2 Coríntios 12
Biahrai Tha, Zyphe rei (ZYPNT) vs ARIB
1 Ka pachaw vy hrahring a. Chahnainah hmuh ruapaw zehmai a ung ly tahmai tah Abuipaw tei a pa hmuh sahpaw a palynah le hnisahnah heh ka rei vy leimei thlang a.
1 É necessário gloriar-me, embora não convenha; mas passarei a visões e revelações do Senhor.
2 Kung hrawhluipali a khung ciapaw cai lekhei Khri a zuipaw cawngsaw pakheh cawh vaicung a sangcainah letah cuichy a cangpaw khah ka hni. A pungsaw tamaw a sei maw, a thlawpaw tamaw a sei tahpaw cawh hnih bei neh, Khazing suipaw tah a hni.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos {se no corpo não sei, se fora do corpo não sei; Deus o sabe} foi arrebatado até o terceiro céu.
3 — ausente —
3 Sim, conheço o tal homem {se no corpo, se fora do corpo, não sei: Deus o sabe},
4 — ausente —
4 que foi arrebatado ao paraíso, e ouviu palavras inefáveis, as quais não é lícito ao homem referir.
5 Ma cawngsawpaw kong cawh ka pachaw tua a, canghrasala ka ciacung lynah kong tah lypaw co, kama ka kong cawh a pachaw tua bei neh.
5 Desse tal me gloriarei, mas de mim mesmo não me gloriarei, senão nas minhas fraquezas.
6 Taico a pachaw ka du tahmai tah mehruh hratah cang bei neh, zecawtamaw tatah biahmuisui ka rei a. Canghrasala a pachaw bei neh, zecawtamaw tatah ka reipaw le ka tuapaw navy tah ahotahmai a sang vy tah aa parawh ly nápawtah a cang.
6 Pois, se quiser gloriar-me, não serei insensato, porque direi a verdade;
7 Ka hmuhpaw apalynah heh a rungnaw pawpui a cangnah cawtah kama cawh ka lu ka palai ly nápawtah le taithuisah rua pawtah ka ngaisaw letah Setan a zuakypaw a cangpaw ahling khah a pachingsah.
7 E, para que me não exaltasse demais pela excelência das revelações, foi-me dado um espinho na carne, a saber, um mensageiro de Satanás para me esbofetear, a fim de que eu não me exalte demais;
8 Ma cawh pa lah pah hly ky law tatah uithung tai Abuipaw cawh ka naw.
8 acerca do qual três vezes roguei ao Senhor que o afastasse de mim;
9 Canghrasala Abuipaw taco, “Ka ningdonah heh na cawtah a zaw thlang, zecawtamaw tatah ka hmingtuakhynah cawh ciacung lynah letah patling a cang,” tatah a pa tah. Macawtaco Khri hmingtuakhynah cawh ka cung letah a ung khy nápawtah ka ciacung lynah letah lunglawng teitah a pachaw rua pawtah khei ka du vy my ca.
9 e ele me disse: A minha graça te basta, porque o meu poder se aperfeiçoa na fraqueza. Por isso, de boa vontade antes me gloriarei nas minhas fraquezas, a fim de que repouse sobre mim o poder de Cristo.
10 Ma cawh zekhatamaw a cang tatah Khri rawng tah ciacung lynah, aisainah, ruhanah, hrehnah le reithui sisaw ingnah letah ka lung a tling myca. Zecawtamaw tatah a ciacung bei neh ka tah ning tahei ka thawtlung ning tah a cang.
10 Pelo que sinto prazer nas fraquezas, nas injúrias, nas necessidades, nas perseguições, nas angústias por amor de Cristo. Porque quando estou fraco, então é que sou forte.
11 Mehruh hratah bia ka rei leimei myca, canghrasala naaning tah naa pa hrusah hi. Naaning heh ka kong chaw a rei ruapaw cawh na cang he ceh, zecawtamaw tatah zehmai ka cang ly zong tah, “Apostol alaicaipaw,” naa tahpaw sahlo navy tah a nai vypaw cang bei neh.
11 Tornei-me insensato; vós a isso me obrigastes; porque eu devia ser louvado por vós, visto que em nada fui inferior aos demais excelentes apóstolos, ainda que nada sou.
12 Naa hrong letah ka ung ning tah apostol ka cangpaw a lang sahpaw paching pakhanah, khuarawhanah le ningang chuipaw sahlo khah lungsy teitah ka tua!
12 Os sinais do meu apostolado foram, de fato, operados entre vós com toda a paciência, por sinais, prodígios e milagres.
13 Naa cawtah hmingrih ka cang bang lypaw heh tah cy ly co, ahringpaw khrisawbu sahlo ka mingkaipaw he hratah ka ca mingkai he. Ma ka panah tu heh cawh pa ngethai my lo.
13 Pois, em que fostes feitos inferiores às outras igrejas, a não ser nisto, que eu mesmo vos não fui pesado? Perdoai-me esta injustiça.
14 Atoheh naaning tlawng pawtah ka pachianah a uithungnah cang ka, naa cawtah hmingrih cang bei neh, zecawtamaw tatah ka dupaw cawh naa hnuicho cang lytah naaning na cang hri he ceh. Sawtei leh taco no le paw cawtah cho aa pacung tlung be, no le paw taco pui sawtei leh cawtah cho cawh aa pacung hri!
14 Eis que pela terceira vez estou pronto a ir ter convosco, e não vos serei pesado, porque não busco o que é vosso, mas sim a vós; pois não são os filhos que devem entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Macawtaco, naa cawtah ka hnuipaw maikaw le ka pung tai heh lungtho teitah ka hmang thlu a hi. Ka ca do vy tih he tah naa pa donah a zo vy ruapaw a cang maw?
15 Eu de muito boa vontade gastarei, e me deixarei gastar pelas vossas almas. Se mais abundantemente vos amo, serei menos amado?
16 Canghrasala, naa cawtah hmingrih cang bei neh tahpaw cawh naaning zong tah ahmang tatah naa tah thlang a. Canghrasala, meh thaikheh tah ama cawh meh ziathai cang ka, dungkhei a ma zawng tatah naa rawh.
16 Mas seja assim; eu não vos fui pesado; mas, sendo astuto, vos tomei com dolo.
17 Naaning kha ka va thlawpaw he cawngsaw sahlo hmang khei ka ca dungkhei he maw?
17 Porventura vos explorei por algum daqueles que vos enviei?
18 Tita khah naaning kha va sei rua pawtah naw neh ka, ama khatah kaa unypaw ka va taw kho. Tita taco a ca miasang he maw? Kaaning pahning cawh lungthing maekheh tah rai kaa hre. Kaa zuipaw langpui zong a maekheh.
18 Exortei a Tito, e enviei com ele o irmão. Porventura Tito vos explorou? Não andamos porventura no mesmo espírito? Não seguimos as mesmas pegadas?
19 Ma cai chung vytei heh kaaning le kaaning khah naa hme letah ma leh cang a rungpaw tah naa ma rawh maw? Kaa cang he peh maw? Khazing hme letah Khri a tei ka cangpaw hratah rei peh ka, dopaw vesaw sahlo, hming kaa tuapaw maikaw heh naa thawtlungnah cawtah cang seh kaa tahpaw a cang.
19 Há muito, de certo, pensais que nos estamos desculpando convosco. Perante Deus, falamos em Cristo, e tudo isto, amados, é para vossa edificação.
20 Zecawtamaw tatah ka vong tihtah hmuh ka ca dupaw he hratah ca hmuh sua bei neh tah le cang seh tatah naa pa dupaw hratah cang lytah ung sua leneh takhah ka phang. A hrychaenah le, a hnachuanah le, thingchianah le, lung a tlah lynah le, thangchia reinah le, cawnguinah le, a pasangnah le, ningcang lytah khuasahnah khatah ka ca hmuh sua he a, tah zong ka phang.
20 Porque temo que, quando chegar, não vos ache quais eu vos quero, e que eu seja achado por vós qual não me quereis; que de algum modo haja contendas, invejas, iras, porfias, detrações, mexericos, orgulhos, tumultos;
21 Naaning khatah ka vong kaw tihtah ka Khazing tah naa hme letah ningzaw tah a pachia sua a tah le, sua thah he katei, aa pathailynah le, canu capaw suanah le a pialuipaw hringzia tah aa hringnah taikhei a ngepachih lypaw cawngsaw a hlupui cawtah lung reithui tah ka ung sua a taheh ka ci caimang.
21 e que, quando for outra vez, o meu Deus me humilhe perante vós, e chore eu sobre muitos daqueles que dantes pecaram, e ainda não se arrependeram da impureza, prostituição e lascívia que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.