Lucas 14
Dižaʼ chaweʼ kub len Salmo kaʼ (ZTYNTPS) vs ACF
1 Kate' nak ža la'y chegak benne' judío ka', wyó'o Jesusen' liž to benne' wnná bia', benne' yodo' fariseo. Jesusen' ži'e že'j žawe', na' benne' yodo' fariseo ka' nníta'gake' ga na' ẕwíagake' Ḻe'.
1 Aconteceu num sábado que, entrando ele em casa de um dos principais dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Ḻezka' zoa to benne' yoe'e yi ga na' ḻaw Jesusen'.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Naž Jesusen' wnnable' benne' yodo' wsedle ka' tẕen ḻen benne' yodo' fariseo ka', benne' ka' žsédgekle' da' bchi'le Moisés, na' wnné':
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei, e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no sábado?
4 Ḻégake' wnníta'gake' žize. Naž Jesusen' bex̱we' benne' yižwén', na' beyone' ḻe', na' ḻa' beséḻa'tie' ḻe'.
4 Eles, porém, calaram-se. E, tomando-o, o curou e despediu.
5 Naž Jesusen' gože' benne' yodo' ka', na' wnné':
5 E respondendo-lhes disse: Qual será de vós o que, caindo-lhe num poço, em dia de sábado, o jumento ou o boi, o não tire logo?
6 Bi be gok yeží'igake' che dan' wnnén'.
6 E nada lhe podiam replicar sobre isto.
7 Kate' Jesusen' bḻe'ele' kan žongak benne' yodo' fariseo ka', kan želbi'e latje blo ka' gan že'j žáwgake', naž bsaka' ḻebe', na' gože' ḻégake':
7 E disse aos convidados uma parábola, reparando como escolhiam os primeiros assentos, dizendo-lhes:
8 —Kate' no benne' wḻiže' le' nich chejo' ga žak lni che yeḻa' ẕchag na', bi kwi'o latje blo. Cha' bḻiže' to benne' nakže' blo ka le',
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te assentes no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 naž bennen' bḻiže' le' yide' gan zo', na' yi'e le': “Bneẕjw latje kwe' benne' ni gan ži'o” na' ḻo yeḻa' žedoe'ele chio' chejži'o že'lte.
9 E, vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o derradeiro lugar.
10 Kate' no benne' wḻiže' le', bejžé' že'lte, nich kate' ḻa' bennen' bḻiže' le', na' yi'e le': “Bicha'a, wdé yelate' kile.” Naž gakžo' le' blo ḻawgak benne' ka' želbé'ḻene' le' tẕen.
10 Mas, quando fores convidado, vai, e assenta-te no derradeiro lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante dos que estiverem contigo à mesa.
11 No benne' ẕka'n ẕen kwine', góngake' ga yeyex̱jwe', san no benne' zoe' gax̱jw ḻaže', góngake' ga gakže' blo.
11 Porquanto qualquer que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Ḻezka' Jesusen' gože' bennen' bḻiže' Ḻe', na' wnné':
12 E dizia também ao que o tinha convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso recompensado.
13 Kate' gono' to yeḻa' waw, bḻiž benne' yache' ka', na' benne' ka' zej nžog ni'a ná'gake', na' benne' ka' bi žak sá'gake', na' benne' ḻo choḻe ka'.
13 Mas, quando fizeres convite, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos,
14 Naž ba nez ẕen gaken chio', dan' bi gak bi da' yebi'igak benne' ki chio', san yebí'i chio' kate' žin ža yebangak benne' gat ka', benne' chawe' ka'.
14 E serás bem-aventurado; porque eles não têm com que to recompensar; mas recompensado te será na ressurreição dos justos.
15 Zoa to benne' že'j žáwḻene' Jesusen' tẕen ga na', na' katen' benle' da' ni, gože' Ḻe':
15 E, ouvindo isto, um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado o que comer pão no reino de Deus.
16 Jesusen' gože' ḻe':
16 Porém, ele lhe disse: Um certo homem fez uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 Kate' ba wẕí'ni'a yeḻa' waw, bseḻe'e benne' wen žin chie' nich chejyeže' benne' ka' ba bḻiže', na' wnné': “Le da, dan' ba de yógo'te.”
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: Vinde, que já tudo está preparado.
18 Wzó ḻaw yógo'tegake' ẕnnábgake' latje bi chjake'. Benne' nežwn' wnné': “Za' go'wa' to yežlyó, na' žon byenen chejwían'. Žáta'yoela' le' si' ẕen chaze' chia'.”
18 E todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e importa ir vê-lo; rogo-te que me hajas por escusado.
19 Yetóen' wnné': “Za' go'wa' gayo' kwe' bež go'n, na' cha'a chejwía' cha' žóngakba' žin. Žáta'yoela' le' si' ẕen chaze' chia'.”
19 E outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me hajas por escusado.
20 Yetóen' wnné': “Za' bchag na'a, na' bi gak yida'.”
20 E outro disse: Casei, e portanto não posso ir.
21 Kate' beyéj benne' wen žin na', bejyeže' x̱ane' yógo'te da' ki. Naž bža'a benne' x̱an yo'on', na' gože' benne' wen žin na', na' wnné': “Wyéj na'atge gan nak ḻawe' ya'a, na' gan zej nak ḻo nez che yež nga, na' bejx̱í' benne' yache' ka', na' benne' ka' zej nžog ni'a ná'gake', na' benne' ka' bi žak sá'gake', na' benne' ḻo choḻe ka'.”
21 E, voltando aquele servo, anunciou estas coisas ao seu senhor. Então o pai de família, indignado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e bairros da cidade, e traze aqui os pobres, e aleijados, e mancos e cegos.
22 Kate' benne' wen žin na' ba bene' da' ki, wnné': “X̱an, ba bena' kan gožo' neda', na' ne de latje.”
22 E disse o servo: Senhor, feito está como mandaste; e ainda há lugar.
23 Naž x̱ane' gože' benne' wen žin na', na' wnné': “Wyéj gan nak ḻo nez ka', na' gan nak nez las ka', na' ben byene yidgak benne' ka' nníta'gake' ga na', nich cha'te liža' nga.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e força-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Žapa' ḻe'e: nitó benne' bḻiža' zga'ale bi ye'j gawe' yeḻa' waw chia'.”
24 Porque eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Ḻo ža ka' benne' zan žjákḻene' Jesusen', na' Ḻe' beyechje', na' gože' ḻégake':
25 Ora, ia com ele uma grande multidão; e, voltando-se, disse-lhe:
26 —Cha' no benne' yénele' gónḻene' neda' tẕen, na' cha' bi ží'ižele' neda' ka nži'ile' x̱a x̱ne'e, na' ẕo'le', na' ẕi'ne' ka', na' bi' biche'e ka', na' bi' zane' ka', na' yeḻa' nban chie', bi nake' zi gake' benne' wsedle chia'.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs, e ainda também a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 No benne' bi gónḻene' neda' tẕen ḻa'kze gon byenen chejté'e ḻe'e yag kroze, bi nake' zi gake' benne' wsedle chia'.
27 E qualquer que não levar a sua cruz, e não vier após mim, não pode ser meu discípulo.
28 Cha' zoa no benne' ládjwle ḻe'e, benne' žénele' gone' to yo'o sibe, ¿bi kwi'e zga'ale, na' wlabe' gaka'x̱ mežw žaḻa' senle', nich nnezle' cha' de chie' da' žaḻa' chiẕjwe' nich yeyóž gone' yo'on'?
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro a fazer as contas dos gastos, para ver se tem com que a acabar?
29 Cha' bi gone' ki, na' cha' so ḻawe' kweke' ḻen yo'on', na' cha' bi gak yeyóž gone' yo'o chien', naž so ḻawgak yógo'te benne' gon dítjgekle' ḻe', benne' ka' ḻé'egeklen',
29 Para que não aconteça que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 na' nnágake': “Bennen' wzó ḻawe' žone' yo'o chien', na' bi gok yeyóž gonen'.”
30 Dizendo: Este homem começou a edificar e não pôde acabar.
31 Ḻezka', cha' zoa no benne' wnná bia', na' cha' žon byenen cheje' ḻo wdiḻe chejtíḻ-ḻene' yetó benne' wnná bia', ¿bi kwi'e zga'ale, na' gone' x̱bab cha' wak chejtíḻ-ḻene' bennen' ẕchi'e galje mil benne' chie', na' ḻe' chi milze benne' ẕchi'e?
31 Ou qual é o rei que, indo à guerra a pelejar contra outro rei, não se assenta primeiro a tomar conselho sobre se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Cha' bi gake', naž katen' yetó benne' wnná bian' ne zoe' zi'to', seḻe'e to benne' wbás chie' gan zoe', na' nnabe' nakx̱ žaḻa' gone' nich gá'nḻengake' chawe' toe' yetóe'.
32 De outra maneira, estando o outro ainda longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Ki naken, cha' zoa no benne' ládjwle ḻe'e, na' cha' bi wka'ne' yógo'te da' nape', bi nake' zi gake' benne' wsedle chia'.
33 Assim, pois, qualquer de vós, que não renuncia a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 Ḻezka' wnná Jesusen':
34 Bom é o sal; mas, se o sal degenerar, com que se há de salgar?
35 Biž bi zaka' zeden', kege nich yeyonen yo, na' kege nich yeyonen bebe, san cho'nžon na'le. No benne' zoa nage', na' ženle', žaḻa' wzé nage'.
35 Nem presta para a terra, nem para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.