Marcos 12
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs NTLH
1 Niꞌr gzu lahuëꞌ Jesús ruíꞌlenëꞌ bönniꞌ daꞌquëꞌ Lëꞌ didzaꞌ yuguꞌ le runëꞌ lsaquiꞌ, rnëꞌ:
1 Depois Jesus começou a falar por meio de parábolas . Ele disse:
2 Catiꞌ bdxin dza luchibëꞌ le rbia, bsölëꞌë‑biꞌ biꞌi huen dxin queëꞌ tsajxiꞌbiꞌ lu naꞌquëꞌ huen dxin naꞌ le ral‑laꞌ siꞌë xanbiꞌ qui le gulabía lba uva naꞌ.
2 Quando chegou o tempo da colheita, o dono enviou um empregado para receber a sua parte.
3 Niꞌr gulaguel‑lëꞌë‑biꞌ biꞌi naꞌ yuguꞌ huen dxin naꞌ len glundëꞌ‑biꞌ ziꞌ, atiꞌ gulusölëꞌë‑biꞌ caꞌzbiꞌ.
3 Mas os lavradores agarraram o empregado, bateram nele e o mandaram de volta sem nada.
4 Niꞌr bsölëꞌë‑biꞌ yetubiꞌ biꞌi huen dxin queëꞌ bönniꞌ xan laꞌ yël naꞌ, atiꞌ biꞌi ni gululadxëꞌ‑biꞌ guiöj, gululë́ꞌë icjbiꞌ. Gluꞌë döꞌ queëbiꞌ.
4 O dono mandou mais um empregado, mas eles bateram na cabeça dele e o trataram de um modo vergonhoso.
5 Niꞌr bsölëꞌë‑biꞌ caꞌ yetubiꞌ biꞌi huen dxin queëꞌ bönniꞌ xan laꞌ yël naꞌ, atiꞌ biꞌi ni guludöddëꞌ‑biꞌ. Bsölëꞌë‑biꞌ caꞌ zianrbiꞌ atiꞌ laꞌcbiꞌ gluncdëꞌ‑biꞌ ziꞌ len yelaꞌcbiꞌ guludödcdëꞌ‑biꞌ.
5 E ainda outro foi mandado para lá, mas os lavradores o mataram. E o mesmo aconteceu com muitos mais — uns foram surrados, e outros foram mortos.
6 ’Nutur nu nagáꞌn queëꞌ xan laꞌ yël naꞌ. Nagaꞌnzbiꞌ biꞌi bönniꞌ queëꞌ atiꞌ nadxíꞌitsquinëꞌ‑biꞌ. Ga yajseytë, bsölëꞌë‑biꞌ zxiꞌnëꞌ, rnëꞌ: “Lunëꞌ ba laꞌn zxiꞌnaꞌ.”
6 E agora a única pessoa que o dono da plantação tinha para mandar lá era o seu querido filho. Finalmente ele o mandou, pensando assim: “O meu filho eles vão respeitar.”
7 Niꞌr gulanë́ꞌ laꞌ légaczëꞌ bönniꞌ huen dxin naꞌ, taꞌnë́ꞌ: “Biꞌi ni ral‑laꞌ gaqui queëbiꞌ laꞌ yël ni. Gul‑dá, gdö́diruꞌ‑biꞌ atiꞌ gaqui queëruꞌ laꞌ yël ni.”
7 Mas os lavradores disseram uns aos outros: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
8 Qui lë ni naꞌ gulazönëꞌ‑biꞌ len guludöddëꞌ‑biꞌ. Gularuꞌnëꞌ‑biꞌ niꞌl laꞌ yël qui lba uva naꞌ.
8 — Então agarraram o filho, e o mataram, e jogaram o corpo para fora da plantação.
9 Niꞌr gnabnëꞌ bönniꞌ nacuꞌë niꞌ Jesús, rnëꞌ:
9 Aí Jesus perguntou:
10 ’¿Naruꞌ cu nulábniliꞌ lë naꞌ nayúj lu guich laꞌy? Cni rna:
10 Vocês não leram o que as
11 Xanruꞌ Dios benëꞌ ga nac cni
11 Isso foi feito pelo Senhor
12 Niꞌr gulazú gulaböꞌë laꞌzönëꞌ Jesús le táquibeꞌinëꞌ benëꞌ lsaquiꞌ ni ca nac quequëꞌ, san tádxinëꞌ bunách zian nacuáꞌ niꞌ len qui lë ni naꞌ gulucaꞌnëꞌ Lëꞌ, zhuöjquëꞌ.
12 Os líderes judeus sabiam que a parábola era contra eles e quiseram prender Jesus, mas tinham medo do povo. Por isso deixaram Jesus em paz e foram embora.
13 Gdöd lë ni yuguꞌ bönniꞌ gdauꞌ uná bëꞌ naꞌ gulasölëꞌë ga zoëꞌ Jesús laꞌquëꞌ bönniꞌ gdauꞌ fariseo len bönniꞌ daꞌquëꞌ Herodes quië lunëꞌ ga bi gnëꞌ Jesús quië gac luquíëꞌ Lëꞌ.
13 Depois mandaram que alguns fariseus e alguns membros do partido de Herodes fossem falar com Jesus a fim de conseguirem alguma prova contra ele.
14 Guladxinëꞌ ga naꞌ zoëꞌ Jesús bönniꞌ ni, len tëꞌ Lëꞌ:
14 Eles chegaram e disseram: — Mestre, sabemos que o senhor é honesto e não se importa com a opinião dos outros. O senhor não julga pela aparência, mas ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige. Diga: é ou não é contra a nossa
15 Ráquibeꞌinëꞌ Jesús tuꞌë didzaꞌ lu yöl‑laꞌ rguilj ladxiꞌ quequëꞌ atiꞌ rëꞌ lequëꞌ:
15 Mas Jesus percebeu a malícia deles e respondeu:
16 Djuaꞌquëꞌ lei atiꞌ gnabnëꞌ lequëꞌ Jesús, rnëꞌ:
16 Eles trouxeram, e ele perguntou: Eles responderam: — São do Imperador.
17 Niꞌr Jesús gudxëꞌ lequëꞌ, rnëꞌ:
17 Então Jesus disse: E eles ficaram admirados com Jesus.
18 Niꞌr guladxinëꞌ ga zoëꞌ Jesús laꞌquëꞌ bönniꞌ gdauꞌ saduceo. Bönniꞌ ni taꞌnë́ꞌ cutu lubán nup chnatgac. Qui lë ni naꞌ glëꞌ Jesús,
18 Alguns saduceus , os quais afirmam que ninguém ressuscita, chegaram perto de Jesus e disseram:
19 taꞌnë́ꞌ:
19 — Mestre, Moisés escreveu para nós a seguinte lei : “Se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve casar com a viúva, para terem filhos, que serão considerados filhos do irmão que morreu.”
20 Gulacuaꞌbiꞌ gadxbiꞌ biꞌi nac bö́chiꞌcbiꞌ. Biꞌi ziꞌal naꞌ butság náꞌlenbiꞌ‑nu ngul, atiꞌ gutbiꞌ, nutu nu gul‑laꞌ biꞌidauꞌ queëbiꞌ.
20 Acontece que havia sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos.
21 Biꞌi buróp naꞌ butság náꞌlenbiꞌ‑nu ngul uzë́b naꞌ, atiꞌ gutbiꞌ caꞌ, nutu nu gul‑laꞌ biꞌidauꞌ queëbiꞌ. Lëzcaꞌ cni guc queëbiꞌ biꞌi bunn.
21 O segundo casou com a viúva e morreu sem deixar filhos. Aconteceu a mesma coisa com o terceiro.
22 Cni guc, gulutság náꞌlenbiꞌ‑nu yúguꞌtëbiꞌ, nutu nu gul‑laꞌ biꞌidauꞌ quecbiꞌ. Ga yajseytë, gutnu caꞌ ngul naꞌ.
22 Afinal, os sete irmãos casaram com a mesma mulher e morreram sem deixar filhos. Depois de todos eles, a mulher também morreu.
23 Naꞌa, catiꞌ lubán nup chnatgac, ¿núzxalbiꞌ gáquinu queëbiꞌ ngul naꞌ, le gulutság náꞌlenbiꞌ‑nu igádxtëbiꞌ?
23 Portanto, no dia da ressurreição, quando todos os mortos tornarem a viver, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
24 Bubiꞌë didzaꞌ Jesús, rëꞌ lequëꞌ:
24 Jesus respondeu:
25 Catiꞌ lubán nup chnatgac, cutu caꞌ lutság naꞌquëꞌ, len cutu laꞌcuáꞌlenëꞌ‑nu ngul bönniꞌ, san lacquëꞌ ca nacquëꞌ gbaz laꞌy queëꞌ Dios, nacuꞌë yehuaꞌ yubá.
25 Pois, quando os mortos ressuscitarem, serão como os anjos do céu, e ninguém casará.
26 Naꞌa, ca nac quegac nup chnatgac chquiꞌ lubán, ¿naruꞌ cu nulábiniliꞌ le buzujëꞌ lu guich Moisés? Ruiꞌ didzaꞌ ca naꞌ bulidzëꞌ lëꞌ Dios lu yag yö́tsiꞌdauꞌ regui, rëꞌ lëꞌ: “Nedaꞌ nacaꞌ Dios queëꞌ Abraham len Dios queëꞌ Isaac, len Dios queëꞌ Jacob.” Le gnëꞌ cni quequëꞌ, nac bëꞌ nabanquëꞌ zal‑laꞌ glatiëꞌ ziꞌal.
26 Vocês nunca leram no
27 Dios naquëꞌ Dios quegac nup nabangac, clëg quegac nup natgac tsaz. Szxö́nitër rchíxiliꞌ.
27 E Deus não é Deus dos mortos e sim dos vivos. Vocês estão completamente errados!
28 Bidëꞌ caꞌ ga zoëꞌ Jesús bönniꞌ gdauꞌ usëdi. Byönnëꞌ ca naꞌ gluíꞌlenëꞌ Jesús didzaꞌ len nöznëꞌ dxíꞌadauꞌ bubiꞌë didzaꞌ Jesús. Qui lë ni naꞌ gnabnëꞌ Jesús, rnëꞌ:
28 Um mestre da Lei que estava ali ouviu a discussão. Viu que Jesus tinha dado uma boa resposta e por isso perguntou: — Qual é o mais importante de todos os mandamentos da
29 Bubiꞌë didzaꞌ Jesús, rëꞌ lëꞌ:
29 Jesus respondeu:
30 Ral‑laꞌ gdxiꞌinuꞌ Xanuꞌ Dios gdu ladxuꞌu, len lu gdu icj ládxiꞌdaꞌu len lu gdu yöl‑laꞌ rejniꞌi quiuꞌ len lu gdu yöl‑laꞌ huac quiuꞌ.” Lë ni nac le gna bëꞌë nactër blau.
30 Ame o Senhor, seu Deus, com todo o coração, com toda a alma, com toda a mente e com todas as forças.”
31 Le gna bëꞌë nac buróp, tuz ca nac. Cni rna: “Ral‑laꞌ gdxiꞌinuꞌ lzaꞌu ca nadxíꞌi cuinuꞌ.” Cutu caꞌ zoa yetú le gna bëꞌë nacr blau ca chop ni gna bëꞌë.
31 E o segundo mais importante é este: “Ame os outros como você ama a você mesmo.” Não existe outro mandamento mais importante do que esses dois.
32 Niꞌr gudxëꞌ Jesús bönniꞌ gdauꞌ usëdi naꞌ, rnëꞌ:
32 Então o mestre da Lei disse a Jesus: — Muito bem, Mestre! O senhor disse a verdade. Ele é o único Deus, e não existe outro além dele.
33 Quië gdxiꞌiruꞌ‑nëꞌ Dios gdu ládxiꞌruꞌ, len lu gdu yöl‑laꞌ rejniꞌi queëruꞌ len lu gdu icj ládxiꞌdauꞌruꞌ len lu gdu yöl‑laꞌ huac queëruꞌ, len quië gdxiꞌiruꞌ lzaꞌruꞌ ca nadxíꞌi cuinruꞌ, nacr lsacaꞌ ca yúguꞌtë böaꞌ bëdxdauꞌ rudö́dicruꞌ‑baꞌ lu bcugu laꞌy queëꞌ Dios, lencaꞌ ca yúguꞌtë böaꞌ bëdxdauꞌ ruzéguiꞌcruꞌ‑baꞌ lu bcugu naꞌ.
33 Devemos amar a Deus com todo o nosso coração, com toda a nossa mente e com todas as nossas forças e também devemos amar os outros como amamos a nós mesmos. Pois é melhor obedecer a estes dois mandamentos do que trazer animais para serem queimados no altar e oferecer outros sacrifícios a Deus.
34 Catiꞌ byönnëꞌ Jesús dxíꞌadauꞌ rubiꞌë didzaꞌ bönniꞌ ni, niꞌr gudxëꞌ lëꞌ, rnëꞌ:
34 Jesus viu que o mestre da Lei tinha respondido com sabedoria e disse: Depois disso ninguém tinha coragem de fazer mais perguntas a Jesus.
35 Catiꞌ niꞌ rusëdnëꞌ Jesús bunách ga nac nchil gdauꞌ, rnëꞌ:
35 Quando Jesus estava ensinando no pátio do Templo, perguntou:
36 Lëczëꞌ David naꞌ bëꞌë didzaꞌ, zóalenëꞌ lëꞌ Dios Böꞌ Laꞌy, gnëꞌ:
36 Pois Davi, inspirado pelo Espírito Santo, escreveu:
37 ¿Naruꞌ nactsëꞌ Cristo zxiꞌn xsoëꞌ David chquiꞌ lëczëꞌ David naꞌ rnëꞌ queëꞌ naquëꞌ Xanëꞌ?
37 O próprio Davi chama o Messias de Senhor. Portanto, como é que o Messias pode ser descendente de Davi? Uma grande multidão escutava com prazer o que Jesus ensinava.
38 Niꞌ rusëdnëꞌ bönniꞌ daꞌquëꞌ Lëꞌ Jesús, rëꞌ lequëꞌ:
38 Ele dizia ao povo:
39 Taꞌböꞌë yuguꞌ latj blau lu yuꞌu ga tuꞌdubëꞌ tuꞌsëdëꞌ queëꞌ Dios bunách lencaꞌ gap tuꞌdubëꞌ tiꞌj tahuëꞌ.
39 preferem os lugares de honra nas
40 Tuꞌgǘëꞌ lidxcnu ngul uzë́b len quië luluíꞌz tsahuiꞌ cuinquëꞌ, xtsey tuꞌlidzëꞌ Dios. Yuguꞌ bönniꞌ ni, gúntscarëꞌ lequëꞌ zxguiaꞌ Dios.
40 Exploram as viúvas e roubam os seus bens; e, para disfarçarem, fazem orações compridas. Portanto, o castigo que eles vão sofrer será pior ainda!
41 Tsal niꞌ röꞌë Jesús nchil gdauꞌ ga zoa guiꞌn ga taꞌgúꞌu bunách dumí gun, ruyúëꞌ ca tun bunách taꞌgúꞌu dumí lu guiꞌn. Dumí zian taꞌguꞌë bönniꞌ dë yöl‑laꞌ tsahuiꞌ quequëꞌ.
41 Jesus estava no pátio do Templo, sentado perto da caixa das ofertas, olhando com atenção as pessoas que punham dinheiro ali. Muitos ricos davam muito dinheiro.
42 Niꞌr bdxinnu niꞌ ngul yechiꞌ uzëbdauꞌ, gluꞌnu chop dumí lasdauꞌ, le zácaꞌgac látiꞌdauꞌz.
42 Então chegou uma viúva pobre e pôs na caixa duas moedinhas de pouco valor.
43 Niꞌr bulidzëꞌ yuguꞌ bönniꞌ usë́d queëꞌ Jesús, rëꞌ lequëꞌ:
43 Aí Jesus chamou os discípulos e disse:
44 Taꞌguꞌë qui le nagáꞌnz quequëꞌ yúguꞌtë bönniꞌ ni, san ngul ni, lu yöl‑laꞌ yéchiꞌdauꞌ queënu gluꞌnu gdutë laꞌz dui tsca le dëz queënu, le ral‑laꞌ gáhuinu.
44 Porque os outros deram do que estava sobrando. Porém ela, que é tão pobre, deu tudo o que tinha para viver.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.