Romanos 9
Dižaʼ chaweʼ kub len Salmo kaʼ (ZTYNTPS) vs NTLH
1 Ẕchaḻja' da' naken dot da' li dan' naka' che Benne' Criston', na' da' ẕnnia' naken tḻebe ḻen da' ẕnnakze Dios Be' La'y ḻo yichj ḻáẕda'wa'. Bi žon ḻaža'a.
1 O que eu digo é verdade. Sou de Cristo e não minto; pois a minha consciência, que é controlada pelo Espírito Santo, também me afirma que não estou mentindo.
2 Žakḻe'e nyache' ḻaža'a, na' žéktezela',
2 Sinto uma grande tristeza e uma dor sem fim no coração
3 dan' žak ḻaža'a gona' ga yelagak lježa' ka', benne' wláž chia' ka'. Chela' gakḻen ḻégake', yénekzela' yebéj yichj Dios neda', na' kwásḻena' Benne' Criston'.
3 por causa do meu povo, que é minha raça e meu sangue. Para o bem desse povo, eu mesmo poderia desejar receber a maldição de Deus e ficar separado de Cristo.
4 Benne' wláž chia' ka' zej nake' ẕa'só Israel, na' Dios bi'e ḻégake' latje gákgake' ẕi'nkze' ka'. Yeḻa' baní' che Dios wzóaḻenen ḻégake', na' Dios bdie' ḻo ná'gake' diža' chie' da' ẕka'n chawen', na' ḻezka' da' bchi'le' žo'o. Bḻiže' ḻégake' nich wká'n ẕéngake' Ḻe', na' bchebe ḻaže'e gon chawe'e yógo'te benách zi'to' ka' ni'a chégake'.
4 Eles são o povo escolhido por Deus; ele os tornou seus filhos e repartiu a sua glória com eles. Deus fez suas alianças com eles e lhes deu a lei , a verdadeira maneira de adorar e as promessas.
5 Zej nake' ẕa'sógak x̱a wdé cheto', Bran, na' Isaak, na' Jakob, na' ladjw ljéžgake' ka', kan nak yeḻa' benách chie', golj Benne' Criston', Bennen' nakkze' Dios, na' ẕnna bi'e yógo'te. ¡Ga'n ẕénteze' Ḻe'! Ka'kze gaken.
5 Eles são descendentes dos patriarcas ; e, como ser humano, Cristo pertence à raça deles. Que Cristo, que é o Deus que governa todos, seja louvado para sempre! Amém !
6 Ḻa'kze yógo'te benne' wláž chia' ka' bi nzi' ḻo ná'gake' Benne' Criston', bi žaḻa' nnažo: “Beyák x̱tiža' Dios dáche'ze.” Kege yógo'te ẕa'só Israel zej nake' da' li benne' Israel ka', benne' ka' zej nake' che Dios.
6 Eu não estou dizendo que a promessa de Deus tenha falhado. De fato, nem todos os israelitas fazem parte do povo de Deus.
7 Ḻa'kze goljgak benne' zan ẕa'só Bran, kege yógo'tegake' gókgake' da' li ẕa'só Bran na', san naken kan nyejw ḻe'e yiche la'y da' ẕnnan: “Ẕa'só Isaak ka' gákgakze' da' li ẕa'só' ka'.”
7 Nem todos os descendentes de Abraão são filhos de Deus. Pois Deus disse a Abraão: “Por meio de Isaque é que você terá os descendentes que eu lhe prometi.”
8 Ki naken, benne' ka' zej nake' ẕi'n to benne', bennen' nake' che Dios, kege yógo'tegake' zej nake' ẕi'nkze Dios. Na'a, benne' ka' náljgake' ni'a che da' bchebe ḻaže' Dios zej nakze' da' li ẕa'só Bran na'.
8 Isso quer dizer que os que são considerados como os verdadeiros descendentes de Abraão são aqueles que nasceram como resultado da promessa de Deus, e não os que nasceram de modo natural .
9 Dan' bchebe ḻaže' Dios bi da' wneẕjwe' che Bran na' ẕnnan ki: “Yetó yiz na'a ža yeḻá'a, na' Sara, ẕo'lo', galje to bi' byodo' chie'.”
9 Pois, quando fez a promessa, Deus disse a Abraão o seguinte: “No tempo certo eu voltarei, e Sara, sua mulher, terá um filho.”
10 Kégeze da' ni goken ki, san ḻezka' katen' Rebeka ne noe'e bi' byodo' ka' che Isaak, x̱a wdé cheto', ḻo ḻi'e,
10 E mais ainda: os dois filhos de Rebeca tinham o mesmo pai, o nosso antepassado Isaque. Mas, para que a escolha de um deles fosse completamente de acordo com o plano de Deus, o próprio Deus disse a Rebeca: “O mais velho será dominado pelo mais moço.” Disse isso antes de eles nascerem e antes de fazerem qualquer coisa, boa ou má. Assim ficou confirmado que é de acordo com o seu plano que Deus escolhe aqueles que ele quer chamar , sem levar em conta o que eles tenham feito.
13 — ausente —
13 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu escolhi Jacó, mas rejeitei Esaú.”
14 ¿Biẕkze nnažo na'a? ¿Žon Dios da' kegle? Bi žonen'.
14 O que vamos dizer, então? Que Deus é injusto? De modo nenhum!
15 Dios gože' Moisés, na' wnné': “Yeyache' ḻáže'la' no benne' žénela' yeyache' ḻáže'la'-ne', na' we' ḻaža'a no benne' žénela' we' ḻaža'a-ne'.”
15 Pois ele disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser; terei pena de quem eu desejar.”
16 Che ḻen, bi žaken ki ni'a che da' žénegekle benách ka', o dan' žon byene to benne', san naken dan' žénekzele Dios, Bennen' žeyache' ḻáže'le' benách ka'.
16 Portanto, tudo isso depende não do que as pessoas querem ou fazem, mas somente da misericórdia de Deus.
17 Kan nak da' ni nyejw ḻe'e yiche la'y kan Dios gože' Benne' Faraón, katen' wnné': “Che ḻen bzoa' le' gan ẕnna bi'o nich wḻoe'ela' ḻaw yeḻa' wak ẕen chia' ni'a chio' le', na' gona' ga gónbia'gak benách ka' nníta'gake' dot yežlyó da' nakkza' neda'.”
17 Porque, como está escrito nas Escrituras Sagradas, Deus disse a Faraó: “Foi para isto mesmo que eu pus você como rei, para mostrar o meu poder e fazer com que o meu nome seja conhecido no mundo inteiro.”
18 Ki naken, Dios žeyache' ḻáže'le' no benne' žénekzele', na' ḻezka' žone' zižje yichj ḻáẕdo'w no benne' žénele' gone' zižje yichj ḻáẕda'we', kan bene' che Benne' Faraón na'.
18 Portanto, Deus tem misericórdia de quem ele quer e endurece o coração de quem ele quer.
19 Na'a ye'le neda': “Cha' ki naken, ¿biẕ chen' žesbaga' Dios benách ka' ẕia? ¿Noẕkze benne' gak wsejwe' x̱nez Dios nich bi gone' da' žénekzele' Ḻe'?”
19 Algum de vocês vai me dizer: “Se é assim, como é que Deus pode encontrar culpa nas pessoas? Quem pode ir contra a vontade de Deus?”
20 Bi naken ki. ¿Noẕkze le' ẕnnio' che Dios? ¿Wak to yeso' da' naken yo yen' benne' wen že'e, na' nnan: “¿Biẕ chen' beno' neda' ki?”
20 Mas quem é você, meu amigo, para discutir com Deus? Será que um pote de barro pode perguntar a quem o fez: “Por que você me fez assim?”
21 ¿Bi nzi' ḻo na' benne' wen že'e gone' che gona' na' to yeso' da' wkonlžon žin ga nḻa' ḻaw, na' che ḻa' gona' na'ze gone' yetó yeso' da' wkonlžon žin ga bi nḻa' ḻaw?
21 Pois o homem que faz o pote tem o direito de usar o barro como quer. Do mesmo barro ele pode fazer dois potes: um pote para uso especial e outro para uso comum.
22 Gónekzele Dios wḻoe'ele' ḻaw kan wsaka' zi'e no benne' wen da' kegle, na' gone' ga gak bia' yeḻa' wak ẕen chie', san ḻo yeḻa' ẕbez ẕen ḻaže' chie' bzoele' benne' ka' žaḻa' choge' chégake' gátgake', benne' ka' zej nbage'e ẕia, da' žon byenen wžía yi'e ḻégake'.
22 E foi isso o que Deus fez. Ele quis mostrar a sua ira e tornar bem-conhecido o seu poder. Assim suportou com muita paciência os que mereciam o castigo e que iam ser destruídos.
23 Ki ben Dios nich gak bia' záka'ḻe'e yeḻa' baní' chie', dan' ẕḻoe'ele' ḻaw ḻawgak benne' ka' žeyache' ḻáže'le', benne' ka' bzoe' chégake' zga'ale sóagake' ḻo yeḻa' baní' chien'.
23 Ele quis também mostrar como é grande a sua glória , que ele derramou sobre nós, que somos aqueles de quem ele teve pena e a quem ele já havia preparado para receberem a sua glória.
24 Dios bḻiže' benách ki. Kégeze bḻiže' neto', benne' judío ka', san ḻezka' bḻiže' benách zi'to' ka'.
24 Pois nós somos aqueles que Deus chamou , não somente os que são judeus, mas também os não judeus.
25 Kan nak da' ni nyejw ḻe'e yiche la'y da' bchaḻj Oseas ḻo wláz Dios, katen' wnné':
25 Isso é o que ele diz no Livro de Oseias: “Aqueles que não eram meu povo eu chamarei de ‘meu Povo’. A nação que eu não amava chamarei de ‘minha Amada’.
26 Ḻa' na'ze gan wnnía' kan nak chégake':
26 E no mesmo lugar onde foi dito: ‘Vocês não são o meu povo’, ali eles serão chamados de ‘os filhos do Deus vivo’.”
27 Na'a, kan nak chegak ẕa'só Israel ka', Isaías wnné':
27 E Isaías disse a respeito de Israel: “Mesmo que o povo de Israel seja tão numeroso como os grãos de areia da praia do mar, somente alguns deles serão salvos.
28 X̱anžo Dios ḻa' gontie' ga ḻa' ḻawte
28 Pois o Senhor julgará logo e de uma vez o mundo inteiro.”
29 Ḻezka' Isaías na' bchaḻje' zga'ale, na' wnné':
29 Como o próprio Isaías tinha dito antes: “Se o Senhor Todo-Poderoso não nos tivesse deixado alguns descendentes, seríamos agora como a cidade de Sodoma, estaríamos destruídos como Gomorra.”
30 ¿Biẕkze nnažo na'a? Benne' ka' bi zej nbabe' Israel, na' bi be' ḻáže'gake' yeyákgake' chawe' ḻaw Dios, ba beyákgake' chawe' ḻawe' Ḻe', san beyákgake' chawe' ḻawe' Ḻe' dan' žejḻé'gake' chie'.
30 O que vamos dizer, então? Vamos dizer isto: os não judeus, que não procuravam ser aceitos por Deus, foram aceitos por meio da fé.
31 Na'a, ḻa'kze be' ḻáže'gak benne' Israel ka' góngake' kan ẕnna x̱tiža' Dios, da' žaḻa' gonen ga gákgake' chawe' ḻawe' Ḻe', bi gota' chégake' da' žaḻa' gata' chégake' dan' žóngake' kan ẕnna x̱tiže'e.
31 Porém o povo de Israel, que procurava uma lei para ser aceito por Deus, não encontrou o que estava procurando.
32 ¿Biẕ chen' goken ki? Ki goken dan' bi béngaken' ḻo yeḻa' žejḻé' chégake' che Dios, san žakze chégake' gónegekle' góngake' kan ẕnna x̱tiže'e, na' che ḻen bchíx̱gekle', o wak nnažo: bejchégwgake' ḻo da' nzin': Yej Gan Žejchégo'gak Benách Ka'.
32 E por que não? Porque eles procuravam alcançar isso por meio das suas ações e não por meio da fé. Eles tropeçaram na “pedra de tropeço”,
33 Kan nak da' ni nyejw ḻe'e yiche la'y da' ẕnnan:
33 como dizem as Escrituras Sagradas : “Vejam! Estou colocando em uma pedra em que eles vão tropeçar, a rocha que vai fazê-los cair. Mas quem crer nela não ficará desiludido.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.