Atos 16

Dižaʼ chaweʼ kub len Salmo kaʼ (ZTYNTPS) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Wdé na' bžin Pablo ḻen Silas ḻo yež Derbe, na' ḻo yež Listra. Wzóa to x̱kwide' byo lebe' Timoteo ga na', na' žejḻe'be' che Benne' Criston'. Nakbe' ẕi'n to no'le judío žejḻi'e che Benne' Criston', san x̱abe' bi nake' judío.
1 Paulo foi primeiro a Derbe e depois a Listra, onde havia um jovem discípulo chamado Timóteo. A mãe dele era uma judia convertida, e o pai era grego.
2 Lježžo ka', benne' nníta'gake' ḻo yež Listra, na' ḻo yež Ikonio ẕnnágake' žon Timoteon' da' naken chawe'.
2 Os irmãos em Listra e em Icônio o tinham em alta consideração,
3 Gónele Pablon' chejḻen x̱kwiden' ḻe'. Bchi'e-be', na' bchoge' ḻo beḻa' chebe' kan žongak benne' judío ka'. Ki bene' nich bi nnegak benne' judío ka' chebe', dan' nnézgekle' yógo'tegake' bi nak x̱abe' benne' judío.
3 de modo que Paulo pediu que ele os acompanhasse em sua viagem. Em respeito aos judeus da região, providenciou que Timóteo fosse circuncidado antes de partirem, pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 Kate' Pablon' ḻen benne' ka' žónḻengake' ḻe' tẕen wdégake' gan zej nnita' yež ka', na' to to yež ka' bdégake' ḻo na'gak lježžo ka' nníta'gake' ga na' da' bzojgak benne' wbás ka' bseḻa' Benne' Criston' ḻen benne' gole ka', benne' ka' nníta'gake' ḻo yež Jerusalén. Bdégake' yichen' ḻo ná'gake' nich góngake' kan ẕnnan.
4 Em toda cidade por onde passavam, instruíam os irmãos a seguirem as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém.
5 Ka' goken, gok chochgak yógo'te kwe' benách ka' che Benne' Criston' kan nak da' žejḻe'žo chie' Ḻe', na' belyane' tža tža.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número a cada dia.
6 Pablo ḻen benne' ka' žónḻengake' ḻe' tẕen wdégake' gan nbab Frijia, na' gan nbab Galasia. Ki béngake' dan' bsejw Dios Be' La'y x̱nézgake', nich bi chejcháḻjgake' x̱tiža' X̱anžon' gan nbab Asia.
6 Em seguida, Paulo e Silas viajaram pela região da Frígia e da Galácia, pois o Espírito Santo os impediu de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Kate' bžíngake' gan nbab Misia, gónegekle' chjake' gan nbab Bitinia, san Dios Be' La'y, Bennen' žseḻa' Jesusen' chežo, bi bi'e ḻégake' latje.
7 Então, chegando à fronteira da Mísia, tentaram ir para o norte, em direção à Bitínia, mas o Espírito de Jesus não permitiu.
8 Naž wdégake' cheḻa'ale gan nbab Misia, na' jake' ḻo yež Troas. Neda', Lukas, ẕzoja' chio' da' ni, wzóa' ḻo yež Troasen', gan wzó ḻawa' žónḻena' Pablon' tẕen.
8 Assim, seguiram viagem pela Mísia até o porto de Trôade.
9 Ḻo yežen' Dios bḻoe'ele' Pablon' to da' bḻe'e dáwe'le'. To benne' byo, benne' Masedonia, bḻoe'e ḻawe' gan zoe', na' góta'yoele' Pablon', na' wnné': “Da lažto', gan nbab Masedonia, na' gokḻen neto'.”
9 Naquela noite, Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia em pé lhe suplicava: “Venha para a Macedônia e ajude-nos!”.
10 Kate' Pablon' bḻe'ele' da' ni, dan' bḻe'e dáwe'le', ḻa' be' ḻáže'teto' chejto' gan nbab Masedonia, dan' gókbe'elto' Dios ba bḻiže' neto' nich chejchaḻjto' diža' chawen' chie' ḻawgak benách ka' nníta'gake' ḻo yežlyón'.
10 Então decidimos partir de imediato para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para anunciar ali as boas-novas.
11 Naž wžento' to ḻo barkw, na' wza'to' ḻo yež Troas. Wdeto' ga bžínteto' ḻo yež Samotrasia, na' wdé yetó ža bžinto' ḻo yež Neápolis.
11 Embarcamos em Trôade e navegamos diretamente para a ilha de Samotrácia e, no dia seguinte, chegamos a Neápolis.
12 Beza'to' ga na', na' bžinto' ḻo yež Filipos, yežen' nakžen blo ka yógo'te yež ka' zej nbaben cheḻá'a na' che gan nbab Masedonia. Ḻo yežen' zej nnita' benách wláž ka' chegak benne' Roma ka'. Wzoato' ḻo yežen' baḻe ža.
12 Dali, alcançamos Filipos, cidade importante dessa região da Macedônia e colônia romana, e ali permanecemos vários dias.
13 Kate' bžin to ža la'y, bžojto' ḻo yež, na' wyejto' žoa'a yego gan ẕdóbgakkze benne' ka' che yežen' nich wcháḻjḻengake' Dios, na' wže'to' ga na', na' bcháḻjḻento' no'le ka' zej ndobe' ga na', kan nak x̱tiža' X̱anžon'.
13 No sábado, saímos da cidade e fomos à margem do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com algumas mulheres ali reunidas.
14 Zoa Lidia ládjwgake', to no'le che yež Tiatira. Nake' no'le žóti'e laže' x̱na da' záka'ḻe'en. No'le ni ẕka'n ẕene' Dios, na' bze nage' da' bchaḻj Pablon', na' X̱anžon' gókḻene' no'len' nich wẕí' ḻo ne'e dan' wnná Pablon'.
14 Uma delas era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, da cidade de Tiatira, comerciante de tecido de púrpura. Enquanto ela nos ouvia, o Senhor lhe abriu o coração, e ela aceitou aquilo que Paulo estava dizendo.
15 Naž bezóe' ḻe' nis, na' ḻezka' belzóa nis benách ka' nníta'gake' liže'. Wdé na' góta'yoele' neto', na' wnné':
15 Foi batizada, junto com sua família, e pediu que nos hospedássemos em sua casa. “Se concordam que creio de fato no Senhor, venham ficar em minha casa”, disse ela, e insistiu até que aceitamos.
16 Yetó da' goken to ža kate' ne zejto' gan ẕcháḻjḻento' Dios, bedjchág to x̱kwide' no'le neto', na' yo'obe' be' da' žonen ga ẕnnéya'abe'. Ḻen yeḻa' wnnéya'a chebe' benbe' ga benne' x̱anbe' ka' belzí'ḻi'e mežw.
16 Certo dia, enquanto íamos ao lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava possuída por um espírito pelo qual ela predizia o futuro. Com suas adivinhações, ganhava muito dinheiro para seus senhores.
17 X̱kwide' no'len' bejnawbe' Pablon', na' neto'. Wnnebe' zižje, na' wnnabe':
17 Ela seguia Paulo e a nós, gritando: “Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vieram anunciar como vocês podem ser salvos!”.
18 Ki benbe' zan ža. Katen' biž wyáz ḻaže' Pablon', byechje', na' bḻiže' ben' yo'obe', na' wnné':
18 Isso continuou por vários dias, até que Paulo, indignado, se voltou e disse ao espírito dentro da jovem: “Eu ordeno em nome de Jesus Cristo que saia dela”. E, no mesmo instante, o espírito a deixou.
19 Kate' x̱anbe' ka' gókbe'egekle' ba bežój ben' da' benen ga wnnéya'abe', na' biž sí'gake' mežw ni'a chebe', che ḻen béx̱wgake' Pablon' ḻen Silas, na' bché'gake' ḻégake' ḻawgak benne' yolawe' ka', benne' ka' zej ndobe' gan nak ḻawe' ya'a.
19 Quando os senhores da escrava viram que suas expectativas de lucro haviam sido frustradas, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram à presença das autoridades, na praça do mercado.
20 Bzégake' ḻégake' ḻawgak benne' yolawe' ka', na' wnnágake':
20 “Estes judeus estão tumultuando a cidade!”, gritaram para os magistrados.
21 Žsédgekle' da' bi žaḻa' si' ḻo na'žo, na' da' bi žaḻa' gonžon, dan' nbabžo yež Roma.
21 “Eles ensinam costumes que nós, romanos, não podemos seguir, pois contrariam nossas leis!”
22 Benne' zan ka' bží'igake' che Pablon' ḻen Sílasen'. Naž benne' yolawe' ka' góžgake' ni'a ná'gake' ka' yeká'gake' laže' da' zej nakw Pablon', na' Sílasen', na' chíngake' ḻégake' yid.
22 Logo, uma multidão revoltada se juntou contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que os dois fossem despidos e açoitados com varas.
23 Wdé belyínḻi'e ḻégake', na' bséjwgake' ḻégake' liž ya. Góžgake' benne' žsejwe' liž yan' gape chi'e ḻégake'.
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu ordens para não os deixar escapar,
24 Benne' ni, kate' ba góžgake' ḻe' ki, bsejwe' ḻégake' ḻo liž yan' ni'te, na' wḻoé'e ní'agake' ḻo bloj yag ka'.
24 por isso os colocou no cárcere interno, prendendo-lhes os pés no tronco.
25 Gachje yele Pablon' ḻen Sílasen' ẕcháḻjḻengake' Dios, na' žóḻgake' da' žoe ḻáwgake' Ḻe'. Benne' ka' zej nyejwe' liž yan' bze nággaken'.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos ouviam.
26 Naž wẕó'ḻe'e yežlyó. Ka' goken ga bžinte wẕize ḻen ze'e liž yan', na' ḻa' belyáljwte yógo'te gan želyoé'e ḻo yo'on', na' beyéž do ya ka' da' zej nžejen benne' ka' zej yoe'e ga na'.
26 De repente, houve um forte terremoto, e até os alicerces da prisão foram sacudidos. No mesmo instante, todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 Bebán bennen' žsejwe' liž yan'. Kate' bḻe'ele' zej nyaljw gan želyoé'e liž yan', bleje' ya ntoche' chie' nich got kwine'. Ki gónele' gone' dan' žekle' ba bẕonnjgak benne' ka' zej nyejwe' liž yan'.
27 Quando o carcereiro acordou, viu as portas da prisão escancaradas. Imaginando que os prisioneiros haviam escapado, puxou a espada para se matar.
28 Naž wnné zižje Pablon', na' bḻiže' ḻe', na' wnné':
28 Paulo, porém, gritou: “Não se mate! Estamos todos aqui!”.
29 Naž bennen' wnnabe' yi', na' ḻa' wyo'otie' liž yan'. Wẕízḻi'e ḻo yeḻa' ẕžebe chie', na' bzoa ẕibe' x̱ní'agak Pablon', na' Sílasen'.
29 O carcereiro mandou que trouxessem luz e correu até o cárcere, onde se prostrou, tremendo de medo, diante de Paulo e Silas.
30 Kate' ba bebeje' ḻégake' ḻo liž yan', gože' ḻégake':
30 Então ele os levou para fora e perguntou: “Senhores, que devo fazer para ser salvo?”.
31 Ḻégake' belyi'e ḻe':
31 Eles responderam: “Creia no Senhor Jesus, e você e sua família serão salvos”.
32 Bcháḻjḻengake' ḻe' tẕen ḻen yógo'te benách ka' nníta'gake' liže', kan nak che x̱tiža' X̱anžon'.
32 Então pregaram a palavra do Senhor a ele e a toda a sua família.
33 Ḻa' na'ze, kate' ne nak žel, bennen' žsejwe' liž yan' ḻa' bche'tie' ḻégake', na' bejtibe' ḻégake' gan ẕíagake' we'. Wdé na', ḻa' bezoatie' nis, na' ḻezka' belzóa nis yógo'te benách ka' nníta'gake' liže'.
33 Mesmo sendo tarde da noite, o carcereiro cuidou deles e lavou suas feridas. Em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 Naž bchi'e ḻégake' liže', na' bi'e da' we'j bdáwgake'. Žebele' tẕen ḻen yógo'te benách ka' nníta'gake' liže' dan' žejḻé'gake' che Dios.
34 Depois, levou-os para sua casa e lhes serviu uma refeição, e ele e toda a sua família se alegraram porque creram em Deus.
35 Kate' za' ža'ní' ža na', benne' yolawe' ka' bséḻa'gake' ni'a ná'gake', na' belyi'e bennen' žsejwe' liž yan', na' wnnágake':
35 Na manhã seguinte, os magistrados mandaram os guardas ordenarem ao carcereiro: “Solte estes homens!”.
36 Naž bennen' žsejwe' liž yan' bzenle' Pablo da' ni, na' wnné':
36 Então o carcereiro mandou dizer a Paulo: “Os magistrados disseram que você e Silas estão livres. Vão em paz”.
37 Naž bžoj Pablon', na' gože' ni'a na'gak benne' yolawe' ka', na' wnné':
37 Paulo, no entanto, respondeu: “Eles nos açoitaram publicamente sem julgamento e nos colocaram na prisão, e nós somos cidadãos romanos. Agora querem que vamos embora às escondidas? De maneira nenhuma! Que venham eles mesmos e nos soltem”.
38 Beyejgak ni'a na'gak benne' yolawe' ka', na' bzéngekle' ḻégake' da' ni, na' ḻégake' bžébegake' kate' béngekle' zej nbab Pablon', na' Sílasen' yež Roma.
38 Os guardas relataram isso aos magistrados, que ficaram assustados por saber que Paulo e Silas eram cidadãos romanos.
39 Kate' bžíngake' liž yan', góta'yoegekle' Pablon' ḻen Sílasen' bi yesbága'gake' ḻégake' ẕia. Naž belbeje' ḻégake' liž yan', na' góta'yoegekle' ḻégake' žójgake' ḻo yežen'.
39 Foram até a prisão e lhes pediram desculpas. Então os trouxeram para fora e suplicaram que deixassem a cidade.
40 Naž Pablon' ḻen Sílasen' bžójgake' liž yan', na' wyó'ogake' liž Lidia. Katen' ba bḻé'egekle' lježžo ka', benne' nníta'gake' ga na', beyón ẕéngake' ḻégake', na' ḻa' bezá'tegake' ga na'.
40 Quando Paulo e Silas saíram da prisão, voltaram à casa de Lídia. Ali se encontraram com os irmãos e os encorajaram mais uma vez. Depois, partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.