Atos 22

Dižaʼ chaweʼ kub len Salmo kaʼ (ZTYNTPS) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ki wnná Pablon':
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Kate' béngekle' ẕchaḻje' diža' hebreo, wnníta'gakže' žize. Pablon' gože' ḻégake', na' wnné':
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 —Nakkza' neda' benne' judío. Golja' ḻo yež Tarso gan nbab Silisia, san bgola' ḻo yež nga, na' bsedle Gamaliel neda' dot kan nak da' bsédgekle x̱a x̱to'žo ka'. Be' ḻáže'teza' bka'n ẕena' Dios kan žonle ḻe'e na'a.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 Zga'ale wžía ḻaža'a benne' ka' nzi' ḻo ná'gake' x̱tiža' Benne' Criston', na' bchi'a ḻégake' gan gátgake'. Wẕéngaka'-ne', na' bséjwgaka'-ne' liž ya, benne' byo ka' ḻen no'le ka'.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Ḻezka' wak wzóa ligak bx̱oz wnná bia' ka' ḻen benne' gole ka' da' béngake'. Bzójgake' to yiche wnná bia' da' chjwa'a gan zej nnita' lježžo judío ka' ḻo yež Damasko. Wyá'a ga na' nich chejx̱ena' benne' ka' nníta'gake' ga na', benne' ka' žejḻé'gake' che Benne' Criston', nich yedjchi'a ḻégake' zej nžeje' ḻo yež Jerusalén nga, nich gonto' ḻégake' ẕia.
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 Naž wnná Pablo:
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 Ḻa' bgo'ntia' ḻo yo, na' benla' chi'i to Benne' gože' neda': “Saulo, Saulo, ¿biẕ chen' ẕbia ḻažo'o neda'?”
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Naž wnnabla' Ḻe', na' wnnía': “¿Noẕ Le', X̱an?” Ḻe' gože' neda': “Neda' Jesús, benne' Nasaret. Nedkza' ẕbia ḻažo'o.”
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 Benne' ka' wnníta'ḻengake' neda' bḻé'egekle' banín', na' bžébegake', san bi béngekle' chi'i Bennen' bcháḻjḻene' neda'.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 Naž goža'-ne': “¿Biẕ žaḻa' gona', X̱an?” X̱anžon' gože' neda': “Beyás, na' wyéj ḻo yež Damasko gan zoa to benne' yi'e le' yógo'te da' žaḻa' gono'.”
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 Dan' biž bi bḻe'ela' dan' bdi'i yes baní' na' yej ḻawa', che ḻen benne' ka' zéjḻengake' neda' tẕen béx̱wgake' na'a, na' bché'gake' neda' gan bžintia' ḻo yež Damaskon'.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 ’Ḻo yežen' zoa Ananías, to benne' žone' dot kan ẕnna da' bchi'le Dios, na' benne' judío ka' nníta'gake' ḻo yež Damaskon' žápegake' ḻe' ba la'ne.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Ananíasen' bḻe'e gan wzóa', na' gože' neda': “Saulo, bicha'a, yeyaljw yej ḻawo'.” Ḻa' na'ze beyaljw yej ḻawa', na' bḻe'ela' ḻe'.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 Ḻe' gože' neda': “Dios chegak x̱a x̱to'žo ka', wžekze' le' ža ni'te nich nnezlo' da' žénekzele' Ḻe', na' nich ḻe'elo' Benne' Chawe', Bennen' nake' Ẕi'nkze', na' nich yenlo' da' ye'kze' le'.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Ki naken dan' žaḻa' wzóa lio' chie' Ḻe' ḻawgak yógo'te benách ka', na' wzenlo' ḻégake' da' ba bḻe'elo', na' da' ba benlo'.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 Na'a, ¿biẕ chen' želo'? Wzó ža', na' bezóa nis. Wnnable X̱anžon' yeyone' le' chawe', na' yeké'e doḻa' da' nbago'o.”
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 Ḻezka' wnná Pablo:
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 Bḻe'ela' X̱anžon', na' gože' neda': “Taríaze wyéj. Bežojte ḻo yež Jerusalén nga, dan' benne' ki bi gápegake' ba la'ne da' wchaḻjo' chia'.”
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 Neda' goža'-ne': “X̱an, nnézgekle' kan bena' neda'. Wyoá'a gan nak ḻo yo'o gan ẕdobgak benne' judío ka' nich yéngekle' x̱tiža' Dios. Wdina' benne' ka' žejḻé'gake' chio' Le', na' bséjwgaka'-ne' liž ya.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 Katen' bétgake' Esteban, bennen' bzoa lie' chio', ḻezka' neda' wzóa' ga na', na' bénḻena' tẕen benne' ka' bétgake' ḻe', na' ben chi'a laže' da' bx̱oa yengak benne' ka' bžé'egake' ḻe' yej.”
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 Naž X̱anžon' gože' neda': “Wyéj, dan' žseḻa'a le' ḻawgak benách zi'to' ka'.”
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 Nize ze ḻaw bze naggak benne' judío ka' che Pablo, na' naž wžéžeya'agake'. Wnnégake' zižje, na' wnnágake':
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Naž, dan' belbéžeyi'e, na' ḻo yeḻa' ẕža'a chégake', bchézgake' laže' da' zej nakwe', na' belgo'ne' gox̱o',
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 che ḻen benne' blon', bennen' žeje' ḻo wdiḻe, gože' benne' ka' žjake' ḻo wdiḻe wché'gake' Pablon' ḻo yo'o ẕen na'. Ḻezka' gože' ḻégake' chíngake' Pablon' nich nne' da' nakkzen, nich nnezle' biẕ chen' želbéžeya'a ki benne' judío ka' che Pablon'.
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Kate' ne ẕchéjgake' ni'a na' Pablon' ḻen yid ka' nich chíngake' ḻe', Pablon' gože' to benne' ẕchi'e benne' ka' žjake' ḻo wdiḻe, benne' zoe' ga na', na' wnné':
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Kate' benle bennen' da' ni, wyeje', na' bejzenle' benne' blon', bennen' žeje' ḻo wdiḻe. Gože' ḻe':
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 Naž benne' blon' bḻe'e gan zoa Pablon', na' gože' ḻe':
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Beží'i benne' blon', na' wnné':
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Kate' béngekle benne' ka' da' ni, benne' ka' za' chíngake' Pablon', naž bebíga'gake' gan zoe'. Ḻezka' bžebe benne' blon' katen' wnnezle' nbab Pablon' Roma, dan' ba wnné' wchéjgake' ḻe'.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Ža chope ža, gónele benne' blon' nnezle' kwáselo biẕen' da' žesbága'gak benne' judío ka' Pablo ẕia. Wnné' beseže' do yan' da' nžejen Pablon', na' wnné' dobgak bx̱oz wnná bia', bx̱oz judío ka' ḻen yógo'te benne' yodo', benne' wchi'a ḻaže' ka'. Naž bebeje' Pablon' gan bséjwgake' ḻe', na' bzie' ḻe' ḻáwgake'.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.