Atos 16
Dižaʼ chaweʼ kub len Salmo kaʼ (ZTYNTPS) vs NAA
1 Wdé na' bžin Pablo ḻen Silas ḻo yež Derbe, na' ḻo yež Listra. Wzóa to x̱kwide' byo lebe' Timoteo ga na', na' žejḻe'be' che Benne' Criston'. Nakbe' ẕi'n to no'le judío žejḻi'e che Benne' Criston', san x̱abe' bi nake' judío.
1 Paulo chegou também a Derbe e a Listra. Havia ali um discípulo chamado Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego.
2 Lježžo ka', benne' nníta'gake' ḻo yež Listra, na' ḻo yež Ikonio ẕnnágake' žon Timoteon' da' naken chawe'.
2 Os irmãos em Listra e Icônio davam bom testemunho dele.
3 Gónele Pablon' chejḻen x̱kwiden' ḻe'. Bchi'e-be', na' bchoge' ḻo beḻa' chebe' kan žongak benne' judío ka'. Ki bene' nich bi nnegak benne' judío ka' chebe', dan' nnézgekle' yógo'tegake' bi nak x̱abe' benne' judío.
3 Paulo queria que Timóteo fosse em sua companhia e, por isso, circuncidou-o por causa dos judeus daqueles lugares; pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 Kate' Pablon' ḻen benne' ka' žónḻengake' ḻe' tẕen wdégake' gan zej nnita' yež ka', na' to to yež ka' bdégake' ḻo na'gak lježžo ka' nníta'gake' ga na' da' bzojgak benne' wbás ka' bseḻa' Benne' Criston' ḻen benne' gole ka', benne' ka' nníta'gake' ḻo yež Jerusalén. Bdégake' yichen' ḻo ná'gake' nich góngake' kan ẕnnan.
4 Ao passar pelas cidades, entregavam aos irmãos as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros de Jerusalém, para que as observassem.
5 Ka' goken, gok chochgak yógo'te kwe' benách ka' che Benne' Criston' kan nak da' žejḻe'žo chie' Ḻe', na' belyane' tža tža.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e, dia a dia, aumentavam em número.
6 Pablo ḻen benne' ka' žónḻengake' ḻe' tẕen wdégake' gan nbab Frijia, na' gan nbab Galasia. Ki béngake' dan' bsejw Dios Be' La'y x̱nézgake', nich bi chejcháḻjgake' x̱tiža' X̱anžon' gan nbab Asia.
6 E percorreram a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Kate' bžíngake' gan nbab Misia, gónegekle' chjake' gan nbab Bitinia, san Dios Be' La'y, Bennen' žseḻa' Jesusen' chežo, bi bi'e ḻégake' latje.
7 Chegando perto de Mísia, tentaram ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Naž wdégake' cheḻa'ale gan nbab Misia, na' jake' ḻo yež Troas. Neda', Lukas, ẕzoja' chio' da' ni, wzóa' ḻo yež Troasen', gan wzó ḻawa' žónḻena' Pablon' tẕen.
8 E, tendo contornado Mísia, foram a Trôade.
9 Ḻo yežen' Dios bḻoe'ele' Pablon' to da' bḻe'e dáwe'le'. To benne' byo, benne' Masedonia, bḻoe'e ḻawe' gan zoe', na' góta'yoele' Pablon', na' wnné': “Da lažto', gan nbab Masedonia, na' gokḻen neto'.”
9 À noite, Paulo teve uma visão na qual um homem da Macedônia estava em pé e lhe rogava, dizendo: — Passe à Macedônia e ajude-nos.
10 Kate' Pablon' bḻe'ele' da' ni, dan' bḻe'e dáwe'le', ḻa' be' ḻáže'teto' chejto' gan nbab Masedonia, dan' gókbe'elto' Dios ba bḻiže' neto' nich chejchaḻjto' diža' chawen' chie' ḻawgak benách ka' nníta'gake' ḻo yežlyón'.
10 Assim que Paulo teve a visão, imediatamente procuramos partir para aquele destino, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciar o evangelho.
11 Naž wžento' to ḻo barkw, na' wza'to' ḻo yež Troas. Wdeto' ga bžínteto' ḻo yež Samotrasia, na' wdé yetó ža bžinto' ḻo yež Neápolis.
11 Tendo, pois, navegado de Trôade, fomos diretamente para Samotrácia e, no dia seguinte, a Neápolis.
12 Beza'to' ga na', na' bžinto' ḻo yež Filipos, yežen' nakžen blo ka yógo'te yež ka' zej nbaben cheḻá'a na' che gan nbab Masedonia. Ḻo yežen' zej nnita' benách wláž ka' chegak benne' Roma ka'. Wzoato' ḻo yežen' baḻe ža.
12 Dali fomos a Filipos, cidade da Macedônia, primeira do distrito e colônia romana. Nesta cidade, permanecemos alguns dias.
13 Kate' bžin to ža la'y, bžojto' ḻo yež, na' wyejto' žoa'a yego gan ẕdóbgakkze benne' ka' che yežen' nich wcháḻjḻengake' Dios, na' wže'to' ga na', na' bcháḻjḻento' no'le ka' zej ndobe' ga na', kan nak x̱tiža' X̱anžon'.
13 No sábado, saímos da cidade para a beira do rio, onde nos pareceu haver um lugar de oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que haviam se reunido ali.
14 Zoa Lidia ládjwgake', to no'le che yež Tiatira. Nake' no'le žóti'e laže' x̱na da' záka'ḻe'en. No'le ni ẕka'n ẕene' Dios, na' bze nage' da' bchaḻj Pablon', na' X̱anžon' gókḻene' no'len' nich wẕí' ḻo ne'e dan' wnná Pablon'.
14 Certa mulher, chamada Lídia, da cidade de Tiatira, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava; o Senhor lhe abriu o coração para que estivesse atenta ao que Paulo dizia.
15 Naž bezóe' ḻe' nis, na' ḻezka' belzóa nis benách ka' nníta'gake' liže'. Wdé na' góta'yoele' neto', na' wnné':
15 Depois de ser batizada, ela e toda a sua casa, nos fez este pedido: — Se julgam que eu sou fiel ao Senhor, venham ficar na minha casa. E nos constrangeu a isso.
16 Yetó da' goken to ža kate' ne zejto' gan ẕcháḻjḻento' Dios, bedjchág to x̱kwide' no'le neto', na' yo'obe' be' da' žonen ga ẕnnéya'abe'. Ḻen yeḻa' wnnéya'a chebe' benbe' ga benne' x̱anbe' ka' belzí'ḻi'e mežw.
16 Aconteceu que, indo nós para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma jovem possuída de espírito adivinhador, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus donos.
17 X̱kwide' no'len' bejnawbe' Pablon', na' neto'. Wnnebe' zižje, na' wnnabe':
17 Seguindo a Paulo e a nós, gritava, dizendo: — Estes homens são servos do Deus Altíssimo e anunciam a vocês o caminho da salvação.
18 Ki benbe' zan ža. Katen' biž wyáz ḻaže' Pablon', byechje', na' bḻiže' ben' yo'obe', na' wnné':
18 Isto se repetiu por muitos dias. Então Paulo, já indignado, voltando-se, disse ao espírito: — Em nome de Jesus Cristo, eu ordeno que você saia dela. E, na mesma hora, o espírito saiu.
19 Kate' x̱anbe' ka' gókbe'egekle' ba bežój ben' da' benen ga wnnéya'abe', na' biž sí'gake' mežw ni'a chebe', che ḻen béx̱wgake' Pablon' ḻen Silas, na' bché'gake' ḻégake' ḻawgak benne' yolawe' ka', benne' ka' zej ndobe' gan nak ḻawe' ya'a.
19 Quando os donos da jovem viram que se havia desfeito a esperança do lucro, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram para a praça, à presença das autoridades.
20 Bzégake' ḻégake' ḻawgak benne' yolawe' ka', na' wnnágake':
20 E, levando-os aos magistrados, disseram: — Estes homens, sendo judeus, perturbam a nossa cidade,
21 Žsédgekle' da' bi žaḻa' si' ḻo na'žo, na' da' bi žaḻa' gonžon, dan' nbabžo yež Roma.
21 propagando costumes que não podemos aceitar, nem praticar, porque somos romanos.
22 Benne' zan ka' bží'igake' che Pablon' ḻen Sílasen'. Naž benne' yolawe' ka' góžgake' ni'a ná'gake' ka' yeká'gake' laže' da' zej nakw Pablon', na' Sílasen', na' chíngake' ḻégake' yid.
22 Então a multidão se levantou unida contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes as roupas, mandaram açoitá-los com varas.
23 Wdé belyínḻi'e ḻégake', na' bséjwgake' ḻégake' liž ya. Góžgake' benne' žsejwe' liž yan' gape chi'e ḻégake'.
23 E, depois de lhes darem muitos açoites, os lançaram na prisão, ordenando ao carcereiro que os guardasse com toda a segurança.
24 Benne' ni, kate' ba góžgake' ḻe' ki, bsejwe' ḻégake' ḻo liž yan' ni'te, na' wḻoé'e ní'agake' ḻo bloj yag ka'.
24 Este, recebendo tal ordem, levou-os para o cárcere interior e prendeu os pés deles no tronco.
25 Gachje yele Pablon' ḻen Sílasen' ẕcháḻjḻengake' Dios, na' žóḻgake' da' žoe ḻáwgake' Ḻe'. Benne' ka' zej nyejwe' liž yan' bze nággaken'.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam louvores a Deus, e os demais companheiros de prisão escutavam.
26 Naž wẕó'ḻe'e yežlyó. Ka' goken ga bžinte wẕize ḻen ze'e liž yan', na' ḻa' belyáljwte yógo'te gan želyoé'e ḻo yo'on', na' beyéž do ya ka' da' zej nžejen benne' ka' zej yoe'e ga na'.
26 De repente, sobreveio tamanho terremoto, que sacudiu os alicerces da prisão; todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 Bebán bennen' žsejwe' liž yan'. Kate' bḻe'ele' zej nyaljw gan želyoé'e liž yan', bleje' ya ntoche' chie' nich got kwine'. Ki gónele' gone' dan' žekle' ba bẕonnjgak benne' ka' zej nyejwe' liž yan'.
27 O carcereiro despertou do sono e, vendo abertas as portas da prisão, puxando da espada, ia suicidar-se, pois pensou que os presos tinham fugido.
28 Naž wnné zižje Pablon', na' bḻiže' ḻe', na' wnné':
28 Mas Paulo gritou bem alto: — Não faça nenhum mal a si mesmo! Estamos todos aqui.
29 Naž bennen' wnnabe' yi', na' ḻa' wyo'otie' liž yan'. Wẕízḻi'e ḻo yeḻa' ẕžebe chie', na' bzoa ẕibe' x̱ní'agak Pablon', na' Sílasen'.
29 Então o carcereiro, tendo pedido uma luz, entrou correndo e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 Kate' ba bebeje' ḻégake' ḻo liž yan', gože' ḻégake':
30 Depois, trazendo-os para fora, disse: — Senhores, que devo fazer para que seja salvo?
31 Ḻégake' belyi'e ḻe':
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e toda a sua casa.
32 Bcháḻjḻengake' ḻe' tẕen ḻen yógo'te benách ka' nníta'gake' liže', kan nak che x̱tiža' X̱anžon'.
32 E pregaram a palavra de Deus ao carcereiro e a todos os que faziam parte da casa dele.
33 Ḻa' na'ze, kate' ne nak žel, bennen' žsejwe' liž yan' ḻa' bche'tie' ḻégake', na' bejtibe' ḻégake' gan ẕíagake' we'. Wdé na', ḻa' bezoatie' nis, na' ḻezka' belzóa nis yógo'te benách ka' nníta'gake' liže'.
33 Naquela mesma hora da noite, cuidando deles, lavou-lhes as feridas dos açoites. Logo a seguir, ele e todos os membros da casa dele foram batizados.
34 Naž bchi'e ḻégake' liže', na' bi'e da' we'j bdáwgake'. Žebele' tẕen ḻen yógo'te benách ka' nníta'gake' liže' dan' žejḻé'gake' che Dios.
34 Então, levando-os para a sua própria casa, deu-lhes de comer; e, com todos os seus, manifestava grande alegria por ter crido em Deus.
35 Kate' za' ža'ní' ža na', benne' yolawe' ka' bséḻa'gake' ni'a ná'gake', na' belyi'e bennen' žsejwe' liž yan', na' wnnágake':
35 Quando amanheceu, os magistrados enviaram oficiais de justiça, com a seguinte ordem para o carcereiro: — Ponha aqueles homens em liberdade.
36 Naž bennen' žsejwe' liž yan' bzenle' Pablo da' ni, na' wnné':
36 Então o carcereiro comunicou isso a Paulo, dizendo: — Os magistrados ordenaram que vocês fossem postos em liberdade. Portanto, vocês podem sair. Vão em paz.
37 Naž bžoj Pablon', na' gože' ni'a na'gak benne' yolawe' ka', na' wnné':
37 Paulo, porém, lhes disse: — Sem ter havido processo formal contra nós, nos açoitaram publicamente e nos jogaram na cadeia, sendo nós cidadãos romanos. Querem agora nos mandar embora sem maior alarde? Nada disso! Pelo contrário, que eles venham e, pessoalmente, nos ponham em liberdade.
38 Beyejgak ni'a na'gak benne' yolawe' ka', na' bzéngekle' ḻégake' da' ni, na' ḻégake' bžébegake' kate' béngekle' zej nbab Pablon', na' Sílasen' yež Roma.
38 Os oficiais de justiça comunicaram isso aos magistrados. Quando estes souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo.
39 Kate' bžíngake' liž yan', góta'yoegekle' Pablon' ḻen Sílasen' bi yesbága'gake' ḻégake' ẕia. Naž belbeje' ḻégake' liž yan', na' góta'yoegekle' ḻégake' žójgake' ḻo yežen'.
39 Então foram até eles e lhes pediram desculpas; e, relaxando-lhes a prisão, pediram que se retirassem da cidade.
40 Naž Pablon' ḻen Sílasen' bžójgake' liž yan', na' wyó'ogake' liž Lidia. Katen' ba bḻé'egekle' lježžo ka', benne' nníta'gake' ga na', beyón ẕéngake' ḻégake', na' ḻa' bezá'tegake' ga na'.
40 Tendo saído da prisão, Paulo e Silas dirigiram-se para a casa de Lídia e, vendo os irmãos, os animaram. Depois partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.