Romanos 4

Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 ¿Bizxa caz gnaruꞌ naꞌa? ¿Bizxa bdél‑liꞌnëꞌ Abraham, xuz xtauꞌtuꞌ netuꞌ, nactuꞌ judío?
1 Que diremos, pois, ter alcançado Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Laꞌnaruꞌ böaquëꞌ tsahuiꞌ Abraham le zoa le benczëꞌ lëꞌ, gunn gun ba zxön cuinëꞌ, san clëg lahuëꞌ Dios.
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 Ca nac lë ni nayúj lu guich laꞌy, rna: “Abraham gyejlëꞌë Dios, atiꞌ qui lë ni naꞌ Dios benëꞌ ga böaquëꞌ tsahuiꞌ lahuëꞌ Lëꞌ.”
3 Pois, que diz a Escritura? Creu Abraão a Deus, e isso lhe foi imputado como justiça.
4 Chquiꞌ zoa nu bönniꞌ runëꞌ xchinruꞌ, le rguizxjruꞌ‑nëꞌ cutu nac tu le ruzáꞌ ládxiꞌruꞌ queëꞌ, san nac tu le rál‑laꞌruꞌ queëꞌ bönniꞌ naꞌ.
4 Ora, ao que trabalha não se lhe conta a recompensa como dádiva, mas sim como dívida;
5 Lëzcaꞌ cni chquiꞌ rejlëꞌë Dios bönniꞌ, zal‑laꞌ cutu bi dxin benëꞌ bönniꞌ naꞌ, Dios, Nu run ga luhuöác tsahuiꞌ bunách cunacgac tsahuiꞌ, rnëꞌ naquëꞌ tsahuiꞌ lahuëꞌ Lëꞌ bönniꞌ naꞌ, le rejlëꞌë Lëꞌ.
5 porém ao que não trabalha, mas crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é contada como justiça;
6 Lëzcaꞌ cni bëꞌë didzaꞌ David ca naquëꞌ bicaꞌ ba bönniꞌ, Dios rnëꞌ naquëꞌ tsahuiꞌ zal‑laꞌ cutu bi dxin nunëꞌ bönniꞌ naꞌ.
6 assim também Davi declara bem-aventurado o homem a quem Deus atribui a justiça sem as obras, dizendo:
7 Cni gnëꞌ David:
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos.
8 Bicaꞌ ba bönniꞌ naꞌ, Dios cutu ruspaguëꞌë lëꞌ zxguiaꞌ niꞌa qui dul‑laꞌ benëꞌ bönniꞌ naꞌ.
8 Bem-aventurado o homem a quem o Senhor não imputará o pecado.
9 ¿Naruꞌ nacquëꞌ bicaꞌ ba cni tuzquëꞌ bönniꞌ naꞌ narugu lu xpë́laꞌquëꞌ, o ba nacquëꞌ caꞌ cni bönniꞌ naꞌ cunarugu lu xpë́laꞌquëꞌ? Chgnaczruꞌ böaquëꞌ tsahuiꞌ Abraham lahuëꞌ Dios le gyejlëꞌë Dios.
9 Vem, pois, esta bem-aventurança sobre a circuncisão somente, ou também sobre a incircuncisão? Porque dizemos: A Abraão foi imputada a fé como justiça.
10 ¿Batx böaquëꞌ tsahuiꞌ cni Abraham? ¿Naruꞌ guc catiꞌ niꞌ chnarugu lu xpëlëꞌë lë naꞌ nac bëꞌ, o ba guc ziꞌal? Cutu guc catiꞌ chnarugu lu xpëlëꞌë, san ziꞌal guc.
10 Como, pois, lhe foi imputada? Estando na circuncisão, ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas sim na incircuncisão.
11 Abraham gyejlëꞌë Dios catiꞌ niꞌ cutu narúguni lu xpëlëꞌë lë naꞌ nac bëꞌ. Gdöd naꞌ grugu lu xpëlëꞌë lë naꞌ nac bëꞌ, le ruluíꞌz chnuhuöaquëꞌ tsahuiꞌ lahuëꞌ Dios. Guc cni quië gaquëꞌ Abraham ca xuzquëꞌ bönniꞌ laꞌyejlëꞌë Dios zal‑laꞌ cunarugu lu xpë́laꞌquëꞌ lë naꞌ nac bëꞌ. Le taꞌyejlëꞌë Dios, huac gnëꞌ Dios nacquëꞌ tsahuiꞌ lahuëꞌ Lëꞌ.
11 E recebeu o sinal da circuncisão, selo da justiça da fé que teve quando ainda não era circuncidado, para que fosse pai de todos os que crêem, estando eles na incircuncisão, a fim de que a justiça lhes seja imputada,
12 Naquëꞌ Abraham xuz xtauꞌquëꞌ bönniꞌ judío taꞌyejlëꞌë Dios. Clëgz naquëꞌ xuzquëꞌ bönniꞌ naꞌ narugu lu xpë́laꞌquëꞌ lë naꞌ nac bëꞌ, san lëzcaꞌ naquëꞌ xuzquëꞌ bönniꞌ naꞌ tunëꞌ ca benëꞌ Abraham, taꞌyejlëꞌë Dios ca naꞌ benëꞌ Abraham catiꞌ niꞌ cutu narúguni lu xpëlëꞌë lë naꞌ.
12 bem como fosse pai dos circuncisos, dos que não somente são da circuncisão, mas também andam nas pisadas daquela fé que teve nosso pai Abraão, antes de ser circuncidado.
13 Gzxiꞌ lu nëꞌë Dios bi unödzjëꞌ quequëꞌ Abraham len zxiꞌn xsoëꞌ, gataꞌ quequëꞌ laꞌ yödzlyú niz. Gac cni, clëg le tunëꞌ ca rna bëꞌ zxba queëꞌ Dios, san le nuhuöacquëꞌ tsahuiꞌ lahuëꞌ Lëꞌ le taꞌyejlëꞌë Dios.
13 Porque não foi pela lei que veio a Abraão, ou à sua descendência, a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo, mas pela justiça da fé.
14 Laꞌnaruꞌ gataꞌ quegacz nup tun ca rna bëꞌ zxba queëꞌ Dios yödzlyú ni, cutu gun bayúdx nu tsejlëꞌ Lëꞌ, atiꞌ daduz gac le gzxiꞌ lu nëꞌë Dios.
14 Pois, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e a promessa é anulada.
15 Ruluíꞌi rëꞌu zxba queëꞌ Dios nabágaꞌruꞌ zxguiaꞌ, le run ga gchuguëꞌ queëruꞌ Dios. Ga niꞌ cutu rdxini zxba queëꞌ naꞌ, cutu gac laꞌdáꞌbagaꞌ bunách le rna bëꞌ zxba naꞌ.
15 Porque a lei opera a ira; mas onde não há lei também não há transgressão.
16 Qui lë ni naꞌ uziꞌruꞌ xbey le gzxiꞌ lu nëꞌë Dios le réjlëꞌruꞌ Lëꞌ, quië gac bëꞌ nac tu le ruzáꞌ ladxëꞌë queëruꞌ. Cni nac, quië gac bëꞌtsca gataꞌ quegac yúguꞌtë zxiꞌn xsoëꞌ Abraham lë naꞌ gzxiꞌ lu nëꞌë Dios, clëgz quequëꞌ bönniꞌ naꞌ dë lu naꞌquëꞌ zxba queëꞌ Dios, san lëzcaꞌ quegac nup taꞌyejlëꞌ Dios ca naꞌ gyejlëꞌë Dios Abraham. Abraham naꞌ naquëꞌ ca xuz xtauꞌruꞌ yúguꞌtëruꞌ rëꞌu, réjlëꞌruꞌ‑nëꞌ Dios.
16 Porquanto procede da fé o ser herdeiro, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja firme a toda a descendência, não somente à que é da lei, mas também à que é da fé que teve Abraão, o qual é pai de todos nós.
17 Cni naquëꞌ ca naꞌ nayúj lu guich laꞌy, rna:
17 {como está escrito: Por pai de muitas nações te constituí} perante aquele no qual creu, a saber, Deus, que vivifica os mortos, e chama as coisas que não são, como se já fossem.
18 Cni nac le gudxëꞌ Abraham Dios: “Ziantër laꞌcuáꞌ zxiꞌn xsuꞌ.” Gyejlëꞌë Dios Abraham len benëꞌ löz lë naꞌ gzxiꞌ lu nëꞌë Dios, zal‑laꞌ cutu guc gléꞌinëꞌ lë naꞌ runëꞌ löz, atiꞌ cni guc, bdél‑liꞌnëꞌ naquëꞌ xuzgac bunách gdutë yödzlyú.
18 O qual, em esperança, creu contra a esperança, para que se tornasse pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência;
19 Cutu guc chop ladxëꞌë Abraham ca naꞌ rejlëꞌë Dios, zal‑laꞌ chyuꞌë ca tu gayuáꞌ iz len yajneynëꞌ ca nac qui gdu ca nayáꞌ nabanëꞌ, chnatcz le chnagultsquëꞌ, lencaꞌ ca nac queënu Sara queëꞌ, nacnu ngul huödx.
19 e sem se enfraquecer na fé, considerou o seu próprio corpo já amortecido {pois tinha quase cem anos}, e o amortecimento do ventre de Sara;
20 Cutu guc chop ladxëꞌë, len cutu guquëꞌ curejlëꞌ ca nac le gzxiꞌ lu nëꞌë Dios gunëꞌ queëꞌ, san bdip ladxëꞌë le gyejlëꞌë Dios, atiꞌ gluꞌë Dios yöl‑laꞌ ba.
20 contudo, à vista da promessa de Deus, não vacilou por incredulidade, antes foi fortalecido na fé, dando glória a Deus,
21 Gdu ladxëꞌë benëꞌ löz Dios, napëꞌ yöl‑laꞌ huac gunëꞌ gdutë lë naꞌ gzxiꞌ lu nëꞌë.
21 e estando certíssimo de que o que Deus tinha prometido, também era poderoso para o fazer.
22 Qui lë ni naꞌ, le gyejlëꞌë Dios Abraham, Dios buzóëꞌ queëꞌ naquëꞌ tsahuiꞌ.
22 Pelo que também isso lhe foi imputado como justiça.
23 Nayúj lu guich laꞌy, rna: “Dios buzóëꞌ queëꞌ naquëꞌ tsahuiꞌ.” Nayúj lu guich cni, clëgz quië uziꞌë xbey Abraham
23 Ora, não é só por causa dele que está escrito que lhe foi imputado;
24 san quië uziꞌruꞌ xbey caꞌ rëꞌu. Rëꞌu ni, Dios gunëꞌ ga huöacruꞌ tsahuiꞌ lahuëꞌ Lëꞌ chquiꞌ huayéjlëꞌruꞌ Lëꞌ, buspanëꞌ Xanruꞌ Jesús lu yöl‑laꞌ gut.
24 mas também por causa de nós a quem há de ser imputado, a nós os que cremos naquele que dos mortos ressuscitou a Jesus nosso Senhor;
25 Jesús naꞌ, Dios budödëꞌ Lëꞌ gutiëꞌ niꞌa qui dul‑laꞌ nabágaꞌruꞌ, atiꞌ buspanëꞌ Lëꞌ lu yöl‑laꞌ gut, quië gac gunëꞌ ga huöacruꞌ tsahuiꞌ lahuëꞌ Lëꞌ.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões, e ressuscitado para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.