Marcos 4
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs NTLH
1 Leyúbl gzu lahuëꞌ Jesús rusëdnëꞌ bunách ga nac raꞌ nis zxön. Guludúb ga zoëꞌ bunách zian atiꞌ grenëꞌ Jesús tu lëꞌi bárcodauꞌ zxoa lu nis naꞌ, len gröꞌë niꞌ, atiꞌ yúguꞌtë bunách naꞌ gulacuáꞌ luyú raꞌ nis naꞌ.
1 Jesus começou a ensinar outra vez na beira do lago da Galileia. A multidão que se ajuntou em volta dele era tão grande, que ele entrou e sentou-se num barco perto da praia, onde o povo estava.
2 Zian le busëdnëꞌ lequëꞌ Jesús, benëꞌ lsaquiꞌ. Tsal niꞌ rusëdnëꞌ lequëꞌ, rnëꞌ:
2 Jesus usava parábolas para ensinar muitas coisas. Ele dizia:
3 ―Gul‑zë́ nagliꞌ didzaꞌ ni. Brujëꞌ bönniꞌ guz, zjësiëꞌ xseydauꞌ.
3 — Escutem! Certo homem saiu para semear.
4 Tsal niꞌ rusiëꞌ, glas raꞌ nöz laꞌgac xseydauꞌ naꞌ, atiꞌ guladxinbaꞌ bguindauꞌ, glëꞌjbaꞌ lei.
4 E, quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, e os passarinhos comeram tudo.
5 Glas ga röꞌ guiöj ga cutu röꞌ szxöni yu yelaꞌgac xseydauꞌ naꞌ. Bayö́n gulalén xseydauꞌ naꞌ le cutu röꞌ szxöni yu.
5 Outra parte das sementes caiu num lugar onde havia muitas pedras e pouca terra. As sementes brotaram logo porque a terra não era funda.
6 Niꞌr catiꞌ blen gbidz, buquexuꞌ lei, atiꞌ gbidx, le cutu nun luí ga rëꞌ.
6 Mas, quando o sol apareceu, queimou as plantas, e elas secaram porque não tinham raízes.
7 Glas ga tuꞌlén lba yötsiꞌ yelaꞌgac xseydauꞌ naꞌ. Catiꞌ gulalén xseydauꞌ naꞌ, gululén caꞌ lba yötsiꞌ naꞌ len gularöli lei, atiꞌ cutu bi bunö́dzj lë naꞌ bësiëꞌ.
7 Outras sementes caíram no meio de espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas. Por isso nada produziram.
8 Glas ga nac luyú dxiꞌa yelaꞌgac xseydauꞌ naꞌ, atiꞌ gulazxö́n len xtsaꞌ raꞌ gulabö́ꞌ. Gulunö́dzj lë naꞌ bësiëꞌ. Tu dxiguꞌ xseydauꞌ naꞌ bësiëꞌ bunö́dzj yechí uruáꞌ xseydauꞌ caꞌ. Yetú bunö́dzj yetsonnlalj caꞌ atiꞌ yetú naꞌ bunö́dzj yetú gayuáꞌ caꞌ.
8 Mas as sementes que caíram em terra boa brotaram, cresceram e produziram na base de trinta, sessenta e até cem grãos por um.
9 Niꞌr gudxëꞌ lequëꞌ Jesús, rnëꞌ:
9 E Jesus terminou, dizendo:
10 Catiꞌ chbugaꞌnëꞌ tuzëꞌ Jesús, guladxín ga zoëꞌ nup daꞌgac Lëꞌ, nungac tsazxö́n idxínnutëꞌ bönniꞌ usë́d queëꞌ atiꞌ gulanabnëꞌ Lëꞌ bi rëꞌni gna lë naꞌ benëꞌ lsaquiꞌ.
10 Quando a multidão foi embora, as pessoas que ficaram ali começaram, junto com os doze discípulos, a fazer perguntas a Jesus sobre parábolas .
11 Gudxëꞌ lequëꞌ Jesús, rnëꞌ:
11 Jesus disse a eles:
12 Cni runaꞌ quië utság lë naꞌ nayúj lu guich laꞌy, rna: “Luyúëꞌ len cutu laꞌléꞌinëꞌ. Luzë́ nagquëꞌ len cutu laꞌyéjniꞌnëꞌ len cutu lubíꞌi ládxiꞌquëꞌ quië gac unít lahuaꞌ lequëꞌ ca nac dul‑laꞌ nabágaꞌquëꞌ.”
12 para que olhem e não enxerguem nada e para que escutem e não entendam; se não, eles voltariam para Deus, e ele os perdoaria.
13 Gudxëꞌ caꞌ bönniꞌ daꞌquëꞌ Lëꞌ Jesús, rnëꞌ:
13 Então Jesus perguntou:
14 Naquëꞌ nu ruzë́ didzaꞌ bönniꞌ guz naꞌ.
14 E continuou:
15 Nacgac laꞌgac bunách ca xseydauꞌ naꞌ glas raꞌ nöz. Taꞌyönnëꞌ xtidzëꞌë Dios, len ca taꞌyönznëꞌ caꞌ, laꞌ zaꞌtë Satanás tuꞌ xöhuiꞌ, rgua didzaꞌ naꞌ bdxin lu icj ládxiꞌdauꞌquëꞌ.
15 Algumas pessoas que a ouvem são como as sementes que caíram na beira do caminho. Logo que ouvem, Satanás vem e tira a mensagem que foi semeada no coração delas.
16 Nacgac yelaꞌgac bunách ca xseydauꞌ naꞌ glas ga röꞌ guiöj. Taꞌyönnëꞌ didzaꞌ naꞌ atiꞌ lu yöl‑laꞌ rudziji quequëꞌ taꞌziꞌë lei.
16 Outras pessoas são como as sementes que foram semeadas onde havia muitas pedras. Quando ouvem a mensagem, elas a aceitam logo com alegria;
17 Cutu ryaz icj ládxiꞌdauꞌquëꞌ atiꞌ tu chiꞌz taꞌdë́ꞌë lei. Catiꞌ bi rac quequëꞌ o zoa nu rbia ladxiꞌ lequëꞌ le taꞌdë́ꞌë didzaꞌ naꞌ, laꞌ tuꞌhuöatë ládxiꞌquëꞌ.
17 mas depois de pouco tempo essas pessoas abandonam a mensagem porque ela não criou raízes nelas. E, quando por causa da mensagem chegam os sofrimentos e as perseguições, elas logo abandonam a sua fé.
18 Nacgac yelaꞌgac bunách ca xseydauꞌ naꞌ glas ga naꞌ tuꞌlén lba yötsiꞌ. Taꞌyönnëꞌ didzaꞌ naꞌ
18 Ainda outras são parecidas com as sementes que foram semeadas no meio dos espinhos. Elas ouvem a mensagem,
19 san tuiꞌ ládxiꞌquëꞌ le nacgac qui yödzlyú ni. Nazíꞌ yéꞌicnëꞌ le nadxiꞌicnëꞌ yuguꞌ yöl‑laꞌ tsahuiꞌ len taꞌzë́ ládxiꞌquëꞌ yuguꞌ le dë. Taꞌyáz icj ládxiꞌdauꞌquëꞌ yúguꞌtë lë ni len tuꞌsnít didzaꞌ naꞌ, cui gun dxin lu icj ládxiꞌdauꞌquëꞌ.
19 mas, quando aparecem as preocupações deste mundo, a ilusão das riquezas e outras ambições, estas coisas sufocam a mensagem, e ela não produz frutos.
20 Nacgac yelaꞌgac bunách ca xseydauꞌ naꞌ glas ga nac luyú dxiꞌa. Taꞌyönnëꞌ didzaꞌ naꞌ len taꞌzíꞌ lu naꞌquëꞌ lei, atiꞌ run dxin lu icj ládxiꞌdauꞌquëꞌ. Nacgac laꞌgac bunách cni ca xseydauꞌ naꞌ gulunö́dzj yechí uruáꞌ hueaj. Nacgac yelaꞌgac ca xseydauꞌ naꞌ gulunö́dzj yetsonnlalj caꞌ, atiꞌ nacgac yelaꞌgac bunách ca xseydauꞌ naꞌ gulunö́dzj yetú gayuáꞌ caꞌ.
20 E existem aquelas pessoas que são como as sementes que foram semeadas em terra boa. Elas ouvem, e aceitam a mensagem, e produzem uma grande colheita: umas, trinta; outras, sessenta; e ainda outras, cem vezes mais do que foi semeado.
21 Gudxëꞌ caꞌ bönniꞌ daꞌquëꞌ Lëꞌ Jesús, rnëꞌ:
21 Jesus continuou:
22 Yúguꞌtë le nagachiꞌ glaꞌ lahui atiꞌ yúguꞌtë le rac balánz laꞌrúj ga lnaꞌ.
22 Pois tudo o que está escondido será descoberto, e tudo o que está em segredo será conhecido.
23 Nu zoa nag len ryöni ral‑laꞌ uzë́ nag.
23 Se vocês têm ouvidos para ouvir, então ouçam.
24 Gudxëꞌ caꞌ lequëꞌ:
24 Disse também:
25 Nu dë qui, guꞌë qui yelatiꞌ, san nu cudë́ qui, laꞌz dui le dë qui, gdua.
25 Quem tem receberá mais; mas quem não tem, até o pouco que tem será tirado dele.
26 Gnëꞌ caꞌ Jesús:
26 Jesus disse:
27 Chdzöꞌl rasiëꞌ len ryasëꞌ catiꞌ zaꞌ reníꞌ. Taꞌlén zxoaꞌ xtil naꞌ len taꞌzxö́n san cutu nöznëꞌ lëꞌ nacx rac taꞌzxö́n.
27 Quer ele esteja acordado, quer esteja dormindo, ela brota e cresce, sem ele saber como isso acontece.
28 Laꞌ cuinzi luyú naꞌ ruxö́n le naduzgac luyú naꞌ, ziꞌal xyazi, niꞌr zaꞌ deu qui, len töd naꞌ cuia xuiꞌi nal lu deu qui.
28 É a própria terra que dá o seu fruto: primeiro aparece a planta, depois a espiga, e, mais tarde, os grãos que enchem a espiga.
29 Catiꞌ chnal xuiꞌi, laꞌ tseajtëꞌ tsajchuguëꞌ deu naꞌ le chbdxin dza uziꞌë xuiꞌi.
29 Quando as espigas ficam maduras, o homem começa a cortá-las com a foice, pois chegou o tempo da colheita.
30 Gnëꞌ caꞌ Jesús:
30 Jesus continuou:
31 Rac ca rac qui tu xseydauꞌ mostaza. Catiꞌ ryaz luyú nac xseydauꞌ nactër cuídiꞌ ca yúguꞌtë xseydauꞌ dzöꞌ luyú,
31 Ele é como uma semente de mostarda, que é a menor de todas as sementes.
32 san catiꞌ chnadúz, rlen len rzxöntër ca yúguꞌtë guixiꞌ cuan röꞌgac luyú. Tsca run yanaꞌ zxuzaꞌ nëꞌi, gac laꞌdxinbaꞌ bguindauꞌ ludxía lidxcbaꞌ lu zxul qui.
32 Mas, depois de semeada, cresce muito até ficar a maior de todas as plantas. E os seus ramos são tão grandes, que os passarinhos fazem ninhos entre as suas folhas.
33 Cni guc, busëdnëꞌ lequëꞌ Jesús, len zianr caꞌ le benëꞌ lsaquiꞌ tsca guc laꞌyéjniꞌnëꞌ.
33 Assim, usando muitas parábolas como estas, Jesus falava ao povo de um modo que eles podiam entender.
34 Yúguꞌtë didzaꞌ bë́ꞌlenëꞌ bunách benëꞌ lsaquiꞌ atiꞌ yúguꞌtë didzaꞌ ni busálj laꞌnëꞌ, buzéjniꞌnëꞌ légaczëꞌ bönniꞌ usë́d queëꞌ.
34 E só falava com eles usando parábolas, mas explicava tudo em particular aos discípulos.
35 Laꞌ dza naꞌz, catiꞌ gdzöꞌ, Jesús gudxëꞌ bönniꞌ daꞌquëꞌ Lëꞌ, rnëꞌ:
35 Naquele dia, de tardinha, Jesus disse aos discípulos:
36 Niꞌr buláꞌalenëꞌ bunách zian nacuáꞌ niꞌ, atiꞌ gulusë́ꞌë bárcodauꞌ ga naꞌ chzoazëꞌ Jesús. Gulacuáꞌ caꞌ niꞌ yelaꞌgac bárcodauꞌ zjaclen lequëꞌ.
36 Então eles deixaram o povo ali, subiram no barco em que Jesus estava e foram com ele; e outros barcos o acompanharam.
37 Gzu lau reycj böꞌ bdunuꞌ lu nis naꞌ, atiꞌ gdaꞌa nis lëꞌi bárcodauꞌ naꞌ. Caꞌ guc, zeaj rdzaꞌ nis lëꞌi bárcodauꞌ naꞌ.
37 De repente, começou a soprar um vento muito forte, e as ondas arrebentavam com tanta força em cima do barco, que ele já estava ficando cheio de água.
38 Dëꞌ rasiëꞌ Jesús lu xcugüëꞌ ga nac xtsaꞌl lëꞌi bárcodauꞌ naꞌ, atiꞌ guluspanëꞌ Lëꞌ, tëꞌ Lëꞌ:
38 Jesus estava dormindo na parte detrás do barco, com a cabeça numa almofada. Então os discípulos o acordaram e disseram: — Mestre! Nós vamos morrer! O senhor não se importa com isso?
39 Niꞌr gyasëꞌ Jesús, len gna béꞌinëꞌ böꞌ naꞌ reycj, gnëꞌ:
39 Então ele se levantou, falou duro com o vento e disse ao lago: O vento parou, e tudo ficou calmo.
40 Niꞌr gudxëꞌ bönniꞌ daꞌquëꞌ Lëꞌ Jesús, rnëꞌ:
40 Aí ele perguntou:
41 Niꞌ tádxinëꞌ glë lzaꞌquëꞌ tuëꞌ yetúëꞌ:
41 E os discípulos, cheios de medo, diziam uns aos outros: — Que homem é este que manda até no vento e nas ondas?!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.