Marcos 12

Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Niꞌr gzu lahuëꞌ Jesús ruíꞌlenëꞌ bönniꞌ daꞌquëꞌ Lëꞌ didzaꞌ yuguꞌ le runëꞌ lsaquiꞌ, rnëꞌ:
1 Depois, entrou Jesus a falar-lhes por parábola: Um homem plantou uma vinha, cercou-a de uma sebe, construiu um lagar, edificou uma torre, arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
2 Catiꞌ bdxin dza luchibëꞌ le rbia, bsölëꞌë‑biꞌ biꞌi huen dxin queëꞌ tsajxiꞌbiꞌ lu naꞌquëꞌ huen dxin naꞌ le ral‑laꞌ siꞌë xanbiꞌ qui le gulabía lba uva naꞌ.
2 No tempo da colheita, enviou um servo aos lavradores para que recebesse deles dos frutos da vinha;
3 Niꞌr gulaguel‑lëꞌë‑biꞌ biꞌi naꞌ yuguꞌ huen dxin naꞌ len glundëꞌ‑biꞌ ziꞌ, atiꞌ gulusölëꞌë‑biꞌ caꞌzbiꞌ.
3 eles, porém, o agarraram, espancaram e o despacharam vazio.
4 Niꞌr bsölëꞌë‑biꞌ yetubiꞌ biꞌi huen dxin queëꞌ bönniꞌ xan laꞌ yël naꞌ, atiꞌ biꞌi ni gululadxëꞌ‑biꞌ guiöj, gululë́ꞌë icjbiꞌ. Gluꞌë döꞌ queëbiꞌ.
4 De novo, lhes enviou outro servo, e eles o esbordoaram na cabeça e o insultaram.
5 Niꞌr bsölëꞌë‑biꞌ caꞌ yetubiꞌ biꞌi huen dxin queëꞌ bönniꞌ xan laꞌ yël naꞌ, atiꞌ biꞌi ni guludöddëꞌ‑biꞌ. Bsölëꞌë‑biꞌ caꞌ zianrbiꞌ atiꞌ laꞌcbiꞌ gluncdëꞌ‑biꞌ ziꞌ len yelaꞌcbiꞌ guludödcdëꞌ‑biꞌ.
5 Ainda outro lhes mandou, e a este mataram. Muitos outros lhes enviou, dos quais espancaram uns e mataram outros.
6 ’Nutur nu nagáꞌn queëꞌ xan laꞌ yël naꞌ. Nagaꞌnzbiꞌ biꞌi bönniꞌ queëꞌ atiꞌ nadxíꞌitsquinëꞌ‑biꞌ. Ga yajseytë, bsölëꞌë‑biꞌ zxiꞌnëꞌ, rnëꞌ: “Lunëꞌ ba laꞌn zxiꞌnaꞌ.”
6 Restava-lhe ainda um, seu filho amado; a este lhes enviou, por fim, dizendo: Respeitarão a meu filho.
7 Niꞌr gulanë́ꞌ laꞌ légaczëꞌ bönniꞌ huen dxin naꞌ, taꞌnë́ꞌ: “Biꞌi ni ral‑laꞌ gaqui queëbiꞌ laꞌ yël ni. Gul‑dá, gdö́diruꞌ‑biꞌ atiꞌ gaqui queëruꞌ laꞌ yël ni.”
7 Mas os tais lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; ora, vamos, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Qui lë ni naꞌ gulazönëꞌ‑biꞌ len guludöddëꞌ‑biꞌ. Gularuꞌnëꞌ‑biꞌ niꞌl laꞌ yël qui lba uva naꞌ.
8 E, agarrando-o, mataram-no e o atiraram para fora da vinha.
9 Niꞌr gnabnëꞌ bönniꞌ nacuꞌë niꞌ Jesús, rnëꞌ:
9 Que fará, pois, o dono da vinha? Virá, exterminará aqueles lavradores e passará a vinha a outros.
10 ’¿Naruꞌ cu nulábniliꞌ lë naꞌ nayúj lu guich laꞌy? Cni rna:
10 Ainda não lestes esta Escritura:
11 Xanruꞌ Dios benëꞌ ga nac cni
11 isto procede do Senhor, e é maravilhoso aos nossos olhos?
12 Niꞌr gulazú gulaböꞌë laꞌzönëꞌ Jesús le táquibeꞌinëꞌ benëꞌ lsaquiꞌ ni ca nac quequëꞌ, san tádxinëꞌ bunách zian nacuáꞌ niꞌ len qui lë ni naꞌ gulucaꞌnëꞌ Lëꞌ, zhuöjquëꞌ.
12 E procuravam prendê-lo, mas temiam o povo; porque compreenderam que contra eles proferira esta parábola. Então, desistindo, retiraram-se.
13 Gdöd lë ni yuguꞌ bönniꞌ gdauꞌ uná bëꞌ naꞌ gulasölëꞌë ga zoëꞌ Jesús laꞌquëꞌ bönniꞌ gdauꞌ fariseo len bönniꞌ daꞌquëꞌ Herodes quië lunëꞌ ga bi gnëꞌ Jesús quië gac luquíëꞌ Lëꞌ.
13 E enviaram-lhe alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Guladxinëꞌ ga naꞌ zoëꞌ Jesús bönniꞌ ni, len tëꞌ Lëꞌ:
14 Chegando, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és verdadeiro e não te importas com quem quer que seja, porque não olhas a aparência dos homens; antes, segundo a verdade, ensinas o caminho de Deus; é lícito pagar tributo a César ou não? Devemos ou não devemos pagar?
15 Ráquibeꞌinëꞌ Jesús tuꞌë didzaꞌ lu yöl‑laꞌ rguilj ladxiꞌ quequëꞌ atiꞌ rëꞌ lequëꞌ:
15 Mas Jesus, percebendo-lhes a hipocrisia, respondeu: Por que me experimentais? Trazei-me um denário para que eu o veja.
16 Djuaꞌquëꞌ lei atiꞌ gnabnëꞌ lequëꞌ Jesús, rnëꞌ:
16 E eles lho trouxeram. Perguntou-lhes: De quem é esta efígie e inscrição? Responderam: De César.
17 Niꞌr Jesús gudxëꞌ lequëꞌ, rnëꞌ:
17 Disse-lhes, então, Jesus: Dai a César o que é de César e a Deus o que é de Deus. E muito se admiraram dele.
18 Niꞌr guladxinëꞌ ga zoëꞌ Jesús laꞌquëꞌ bönniꞌ gdauꞌ saduceo. Bönniꞌ ni taꞌnë́ꞌ cutu lubán nup chnatgac. Qui lë ni naꞌ glëꞌ Jesús,
18 Então, os saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se dele e lhe perguntaram, dizendo:
19 taꞌnë́ꞌ:
19 Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se morrer o irmão de alguém e deixar mulher sem filhos, seu irmão a tome como esposa e suscite descendência a seu irmão.
20 Gulacuaꞌbiꞌ gadxbiꞌ biꞌi nac bö́chiꞌcbiꞌ. Biꞌi ziꞌal naꞌ butság náꞌlenbiꞌ‑nu ngul, atiꞌ gutbiꞌ, nutu nu gul‑laꞌ biꞌidauꞌ queëbiꞌ.
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou e morreu sem deixar descendência;
21 Biꞌi buróp naꞌ butság náꞌlenbiꞌ‑nu ngul uzë́b naꞌ, atiꞌ gutbiꞌ caꞌ, nutu nu gul‑laꞌ biꞌidauꞌ queëbiꞌ. Lëzcaꞌ cni guc queëbiꞌ biꞌi bunn.
21 o segundo desposou a viúva e morreu, também sem deixar descendência; e o terceiro, da mesma forma.
22 Cni guc, gulutság náꞌlenbiꞌ‑nu yúguꞌtëbiꞌ, nutu nu gul‑laꞌ biꞌidauꞌ quecbiꞌ. Ga yajseytë, gutnu caꞌ ngul naꞌ.
22 E, assim, os sete não deixaram descendência. Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
23 Naꞌa, catiꞌ lubán nup chnatgac, ¿núzxalbiꞌ gáquinu queëbiꞌ ngul naꞌ, le gulutság náꞌlenbiꞌ‑nu igádxtëbiꞌ?
23 Na ressurreição, quando eles ressuscitarem, de qual deles será ela a esposa? Porque os sete a desposaram.
24 Bubiꞌë didzaꞌ Jesús, rëꞌ lequëꞌ:
24 Respondeu-lhes Jesus: Não provém o vosso erro de não conhecerdes as Escrituras, nem o poder de Deus?
25 Catiꞌ lubán nup chnatgac, cutu caꞌ lutság naꞌquëꞌ, len cutu laꞌcuáꞌlenëꞌ‑nu ngul bönniꞌ, san lacquëꞌ ca nacquëꞌ gbaz laꞌy queëꞌ Dios, nacuꞌë yehuaꞌ yubá.
25 Pois, quando ressuscitarem de entre os mortos, nem casarão, nem se darão em casamento; porém, são como os anjos nos céus.
26 Naꞌa, ca nac quegac nup chnatgac chquiꞌ lubán, ¿naruꞌ cu nulábiniliꞌ le buzujëꞌ lu guich Moisés? Ruiꞌ didzaꞌ ca naꞌ bulidzëꞌ lëꞌ Dios lu yag yö́tsiꞌdauꞌ regui, rëꞌ lëꞌ: “Nedaꞌ nacaꞌ Dios queëꞌ Abraham len Dios queëꞌ Isaac, len Dios queëꞌ Jacob.” Le gnëꞌ cni quequëꞌ, nac bëꞌ nabanquëꞌ zal‑laꞌ glatiëꞌ ziꞌal.
26 Quanto à ressurreição dos mortos, não tendes lido no Livro de Moisés, no trecho referente à sarça, como Deus lhe falou:
27 Dios naquëꞌ Dios quegac nup nabangac, clëg quegac nup natgac tsaz. Szxö́nitër rchíxiliꞌ.
27 Ora, ele não é Deus de mortos, e sim de vivos. Laborais em grande erro.
28 Bidëꞌ caꞌ ga zoëꞌ Jesús bönniꞌ gdauꞌ usëdi. Byönnëꞌ ca naꞌ gluíꞌlenëꞌ Jesús didzaꞌ len nöznëꞌ dxíꞌadauꞌ bubiꞌë didzaꞌ Jesús. Qui lë ni naꞌ gnabnëꞌ Jesús, rnëꞌ:
28 Chegando um dos escribas, tendo ouvido a discussão entre eles, vendo como Jesus lhes houvera respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o principal de todos os mandamentos?
29 Bubiꞌë didzaꞌ Jesús, rëꞌ lëꞌ:
29 Respondeu Jesus: O principal é:
30 Ral‑laꞌ gdxiꞌinuꞌ Xanuꞌ Dios gdu ladxuꞌu, len lu gdu icj ládxiꞌdaꞌu len lu gdu yöl‑laꞌ rejniꞌi quiuꞌ len lu gdu yöl‑laꞌ huac quiuꞌ.” Lë ni nac le gna bëꞌë nactër blau.
30 Amarás, pois, o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu entendimento e de toda a tua força.
31 Le gna bëꞌë nac buróp, tuz ca nac. Cni rna: “Ral‑laꞌ gdxiꞌinuꞌ lzaꞌu ca nadxíꞌi cuinuꞌ.” Cutu caꞌ zoa yetú le gna bëꞌë nacr blau ca chop ni gna bëꞌë.
31 O segundo é:
32 Niꞌr gudxëꞌ Jesús bönniꞌ gdauꞌ usëdi naꞌ, rnëꞌ:
32 Disse-lhe o escriba: Muito bem, Mestre, e com verdade disseste que ele é o único, e não há outro senão ele,
33 Quië gdxiꞌiruꞌ‑nëꞌ Dios gdu ládxiꞌruꞌ, len lu gdu yöl‑laꞌ rejniꞌi queëruꞌ len lu gdu icj ládxiꞌdauꞌruꞌ len lu gdu yöl‑laꞌ huac queëruꞌ, len quië gdxiꞌiruꞌ lzaꞌruꞌ ca nadxíꞌi cuinruꞌ, nacr lsacaꞌ ca yúguꞌtë böaꞌ bëdxdauꞌ rudö́dicruꞌ‑baꞌ lu bcugu laꞌy queëꞌ Dios, lencaꞌ ca yúguꞌtë böaꞌ bëdxdauꞌ ruzéguiꞌcruꞌ‑baꞌ lu bcugu naꞌ.
33 e que amar a Deus de todo o coração e de todo o entendimento e de toda a força, e amar ao próximo como a si mesmo excede a todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Catiꞌ byönnëꞌ Jesús dxíꞌadauꞌ rubiꞌë didzaꞌ bönniꞌ ni, niꞌr gudxëꞌ lëꞌ, rnëꞌ:
34 Vendo Jesus que ele havia respondido sabiamente, declarou-lhe: Não estás longe do reino de Deus. E já ninguém mais ousava interrogá-lo.
35 Catiꞌ niꞌ rusëdnëꞌ Jesús bunách ga nac nchil gdauꞌ, rnëꞌ:
35 Jesus, ensinando no templo, perguntou: Como dizem os escribas que o Cristo é filho de Davi?
36 Lëczëꞌ David naꞌ bëꞌë didzaꞌ, zóalenëꞌ lëꞌ Dios Böꞌ Laꞌy, gnëꞌ:
36 O próprio Davi falou, pelo Espírito Santo:
37 ¿Naruꞌ nactsëꞌ Cristo zxiꞌn xsoëꞌ David chquiꞌ lëczëꞌ David naꞌ rnëꞌ queëꞌ naquëꞌ Xanëꞌ?
37 O mesmo Davi chama-lhe Senhor; como, pois, é ele seu filho? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Niꞌ rusëdnëꞌ bönniꞌ daꞌquëꞌ Lëꞌ Jesús, rëꞌ lequëꞌ:
38 E, ao ensinar, dizia ele: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes talares e das saudações nas praças;
39 Taꞌböꞌë yuguꞌ latj blau lu yuꞌu ga tuꞌdubëꞌ tuꞌsëdëꞌ queëꞌ Dios bunách lencaꞌ gap tuꞌdubëꞌ tiꞌj tahuëꞌ.
39 e das primeiras cadeiras nas sinagogas e dos primeiros lugares nos banquetes;
40 Tuꞌgǘëꞌ lidxcnu ngul uzë́b len quië luluíꞌz tsahuiꞌ cuinquëꞌ, xtsey tuꞌlidzëꞌ Dios. Yuguꞌ bönniꞌ ni, gúntscarëꞌ lequëꞌ zxguiaꞌ Dios.
40 os quais devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações; estes sofrerão juízo muito mais severo.
41 Tsal niꞌ röꞌë Jesús nchil gdauꞌ ga zoa guiꞌn ga taꞌgúꞌu bunách dumí gun, ruyúëꞌ ca tun bunách taꞌgúꞌu dumí lu guiꞌn. Dumí zian taꞌguꞌë bönniꞌ dë yöl‑laꞌ tsahuiꞌ quequëꞌ.
41 Assentado diante do gazofilácio, observava Jesus como o povo lançava ali o dinheiro. Ora, muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 Niꞌr bdxinnu niꞌ ngul yechiꞌ uzëbdauꞌ, gluꞌnu chop dumí lasdauꞌ, le zácaꞌgac látiꞌdauꞌz.
42 Vindo, porém, uma viúva pobre, depositou duas pequenas moedas correspondentes a um quadrante.
43 Niꞌr bulidzëꞌ yuguꞌ bönniꞌ usë́d queëꞌ Jesús, rëꞌ lequëꞌ:
43 E, chamando os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta viúva pobre depositou no gazofilácio mais do que o fizeram todos os ofertantes.
44 Taꞌguꞌë qui le nagáꞌnz quequëꞌ yúguꞌtë bönniꞌ ni, san ngul ni, lu yöl‑laꞌ yéchiꞌdauꞌ queënu gluꞌnu gdutë laꞌz dui tsca le dëz queënu, le ral‑laꞌ gáhuinu.
44 Porque todos eles ofertaram do que lhes sobrava; ela, porém, da sua pobreza deu tudo quanto possuía, todo o seu sustento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.