Marcos 12
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs NVT
1 Niꞌr gzu lahuëꞌ Jesús ruíꞌlenëꞌ bönniꞌ daꞌquëꞌ Lëꞌ didzaꞌ yuguꞌ le runëꞌ lsaquiꞌ, rnëꞌ:
1 Então Jesus começou a lhes ensinar por meio de parábolas: “Um homem plantou um vinhedo. Construiu uma cerca ao seu redor, um tanque de prensar e uma torre para o guarda. Depois, arrendou o vinhedo a alguns lavradores e partiu para um lugar distante.
2 Catiꞌ bdxin dza luchibëꞌ le rbia, bsölëꞌë‑biꞌ biꞌi huen dxin queëꞌ tsajxiꞌbiꞌ lu naꞌquëꞌ huen dxin naꞌ le ral‑laꞌ siꞌë xanbiꞌ qui le gulabía lba uva naꞌ.
2 No tempo da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção.
3 Niꞌr gulaguel‑lëꞌë‑biꞌ biꞌi naꞌ yuguꞌ huen dxin naꞌ len glundëꞌ‑biꞌ ziꞌ, atiꞌ gulusölëꞌë‑biꞌ caꞌzbiꞌ.
3 Os lavradores agarraram o servo, o espancaram e o mandaram de volta de mãos vazias.
4 Niꞌr bsölëꞌë‑biꞌ yetubiꞌ biꞌi huen dxin queëꞌ bönniꞌ xan laꞌ yël naꞌ, atiꞌ biꞌi ni gululadxëꞌ‑biꞌ guiöj, gululë́ꞌë icjbiꞌ. Gluꞌë döꞌ queëbiꞌ.
4 Então o dono da terra enviou outro servo, mas eles o insultaram e bateram na cabeça dele.
5 Niꞌr bsölëꞌë‑biꞌ caꞌ yetubiꞌ biꞌi huen dxin queëꞌ bönniꞌ xan laꞌ yël naꞌ, atiꞌ biꞌi ni guludöddëꞌ‑biꞌ. Bsölëꞌë‑biꞌ caꞌ zianrbiꞌ atiꞌ laꞌcbiꞌ gluncdëꞌ‑biꞌ ziꞌ len yelaꞌcbiꞌ guludödcdëꞌ‑biꞌ.
5 O próximo servo que ele mandou foi morto. Outros servos que ele enviou foram espancados ou mortos,
6 ’Nutur nu nagáꞌn queëꞌ xan laꞌ yël naꞌ. Nagaꞌnzbiꞌ biꞌi bönniꞌ queëꞌ atiꞌ nadxíꞌitsquinëꞌ‑biꞌ. Ga yajseytë, bsölëꞌë‑biꞌ zxiꞌnëꞌ, rnëꞌ: “Lunëꞌ ba laꞌn zxiꞌnaꞌ.”
6 até que só restou um: seu filho muito amado. Por fim, o dono o enviou, pois pensou: ‘Certamente respeitarão meu filho’.
7 Niꞌr gulanë́ꞌ laꞌ légaczëꞌ bönniꞌ huen dxin naꞌ, taꞌnë́ꞌ: “Biꞌi ni ral‑laꞌ gaqui queëbiꞌ laꞌ yël ni. Gul‑dá, gdö́diruꞌ‑biꞌ atiꞌ gaqui queëruꞌ laꞌ yël ni.”
7 “Os lavradores, porém, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
8 Qui lë ni naꞌ gulazönëꞌ‑biꞌ len guludöddëꞌ‑biꞌ. Gularuꞌnëꞌ‑biꞌ niꞌl laꞌ yël qui lba uva naꞌ.
8 Então o agarraram, o mataram e jogaram seu corpo para fora do vinhedo.
9 Niꞌr gnabnëꞌ bönniꞌ nacuꞌë niꞌ Jesús, rnëꞌ:
9 “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará?”, perguntou Jesus. “Ele virá, matará os lavradores e arrendará o vinhedo a outros.
10 ’¿Naruꞌ cu nulábniliꞌ lë naꞌ nayúj lu guich laꞌy? Cni rna:
10 Vocês nunca leram nas Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular.
11 Xanruꞌ Dios benëꞌ ga nac cni
11 Isso é obra do Senhor e é maravilhosa de ver’?”
12 Niꞌr gulazú gulaböꞌë laꞌzönëꞌ Jesús le táquibeꞌinëꞌ benëꞌ lsaquiꞌ ni ca nac quequëꞌ, san tádxinëꞌ bunách zian nacuáꞌ niꞌ len qui lë ni naꞌ gulucaꞌnëꞌ Lëꞌ, zhuöjquëꞌ.
12 Os líderes religiosos queriam prender Jesus, pois perceberam que eram eles os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, por medo da multidão, deixaram-no e foram embora.
13 Gdöd lë ni yuguꞌ bönniꞌ gdauꞌ uná bëꞌ naꞌ gulasölëꞌë ga zoëꞌ Jesús laꞌquëꞌ bönniꞌ gdauꞌ fariseo len bönniꞌ daꞌquëꞌ Herodes quië lunëꞌ ga bi gnëꞌ Jesús quië gac luquíëꞌ Lëꞌ.
13 Mais tarde, os líderes enviaram alguns fariseus e membros do partido de Herodes com o objetivo de levar Jesus a dizer algo que desse motivo para o prenderem.
14 Guladxinëꞌ ga naꞌ zoëꞌ Jesús bönniꞌ ni, len tëꞌ Lëꞌ:
14 Disseram: “Mestre, sabemos como o senhor é honesto. É imparcial e não demonstra favoritismo. Ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade. Agora, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?
15 Ráquibeꞌinëꞌ Jesús tuꞌë didzaꞌ lu yöl‑laꞌ rguilj ladxiꞌ quequëꞌ atiꞌ rëꞌ lequëꞌ:
15 Devemos pagar ou não?”. Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse: “Por que vocês tentam me apanhar numa armadilha? Mostrem-me uma moeda de prata,
16 Djuaꞌquëꞌ lei atiꞌ gnabnëꞌ lequëꞌ Jesús, rnëꞌ:
16 Quando lhe deram a moeda, ele disse: “De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
17 Niꞌr Jesús gudxëꞌ lequëꞌ, rnëꞌ:
17 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele. Sua resposta os deixou muito admirados.
18 Niꞌr guladxinëꞌ ga zoëꞌ Jesús laꞌquëꞌ bönniꞌ gdauꞌ saduceo. Bönniꞌ ni taꞌnë́ꞌ cutu lubán nup chnatgac. Qui lë ni naꞌ glëꞌ Jesús,
18 Depois vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos, e perguntaram:
19 taꞌnë́ꞌ:
19 “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer sem deixar filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
20 Gulacuaꞌbiꞌ gadxbiꞌ biꞌi nac bö́chiꞌcbiꞌ. Biꞌi ziꞌal naꞌ butság náꞌlenbiꞌ‑nu ngul, atiꞌ gutbiꞌ, nutu nu gul‑laꞌ biꞌidauꞌ queëbiꞌ.
20 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
21 Biꞌi buróp naꞌ butság náꞌlenbiꞌ‑nu ngul uzë́b naꞌ, atiꞌ gutbiꞌ caꞌ, nutu nu gul‑laꞌ biꞌidauꞌ queëbiꞌ. Lëzcaꞌ cni guc queëbiꞌ biꞌi bunn.
21 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu sem deixar filhos. Então o terceiro irmão se casou com ela.
22 Cni guc, gulutság náꞌlenbiꞌ‑nu yúguꞌtëbiꞌ, nutu nu gul‑laꞌ biꞌidauꞌ quecbiꞌ. Ga yajseytë, gutnu caꞌ ngul naꞌ.
22 O mesmo aconteceu até o sétimo irmão, e nenhum deixou filhos. Por fim, a mulher também morreu.
23 Naꞌa, catiꞌ lubán nup chnatgac, ¿núzxalbiꞌ gáquinu queëbiꞌ ngul naꞌ, le gulutság náꞌlenbiꞌ‑nu igádxtëbiꞌ?
23 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
24 Bubiꞌë didzaꞌ Jesús, rëꞌ lequëꞌ:
24 Jesus respondeu: “O erro de vocês está em não conhecerem as Escrituras nem o poder de Deus.
25 Catiꞌ lubán nup chnatgac, cutu caꞌ lutság naꞌquëꞌ, len cutu laꞌcuáꞌlenëꞌ‑nu ngul bönniꞌ, san lacquëꞌ ca nacquëꞌ gbaz laꞌy queëꞌ Dios, nacuꞌë yehuaꞌ yubá.
25 Pois, quando os mortos ressuscitarem, não se casarão nem se darão em casamento. Nesse sentido, serão como os anjos do céu.
26 Naꞌa, ca nac quegac nup chnatgac chquiꞌ lubán, ¿naruꞌ cu nulábiniliꞌ le buzujëꞌ lu guich Moisés? Ruiꞌ didzaꞌ ca naꞌ bulidzëꞌ lëꞌ Dios lu yag yö́tsiꞌdauꞌ regui, rëꞌ lëꞌ: “Nedaꞌ nacaꞌ Dios queëꞌ Abraham len Dios queëꞌ Isaac, len Dios queëꞌ Jacob.” Le gnëꞌ cni quequëꞌ, nac bëꞌ nabanquëꞌ zal‑laꞌ glatiëꞌ ziꞌal.
26 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, vocês não leram a esse respeito nos escritos de Moisés, no relato sobre o arbusto em chamas? Deus disse a Moisés: ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
27 Dios naquëꞌ Dios quegac nup nabangac, clëg quegac nup natgac tsaz. Szxö́nitër rchíxiliꞌ.
27 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos. Vocês estão completamente enganados!”.
28 Bidëꞌ caꞌ ga zoëꞌ Jesús bönniꞌ gdauꞌ usëdi. Byönnëꞌ ca naꞌ gluíꞌlenëꞌ Jesús didzaꞌ len nöznëꞌ dxíꞌadauꞌ bubiꞌë didzaꞌ Jesús. Qui lë ni naꞌ gnabnëꞌ Jesús, rnëꞌ:
28 Um dos mestres da lei estava ali ouvindo a discussão. Ao perceber que Jesus tinha respondido bem, perguntou: “De todos os mandamentos, qual é o mais importante?”.
29 Bubiꞌë didzaꞌ Jesús, rëꞌ lëꞌ:
29 Jesus respondeu: “O mandamento mais importante é este: ‘Ouça, ó Israel! O Senhor, nosso Deus, é o único Senhor.
30 Ral‑laꞌ gdxiꞌinuꞌ Xanuꞌ Dios gdu ladxuꞌu, len lu gdu icj ládxiꞌdaꞌu len lu gdu yöl‑laꞌ rejniꞌi quiuꞌ len lu gdu yöl‑laꞌ huac quiuꞌ.” Lë ni nac le gna bëꞌë nactër blau.
30 Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de toda a sua mente e de todas as suas forças’.
31 Le gna bëꞌë nac buróp, tuz ca nac. Cni rna: “Ral‑laꞌ gdxiꞌinuꞌ lzaꞌu ca nadxíꞌi cuinuꞌ.” Cutu caꞌ zoa yetú le gna bëꞌë nacr blau ca chop ni gna bëꞌë.
31 O segundo é igualmente importante: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’. Nenhum outro mandamento é maior que esses”.
32 Niꞌr gudxëꞌ Jesús bönniꞌ gdauꞌ usëdi naꞌ, rnëꞌ:
32 O mestre da lei respondeu: “Muito bem, mestre. O senhor falou a verdade ao dizer que há só um Deus, e nenhum outro.
33 Quië gdxiꞌiruꞌ‑nëꞌ Dios gdu ládxiꞌruꞌ, len lu gdu yöl‑laꞌ rejniꞌi queëruꞌ len lu gdu icj ládxiꞌdauꞌruꞌ len lu gdu yöl‑laꞌ huac queëruꞌ, len quië gdxiꞌiruꞌ lzaꞌruꞌ ca nadxíꞌi cuinruꞌ, nacr lsacaꞌ ca yúguꞌtë böaꞌ bëdxdauꞌ rudö́dicruꞌ‑baꞌ lu bcugu laꞌy queëꞌ Dios, lencaꞌ ca yúguꞌtë böaꞌ bëdxdauꞌ ruzéguiꞌcruꞌ‑baꞌ lu bcugu naꞌ.
33 E sei que é importante amá-lo de todo o meu coração, de todo o meu entendimento e de todas as minhas forças, e amar o meu próximo como a mim mesmo. É mais importante que oferecer todos os holocaustos e sacrifícios exigidos pela lei”.
34 Catiꞌ byönnëꞌ Jesús dxíꞌadauꞌ rubiꞌë didzaꞌ bönniꞌ ni, niꞌr gudxëꞌ lëꞌ, rnëꞌ:
34 Ao perceber quanto o homem compreendia, Jesus disse: “Você não está longe do reino de Deus”. Depois disso, ninguém se atreveu a lhe fazer mais perguntas.
35 Catiꞌ niꞌ rusëdnëꞌ Jesús bunách ga nac nchil gdauꞌ, rnëꞌ:
35 Mais tarde, enquanto ensinava o povo no templo, Jesus fez a seguinte pergunta: “Por que os mestres da lei afirmam que o Cristo é filho de Davi?
36 Lëczëꞌ David naꞌ bëꞌë didzaꞌ, zóalenëꞌ lëꞌ Dios Böꞌ Laꞌy, gnëꞌ:
36 O próprio Davi, falando por meio do Espírito Santo, disse: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita até que eu humilhe seus inimigos debaixo de seus pés’.
37 ¿Naruꞌ nactsëꞌ Cristo zxiꞌn xsoëꞌ David chquiꞌ lëczëꞌ David naꞌ rnëꞌ queëꞌ naquëꞌ Xanëꞌ?
37 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”. E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Niꞌ rusëdnëꞌ bönniꞌ daꞌquëꞌ Lëꞌ Jesús, rëꞌ lequëꞌ:
38 Jesus também ensinou: “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças.
39 Taꞌböꞌë yuguꞌ latj blau lu yuꞌu ga tuꞌdubëꞌ tuꞌsëdëꞌ queëꞌ Dios bunách lencaꞌ gap tuꞌdubëꞌ tiꞌj tahuëꞌ.
39 E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
40 Tuꞌgǘëꞌ lidxcnu ngul uzë́b len quië luluíꞌz tsahuiꞌ cuinquëꞌ, xtsey tuꞌlidzëꞌ Dios. Yuguꞌ bönniꞌ ni, gúntscarëꞌ lequëꞌ zxguiaꞌ Dios.
40 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.
41 Tsal niꞌ röꞌë Jesús nchil gdauꞌ ga zoa guiꞌn ga taꞌgúꞌu bunách dumí gun, ruyúëꞌ ca tun bunách taꞌgúꞌu dumí lu guiꞌn. Dumí zian taꞌguꞌë bönniꞌ dë yöl‑laꞌ tsahuiꞌ quequëꞌ.
41 Jesus sentou-se perto da caixa de ofertas do templo e ficou observando o povo colocar o dinheiro. Muitos ricos contribuíam com grandes quantias.
42 Niꞌr bdxinnu niꞌ ngul yechiꞌ uzëbdauꞌ, gluꞌnu chop dumí lasdauꞌ, le zácaꞌgac látiꞌdauꞌz.
42 Então veio uma viúva pobre e colocou duas moedas pequenas.
43 Niꞌr bulidzëꞌ yuguꞌ bönniꞌ usë́d queëꞌ Jesús, rëꞌ lequëꞌ:
43 Jesus chamou seus discípulos e disse: “Eu lhes digo a verdade: essa viúva depositou na caixa de ofertas mais que todos os outros.
44 Taꞌguꞌë qui le nagáꞌnz quequëꞌ yúguꞌtë bönniꞌ ni, san ngul ni, lu yöl‑laꞌ yéchiꞌdauꞌ queënu gluꞌnu gdutë laꞌz dui tsca le dëz queënu, le ral‑laꞌ gáhuinu.
44 Eles deram uma parte do que lhes sobrava, mas ela, em sua pobreza, deu tudo que tinha”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.