Atos 16
Dižaʼ chaweʼ kub len Salmo kaʼ (ZTYNTPS) vs VC
1 Wdé na' bžin Pablo ḻen Silas ḻo yež Derbe, na' ḻo yež Listra. Wzóa to x̱kwide' byo lebe' Timoteo ga na', na' žejḻe'be' che Benne' Criston'. Nakbe' ẕi'n to no'le judío žejḻi'e che Benne' Criston', san x̱abe' bi nake' judío.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra. Havia ali um discípulo, chamado Timóteo, filho de uma judia cristã, mas de pai grego,
2 Lježžo ka', benne' nníta'gake' ḻo yež Listra, na' ḻo yež Ikonio ẕnnágake' žon Timoteon' da' naken chawe'.
2 que gozava de ótima reputação junto dos irmãos de Listra e de Icônio.
3 Gónele Pablon' chejḻen x̱kwiden' ḻe'. Bchi'e-be', na' bchoge' ḻo beḻa' chebe' kan žongak benne' judío ka'. Ki bene' nich bi nnegak benne' judío ka' chebe', dan' nnézgekle' yógo'tegake' bi nak x̱abe' benne' judío.
3 Paulo quis que ele fosse em sua companhia. Ao tomá-lo consigo, circuncidou-o, por causa dos judeus daqueles lugares, pois todos sabiam que o seu pai era grego.
4 Kate' Pablon' ḻen benne' ka' žónḻengake' ḻe' tẕen wdégake' gan zej nnita' yež ka', na' to to yež ka' bdégake' ḻo na'gak lježžo ka' nníta'gake' ga na' da' bzojgak benne' wbás ka' bseḻa' Benne' Criston' ḻen benne' gole ka', benne' ka' nníta'gake' ḻo yež Jerusalén. Bdégake' yichen' ḻo ná'gake' nich góngake' kan ẕnnan.
4 Nas cidades pelas quais passavam, ensinavam que observassem as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Ka' goken, gok chochgak yógo'te kwe' benách ka' che Benne' Criston' kan nak da' žejḻe'žo chie' Ḻe', na' belyane' tža tža.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e cresciam em número dia a dia.
6 Pablo ḻen benne' ka' žónḻengake' ḻe' tẕen wdégake' gan nbab Frijia, na' gan nbab Galasia. Ki béngake' dan' bsejw Dios Be' La'y x̱nézgake', nich bi chejcháḻjgake' x̱tiža' X̱anžon' gan nbab Asia.
6 Atravessando em seguida a Frígia e a província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra de Deus na {província da} Ásia.
7 Kate' bžíngake' gan nbab Misia, gónegekle' chjake' gan nbab Bitinia, san Dios Be' La'y, Bennen' žseḻa' Jesusen' chežo, bi bi'e ḻégake' latje.
7 Ao chegarem aos confins da Mísia, tencionavam seguir para a Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Naž wdégake' cheḻa'ale gan nbab Misia, na' jake' ḻo yež Troas. Neda', Lukas, ẕzoja' chio' da' ni, wzóa' ḻo yež Troasen', gan wzó ḻawa' žónḻena' Pablon' tẕen.
8 Depois de haverem atravessado rapidamente a Mísia, desceram a Trôade.
9 Ḻo yežen' Dios bḻoe'ele' Pablon' to da' bḻe'e dáwe'le'. To benne' byo, benne' Masedonia, bḻoe'e ḻawe' gan zoe', na' góta'yoele' Pablon', na' wnné': “Da lažto', gan nbab Masedonia, na' gokḻen neto'.”
9 De noite, Paulo teve uma visão: um macedônio, em pé, diante dele, lhe rogava: Passa à Macedônia, e vem em nosso auxílio!
10 Kate' Pablon' bḻe'ele' da' ni, dan' bḻe'e dáwe'le', ḻa' be' ḻáže'teto' chejto' gan nbab Masedonia, dan' gókbe'elto' Dios ba bḻiže' neto' nich chejchaḻjto' diža' chawen' chie' ḻawgak benách ka' nníta'gake' ḻo yežlyón'.
10 Assim que teve essa visão, procuramos partir para a Macedônia, certos de que Deus nos chamava a pregar-lhes o Evangelho.
11 Naž wžento' to ḻo barkw, na' wza'to' ḻo yež Troas. Wdeto' ga bžínteto' ḻo yež Samotrasia, na' wdé yetó ža bžinto' ḻo yež Neápolis.
11 Embarcados em Trôade, fomos diretamente à Samotrácia e no outro dia a Neápolis;
12 Beza'to' ga na', na' bžinto' ḻo yež Filipos, yežen' nakžen blo ka yógo'te yež ka' zej nbaben cheḻá'a na' che gan nbab Masedonia. Ḻo yežen' zej nnita' benách wláž ka' chegak benne' Roma ka'. Wzoato' ḻo yežen' baḻe ža.
12 e dali a Filipos, que é a cidade principal daquele distrito da Macedônia, uma colônia {romana}. Nesta cidade nos detivemos por alguns dias.
13 Kate' bžin to ža la'y, bžojto' ḻo yež, na' wyejto' žoa'a yego gan ẕdóbgakkze benne' ka' che yežen' nich wcháḻjḻengake' Dios, na' wže'to' ga na', na' bcháḻjḻento' no'le ka' zej ndobe' ga na', kan nak x̱tiža' X̱anžon'.
13 No sábado, saímos fora da porta para junto do rio, onde pensávamos haver lugar de oração. Aí nos assentamos e falávamos às mulheres que se haviam reunido.
14 Zoa Lidia ládjwgake', to no'le che yež Tiatira. Nake' no'le žóti'e laže' x̱na da' záka'ḻe'en. No'le ni ẕka'n ẕene' Dios, na' bze nage' da' bchaḻj Pablon', na' X̱anžon' gókḻene' no'len' nich wẕí' ḻo ne'e dan' wnná Pablon'.
14 Uma mulher, chamada Lídia, da cidade dos tiatirenos, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava. O Senhor abriu-lhe o coração, para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Naž bezóe' ḻe' nis, na' ḻezka' belzóa nis benách ka' nníta'gake' liže'. Wdé na' góta'yoele' neto', na' wnné':
15 Foi batizada juntamente com a sua família e fez-nos este pedido: Se julgais que tenho fé no Senhor, entrai em minha casa e ficai comigo. E obrigou-nos a isso.
16 Yetó da' goken to ža kate' ne zejto' gan ẕcháḻjḻento' Dios, bedjchág to x̱kwide' no'le neto', na' yo'obe' be' da' žonen ga ẕnnéya'abe'. Ḻen yeḻa' wnnéya'a chebe' benbe' ga benne' x̱anbe' ka' belzí'ḻi'e mežw.
16 Certo dia, quando íamos à oração, eis que nos veio ao encontro uma moça escrava que tinha o espírito de Pitão, a qual com as suas adivinhações dava muito lucro a seus senhores.
17 X̱kwide' no'len' bejnawbe' Pablon', na' neto'. Wnnebe' zižje, na' wnnabe':
17 Pondo-se a seguir a Paulo e a nós, gritava: Estes homens são servos do Deus Altíssimo, que vos anunciam o caminho da salvação.
18 Ki benbe' zan ža. Katen' biž wyáz ḻaže' Pablon', byechje', na' bḻiže' ben' yo'obe', na' wnné':
18 Repetiu isto por muitos dias. Por fim, Paulo enfadou-se. Voltou-se para ela e disse ao espírito: Ordeno-te em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora ele saiu.
19 Kate' x̱anbe' ka' gókbe'egekle' ba bežój ben' da' benen ga wnnéya'abe', na' biž sí'gake' mežw ni'a chebe', che ḻen béx̱wgake' Pablon' ḻen Silas, na' bché'gake' ḻégake' ḻawgak benne' yolawe' ka', benne' ka' zej ndobe' gan nak ḻawe' ya'a.
19 Vendo seus amos que se lhes esvaecera a esperança do lucro, pegaram Paulo e Silas e levaram-nos ao foro, à presença das autoridades.
20 Bzégake' ḻégake' ḻawgak benne' yolawe' ka', na' wnnágake':
20 Em seguida, apresentaram-nos aos magistrados, acusando: Estes homens são judeus; amotinam a nossa cidade.
21 Žsédgekle' da' bi žaḻa' si' ḻo na'žo, na' da' bi žaḻa' gonžon, dan' nbabžo yež Roma.
21 E pregam um modo de vida que nós, romanos, não podemos admitir nem seguir.
22 Benne' zan ka' bží'igake' che Pablon' ḻen Sílasen'. Naž benne' yolawe' ka' góžgake' ni'a ná'gake' ka' yeká'gake' laže' da' zej nakw Pablon', na' Sílasen', na' chíngake' ḻégake' yid.
22 O povo insurgiu-se contra eles. Os magistrados mandaram arrancar-lhes as vestes para açoitá-los com varas.
23 Wdé belyínḻi'e ḻégake', na' bséjwgake' ḻégake' liž ya. Góžgake' benne' žsejwe' liž yan' gape chi'e ḻégake'.
23 Depois de lhes terem feito muitas chagas, meteram-nos na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Benne' ni, kate' ba góžgake' ḻe' ki, bsejwe' ḻégake' ḻo liž yan' ni'te, na' wḻoé'e ní'agake' ḻo bloj yag ka'.
24 Este, conforme a ordem recebida, meteu-os na prisão inferior e prendeu-lhes os pés ao cepo.
25 Gachje yele Pablon' ḻen Sílasen' ẕcháḻjḻengake' Dios, na' žóḻgake' da' žoe ḻáwgake' Ḻe'. Benne' ka' zej nyejwe' liž yan' bze nággaken'.
25 Pela meia-noite, Paulo e Silas rezavam e cantavam um hino a Deus, e os prisioneiros os escutavam.
26 Naž wẕó'ḻe'e yežlyó. Ka' goken ga bžinte wẕize ḻen ze'e liž yan', na' ḻa' belyáljwte yógo'te gan želyoé'e ḻo yo'on', na' beyéž do ya ka' da' zej nžejen benne' ka' zej yoe'e ga na'.
26 Subitamente, sentiu-se um terremoto tão grande que se abalaram até os fundamentos do cárcere. Abriram-se logo todas as portas e soltaram-se as algemas de todos.
27 Bebán bennen' žsejwe' liž yan'. Kate' bḻe'ele' zej nyaljw gan želyoé'e liž yan', bleje' ya ntoche' chie' nich got kwine'. Ki gónele' gone' dan' žekle' ba bẕonnjgak benne' ka' zej nyejwe' liž yan'.
27 Acordou o carcereiro e, vendo abertas as portas do cárcere, supôs que os presos haviam fugido. Tirou da espada e queria matar-se.
28 Naž wnné zižje Pablon', na' bḻiže' ḻe', na' wnné':
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, pois estamos todos aqui.
29 Naž bennen' wnnabe' yi', na' ḻa' wyo'otie' liž yan'. Wẕízḻi'e ḻo yeḻa' ẕžebe chie', na' bzoa ẕibe' x̱ní'agak Pablon', na' Sílasen'.
29 Então o carcereiro pediu luz, entrou e lançou-se trêmulo aos pés de Paulo e Silas.
30 Kate' ba bebeje' ḻégake' ḻo liž yan', gože' ḻégake':
30 Depois os conduziu para fora e perguntou-lhes: Senhores, que devo fazer para me salvar?
31 Ḻégake' belyi'e ḻe':
31 Disseram-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua família.
32 Bcháḻjḻengake' ḻe' tẕen ḻen yógo'te benách ka' nníta'gake' liže', kan nak che x̱tiža' X̱anžon'.
32 Anunciaram-lhe a palavra de Deus, a ele e a todos os que estavam em sua casa.
33 Ḻa' na'ze, kate' ne nak žel, bennen' žsejwe' liž yan' ḻa' bche'tie' ḻégake', na' bejtibe' ḻégake' gan ẕíagake' we'. Wdé na', ḻa' bezoatie' nis, na' ḻezka' belzóa nis yógo'te benách ka' nníta'gake' liže'.
33 Então, naquela mesma hora da noite, ele cuidou deles e lavou-lhes as chagas. Imediatamente foi batizado, ele e toda a sua família.
34 Naž bchi'e ḻégake' liže', na' bi'e da' we'j bdáwgake'. Žebele' tẕen ḻen yógo'te benách ka' nníta'gake' liže' dan' žejḻé'gake' che Dios.
34 Em seguida, ele os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se com toda a sua casa por haver crido em Deus.
35 Kate' za' ža'ní' ža na', benne' yolawe' ka' bséḻa'gake' ni'a ná'gake', na' belyi'e bennen' žsejwe' liž yan', na' wnnágake':
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os lictores dizer: Solta esses homens.
36 Naž bennen' žsejwe' liž yan' bzenle' Pablo da' ni, na' wnné':
36 O carcereiro transmitiu essa mensagem a Paulo: Os magistrados mandaram-me dizer que vos ponha em liberdade. Saí, pois, e ide em paz.
37 Naž bžoj Pablon', na' gože' ni'a na'gak benne' yolawe' ka', na' wnné':
37 Mas Paulo replicou: Sem nenhum julgamento nos açoitaram publicamente, a nós que somos cidadãos romanos, e meteram-nos no cárcere, e agora nos lançam fora ocultamente... Não há de ser assim! Mas venham e soltem-nos pessoalmente!
38 Beyejgak ni'a na'gak benne' yolawe' ka', na' bzéngekle' ḻégake' da' ni, na' ḻégake' bžébegake' kate' béngekle' zej nbab Pablon', na' Sílasen' yež Roma.
38 Os lictores deram parte dessas palavras aos magistrados. Estes temeram, ao ouvir dizer que eram romanos.
39 Kate' bžíngake' liž yan', góta'yoegekle' Pablon' ḻen Sílasen' bi yesbága'gake' ḻégake' ẕia. Naž belbeje' ḻégake' liž yan', na' góta'yoegekle' ḻégake' žójgake' ḻo yežen'.
39 Foram e lhes falaram brandamente. Pedindo desculpas, rogavam-lhes que se retirassem da cidade.
40 Naž Pablon' ḻen Sílasen' bžójgake' liž yan', na' wyó'ogake' liž Lidia. Katen' ba bḻé'egekle' lježžo ka', benne' nníta'gake' ga na', beyón ẕéngake' ḻégake', na' ḻa' bezá'tegake' ga na'.
40 Saindo do cárcere, entraram em casa de Lídia, onde reviram e consolaram os irmãos. Depois partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.