Atos 27
God so Sokior-ok Iwon (AAU) vs VC
1 Hom ok hreme sip non Itali mon hiy-nak-ey ey me lohruw-a sakon kawk lowpway menkin, sa Pol o, kalabus-uwr har sohom o, hme kokwe aw-uwr mo hakamay Julius so iha mon lokriy-yay kow ha. Julius hiykwe Sisar so aw-uwr mo hakamay prueyn, 100 aw-uwr me ma hiy-wayr hiy non, seyr hiykwe Sisar so aw-uwr arian mo prueyn hiy non.
1 Logo que foi determinado que embarcássemos para a Itália, Paulo foi entregue com outros presos a um centurião da coorte Augusta, chamado Júlio.
2 Sa hromkwe sip kamon mon lwawk. Sip sohokwe taun Adramitium ko. Sip sohokwe Esia mo taun lowpwarowp sour-yawp-ar ohriar mon ma lwak serey nak-ey ey hiy non. Hromkwe sa sohiy non sehe nak-ey. Uwr prueyn Aristarkus taun Tesalonaika ko hiykwe seyr hrome nion siraw non-ey. Yier Tesalonaika sohokwe kipay Masedonia mon lwak.
2 Embarcamos num navio de Adramito que devia costear as terras da Ásia, e levantamos âncora. Em nossa companhia estava Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Enekwei leikmon so meyki hokwe hromkwe taun Saidon mon nak-okin peykyay iau, sawk aw-uwr mo kepten Julius hiykwe Pol se yor yaprue ke mesair kow. Hiykwe Pol se isay ha, hyo wayh-om Saidon mon ma lwak seme ley ira e, hom hye ayay o, omeme o, senkin hiy-mon ha e.
3 No dia seguinte, fazendo escala em Sidônia, Júlio, usando de bondade com Paulo, permitiu-lhe ir ver os seus amigos e prover-se do que havia de necessário.
4 Hromkwe yier Saidon se ma-lokriy hain menkin, sa howniy aiopey hay hok hreme ka-nuw-way miymiy-yay huon. Sip hokwe sawk oion-waw Saiprus sohiy so sour-yawp-ar muwmon mon sehe nak-hiok samar sow hain nok, nuw-nakey ha.
4 Dali, fazendo-nos ao mar, fomos navegando perto das costas de Chipre, por nos serem contrários os ventos.
5 Sawk hromkwe Silisia mo sour-yawp-ar so kopi o, Pamfilia mo o, serey hremon nak-hiok nok nok, sawk taun Maira, kipay Lisia serey mon nak-ousne nok, lokin peykyay.
5 Tendo atravessado o mar da Cilícia e da Panfília, chegamos a Mira, cidade da Lícia.
6 Yier serey nak-okin peykyay menkin, sa aw-uwr mo uwr hakamay hreme ma hiy-ey hiykwe, sa Aleksandria mo sip kamon se lirway. Sip sohokwe Itali mon nak-ey e mon. Hiykwe hreme kokwe sa sip serey sehe hiy-wawk.
6 O centurião encontrou ali um navio de Alexandria, que rumava para a Itália, e fez-nos passar para ele.
7 Hromkwe eypok kraiar mokwe i se-aw nak-sau lopa, payhokuaw, howniy hokwe sip se nuw-way miymiy-yay huon. Sa hromkwe sawk Nidus mon lokin peykyay pa sehe lwak, wo, hromkwe sawk oion-waw Krit mon hremon sehe nakey, yier Salmone so muwmon mon.
7 Por muitos dias navegamos lentamente e com dificuldade até diante de Cnido, onde o vento não nos permitiu aportar.
8 Sawk howniy hok ma lway hokwe, sip sohokwe honon honon nuw-wak, sawk sour-yawp-ar so ki-someik ohriar mon sosok-aw sehe nakey. Sa hromkwe yeyk-yier nak-okin peykyay ey mon nak-ousne. Yeyk-yier sohiy so uru hokwe, “Iway Ihey-ar”, seyr taun Lasea ohriar mon lwak.
8 Fomos então costeando ao sul da ilha de Creta, junto ao cabo Salmona. Navegando com dificuldade ao longo da costa, chegamos afinal a um lugar, a que chamam Bons Portos, perto do qual está a cidade de Lasaia.
9 Juda mo hokruw-enekwei ayay apay ma lwak hokwe papo ley lowpway. Sa hromkwe sehe nonkway, ey-pow enekwei papo ley lowpway, seyr weyp-nono enekwei hokwe po lousne. Hromkwe senkin lira nonkway, eypok arawh, eypok arawh kraiar po ley lowpway. Sip hiy ma-nak-sau nok yerki hokwe honon honon po nuw-wak. Wo, Pol hiykwe sawk hme sehe me-kupaku,
9 Passara o tempo - já havia passado a época do jejum - e a navegação se tornava perigosa. Paulo advertiu-os:
10 “Ama, homkwe kwa lonuayk, hakwe nonkway, hromkwe kiy-nuw-ey ankin, hreme kokwe low piap-araw po kiy-ousne a. Sawk omeme poya-poya sip mon ma kawk kreik ohom o, sip se nian o, seme nak-koum keyn lak. Seyr omeme sohomkwaw korey, hrome nian seyn, sour-yawp-ar mon lopruw lowpway lak.”
10 Amigos, vejo que a navegação não se fará sem perigo e sem graves danos, não somente ao navio e à sua carga, mas ainda às nossas vidas.
11 Sawk aw-uwr mo uwr hakamay sohokwe Pol so ok ke lonuayk me pa. Hiykwe sawk sip se lanok-anok uwr o, sip so nayk-ih o, hoho ok ke-aw lonuayk.
11 O centurião, porém, dava mais crédito ao piloto e ao mestre do que ao que Paulo dizia.
12 Weyp-nono enekwei enkin ohokwe hromo sip hokwe yeyk-yier serey yaprue liy nak-hnuawon keyn ley, payhokuaw, howniy aiopey hay ke liy lwak sue ley. Sa uwr kraiar sip ko somokwe, yier sehe lokriy hain e lohruw-a sakon kawk, yier Finiks, oion-waw orow mon ma lwak serey nak-okin peykyay e. Weyp-nono enekwei sohokwe homkwe Finiks mon lwayr sue e nanpanan. Finiks hokwe yeyk-yier yaprue saso-kawk eyn hiy non, sa sour-yawp-ar saut-west mon hremon ko o, not-west mon hremon ko o, yaprue hnuawon keyn.
12 O porto era impróprio para passar o inverno, pelo que a maior parte deles foi de parecer que se retornasse ao mar, na esperança de chegar a Fenice, para passar ali o inverno, por ser esse um porto de Creta, abrigado dos ventos do sudeste e do nordeste.
13 Enekwei sohokwe howniy paswaw-ney saut ko hok pa kor-way huwhuw. Sa uwr sip ko homkwe howniy nopre sokukwe yaprue lira nan ohruw-a, “Mo sehe, howniy nopre hokwe paswaw ney. Hromkwe yaprue liy nak-ey, yeyk-yier yaprue hrom ma lohruw-a sakon kawk serey.” Seseyn, homkwe anka se loksair kwawk nok, oion-waw sohiy so ki-someik ohriar mon-aw nak-sau nok.
13 Soprava então brandamente o vento sul. Julgavam poder executar os seus planos. Levantaram a âncora e foram costeando de perto a ilha de Creta.
14 Sawk peypey pa, howniy aiopey hay oion-waw ko ke nuw-way kumey, sa sour-yawp-ar se lway nonwey nonwey ie. Howniy sokukwe “Not Howniy” ok me.
14 Mas, não muito depois, veio do lado da ilha um tufão chamado Euroaquilão.
15 Howniy sohok le menkin, sawk sip se sehe ka-nuw-way miymiy-yay ha. Mey-uwr sip ko somokwe, sa pau sip se nak-samis keyn e mon lokruok. Sawk homkwe liy-ar so. Sawk sip se kokwe howniy hokwaw way nakey.
15 Sem poder resistir à ventania, o navio foi arrebatado e deixamo-nos arrastar.
16 Senkin lon menkin, hromkwe sawk oion-waw-ney kamon so muwmon mon nak-ey. Oion-waw sohokwe senkin mowie: Kauda. Serey hremon kokwe, hromkwe sip so dingi, yeke mon ma sawan keyn ha sehe, sip so ohriar-ar ka-owkway nok lokruok. Sawk mey sokukwe uwr sip ko homkwe honon honon nuw-wak. Sawk omok-ar omok-ar homkwe dingi sohokwe, kanuw-owkway nok nok, sip mon ar-way-yay. Sawk ihey mo ur non way pruw-ma-pruw kraipakrai popriy.
16 Impelidos rapidamente para uma pequena ilha chamada Cauda, conseguimos, com muito esforço, recolher o batel.
17 Seyr homkwe ihey mo ur me sip ouon mon nak-sahreik nok, sip se nak-way pruw-ma-pruw popriy kraipakrai, hu-par hok sip se sway krospakros keyn ame. Homkwe seyr nak-hok, payhokuaw, hmo sip hokwe Afrika mo wosion ompok mon om-nak-hiok swa-krikri-yay ame. Homkwe sa sel me seme kyor-kama-hniy ha, payhokuaw, howniy hok sip se way nakey e.
17 Içaram-no e, depois, como meio de segurança, cingiram o navio com cabos. Então, temendo encalhar em Sirte, arriaram as velas e entregaram-se à mercê dos ventos.
18 Howniy o, sour-yawp-ar so hu-par aiopey hay o, sa hreme aiopey ka-nuw-nak-osi ha nayr. Wo, enekwei leik-mon hokwe, sawk mey-uwr sip ko homkwe omeme sip mon ma kwawk kreik me seme kiy-inon keyn hain pie, sour-yawp-ar mon.
18 No dia seguinte, sendo a tempestade ainda mais violenta, atiraram fora a carga.
19 Sawk eypok krompri so meyki hokwe, mey-uwr sip ko homkwe omeme sip ko nian low ma hei seme ma-sahre inon keyn, hmo iha arian non.
19 No terceiro dia, atiramos para fora com as nossas próprias mãos os acessórios do navio.
20 Eypok har mokwe hromkwe ey o, napuar o, seme ma-lira pa. Howniy aiopey hay hokwe senkinaw-aw nuw-way wayr. Hromo uron mokwe sawk hromkiaw su lwayr ey se hyohyo ma-lon pa.
20 Ora, não aparecendo por muitos dias nem sol nem estrelas e sendo batidos por forte tempestade, tínhamos por fim perdido toda a esperança de sermos salvos.
21 Eypok kraiar mokwe uwr sip ko homkwe ayay la pa. Sa Pol hiy hmo ompok mon liarok nok, hme senkin mekow, “Ama, hakwe hme kokwe mo senkin mekow liok, hromkwe oion-waw Krit se peie lokriy hain o. Homkwe hano ok ko meyki ley hokwe, enekwei piap-araw ohokwe hromo owh mon lousne lopa po lwak. Seyr omeme sip ko mokwe mar-mar-aw po lwak.
21 Desde muito tempo ninguém havia comido nada. Paulo levantou-se no meio deles e disse: Amigos, deveras devíeis ter-me atendido e não ter saído de Creta, e assim evitar esse perigo e essas perdas.
22 Sawk pokon hakwe hme senkin mekow kraipakrai, hmo uron mokwe peie kowkow nakrok o. Payhokuaw, hromo uwr prueyn liy lira por ley. Sip se-aw lira por ey.
22 Agora, porém, vos admoesto a que tenhais coragem, pois não perecerá nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Hakwe God so, seyr hakwe hyo mey me meio uwr. Arakwon arawh hokwe God so ensel hiy le nok, hano nayh-meyk-yowp mon liarok.
23 Esta noite apareceu-me um anjo de Deus, a quem pertenço e a quem sirvo, o qual me disse:
24 God so ensel hiykwe hane senkin mekow, ‘Pol, hunkwe peie hok o, hunkwe Sisar so owh mon ley nok, hyo inour mon ley iarok. Hunkwe kwa lonuayk, God so uron lowk yor senkin, hiykwe hne-aw hiy-mon lopa, sawk hiykwe uwr hne nion sip mon ma non-wak sohom seyn, hme hiymon ok.’
24 Não temas, Paulo. É necessário que compareças diante de César. Deus deu-te todos os que navegam contigo.
25 Ama, homkwe peie hok o. Payhokuaw, hano uron hokwe God se senkin nanpanan kiykiy-ay, ok lowpwarowp hiy hane ma mekow somokwe liy-liy-aw senkin senaw lousne.
25 Por isso, amigos, coragem! Eu confio em Deus que há de acontecer como me foi dito.
26 Sawk hakwe senkin nan, hromkwe oionwaw kamon mon po kiynak-swa-krikri-ay a.”
26 Vamos dar a uma ilha.
27 Sa hromkwe arawh iha seys iha-iha-aw hokwe sour-yawp-ar Mediterenian mon-aw nak-ein-kreik nok nayr. Sa mey-uwr sip ko homkwe arawh-orieyn sok senkin lokin hre ir, sip hokwe pa ki ohriar mon nak-ousne ey.
27 Já estávamos na décima quarta noite, pelo mar Adriático, quando, pela meia-noite, os marinheiros pressentiram que estavam perto de alguma terra.
28 Sa homkwe sour-yawp-ar hokwe, ur kamon meir non se hrorkeyn ir, hu se lira nonkway e. Sawk hme senkin mesair kow, hu-meir hokwe 40 mita. Hai, sip hiy ma-ka-nakey popor ha. Hom ur meir non se ma-kiy-hrorkeyn meir ir, sa mita hokwe senkin ma-sahre mesair kow, 30 mita.
28 Então, atirando a sonda, perceberam que a profundidade era de vinte braças. Depois, um pouco mais adiante, viram que era de quinze braças.
29 Homkwe senkin lira menkin, homkwe nuw-hok, sip hiy yop mein non mon am-nak-sway okin seyr-ma-seyr kros keyn ame. Homkwe sawk anka iha-iha-aw sip so yeke ko me swakeyn nok, ey se liwak sir nanpanan nayr, ey hiy saw-onkampru yay nerie e.
29 Temendo que déssemos em algum recife, lançaram quatro âncoras da popa, esperando ansiosos que amanhecesse o dia.
30 Sawk sip so mey-uwr homkwe yerki, sip se hakan okriy hain ey se pawk. Homkwe sawk dingi se sehe kan-hror leynieys keyn ha, hu mon. Homkwe senkin me-warei kow, homkwe anka me yeyk-mein mon ma-sahre inon keyn ley.
30 Imediatamente, os marinheiros procuraram fugir e, sob o pretexto de largar as âncoras da proa, lançaram o bote ao mar.
31 Sawk Pol hiykwe aw-uwr mo hakamay o, aw-uwr o, hme senkin mekow, “Ama, sip so mey-uwr omokwe pokon sip mon lwak lopa lwak ankin, hrom lowpwarowp mokwe su lwayr lopa.”
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: Se estes homens não permanecerem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Wo, sa aw-uwr hom ihey mo ur, dingi se ma piynay seme lokin mane keyn. Dingi sohokwe sawk sehe nak-yaw nok.
32 Os soldados cortaram, então, os cabos do bote e deixaram-no cair.
33 Ey hiy kaie nerie ohriar lwak menkin, Pol hiy sa uwr lowpwarowp me me-kraipakrai, hom ay la e. Hiykwe senkin mesor kow, “Ama homkwe eypok mokwe 14, iray-iray nonaw sankaw nuw-wak, homkwe ayay la pa.
33 Enquanto ia amanhecendo, Paulo encorajou a todos que comessem alguma coisa, e disse: Já faz hoje catorze dias que estais em jejum, sem comer nada.
34 Hakwe hme senkin sehe me-kraipakrai, homkwe ayay har kwa la kraiay. Payhokuaw, hmo owh mokwe wowr lwak ankin, homkwe su liy lwayr ley. Kwa lonuayk, homkwe liy lokrue ley, homkwe yaprue nonaw lwak ey.”
34 Rogo-vos que comais alguma coisa, no interesse de vossa vida, porque nem um cabelo da cabeça de alguém de vós perecerá.
35 Pol hiykwe ok sokwe lohruw-a lowpway nok, ihey mo naw ke lonok nok, uwr lowpwarowp mo inour mon God se nak-me-ihey. Hiykwe ihey mo naw ke kane nok, la.
35 Tendo dito isso, tomou do pão, pronunciou uma bênção na presença de todos e, depois de parti-lo, começou a comer.
36 Uwr lowpwarowp homkwe Pol se senkin lira menkin, hmo uron mokwe yaprue lwak. Hom seyn, ayay har lonokyaw nok, la.
36 Com isso, todos cobraram ânimo e puseram-se igualmente a comer.
37 Hrom lowpwarowp sip mon ma lwak mo meir mokwe, sankaw 276.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Hom la lowpway, swaw liy-ar lwak menkin, homkwe wit sip mon ma lwak seme sour-yawp-ar mon lway eynyar keyn hain, sa sip se low mon hei ame.
38 Depois de terem comido à vontade, aliviaram o navio, atirando o trigo ao mar.
39 Ey hiy kaie menkin, sip so mey-uwr homkwe ki hrom ma nak-ousne se lira. Sawk ki sohokwe homkwe nonkway lwak pa. Sawk homkwe iway kamon ki wosion non se lira. Hmo uron mokwe senkin nanpanan, sip se serey nak-hiok swa-krikri-yay ir e.
39 Afinal, clareou o dia. Os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, na qual tencionavam encalhar o navio, caso o pudessem.
40 Homkwe anka me sour-yawp-ar mon lokin mane preisia keyn hain nok, ihey mo ur youk kreysyar aiopey hay ke ma way-pruwmapruw sawan seme kama-hror say, sip se youk non ma-lanok anok nok e. Seyr sel me lowkyaw nok, ayaw mon lowk nak-ie piynay, yeyk-mein mon, howniy hok sip se lway miymiy-yay nakey ey se. Seseyn, sip hokwe sa howniy hok lway nak-ey, ki-someik mon.
40 Levantaram as âncoras e largaram ao mesmo tempo as amarras dos lemes. Desfraldaram ao vento a vela mestra e rumaram para a praia.
41 Sawk sip hokwe wosion sour-yawp-ar iway ompok mon ma lwak serey amnuw-nak-swa-krikri-ay. Sip so yeyk-mein hokwe wosion mon am-nuw-nak-hou kraipakrai. Sip hokwe serey-aw nuw-wak, liy ma-nak-ey ley. Wo, sour-yawp-ar so hu-par aiopey hay hokwe, sawk sip so yeke se am-nuw-sway okin seyr-ma-seyr kros keyn.
41 Mas deram numa língua de terra, e o navio encalhou aí. A proa, encalhada, permanecia imóvel, ao mesmo tempo que a popa se abria com a força do mar.
42 Senkin lon menkin, aw-uwr homkwe sawk aw-san lonsan, kalabus me lokin kwormakwor krue e. Kalabus hom lonheyh onheyh hakan nok ame.
42 Os soldados tencionavam matar os presos, por temerem que algum deles fugisse a nado.
43 Sawk aw-uwr mo hakamay hiykwe Pol se uron lowk, hye hiy-mon e mon. Hiykwe sawk aw-uwr me seme me-sous, kalabus me peie lokin kwormakwor krue o. Sa hiykwe uwr, hu ma ha nonkway me seme me-sasay, hom ki mon peyrmawk lowr-swakeyn onheyh onheyh ney e.
43 O centurião, porém, querendo salvar Paulo, impediu que o fizessem e ordenou que aqueles que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Seseyn, sa hmo meyki hokwe, uwr, hu ma ha lopa homkwe, now-pay senkin senkin sip ko non nak-onheyh onheyh nok. Senkin lon menkin, uwr lowpwarowp homkwe ki mon yaprue nonaw seme heyh iau.
44 Os demais, uns atingiram a terra em tábuas, outros em cima dos destroços do navio. Desse modo, todos conseguiram chegar à terra, sãos e salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.