Marcos 4
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs VC
1 Leyúbl gzu lahuëꞌ Jesús rusëdnëꞌ bunách ga nac raꞌ nis zxön. Guludúb ga zoëꞌ bunách zian atiꞌ grenëꞌ Jesús tu lëꞌi bárcodauꞌ zxoa lu nis naꞌ, len gröꞌë niꞌ, atiꞌ yúguꞌtë bunách naꞌ gulacuáꞌ luyú raꞌ nis naꞌ.
1 Jesus pôs-se novamente a ensinar, à beira do mar, e aglomerou-se junto dele tão grande multidão, que ele teve de entrar numa barca, no mar, e toda a multidão ficou em terra na praia.
2 Zian le busëdnëꞌ lequëꞌ Jesús, benëꞌ lsaquiꞌ. Tsal niꞌ rusëdnëꞌ lequëꞌ, rnëꞌ:
2 E ensinava-lhes muitas coisas em parábolas. Dizia-lhes na sua doutrina:
3 ―Gul‑zë́ nagliꞌ didzaꞌ ni. Brujëꞌ bönniꞌ guz, zjësiëꞌ xseydauꞌ.
3 Ouvi: Saiu o semeador a semear.
4 Tsal niꞌ rusiëꞌ, glas raꞌ nöz laꞌgac xseydauꞌ naꞌ, atiꞌ guladxinbaꞌ bguindauꞌ, glëꞌjbaꞌ lei.
4 Enquanto lançava a semente, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Glas ga röꞌ guiöj ga cutu röꞌ szxöni yu yelaꞌgac xseydauꞌ naꞌ. Bayö́n gulalén xseydauꞌ naꞌ le cutu röꞌ szxöni yu.
5 Outra parte caiu no pedregulho, onde não havia muita terra; o grão germinou logo, porque a terra não era profunda;
6 Niꞌr catiꞌ blen gbidz, buquexuꞌ lei, atiꞌ gbidx, le cutu nun luí ga rëꞌ.
6 mas, assim que o sol despontou, queimou-se e, como não tivesse raiz, secou.
7 Glas ga tuꞌlén lba yötsiꞌ yelaꞌgac xseydauꞌ naꞌ. Catiꞌ gulalén xseydauꞌ naꞌ, gululén caꞌ lba yötsiꞌ naꞌ len gularöli lei, atiꞌ cutu bi bunö́dzj lë naꞌ bësiëꞌ.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; estes cresceram, sufocaram-na e o grão não deu fruto.
8 Glas ga nac luyú dxiꞌa yelaꞌgac xseydauꞌ naꞌ, atiꞌ gulazxö́n len xtsaꞌ raꞌ gulabö́ꞌ. Gulunö́dzj lë naꞌ bësiëꞌ. Tu dxiguꞌ xseydauꞌ naꞌ bësiëꞌ bunö́dzj yechí uruáꞌ xseydauꞌ caꞌ. Yetú bunö́dzj yetsonnlalj caꞌ atiꞌ yetú naꞌ bunö́dzj yetú gayuáꞌ caꞌ.
8 Outra caiu em terra boa e deu fruto, cresceu e desenvolveu-se; um grão rendeu trinta, outro sessenta e outro cem.
9 Niꞌr gudxëꞌ lequëꞌ Jesús, rnëꞌ:
9 E dizia: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
10 Catiꞌ chbugaꞌnëꞌ tuzëꞌ Jesús, guladxín ga zoëꞌ nup daꞌgac Lëꞌ, nungac tsazxö́n idxínnutëꞌ bönniꞌ usë́d queëꞌ atiꞌ gulanabnëꞌ Lëꞌ bi rëꞌni gna lë naꞌ benëꞌ lsaquiꞌ.
10 Quando se acharam a sós, os que o cercavam e os Doze indagaram dele o sentido da parábola.
11 Gudxëꞌ lequëꞌ Jesús, rnëꞌ:
11 Ele disse-lhes: A vós é revelado o mistério do Reino de Deus, mas aos que são de fora tudo se lhes propõe em parábolas.
12 Cni runaꞌ quië utság lë naꞌ nayúj lu guich laꞌy, rna: “Luyúëꞌ len cutu laꞌléꞌinëꞌ. Luzë́ nagquëꞌ len cutu laꞌyéjniꞌnëꞌ len cutu lubíꞌi ládxiꞌquëꞌ quië gac unít lahuaꞌ lequëꞌ ca nac dul‑laꞌ nabágaꞌquëꞌ.”
12 Desse modo, eles olham sem ver, escutam sem compreender, sem que se convertam e lhes seja perdoado.
13 Gudxëꞌ caꞌ bönniꞌ daꞌquëꞌ Lëꞌ Jesús, rnëꞌ:
13 E acrescentou: Não entendeis essa parábola? Como entendereis então todas as outras?
14 Naquëꞌ nu ruzë́ didzaꞌ bönniꞌ guz naꞌ.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Nacgac laꞌgac bunách ca xseydauꞌ naꞌ glas raꞌ nöz. Taꞌyönnëꞌ xtidzëꞌë Dios, len ca taꞌyönznëꞌ caꞌ, laꞌ zaꞌtë Satanás tuꞌ xöhuiꞌ, rgua didzaꞌ naꞌ bdxin lu icj ládxiꞌdauꞌquëꞌ.
15 Alguns se encontram à beira do caminho, onde ela é semeada; apenas a ouvem, vem Satanás tirar a palavra neles semeada.
16 Nacgac yelaꞌgac bunách ca xseydauꞌ naꞌ glas ga röꞌ guiöj. Taꞌyönnëꞌ didzaꞌ naꞌ atiꞌ lu yöl‑laꞌ rudziji quequëꞌ taꞌziꞌë lei.
16 Outros recebem a semente em lugares pedregosos; quando a ouvem, recebem-na com alegria;
17 Cutu ryaz icj ládxiꞌdauꞌquëꞌ atiꞌ tu chiꞌz taꞌdë́ꞌë lei. Catiꞌ bi rac quequëꞌ o zoa nu rbia ladxiꞌ lequëꞌ le taꞌdë́ꞌë didzaꞌ naꞌ, laꞌ tuꞌhuöatë ládxiꞌquëꞌ.
17 mas não têm raiz em si, são inconstantes, e assim que se levanta uma tribulação ou uma perseguição por causa da palavra, eles tropeçam.
18 Nacgac yelaꞌgac bunách ca xseydauꞌ naꞌ glas ga naꞌ tuꞌlén lba yötsiꞌ. Taꞌyönnëꞌ didzaꞌ naꞌ
18 Outros ainda recebem a semente entre os espinhos; ouvem a palavra,
19 san tuiꞌ ládxiꞌquëꞌ le nacgac qui yödzlyú ni. Nazíꞌ yéꞌicnëꞌ le nadxiꞌicnëꞌ yuguꞌ yöl‑laꞌ tsahuiꞌ len taꞌzë́ ládxiꞌquëꞌ yuguꞌ le dë. Taꞌyáz icj ládxiꞌdauꞌquëꞌ yúguꞌtë lë ni len tuꞌsnít didzaꞌ naꞌ, cui gun dxin lu icj ládxiꞌdauꞌquëꞌ.
19 mas as preocupações mundanas, a ilusão das riquezas, as múltiplas cobiças sufocam-na e a tornam infrutífera.
20 Nacgac yelaꞌgac bunách ca xseydauꞌ naꞌ glas ga nac luyú dxiꞌa. Taꞌyönnëꞌ didzaꞌ naꞌ len taꞌzíꞌ lu naꞌquëꞌ lei, atiꞌ run dxin lu icj ládxiꞌdauꞌquëꞌ. Nacgac laꞌgac bunách cni ca xseydauꞌ naꞌ gulunö́dzj yechí uruáꞌ hueaj. Nacgac yelaꞌgac ca xseydauꞌ naꞌ gulunö́dzj yetsonnlalj caꞌ, atiꞌ nacgac yelaꞌgac bunách ca xseydauꞌ naꞌ gulunö́dzj yetú gayuáꞌ caꞌ.
20 Aqueles que recebem a semente em terra boa escutam a palavra, acolhem-na e dão fruto, trinta, sessenta e cem por um.
21 Gudxëꞌ caꞌ bönniꞌ daꞌquëꞌ Lëꞌ Jesús, rnëꞌ:
21 Dizia-lhes ainda: Traz-se porventura a candeia para ser colocada debaixo do alqueire ou debaixo da cama? Não é para ser posta no candeeiro?
22 Yúguꞌtë le nagachiꞌ glaꞌ lahui atiꞌ yúguꞌtë le rac balánz laꞌrúj ga lnaꞌ.
22 Porque nada há oculto que não deva ser descoberto, nada secreto que não deva ser publicado.
23 Nu zoa nag len ryöni ral‑laꞌ uzë́ nag.
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
24 Gudxëꞌ caꞌ lequëꞌ:
24 Ele prosseguiu: Atendei ao que ouvis: com a medida com que medirdes, vos medirão a vós, e ainda se vos acrescentará.
25 Nu dë qui, guꞌë qui yelatiꞌ, san nu cudë́ qui, laꞌz dui le dë qui, gdua.
25 Pois, ao que tem, se lhe dará; e ao que não tem, se lhe tirará até o que tem.
26 Gnëꞌ caꞌ Jesús:
26 Dizia também: O Reino de Deus é como um homem que lança a semente à terra.
27 Chdzöꞌl rasiëꞌ len ryasëꞌ catiꞌ zaꞌ reníꞌ. Taꞌlén zxoaꞌ xtil naꞌ len taꞌzxö́n san cutu nöznëꞌ lëꞌ nacx rac taꞌzxö́n.
27 Dorme, levanta-se, de noite e de dia, e a semente brota e cresce, sem ele o perceber.
28 Laꞌ cuinzi luyú naꞌ ruxö́n le naduzgac luyú naꞌ, ziꞌal xyazi, niꞌr zaꞌ deu qui, len töd naꞌ cuia xuiꞌi nal lu deu qui.
28 Pois a terra por si mesma produz, primeiro a planta, depois a espiga e, por último, o grão abundante na espiga.
29 Catiꞌ chnal xuiꞌi, laꞌ tseajtëꞌ tsajchuguëꞌ deu naꞌ le chbdxin dza uziꞌë xuiꞌi.
29 Quando o fruto amadurece, ele mete-lhe a foice, porque é chegada a colheita.
30 Gnëꞌ caꞌ Jesús:
30 Dizia ele: A quem compararemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?
31 Rac ca rac qui tu xseydauꞌ mostaza. Catiꞌ ryaz luyú nac xseydauꞌ nactër cuídiꞌ ca yúguꞌtë xseydauꞌ dzöꞌ luyú,
31 É como o grão de mostarda que, quando é semeado, é a menor de todas as sementes.
32 san catiꞌ chnadúz, rlen len rzxöntër ca yúguꞌtë guixiꞌ cuan röꞌgac luyú. Tsca run yanaꞌ zxuzaꞌ nëꞌi, gac laꞌdxinbaꞌ bguindauꞌ ludxía lidxcbaꞌ lu zxul qui.
32 Mas, depois de semeado, cresce, torna-se maior que todas as hortaliças e estende de tal modo os seus ramos, que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra.
33 Cni guc, busëdnëꞌ lequëꞌ Jesús, len zianr caꞌ le benëꞌ lsaquiꞌ tsca guc laꞌyéjniꞌnëꞌ.
33 Era por meio de numerosas parábolas desse gênero que ele lhes anunciava a palavra, conforme eram capazes de compreender.
34 Yúguꞌtë didzaꞌ bë́ꞌlenëꞌ bunách benëꞌ lsaquiꞌ atiꞌ yúguꞌtë didzaꞌ ni busálj laꞌnëꞌ, buzéjniꞌnëꞌ légaczëꞌ bönniꞌ usë́d queëꞌ.
34 E não lhes falava, a não ser em parábolas; a sós, porém, explicava tudo a seus discípulos.
35 Laꞌ dza naꞌz, catiꞌ gdzöꞌ, Jesús gudxëꞌ bönniꞌ daꞌquëꞌ Lëꞌ, rnëꞌ:
35 À tarde daquele dia, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Niꞌr buláꞌalenëꞌ bunách zian nacuáꞌ niꞌ, atiꞌ gulusë́ꞌë bárcodauꞌ ga naꞌ chzoazëꞌ Jesús. Gulacuáꞌ caꞌ niꞌ yelaꞌgac bárcodauꞌ zjaclen lequëꞌ.
36 Deixando o povo, levaram-no consigo na barca, assim como ele estava. Outras embarcações o escoltavam.
37 Gzu lau reycj böꞌ bdunuꞌ lu nis naꞌ, atiꞌ gdaꞌa nis lëꞌi bárcodauꞌ naꞌ. Caꞌ guc, zeaj rdzaꞌ nis lëꞌi bárcodauꞌ naꞌ.
37 Nisto surgiu uma grande tormenta e lançava as ondas dentro da barca, de modo que ela já se enchia de água.
38 Dëꞌ rasiëꞌ Jesús lu xcugüëꞌ ga nac xtsaꞌl lëꞌi bárcodauꞌ naꞌ, atiꞌ guluspanëꞌ Lëꞌ, tëꞌ Lëꞌ:
38 Jesus achava-se na popa, dormindo sobre um travesseiro. Eles acordaram-no e disseram-lhe: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Niꞌr gyasëꞌ Jesús, len gna béꞌinëꞌ böꞌ naꞌ reycj, gnëꞌ:
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Silêncio! Cala-te! E cessou o vento e seguiu-se grande bonança.
40 Niꞌr gudxëꞌ bönniꞌ daꞌquëꞌ Lëꞌ Jesús, rnëꞌ:
40 Ele disse-lhes: Como sois medrosos! Ainda não tendes fé?
41 Niꞌ tádxinëꞌ glë lzaꞌquëꞌ tuëꞌ yetúëꞌ:
41 Eles ficaram penetrados de grande temor e cochichavam entre si: Quem é este, a quem até o vento e o mar obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.