Atos 28

Dižaʼ chaweʼ kub len Salmo kaʼ (ZTYNTPS) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Kate' ba bžinto' yógo'teto' ḻo yo biže, na' wnnezlto' yežlyón' gan zoato' nzin' Malta.
1 Quando já estávamos em terra, sãos e salvos, soubemos que a ilha se chamava Malta.
2 Benne' x̱iža' ka', benne' nníta'gake' ḻo yežlyón', ḻo yeḻa' ži'i ḻaže' chégake' wdápegake' neto' ba la'ne. Bẕéngake' yi', na' bḻížgake' neto' yógo'teto' yeché'l kwinto', dan' žak yejw, na' žakḻe'e zag.
2 Os moradores dali nos trataram com muita bondade. Como estava chovendo e fazia frio, acenderam uma grande fogueira.
3 Naž Pablo bex̱we' chelén ẕis wage biždo', na' katen' wloé'en ḻo yin', bžoj to bele snia ladjw ẕis wagen', bia žẕonnjlba' da' ḻa che yin', na' wka'aba' yen na' Pablon'.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e os estava jogando no fogo, quando uma cobra, fugindo do calor, agarrou-se na mão dele.
4 Kate' benne' x̱iža' ka' bḻé'egekle' belen', bia náḻa'ba' yen na' Pablon', naž belyi'e ljéžgake':
4 Os moradores da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo e comentaram: — Este homem deve ser um assassino. Pois ele escapou do mar, mas mesmo assim a justiça divina não vai deixá-lo viver.
5 Pablon' bžíbesise' ne'e, na' beyex̱jw bele snia na'. Bejx̱óateba' ḻo yin', na' ḻe' bi be gokle'.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra para dentro do fogo e não sentiu nada.
6 Benne' x̱iža' ka' nníta'gake' ga na' bwíagake' Pablon'. Ẕbézgake' batẕe kwi'e yi, o bix̱e' gate'. Naž kate' ba belbeze' scha, na' bḻé'egekle' bi be gokle', gókgekle' yetó, na' wnnágake' nake' to dios.
6 Eles pensavam que ele ia ficar inchado ou que ia cair morto de repente. Porém, depois de esperar bastante tempo, vendo que não acontecia nada, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Ḻo latje na'ze že' yežlyó che Publio, benne' wnná bia' ḻo yežlyón', na' wdape' neto' ba la'ne. Ḻo yeḻa' ži'i ḻaže' chie' bnnite' neto' liže' chonne ža.
7 Perto daquele lugar havia algumas terras que pertenciam a Públio, o chefe daquela ilha. Ele nos recebeu muito bem, e durante três dias nós fomos seus hóspedes.
8 Kate' ža ka' x̱a Publio na' de'e yižwé'. Yoe'e da' ḻa, na' de'e yižwé' žen. Wyáz Pablon', zejwíe' ḻe', na' wdé bcháḻjḻene' Dios, bx̱oa ne'e benne' yižwén', na' beyake'.
8 O pai dele estava de cama, doente com febre e disenteria. Paulo entrou no quarto, fez uma oração, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 Dan' ben Pablon' da' ni, ḻezka' benne' yižwé' ka', benne' nníta'gake' ḻo yežlyón', bžíngake' gan zoe', na' beyákgake'.
9 Depois disso os outros doentes da ilha vieram e também foram curados.
10 Benne' ka' wdápegake' neto' ba la'ne, na' béngake' da' zan da' gókḻengaken neto'. Kate' za' yeza'to' ḻo yežlyón', bénngake' cheto' da' ka' byážjelto'.
10 Eles mostraram muito respeito por nós e, quando embarcamos, puseram no navio tudo o que precisávamos para a viagem.
11 Kate' gok chonne byo' zoato' ga na', wžento' to ḻo barkw che yež Alejandría, da' bga'nen ḻo yežlyón' byo' zag ka'. Cheḻá'a ḻawle che barkwn' zej da'gak lo'a ka' zej nzin' Kástor ḻen Póluks, dios kwach ka' chegak benne' Alejandría ka'.
11 Depois de ficarmos três meses na ilha, embarcamos num navio da cidade de Alexandria, que tinha na proa a figura dos deuses gêmeos Castor e Pólux. O navio tinha passado o inverno na ilha.
12 Bezá' barkwn' ga na', na' bžinen ḻo yež Sirakusa, gan bga'nto' chonne ža.
12 Nós chegamos à cidade de Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Beza'to' ga na', na' wdeto' cheḻa'ale yežlyón', na' bžinto' ḻo yež Rejio. Kate' za' ža'ní' yetó ža, na' žak be' da' zan' zaka' gan ẕde wbíž byo' zag ka', na' beza'to' ga na', na' ža chope ža ḻa' bžínteto' ḻo yež Puteoli.
13 Dali seguimos viagem e chegamos à cidade de Régio. No dia seguinte o vento começou a soprar do sul, e em dois dias chegamos a Pozuoli.
14 Ḻo yežen' bejx̱áka'to' baḻe benne' lježžo ka', benne' žejḻé'gake' che Benne' Criston', na' góta'yoegekle' neto' gá'nḻento' ḻégake' x̱ono' ža. Kate' wdé ža ka', beza'to' ga na' nich chejto' ḻo yež Roma, na' bezá' ní'ato'.
14 Nessa cidade encontramos alguns cristãos que nos pediram que ficássemos com eles uma semana. E assim chegamos a Roma.
15 Benne' lježžo ka' nníta'gake' ḻo yež Roma ba béngekle' za' žinto' ga na', na' bžójgake' bedjchággake' neto'. Bžíngake' to yeždo' nzin' Ga Ẕdo'w Apio. Yebaḻe' bžíngake' to latje nzin' Chonne Yo'o Gan Ẕga'ngak Benne' Ka' Zej Yoe'e Nez. Kate' Pablon' bḻe'ele' ḻégake', bdip ḻaže'e, na' gože' Dios: “Žóx̱keno'.”
15 Os irmãos de Roma tinham recebido a notícia da nossa chegada e foram se encontrar conosco nos povoados de Praça de Ápio e de Três Vendas. Ao ver esses irmãos, Paulo agradeceu a Deus e se animou.
16 Kate' bžinto' ḻo yež Roma, na' bennen' ẕchi'e benne' ka' žjake' ḻo wdiḻe, bchi'e benne' ka' zej nžeje', na' bdie' ḻégake' ḻo na' to benne' blo žeje' ḻo wdiḻe. Benne' ni bi'e Pablo latje soe' cheze', san to benne' žeje' ḻo wdiḻe wzóaḻene' ḻe', bennen' žape chi'e ḻe'.
16 Quando entramos em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, guardado por um soldado.
17 Ža chonne ža, Pablon' bḻiže' benne' blo ka' chegak benne' judío ka', benne' nníta'gake' ḻo yež Roma. Kate' ba zej ndobe' gan zoa Pablon', ḻe' gože' ḻégake':
17 Três dias depois, Paulo convidou os líderes dos judeus de Roma para se encontrarem com ele. Quando estavam reunidos, ele disse: — Meus irmãos, eu não fiz nada contra o nosso povo, nem contra os costumes que recebemos dos nossos antepassados. Mesmo assim eu fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Naž kate' ba wnnábgekle benne' Roma ka' neda', gónegekle' wsángake' neda', dan' gókbe'egekle' bi nbaga'a ẕia gata'.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, pois não acharam nenhum motivo para me condenar à morte.
19 Benne' judío ka' bséjwgake' x̱nezgak benne' ka' gónegekle' wsángake' neda', na' ben byenen wnnaba' cha'a ḻaw benne' Sésar nich wchi'a ḻaže'e neda', na' kege nich yesbaga'a benne' wláž chežo ka' ẕia.
19 Mas os judeus não queriam que me soltassem. Por isso fui obrigado a pedir para ser julgado pelo Imperador, embora eu não tenha nenhuma acusação para fazer contra o meu próprio povo.
20 Che ḻen bḻiža' ḻe'e nich ḻe'ela' ḻe'e, na' wcháḻjḻena' ḻe'e, dan' nžeja' do ya ni dan' žx̱en ḻaža'a da' žx̱en ḻáže'žo žo'o, benne' Israel ka', gon Dios da' bchebe ḻaže'e gonne' chežo.
20 Foi por esse motivo que pedi para ver vocês e conversarmos. Estou preso com estas correntes de ferro por causa daquele que o povo de Israel espera.
21 Naž ḻégake' belyi'e Pablon':
21 Então eles disseram: — Nós não recebemos nenhuma carta da Judeia a seu respeito. Também nenhum dos nossos irmãos veio de lá com qualquer notícia ou para falar mal de você.
22 Na'a, žénelto' yenlto' da' nno', da' žejḻi'o, dan' nnezlto' yógo'te latje ẕnnegak benách ka' chegak benne' ka' zej nzi' ḻo ná'gake' diža' koben'.
22 Mas gostaríamos de ouvir você dizer o que pensa, pois sabemos que, de fato, em todos os lugares falam contra essa seita à qual você pertence.
23 Ka' goken, Pablon' bžie' bia' to ža, na' ža na' benne' zan bdóbgake' gan zoe'. Wzó ḻaw Pablo zildo', na' góḻtele', bzejni'ile' ḻégake', na' bzenle' ḻégake' kwáselo kan ẕnna bia' Dios. Gónele' wḻoe'ele' ḻégake' nak dot da' li da' ẕchaḻje' kan nak che Jesusen'. Nich gone' ki bkonle' žin da' bchi'le Moisés, na' da' wnnagak benne' ka' bcháḻjgake' ḻo wláz Dios.
23 Então marcaram um dia com Paulo. Nesse dia, muitos deles foram ao lugar onde Paulo estava. Desde a manhã até a noite ele lhes anunciou e explicou a mensagem sobre o Reino de Deus . E, por meio da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , procurou convencê-los a respeito de Jesus.
24 Baḻe' wẕí' ḻo ná'gake' da' bchaḻj Pablon', san yezíka'gake' bi bejḻé'gaken'.
24 Alguns aceitaram as suas palavras, mas outros não creram.
25 Dan' gok chóplegake', wzó ḻáwgake' žezá'gake' ga na', na' Pablon' gože' ḻégake', na' wnné':
25 Então todos foram embora, conversando entre si. Mas, antes que saíssem, Paulo ainda disse mais uma coisa: — O Espírito Santo tinha razão quando falou por meio do profeta Isaías aos antepassados de vocês.
26 Wyéj ḻawgak benne' ka', na' yé'gako'-ne':
26 Pois ele disse a Isaías: “Vá e diga a esta gente: Vocês ouvirão, mas não entenderão; olharão, mas não enxergarão nada.
27 Benne' ki nak zide yichj ḻáẕdo'gake'
27 Pois a mente deste povo está fechada; eles taparam os ouvidos e fecharam os olhos. Se eles não tivessem feito isso, os seus olhos poderiam ver, e os seus ouvidos poderiam ouvir; a sua mente poderia entender, e eles voltariam para mim, e eu os curaria — disse Deus.”
28 Na'a, žaḻa' nnézlele da' ni. Dios žseḻe'e neto' ḻawgak benách zi'to' ka' nich yelágake', katen' yéngekle' x̱tiže'e.
28 E Paulo terminou, dizendo: — Pois fiquem sabendo que Deus mandou a mensagem de salvação para os não judeus! E eles escutarão!
29 Kate' beyóž bchaḻj Pablon' da' ki, naž bežojgak benne' judío ka', na' želdíḻ díža'gake' ḻa' ḻégakze'.
29 [Depois que Paulo disse isso, os judeus foram embora, discutindo com violência.]
30 Pablon' bga'ne' ga na' chopiz, na' wzóe' to ḻo yo'o gan žiẕjwe', na' wdape' ba la'ne yógo'te benne' ka' bedjwíagake' ḻe'.
30 Durante dois anos Paulo morou ali numa casa alugada e recebia todos os que iam vê-lo.
31 Ḻen yeḻa' wechóg ḻaže' bchaḻje' kan ẕnna bia' Dios. Bsedle' benách ka' kan nak che X̱anžo Jesús, Benne' Criston', na' bi wzóa no benne' wsejwe' x̱neze'. Ka'kze naken.
31 Ele anunciava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, falando com toda a coragem e liberdade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.