Romanos 9
Dižaʼ chaweʼ kub len Salmo kaʼ (ZTYNTPS) vs NVT
1 Ẕchaḻja' da' naken dot da' li dan' naka' che Benne' Criston', na' da' ẕnnia' naken tḻebe ḻen da' ẕnnakze Dios Be' La'y ḻo yichj ḻáẕda'wa'. Bi žon ḻaža'a.
1 Digo-lhes a verdade, tendo Cristo como testemunha, e minha consciência e o Espírito Santo a confirmam.
2 Žakḻe'e nyache' ḻaža'a, na' žéktezela',
2 Meu coração está cheio de amarga tristeza e angústia sem fim
3 dan' žak ḻaža'a gona' ga yelagak lježa' ka', benne' wláž chia' ka'. Chela' gakḻen ḻégake', yénekzela' yebéj yichj Dios neda', na' kwásḻena' Benne' Criston'.
3 por meu povo, meus irmãos judeus. Eu estaria disposto a ser amaldiçoado para sempre, separado de Cristo, se isso pudesse salvá-los.
4 Benne' wláž chia' ka' zej nake' ẕa'só Israel, na' Dios bi'e ḻégake' latje gákgake' ẕi'nkze' ka'. Yeḻa' baní' che Dios wzóaḻenen ḻégake', na' Dios bdie' ḻo ná'gake' diža' chie' da' ẕka'n chawen', na' ḻezka' da' bchi'le' žo'o. Bḻiže' ḻégake' nich wká'n ẕéngake' Ḻe', na' bchebe ḻaže'e gon chawe'e yógo'te benách zi'to' ka' ni'a chégake'.
4 Eles são o povo de Israel, escolhidos para serem filhos adotivos de Deus. Ele lhes revelou sua glória, fez uma aliança com eles e lhes deu sua lei e o privilégio de adorá-lo e receber suas promessas.
5 Zej nake' ẕa'sógak x̱a wdé cheto', Bran, na' Isaak, na' Jakob, na' ladjw ljéžgake' ka', kan nak yeḻa' benách chie', golj Benne' Criston', Bennen' nakkze' Dios, na' ẕnna bi'e yógo'te. ¡Ga'n ẕénteze' Ḻe'! Ka'kze gaken.
5 Do povo de Israel vêm os patriarcas, e o próprio Cristo, quanto à sua natureza humana, era israelita. E ele é Deus, aquele que governa sobre todas as coisas e é digno de louvor eterno! Amém.
6 Ḻa'kze yógo'te benne' wláž chia' ka' bi nzi' ḻo ná'gake' Benne' Criston', bi žaḻa' nnažo: “Beyák x̱tiža' Dios dáche'ze.” Kege yógo'te ẕa'só Israel zej nake' da' li benne' Israel ka', benne' ka' zej nake' che Dios.
6 Acaso Deus deixou de cumprir sua promessa a Israel? Não, pois nem todos os descendentes de Israel pertencem, de fato, ao povo de Deus.
7 Ḻa'kze goljgak benne' zan ẕa'só Bran, kege yógo'tegake' gókgake' da' li ẕa'só Bran na', san naken kan nyejw ḻe'e yiche la'y da' ẕnnan: “Ẕa'só Isaak ka' gákgakze' da' li ẕa'só' ka'.”
7 Só porque são descendentes de Abraão não significa que são, verdadeiramente, filhos de Abraão. Pois as Escrituras dizem: “Isaque é o filho de quem depende a sua descendência”.
8 Ki naken, benne' ka' zej nake' ẕi'n to benne', bennen' nake' che Dios, kege yógo'tegake' zej nake' ẕi'nkze Dios. Na'a, benne' ka' náljgake' ni'a che da' bchebe ḻaže' Dios zej nakze' da' li ẕa'só Bran na'.
8 Isso significa que os descendentes físicos de Abraão não são, necessariamente, filhos de Deus. Apenas os filhos da promessa são considerados filhos de Abraão.
9 Dan' bchebe ḻaže' Dios bi da' wneẕjwe' che Bran na' ẕnnan ki: “Yetó yiz na'a ža yeḻá'a, na' Sara, ẕo'lo', galje to bi' byodo' chie'.”
9 Pois Deus havia prometido: “Voltarei por esta época, e Sara terá um filho”.
10 Kégeze da' ni goken ki, san ḻezka' katen' Rebeka ne noe'e bi' byodo' ka' che Isaak, x̱a wdé cheto', ḻo ḻi'e,
10 Esse fato não é único. Também Rebeca ficou grávida de nosso antepassado Isaque e deu à luz gêmeos.
11 — ausente —
11 Antes de eles nascerem, porém, antes mesmo de terem feito qualquer coisa boa ou má, ela recebeu uma mensagem de Deus. (Essa mensagem mostra que Deus escolhe as pessoas conforme os propósitos dele
12 — ausente —
12 e as chama sem levar em conta as obras que praticam.) Foi dito a Rebeca: “Seu filho mais velho servirá a seu filho mais novo”.
13 — ausente —
13 Nas palavras das Escrituras: “Amei Jacó, mas rejeitei Esaú”.
14 ¿Biẕkze nnažo na'a? ¿Žon Dios da' kegle? Bi žonen'.
14 Estamos dizendo, então, que Deus foi injusto? Claro que não!
15 Dios gože' Moisés, na' wnné': “Yeyache' ḻáže'la' no benne' žénela' yeyache' ḻáže'la'-ne', na' we' ḻaža'a no benne' žénela' we' ḻaža'a-ne'.”
15 Pois Deus disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser, e mostrarei compaixão a quem eu quiser”.
16 Che ḻen, bi žaken ki ni'a che da' žénegekle benách ka', o dan' žon byene to benne', san naken dan' žénekzele Dios, Bennen' žeyache' ḻáže'le' benách ka'.
16 Portanto, a misericórdia depende apenas de Deus, e não de nosso desejo nem de nossos esforços.
17 Kan nak da' ni nyejw ḻe'e yiche la'y kan Dios gože' Benne' Faraón, katen' wnné': “Che ḻen bzoa' le' gan ẕnna bi'o nich wḻoe'ela' ḻaw yeḻa' wak ẕen chia' ni'a chio' le', na' gona' ga gónbia'gak benách ka' nníta'gake' dot yežlyó da' nakkza' neda'.”
17 Pois as Escrituras afirmam que Deus disse ao faraó: “Eu o coloquei em posição de autoridade com o propósito de mostrar em você meu poder e propagar meu nome por toda a terra”.
18 Ki naken, Dios žeyache' ḻáže'le' no benne' žénekzele', na' ḻezka' žone' zižje yichj ḻáẕdo'w no benne' žénele' gone' zižje yichj ḻáẕda'we', kan bene' che Benne' Faraón na'.
18 Como podem ver, ele escolhe ter misericórdia de alguns e endurecer o coração de outros.
19 Na'a ye'le neda': “Cha' ki naken, ¿biẕ chen' žesbaga' Dios benách ka' ẕia? ¿Noẕkze benne' gak wsejwe' x̱nez Dios nich bi gone' da' žénekzele' Ḻe'?”
19 Mas algum de vocês dirá: “Então por que Deus os culpa? Não estão apenas cumprindo a vontade dele?”.
20 Bi naken ki. ¿Noẕkze le' ẕnnio' che Dios? ¿Wak to yeso' da' naken yo yen' benne' wen že'e, na' nnan: “¿Biẕ chen' beno' neda' ki?”
20 Ora, quem é você, mero ser humano, para discutir com Deus? Acaso o objeto criado pode dizer àquele que o criou: “Por que você me fez assim?”
21 ¿Bi nzi' ḻo na' benne' wen že'e gone' che gona' na' to yeso' da' wkonlžon žin ga nḻa' ḻaw, na' che ḻa' gona' na'ze gone' yetó yeso' da' wkonlžon žin ga bi nḻa' ḻaw?
21 O oleiro não tem o direito de usar o mesmo barro para fazer um vaso para uso especial e outro para uso comum?
22 Gónekzele Dios wḻoe'ele' ḻaw kan wsaka' zi'e no benne' wen da' kegle, na' gone' ga gak bia' yeḻa' wak ẕen chie', san ḻo yeḻa' ẕbez ẕen ḻaže' chie' bzoele' benne' ka' žaḻa' choge' chégake' gátgake', benne' ka' zej nbage'e ẕia, da' žon byenen wžía yi'e ḻégake'.
22 Da mesma forma, Deus tem o direito de mostrar sua ira e seu poder, suportando com muita paciência aqueles que são objeto de sua ira, preparados para a destruição.
23 Ki ben Dios nich gak bia' záka'ḻe'e yeḻa' baní' chie', dan' ẕḻoe'ele' ḻaw ḻawgak benne' ka' žeyache' ḻáže'le', benne' ka' bzoe' chégake' zga'ale sóagake' ḻo yeḻa' baní' chien'.
23 Ele age desse modo para que as riquezas de sua glória brilhem com esplendor ainda maior sobre aqueles dos quais ele tem misericórdia, aqueles que ele preparou previamente para a glória.
24 Dios bḻiže' benách ki. Kégeze bḻiže' neto', benne' judío ka', san ḻezka' bḻiže' benách zi'to' ka'.
24 E nós estamos entre os que ele chamou, tanto dentre os judeus como dentre os gentios.
25 Kan nak da' ni nyejw ḻe'e yiche la'y da' bchaḻj Oseas ḻo wláz Dios, katen' wnné':
25 A esse respeito, Deus diz na profecia de Oseias: “Chamarei ‘meu povo’ aqueles que não eram meu povo, e amarei aqueles que antes eu não amava”.
26 Ḻa' na'ze gan wnnía' kan nak chégake':
26 E também: “No lugar onde lhes foi dito: ‘Vocês não são meu povo’, eles serão chamados ‘filhos do Deus vivo’”.
27 Na'a, kan nak chegak ẕa'só Israel ka', Isaías wnné':
27 E, a respeito de Israel, o profeta Isaías clamou: “Embora o povo de Israel seja numeroso como a areia do mar, apenas um remanescente será salvo.
28 X̱anžo Dios ḻa' gontie' ga ḻa' ḻawte
28 Pois o Senhor executará sua sentença sobre a terra de modo rápido e decisivo”.
29 Ḻezka' Isaías na' bchaḻje' zga'ale, na' wnné':
29 E, como Isaías tinha dito em outra passagem: “Se o Senhor dos Exércitos não houvesse poupado alguns de nossos filhos, teríamos sido exterminados como Sodoma e destruídos como Gomorra”.
30 ¿Biẕkze nnažo na'a? Benne' ka' bi zej nbabe' Israel, na' bi be' ḻáže'gake' yeyákgake' chawe' ḻaw Dios, ba beyákgake' chawe' ḻawe' Ḻe', san beyákgake' chawe' ḻawe' Ḻe' dan' žejḻé'gake' chie'.
30 Que significa tudo isso? Embora os gentios não buscassem seguir as normas de Deus, foram declarados justos, e isso aconteceu pela fé.
31 Na'a, ḻa'kze be' ḻáže'gak benne' Israel ka' góngake' kan ẕnna x̱tiža' Dios, da' žaḻa' gonen ga gákgake' chawe' ḻawe' Ḻe', bi gota' chégake' da' žaḻa' gata' chégake' dan' žóngake' kan ẕnna x̱tiže'e.
31 Já o povo de Israel, que se esforçou tanto para cumprir a lei a fim de se tornar justo, nunca teve sucesso.
32 ¿Biẕ chen' goken ki? Ki goken dan' bi béngaken' ḻo yeḻa' žejḻé' chégake' che Dios, san žakze chégake' gónegekle' góngake' kan ẕnna x̱tiže'e, na' che ḻen bchíx̱gekle', o wak nnažo: bejchégwgake' ḻo da' nzin': Yej Gan Žejchégo'gak Benách Ka'.
32 Por que não? Porque tentaram se tornar justos por meio de suas obras, e não pela fé. Tropeçaram na grande pedra em seu caminho,
33 Kan nak da' ni nyejw ḻe'e yiche la'y da' ẕnnan:
33 e a esse respeito as Escrituras afirmam: “Ponho em Sião uma pedra que os faz tropeçar, uma rocha que os faz cair. Mas quem confiar nele jamais será envergonhado”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.