Romanos 4
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs ARA
1 ¿Bizxa caz gnaruꞌ naꞌa? ¿Bizxa bdél‑liꞌnëꞌ Abraham, xuz xtauꞌtuꞌ netuꞌ, nactuꞌ judío?
1 Que, pois, diremos ter alcançado Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Laꞌnaruꞌ böaquëꞌ tsahuiꞌ Abraham le zoa le benczëꞌ lëꞌ, gunn gun ba zxön cuinëꞌ, san clëg lahuëꞌ Dios.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem de que se gloriar, porém não diante de Deus.
3 Ca nac lë ni nayúj lu guich laꞌy, rna: “Abraham gyejlëꞌë Dios, atiꞌ qui lë ni naꞌ Dios benëꞌ ga böaquëꞌ tsahuiꞌ lahuëꞌ Lëꞌ.”
3 Pois que diz a Escritura? Abraão creu em Deus, e isso lhe foi imputado para justiça.
4 Chquiꞌ zoa nu bönniꞌ runëꞌ xchinruꞌ, le rguizxjruꞌ‑nëꞌ cutu nac tu le ruzáꞌ ládxiꞌruꞌ queëꞌ, san nac tu le rál‑laꞌruꞌ queëꞌ bönniꞌ naꞌ.
4 Ora, ao que trabalha, o salário não é considerado como favor, e sim como dívida.
5 Lëzcaꞌ cni chquiꞌ rejlëꞌë Dios bönniꞌ, zal‑laꞌ cutu bi dxin benëꞌ bönniꞌ naꞌ, Dios, Nu run ga luhuöác tsahuiꞌ bunách cunacgac tsahuiꞌ, rnëꞌ naquëꞌ tsahuiꞌ lahuëꞌ Lëꞌ bönniꞌ naꞌ, le rejlëꞌë Lëꞌ.
5 Mas, ao que não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Lëzcaꞌ cni bëꞌë didzaꞌ David ca naquëꞌ bicaꞌ ba bönniꞌ, Dios rnëꞌ naquëꞌ tsahuiꞌ zal‑laꞌ cutu bi dxin nunëꞌ bönniꞌ naꞌ.
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras:
7 Cni gnëꞌ David:
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniquidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 Bicaꞌ ba bönniꞌ naꞌ, Dios cutu ruspaguëꞌë lëꞌ zxguiaꞌ niꞌa qui dul‑laꞌ benëꞌ bönniꞌ naꞌ.
8 bem-aventurado o homem a quem o Senhor jamais imputará pecado.
9 ¿Naruꞌ nacquëꞌ bicaꞌ ba cni tuzquëꞌ bönniꞌ naꞌ narugu lu xpë́laꞌquëꞌ, o ba nacquëꞌ caꞌ cni bönniꞌ naꞌ cunarugu lu xpë́laꞌquëꞌ? Chgnaczruꞌ böaquëꞌ tsahuiꞌ Abraham lahuëꞌ Dios le gyejlëꞌë Dios.
9 Vem, pois, esta bem-aventurança exclusivamente sobre os circuncisos ou também sobre os incircuncisos? Visto que dizemos: a fé foi imputada a Abraão para justiça.
10 ¿Batx böaquëꞌ tsahuiꞌ cni Abraham? ¿Naruꞌ guc catiꞌ niꞌ chnarugu lu xpëlëꞌë lë naꞌ nac bëꞌ, o ba guc ziꞌal? Cutu guc catiꞌ chnarugu lu xpëlëꞌë, san ziꞌal guc.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou ainda incircunciso? Não no regime da circuncisão, e sim quando incircunciso.
11 Abraham gyejlëꞌë Dios catiꞌ niꞌ cutu narúguni lu xpëlëꞌë lë naꞌ nac bëꞌ. Gdöd naꞌ grugu lu xpëlëꞌë lë naꞌ nac bëꞌ, le ruluíꞌz chnuhuöaquëꞌ tsahuiꞌ lahuëꞌ Dios. Guc cni quië gaquëꞌ Abraham ca xuzquëꞌ bönniꞌ laꞌyejlëꞌë Dios zal‑laꞌ cunarugu lu xpë́laꞌquëꞌ lë naꞌ nac bëꞌ. Le taꞌyejlëꞌë Dios, huac gnëꞌ Dios nacquëꞌ tsahuiꞌ lahuëꞌ Lëꞌ.
11 E recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda incircunciso; para vir a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que lhes fosse imputada a justiça,
12 Naquëꞌ Abraham xuz xtauꞌquëꞌ bönniꞌ judío taꞌyejlëꞌë Dios. Clëgz naquëꞌ xuzquëꞌ bönniꞌ naꞌ narugu lu xpë́laꞌquëꞌ lë naꞌ nac bëꞌ, san lëzcaꞌ naquëꞌ xuzquëꞌ bönniꞌ naꞌ tunëꞌ ca benëꞌ Abraham, taꞌyejlëꞌë Dios ca naꞌ benëꞌ Abraham catiꞌ niꞌ cutu narúguni lu xpëlëꞌë lë naꞌ.
12 e pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Gzxiꞌ lu nëꞌë Dios bi unödzjëꞌ quequëꞌ Abraham len zxiꞌn xsoëꞌ, gataꞌ quequëꞌ laꞌ yödzlyú niz. Gac cni, clëg le tunëꞌ ca rna bëꞌ zxba queëꞌ Dios, san le nuhuöacquëꞌ tsahuiꞌ lahuëꞌ Lëꞌ le taꞌyejlëꞌë Dios.
13 Não foi por intermédio da lei que a Abraão ou a sua descendência coube a promessa de ser herdeiro do mundo, e sim mediante a justiça da fé.
14 Laꞌnaruꞌ gataꞌ quegacz nup tun ca rna bëꞌ zxba queëꞌ Dios yödzlyú ni, cutu gun bayúdx nu tsejlëꞌ Lëꞌ, atiꞌ daduz gac le gzxiꞌ lu nëꞌë Dios.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa,
15 Ruluíꞌi rëꞌu zxba queëꞌ Dios nabágaꞌruꞌ zxguiaꞌ, le run ga gchuguëꞌ queëruꞌ Dios. Ga niꞌ cutu rdxini zxba queëꞌ naꞌ, cutu gac laꞌdáꞌbagaꞌ bunách le rna bëꞌ zxba naꞌ.
15 porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Qui lë ni naꞌ uziꞌruꞌ xbey le gzxiꞌ lu nëꞌë Dios le réjlëꞌruꞌ Lëꞌ, quië gac bëꞌ nac tu le ruzáꞌ ladxëꞌë queëruꞌ. Cni nac, quië gac bëꞌtsca gataꞌ quegac yúguꞌtë zxiꞌn xsoëꞌ Abraham lë naꞌ gzxiꞌ lu nëꞌë Dios, clëgz quequëꞌ bönniꞌ naꞌ dë lu naꞌquëꞌ zxba queëꞌ Dios, san lëzcaꞌ quegac nup taꞌyejlëꞌ Dios ca naꞌ gyejlëꞌë Dios Abraham. Abraham naꞌ naquëꞌ ca xuz xtauꞌruꞌ yúguꞌtëruꞌ rëꞌu, réjlëꞌruꞌ‑nëꞌ Dios.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que seja firme a promessa para toda a descendência, não somente ao que está no regime da lei, mas também ao que é da fé que teve Abraão (porque Abraão é pai de todos nós,
17 Cni naquëꞌ ca naꞌ nayúj lu guich laꞌy, rna:
17 como está escrito: Por pai de muitas nações te constituí. ), perante aquele no qual creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Cni nac le gudxëꞌ Abraham Dios: “Ziantër laꞌcuáꞌ zxiꞌn xsuꞌ.” Gyejlëꞌë Dios Abraham len benëꞌ löz lë naꞌ gzxiꞌ lu nëꞌë Dios, zal‑laꞌ cutu guc gléꞌinëꞌ lë naꞌ runëꞌ löz, atiꞌ cni guc, bdél‑liꞌnëꞌ naquëꞌ xuzgac bunách gdutë yödzlyú.
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe fora dito: Assim será a tua descendência.
19 Cutu guc chop ladxëꞌë Abraham ca naꞌ rejlëꞌë Dios, zal‑laꞌ chyuꞌë ca tu gayuáꞌ iz len yajneynëꞌ ca nac qui gdu ca nayáꞌ nabanëꞌ, chnatcz le chnagultsquëꞌ, lencaꞌ ca nac queënu Sara queëꞌ, nacnu ngul huödx.
19 E, sem enfraquecer na fé, embora levasse em conta o seu próprio corpo amortecido, sendo já de cem anos, e a idade avançada de Sara,
20 Cutu guc chop ladxëꞌë, len cutu guquëꞌ curejlëꞌ ca nac le gzxiꞌ lu nëꞌë Dios gunëꞌ queëꞌ, san bdip ladxëꞌë le gyejlëꞌë Dios, atiꞌ gluꞌë Dios yöl‑laꞌ ba.
20 não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 Gdu ladxëꞌë benëꞌ löz Dios, napëꞌ yöl‑laꞌ huac gunëꞌ gdutë lë naꞌ gzxiꞌ lu nëꞌë.
21 estando plenamente convicto de que ele era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Qui lë ni naꞌ, le gyejlëꞌë Dios Abraham, Dios buzóëꞌ queëꞌ naquëꞌ tsahuiꞌ.
22 Pelo que isso lhe foi também imputado para justiça.
23 Nayúj lu guich laꞌy, rna: “Dios buzóëꞌ queëꞌ naquëꞌ tsahuiꞌ.” Nayúj lu guich cni, clëgz quië uziꞌë xbey Abraham
23 E não somente por causa dele está escrito que lhe foi levado em conta,
24 san quië uziꞌruꞌ xbey caꞌ rëꞌu. Rëꞌu ni, Dios gunëꞌ ga huöacruꞌ tsahuiꞌ lahuëꞌ Lëꞌ chquiꞌ huayéjlëꞌruꞌ Lëꞌ, buspanëꞌ Xanruꞌ Jesús lu yöl‑laꞌ gut.
24 mas também por nossa causa, posto que a nós igualmente nos será imputado, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Jesús naꞌ, Dios budödëꞌ Lëꞌ gutiëꞌ niꞌa qui dul‑laꞌ nabágaꞌruꞌ, atiꞌ buspanëꞌ Lëꞌ lu yöl‑laꞌ gut, quië gac gunëꞌ ga huöacruꞌ tsahuiꞌ lahuëꞌ Lëꞌ.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou por causa da nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.