Atos 22
God so Sokior-ok Iwon (AAU) vs ARC
1 “Oryay-om, aio-om, homkwe hano ok, hakiaw-ayay hiy-orok ey ke kwa lonuayk.”
1 Varões irmãos e pais, ouvi agora a minha defesa perante vós.
2 Uwrsa lowpwarowp hom Pol hiy Hibru-ok non ma mesor seme lonuayk menkin, homkwe woki prorpam liwak sir, meinkiowp.
2 (E, quando ouviram falar-lhes em língua hebraica, maior silêncio guardaram.) E disse:
3 Pol hiy makiy-me, “Ama, hakwe Juda-uwr prueyn. Hano ipey hokwe hane kokwe Tarsus mon liwak, Silisia mo kipay mon. Sa hakwe Jerusalem erey mon kiy-nuw-ariy warkiayr. Hakwe Gamaliel so nyo, hiykwe hane yaprue nonaw hiynuw-mon sorasor popriy, hromo nopwey-om mo sow mokwe. Hakwe yor, God hiy hreme ma me-nonkway kow mokwe papo nakruok kraipakrai, hom enkin ma kiy-nakruok senkin.
3 Quanto a mim, sou varão judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade aos pés de Gamaliel, instruído conforme a verdade da lei de nossos pais, zeloso para com Deus, como todos vós hoje sois.
4 Hakwe paraw kokwe uwrsa Jisas so yerki mon ma lanio me yor piap-araw non mon yorpayor okin kwor-ma-kwor okrue. Seyr hakwe uwr me o, sa me o, hme nekie way pruw-ma-pruw nok, kalabus-a mon hiy-ey nak-okin sakawk.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em prisões, tanto homens como mulheres,
5 Juda mo Pris Makwey-uwr o, kaunsil lowpwarowp o, homkwe, ha yor seme ma meio mokwe, liy-liy-aw-ar liy me-nonkway kow. Uwr somokwe mamey mokwe hano iha mon kow ha, Juda-uwr Damaskus mon ma lwak seme kow e. Sa ha, Damaskus mon sehe nakey, uwrsa Jisas se ma nanpanan kiykiy-ay seme sen non piynay okrar nok e, seyr hme Jerusalem mon nuw-mon piapay e.”
5 como também o sumo sacerdote me é testemunha, e todo o conselho dos anciãos; e, recebendo destes cartas para os irmãos, fui a Damasco, para trazer manietados para Jerusalém aqueles que ali estivessem, a fim de que fossem castigados.
6 Pol hiykwe senkin manak-mesor kow, “Eypok 12 klok hokwe, ha Damaskus ohriar sok am-nuw-wak liok menkin, ey-yar aiopey hay nonkumey ko hiy maka-yar liy-awriy kwawk nok, sa hane nak-swaneinyay.
6 Ora, aconteceu que, indo eu já de caminho e chegando perto de Damasco, quase ao meio-dia, de repente me rodeou uma grande luz do céu.
7 Ha sawk ki mon sehe nak-makuayk. Ha ki mon nak-hawon menkin, hakwe sawk wouk-oksa kamon ke nak-onuayk. Wouk-oksa sokukwe hane senkin mesopok, ‘Sol, Sol, hunkwe hane kokwe payhokuaw mon piapay o?’
7 E caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Sa hakwe senkin ma-sahre mesopok, ‘Hakamay, hai, hunkwe posokwaw so?’
8 E eu respondi: Quem és, Senhor? E disse-me: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Wo, uwr hane nion ma non-ey homkwe ya aiopey hay ke-aw lira, sawk wouk-ok sohiy so ok-ku-ar hane ma me hokwe, pase lonuayk e.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, e se atemorizaram muito; mas não ouviram a voz daquele que falava comigo.
10 Ha ma-mesopok, ‘Hai, Hakamay, hakwe penkin lon ey so?’
10 Então, disse eu: Senhor, que farei? E o Senhor disse-me: Levanta-te e vai a Damasco, e ali se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Hane kokwe sawk uwr, hane nion ma non-ey hom nekie nok nok, hiy-ey, payhokuaw, hano nene hokwe ey-yar aiopey hay hiy po nak-swa-neinyay mon kopyo-ma-kopyo yay.
11 E, como eu não via por causa do esplendor daquela luz, fui levado pela mão dos que estavam comigo e cheguei a Damasco.
12 Yier sohokwe uwr prueyn hiykwe serey lwak, hyo uru hokwe, Ananaias, hiykwe God so meyki ley kraipakrai uwr, seyr sow ko meyki ley popriy uwr-ar. Juda lowpwarowp Damaskus mon ma lwak homkwe hye mon komnow komnow.
12 E um certo Ananias, varão piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Hiykwe hano owh mon le nok, hano ohriar mon liarok nok, senkin kiy-me, ‘Hano wayh, Sol ara, hno nene hokwe liy ma-lira.’ Sa peypey pa, enekwei sohiy nonaw kokwe hano nene hokwe yaprue ma-sahre wak, hakwe sa hye sehe lira.
13 vindo ter comigo e apresentando-se, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. E naquela mesma hora o vi.
14 Ananaias hiykwe hane senkin mekow, ‘Hromo nopwey-om mo God hiykwe hne kokwe papo me-iaup. Hunkwe God so uron ko ipey-ar se nonkway ey, seyr hyo Uwr Luw-luw-aw se lira ey, seyr ok, hyo woki mon ma lousne me lonuayk ey.
14 E ele disse: O Deus de nossos pais de antemão te designou para que conheças a sua vontade, e vejas aquele Justo, e ouças a voz da sua boca.
15 Ok, hwon ma lonuayk o, weynpaweyn hwon ma lira o, hunkwe seme ya lanio mesor kumay kow a, uwrsa lowpwarowp me.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Hai, hunkwe enekwei meipey payhokuaw kiy-naruok o? Hunkwe kiy-oksian nok, hne hu mon ka prouk, seyr hno weynpaweyn piaparaw me ka peyr-a-peyr say kow, hwon Jisas so uru se ma mesopok so kueir.’”
16 E, agora, por que te deténs? Levanta-te, e batiza-te, e lava os teus pecados, invocando o nome do Senhor.
17 “Enekwei kamon ha Jerusalem mon ma-ley menkin, hakwe God so a pekney-weys mon lyawriy nok, God se mesopok, sawk hakwe owhnan kamon, now ke hieyn ke lorok ira.
17 E aconteceu que, tornando eu para Jerusalém, quando orava no templo, fui arrebatado para fora de mim.
18 Owhnan sokukwe hakwe Hakamay se lira, hiykwe hane senkin me, ‘Hunkwe Jerusalem se kwa saw-okriy hain, payhokuaw, unsaney erey suko homkwe hno ok, hwon hane uwrsa me ma mesor kumay kow ey somokwe hyaw lwak ey.’
18 E vi aquele que me dizia: Dá-te pressa e sai apressadamente de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 Sawk hakwe senkin ma-sahre me, ‘Hakamay, uwr Jerusalem ko homkwe yor ha ma lon me nuw-nonkway popriy. Hakwe Juda mo hokruw-a mon ley nok, uwrsa hne ma nanpanan kiykiy-ay me nekie okyaw nok, lomniy-mamniy nok, kalabus-a mon nak-piar sakreik kow.
19 E eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu lançava na prisão e açoitava nas sinagogas os que criam em ti.
20 Seyr hno ok ke ma mesor kow uwr Stiven se ma lokin kwor okrue hokwe, hakwe ohriar nuw-wak. Seyr hakwe uron kamon-aw non-wak, seyr uwr, Stiven se ma lokin kwor okrue mo omeme meipey owh ko mokwe, mo ha nak-orok ira sosor kow.’
20 E, quando o sangue de Estêvão, tua testemunha, se derramava, também eu estava presente, e consentia na sua morte, e guardava as vestes dos que o matavam.
21 Hakamay hiykwe sawk hane senkin ma-sahre mekow, ‘Hunkwe kwa ley e, hakwe hne kokwe uwrsa uwr-kayn irweyk meiaw-ar ma lwak mo owh mon me-ha.’”
21 E disse-me: Vai, porque hei de enviar-te aos gentios de longe.
22 Peyr uwrsa homkwe Pol so ok me-aw nuw-onuayk, sawk hiy ok sokwe kiy-me menkin, hom sa pa kiynuw-okre me, “Uwr sehe lokin kwor krue koma, uwr senkin sohokwe ki erey mon kokwe liy lwayr ley.”
22 E ouviram-no até esta palavra e levantaram a voz, dizendo: Tira da terra um tal homem, porque não convém que viva!
23 Juda homkwe ok kraiar nuw-saw warkuw warkuw me. Homkwe hmo aw-mar lie yor me senkin mesair kow, hmo saket owh ko me seyn say nok, wosion-pow ayaw mon arnak-ouh say ha.
23 E, clamando eles, e arrojando de si as vestes, e lançando pó para o ar,
24 Rom mo aw-uwr hakamay hiykwe sa aw-uwr me senkin sehe kiy-me-sasay, “Homkwe hye huonok nok, Juda hom hye ma saw warkuw okre me ko meyk-ar me kwa lomniy-mamniy mesopok nonkway.” Seseyn, aw-uwr hom hye huonok nok, hmo a aiopey hay mon hiy-yawriy.
24 o tribuno mandou que o levassem para a fortaleza, dizendo que o examinassem com açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Sawk hom hye lomniy e way-pruwmapruw orok liok. Pol hiykwe sawk kepten prueyn hyo ohriar mon ma lorok sehe senkin kiy-mesopok, “Hmey, Rom mo sow mokwe penkin lwak o? Hai, hunkwe Rom-uwr-ar so heyn ke nonkway lopa hokwe, hye puraw liy saw-omniy o?”
25 E, quando o estavam atando com correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um romano, sem ser condenado?
26 Rom mo kepten hiy ok sokwe lonuayk menkin, hiykwe sawk aw-uwr mo hakamay-ar so owh mon ley nok, mesopok, “Hunkwe penkin lon ey so? Uwr ohokwe Rom-uwr-ar sora.”
26 E, ouvindo isto, o centurião foi e anunciou ao tribuno, dizendo: Vê o que vais fazer, porque este homem é romano.
27 Sawk Rom mo aw-uwr hakamay-ar hiykwe Pol so owh mon ley nok, senkin mesopok, “Hunkwe hane kwa kiy-mekow, hmey, hunkwe Rom-uwr-ar so?”
27 E, vindo o tribuno, disse-lhe: Dize-me, és tu romano? E ele disse: Sim.
28 Sa Rom mo aw-uwr hakamay-ar hiy senkin ma-kiy-me, “Paraw kokwe hakwe Rom-uwr-ar korey, sawk hakwe ihey mo mein-owon aiopey hay non nuw-nakway, Rom-uwr-ar lwak e.”
28 E respondeu o tribuno: Eu com grande soma de dinheiro alcancei este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu sou-o de nascimento.
29 Sawk peypey pa, aw-uwr Pol se ma lomniy mesopok e ma mon liok somokwe, ok sokwe lonuayk menkin, sa aheyr aheyr nonaw seme nuw-hok okriy ha. Aw-uwr mo hakamay-ar hiy seyn, nuw-hok, hiy Rom-uwr-ar se sen non me ma way pruw-ma-pruw sehe.
29 E logo dele se apartaram os que o haviam de examinar; e até o tribuno teve temor, quando soube que era romano, visto que o tinha ligado.
30 Sa enekwei leikmon hokwe sawk aw-uwr mo hakamay hiykwe Juda, hom Pol se ma me-piap-ma-piap seme nonkway e mon. Hiykwe sawk Pol se sehe kahror kow nok, pris karmay o, kaunsil o, hme me-hokruw nok, Pol se hmo inour mon hiy-e me-sasay iarok.
30 No dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões e mandou vir os principais dos sacerdotes e todo o seu conselho; e, trazendo Paulo, o apresentou diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.