Lucas 14
Dižaʼ chaweʼ kub len Salmo kaʼ (ZTYNTPS) vs ARIB
1 Kate' nak ža la'y chegak benne' judío ka', wyó'o Jesusen' liž to benne' wnná bia', benne' yodo' fariseo. Jesusen' ži'e že'j žawe', na' benne' yodo' fariseo ka' nníta'gake' ga na' ẕwíagake' Ḻe'.
1 Tendo Jesus entrado, num sábado, em casa de um dos chefes dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Ḻezka' zoa to benne' yoe'e yi ga na' ḻaw Jesusen'.
2 Achava-se ali diante dele certo homem hidrópico.
3 Naž Jesusen' wnnable' benne' yodo' wsedle ka' tẕen ḻen benne' yodo' fariseo ka', benne' ka' žsédgekle' da' bchi'le Moisés, na' wnné':
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, e perguntou: É lícito curar no sábado, ou não?
4 Ḻégake' wnníta'gake' žize. Naž Jesusen' bex̱we' benne' yižwén', na' beyone' ḻe', na' ḻa' beséḻa'tie' ḻe'.
4 Eles, porém, ficaram calados. E Jesus, pegando no homem, o curou, e o despediu.
5 Naž Jesusen' gože' benne' yodo' ka', na' wnné':
5 Então lhes perguntou: Qual de vós, se lhe cair num poço um filho, ou um boi, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Bi be gok yeží'igake' che dan' wnnén'.
6 A isto nada puderam responder.
7 Kate' Jesusen' bḻe'ele' kan žongak benne' yodo' fariseo ka', kan želbi'e latje blo ka' gan že'j žáwgake', naž bsaka' ḻebe', na' gože' ḻégake':
7 Ao notar como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes esta parábola:
8 —Kate' no benne' wḻiže' le' nich chejo' ga žak lni che yeḻa' ẕchag na', bi kwi'o latje blo. Cha' bḻiže' to benne' nakže' blo ka le',
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te reclines no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 naž bennen' bḻiže' le' yide' gan zo', na' yi'e le': “Bneẕjw latje kwe' benne' ni gan ži'o” na' ḻo yeḻa' žedoe'ele chio' chejži'o že'lte.
9 e vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o último lugar.
10 Kate' no benne' wḻiže' le', bejžé' že'lte, nich kate' ḻa' bennen' bḻiže' le', na' yi'e le': “Bicha'a, wdé yelate' kile.” Naž gakžo' le' blo ḻawgak benne' ka' želbé'ḻene' le' tẕen.
10 Mas, quando fores convidado, vai e reclina-te no último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante de todos os que estiverem contigo à mesa.
11 No benne' ẕka'n ẕen kwine', góngake' ga yeyex̱jwe', san no benne' zoe' gax̱jw ḻaže', góngake' ga gakže' blo.
11 Porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Ḻezka' Jesusen' gože' bennen' bḻiže' Ḻe', na' wnné':
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não convides teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem os vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso retribuído.
13 Kate' gono' to yeḻa' waw, bḻiž benne' yache' ka', na' benne' ka' zej nžog ni'a ná'gake', na' benne' ka' bi žak sá'gake', na' benne' ḻo choḻe ka'.
13 Mas quando deres um banquete, convida os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos;
14 Naž ba nez ẕen gaken chio', dan' bi gak bi da' yebi'igak benne' ki chio', san yebí'i chio' kate' žin ža yebangak benne' gat ka', benne' chawe' ka'.
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que te retribuir; pois retribuído te será na ressurreição dos justos.
15 Zoa to benne' že'j žáwḻene' Jesusen' tẕen ga na', na' katen' benle' da' ni, gože' Ḻe':
15 Ao ouvir isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Jesusen' gože' ḻe':
16 Jesus, porém, lhe disse: Certo homem dava uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 Kate' ba wẕí'ni'a yeḻa' waw, bseḻe'e benne' wen žin chie' nich chejyeže' benne' ka' ba bḻiže', na' wnné': “Le da, dan' ba de yógo'te.”
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: vinde, porque tudo já está preparado.
18 Wzó ḻaw yógo'tegake' ẕnnábgake' latje bi chjake'. Benne' nežwn' wnné': “Za' go'wa' to yežlyó, na' žon byenen chejwían'. Žáta'yoela' le' si' ẕen chaze' chia'.”
18 Mas todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e preciso ir vê-lo; rogo-te que me dês por escusado.
19 Yetóen' wnné': “Za' go'wa' gayo' kwe' bež go'n, na' cha'a chejwía' cha' žóngakba' žin. Žáta'yoela' le' si' ẕen chaze' chia'.”
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me dês por escusado.
20 Yetóen' wnné': “Za' bchag na'a, na' bi gak yida'.”
20 Ainda outro disse: Casei-me e portanto não posso ir.
21 Kate' beyéj benne' wen žin na', bejyeže' x̱ane' yógo'te da' ki. Naž bža'a benne' x̱an yo'on', na' gože' benne' wen žin na', na' wnné': “Wyéj na'atge gan nak ḻawe' ya'a, na' gan zej nak ḻo nez che yež nga, na' bejx̱í' benne' yache' ka', na' benne' ka' zej nžog ni'a ná'gake', na' benne' ka' bi žak sá'gake', na' benne' ḻo choḻe ka'.”
21 Voltou o servo e contou tudo isto a seu senhor: Então o dono da casa, indignado, disse a seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Kate' benne' wen žin na' ba bene' da' ki, wnné': “X̱an, ba bena' kan gožo' neda', na' ne de latje.”
22 Depois disse o servo: Senhor, feito está como o ordenaste, e ainda há lugar.
23 Naž x̱ane' gože' benne' wen žin na', na' wnné': “Wyéj gan nak ḻo nez ka', na' gan nak nez las ka', na' ben byene yidgak benne' ka' nníta'gake' ga na', nich cha'te liža' nga.
23 Respondeu o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e obriga-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Žapa' ḻe'e: nitó benne' bḻiža' zga'ale bi ye'j gawe' yeḻa' waw chia'.”
24 Pois eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Ḻo ža ka' benne' zan žjákḻene' Jesusen', na' Ḻe' beyechje', na' gože' ḻégake':
25 Ora, iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 —Cha' no benne' yénele' gónḻene' neda' tẕen, na' cha' bi ží'ižele' neda' ka nži'ile' x̱a x̱ne'e, na' ẕo'le', na' ẕi'ne' ka', na' bi' biche'e ka', na' bi' zane' ka', na' yeḻa' nban chie', bi nake' zi gake' benne' wsedle chia'.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a pai e mãe, a mulher e filhos, a irmãos e irmãs, e ainda também à própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 No benne' bi gónḻene' neda' tẕen ḻa'kze gon byenen chejté'e ḻe'e yag kroze, bi nake' zi gake' benne' wsedle chia'.
27 Quem não leva a sua cruz e não me segue, não pode ser meu discípulo.
28 Cha' zoa no benne' ládjwle ḻe'e, benne' žénele' gone' to yo'o sibe, ¿bi kwi'e zga'ale, na' wlabe' gaka'x̱ mežw žaḻa' senle', nich nnezle' cha' de chie' da' žaḻa' chiẕjwe' nich yeyóž gone' yo'on'?
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se senta primeiro a calcular as despesas, para ver se tem com que a acabar?
29 Cha' bi gone' ki, na' cha' so ḻawe' kweke' ḻen yo'on', na' cha' bi gak yeyóž gone' yo'o chien', naž so ḻawgak yógo'te benne' gon dítjgekle' ḻe', benne' ka' ḻé'egeklen',
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a zombar dele,
30 na' nnágake': “Bennen' wzó ḻawe' žone' yo'o chien', na' bi gok yeyóž gonen'.”
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pode acabar.
31 Ḻezka', cha' zoa no benne' wnná bia', na' cha' žon byenen cheje' ḻo wdiḻe chejtíḻ-ḻene' yetó benne' wnná bia', ¿bi kwi'e zga'ale, na' gone' x̱bab cha' wak chejtíḻ-ḻene' bennen' ẕchi'e galje mil benne' chie', na' ḻe' chi milze benne' ẕchi'e?
31 Ou qual é o rei que, indo entrar em guerra contra outro rei, não se senta primeiro a consultar se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Cha' bi gake', naž katen' yetó benne' wnná bian' ne zoe' zi'to', seḻe'e to benne' wbás chie' gan zoe', na' nnabe' nakx̱ žaḻa' gone' nich gá'nḻengake' chawe' toe' yetóe'.
32 No caso contrário, enquanto o outro ainda está longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Ki naken, cha' zoa no benne' ládjwle ḻe'e, na' cha' bi wka'ne' yógo'te da' nape', bi nake' zi gake' benne' wsedle chia'.
33 Assim, pois, todo aquele dentre vós que não renuncia a tudo quanto possui, não pode ser meu discípulo.
34 Ḻezka' wnná Jesusen':
34 Bom é o sal; mas se o sal se tornar insípido, com que se há de restaurar-lhe o sabor?
35 Biž bi zaka' zeden', kege nich yeyonen yo, na' kege nich yeyonen bebe, san cho'nžon na'le. No benne' zoa nage', na' ženle', žaḻa' wzé nage'.
35 Não presta nem para terra, nem para adubo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.