. Seyr ok, Jisas se ma mey, Moses so sow mon ma lwak o, profet mo mamey porih ko o, seme nak-mesor kow. Hiykwe senkin sehe mesor, uwrsa mo uron me me-weih-a-weih e, hom Jisas se-aw nanpanan kiykiy-ay e.
23 Então marcaram um dia com Paulo. Nesse dia, muitos deles foram ao lugar onde Paulo estava. Desde a manhã até a noite ele lhes anunciou e explicou a mensagem sobre o Reino de Deus . E, por meio da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , procurou convencê-los a respeito de Jesus.
24 Uwrsa har homkwe ok Pol hiy ma mesor kow mokwe, homkwe senkin nanpanan kiykiy-ay, ok somokwe okar-ar. Wo, har homkwe sawk Pol so ok seme nanpanan kiykiy-ay pa.
24 Alguns aceitaram as suas palavras, mas outros não creram.
25 Sawk uwrsa somokwe homkiaw-ayay-aw seme lon-seyrpaseyr. Hom ley e mon menkin, Pol hiykwe hme ok kamon senkin mekow ha, “Niohney Pekney-weys hiykwe hmo nopwey-om me okar-ar me nuw-mesor kow, enekwei hiy Profet Aisaia so woki-ok non ma mekow mokwe. Hiykwe senkin mekow,
25 Então todos foram embora, conversando entre si. Mas, antes que saíssem, Paulo ainda disse mais uma coisa: — O Espírito Santo tinha razão quando falou por meio do profeta Isaías aos antepassados de vocês.
26 ‘Hunkwe uwrsa sohom mo owh mon ley nok, senkin kwa mekow: Homkwe mo lonuayk, sawk liy nonkway popriy ley. Seyr homkwe mo lira, sawk liy lira ondway ley.
26 Pois ele disse a Isaías: “Vá e diga a esta gente: Vocês ouvirão, mas não entenderão; olharão, mas não enxergarão nada.
27 Payhokuaw, uwrsa pokon ko mo uron mokwe papo nuw-mon krahpakrah kraipakrai. Seyr hmo nweyk mokwe honon honon lonuayk, seyr hmo nene mokwe papo sapay. Senkin lon lopa hokwe, uwrsa mo nene mokwe liy lira, seyr hmo nweyk mokwe liy lonuayk, seyr hmo uron mokwe liy nanpanan nonkway, seyr homkwe hano owh mon liy ma-le, sa hakiaw kokwe hme liy ma-mon popriy kow ihey.’” Ais 6:9-10
27 Pois a mente deste povo está fechada; eles taparam os ouvidos e fecharam os olhos. Se eles não tivessem feito isso, os seus olhos poderiam ver, e os seus ouvidos poderiam ouvir; a sua mente poderia entender, e eles voltariam para mim, e eu os curaria — disse Deus.”
28 — ausente —
28 E Paulo terminou, dizendo: — Pois fiquem sabendo que Deus mandou a mensagem de salvação para os não judeus! E eles escutarão!
29 — ausente —
29 [Depois que Paulo disse isso, os judeus foram embora, discutindo com violência.]
30 Yia hokwe kreys Pol hiykwe hiykiaw-aw a kamon, mein-owon non ma nakway wayr mon senkin lwayr. Seyr uwrsa hyo owh mon ma le somokwe, hiykwe kar ley huon.
30 Durante dois anos Paulo morou ali numa casa alugada e recebia todos os que iam vê-lo.
31 Hiykwe God so Wayr-hre-yier se-aw nuw-mesor kow, seyr Hakamay Jisas Krais se uwrsa me hiymon sorasor. Hiykwe mey sokukwe uron hok lopa meio, seyr uwr prueyn hye me-sous lopa.
31 Ele anunciava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, falando com toda a coragem e liberdade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.